Eine Weile zwischen den beiden Niederwerfungen sitzenTo sit for a while between the two prostrationsباب الْمُكْثِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ لأَصْحَابِهِ أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ وَذَاكَ فِي غَيْرِ حِينِ صَلاَةٍ، فَقَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَكَبَّرَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، فَقَامَ هُنَيَّةً، ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ هُنَيَّةً، فَصَلَّى صَلاَةَ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ شَيْخِنَا هَذَا. قَالَ أَيُّوبُ كَانَ يَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ أَرَهُمْ يَفْعَلُونَهُ، كَانَ يَقْعُدُ فِي الثَّالِثَةِ وَالرَّابِعَةِ. قَالَ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ ﷺ فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ فَقَالَ " لَوْ رَجَعْتُمْ إِلَى أَهْلِيكُمْ صَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، صَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ "
Überliefert von Abū Qilāba:
Einmal sagte Mālik ibn al-Huwairith zu seinen Gefährten: „Soll ich euch zeigen, wie der Gesandte Allahs (ﷺ) zu beten pflegte?“ Es war nicht die Zeit für eines der verpflichtenden Gemeinschaftsgebete. Da stand er zum Gebet auf, verbeugte sich und sprach den Takbīr. Dann hob er seinen Kopf und blieb eine Weile stehen. Danach warf er sich nieder und hob seinen Kopf wieder, wobei er eine Weile sitzen blieb. Er betete so, wie unser Schaich ʿAmr ibn Salama zu beten pflegte. (Aiyūb sagte: „Letzterer pflegte etwas zu tun, das ich die Menschen nicht tun sah: Er pflegte zwischen der dritten und der vierten Rakʿa zu sitzen.“)
Mālik ibn al-Huwairith sagte: „Wir kamen zum Propheten, nachdem wir den Islam angenommen hatten, und blieben bei ihm. Er sagte zu uns: ‚Wenn ihr zu euren Familien zurückkehrt, dann verrichtet dieses Gebet zu dieser Zeit und jenes Gebet zu jener Zeit. Und wenn die Zeit des Gebets eintritt, dann soll einer von euch den Adhān zum Gebet ausrufen, und der Älteste von euch soll das Gebet leiten.‘“
Narrated Abu Qilaba:
Once Malik bin Huwairith said to his friends, "Shall I show you how Allah's Messenger (ﷺ) used to offer his
prayers?" And it was not the time for any of the compulsory congregational prayers. So he stood up
(for the prayer) bowed and said the Takbir, then he raised his head and remained standing for a while
and then prostrated and raised his head for a while (sat up for a while). He prayed like our Sheikh
`Amr Ibn Salama. (Aiyub said, "The latter used to do a thing which I did not see the people doing i.e.
he used to sit between the third and the fourth rak`a). Malik bin Huwairith said, "We came to the
Prophet (after embracing Islam) and stayed with him. He said to us, 'When you go back to your
families, pray such and such a prayer at such and such a time, pray such and such a prayer at such and
such a time, and when there is the time for the prayer then only of you should pronounce the Adhan
for the prayer and the oldest of you should lead the prayer."
Sahih (Sunnah.com)
Eine Weile zwischen den beiden Niederwerfungen sitzenTo sit for a while between the two prostrationsباب الْمُكْثِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ سُجُودُ النَّبِيِّ ﷺ وَرُكُوعُهُ، وَقُعُودُهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Überliefert von al-Barāʾ:
Die Dauer, die der Prophet (ﷺ) bei den Niederwerfungen, den Verbeugungen und der Sitzpause zwischen den beiden Niederwerfungen verweilte, war ungefähr gleich.
Narrated Al-Bara':
The time taken by the Prophet (ﷺ) in prostrations, bowing, and the sitting interval between the two
prostrations was about the same.
Sahih (Sunnah.com)
Eine Weile zwischen den beiden Niederwerfungen sitzenTo sit for a while between the two prostrationsباب الْمُكْثِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنِّي لاَ آلُو أَنْ أُصَلِّيَ بِكُمْ كَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ يُصَلِّي بِنَا. قَالَ ثَابِتٌ كَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَكُمْ تَصْنَعُونَهُ، كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ. وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ.
Überliefert von Thābit:
Anas sagte: „Ich werde nichts unversucht lassen, damit ihr das Gebet so verrichtet, wie ich den Propheten (ﷺ) es uns verrichten sah.“ Anas pflegte etwas zu tun, das ich euch nicht tun sehe: Er blieb nach der Verbeugung so lange aufrecht stehen, dass man hätte meinen können, er habe die Niederwerfungen vergessen, und er pflegte zwischen den beiden Niederwerfungen so lange zu sitzen, dass man hätte meinen können, er habe die zweite Niederwerfung vergessen.
Narrated Thabit:
Anas said, "I will leave no stone unturned in making you offer the prayer as I have seen the Prophet (ﷺ)
making us offer it." Anas used to do a thing which I have not seen you doing. He used to stand after
the bowing for such a long time that one would think that he had forgotten (the prostrations) and he
used to sit in-between the prostrations so long that one would think that he had forgotten the second
prostration.
Sahih (Sunnah.com)
Man soll die Unterarme während der Niederwerfung nicht auf den Boden legen.One should not put the forearms on the ground during prostrationsباب لاَ يَفْتَرِشُ ذِرَاعَيْهِ فِي السُّجُودِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ، وَلاَ يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ الْكَلْبِ ".
Überliefert von Anas ibn Mālik:
Der Prophet (ﷺ) sagte: „Seid aufrecht in den Niederwerfungen, und keiner von euch soll seine Unterarme bei der Niederwerfung auf den Boden legen wie ein Hund.“
Narrated Anas bin Malik:
The Prophet (ﷺ) said, "Be straight in the prostrations and none of you should put his forearms on the
ground (in the prostration) like a dog."
Sahih (Sunnah.com)
Aufrechtes Sitzen in einem Witr-Gebet (d. h. einer ungeraden Rakʿa) und anschließendes Aufstehen.Sitting Straight in a Witr payer (i.e., an odd Rak'a) and then getting up.باب مَنِ اسْتَوَى قَاعِدًا فِي وِتْرٍ مِنْ صَلاَتِهِ ثُمَّ نَهَضَ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ اللَّيْثِيُّ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ ﷺ يُصَلِّي، فَإِذَا كَانَ فِي وِتْرٍ مِنْ صَلاَتِهِ لَمْ يَنْهَضْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا.
Malik ibn al-Huwairith al-Laithi berichtete:
Ich sah den Propheten (ﷺ) beten. In der ungeraden Rakʿah pflegte er einen Augenblick sitzen zu bleiben, bevor er aufstand.
Narrated Malik bin Huwairith Al-Laithi:
I saw the Prophet (ﷺ) praying and in the odd rak`at, he used to sit for a moment before getting up.
Sahih (Sunnah.com)
Wie man sich nach Abschluss der Rakʿa (nach den zwei Niederwerfungen) beim Aufstehen vom Boden abstütztHow to support oneself on the ground while standing after finishing the Rak'a (after the two prostrations)باب كَيْفَ يَعْتَمِدُ عَلَى الأَرْضِ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَةِ
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ جَاءَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ فَصَلَّى بِنَا فِي مَسْجِدِنَا هَذَا فَقَالَ إِنِّي لأُصَلِّي بِكُمْ، وَمَا أُرِيدُ الصَّلاَةَ، وَلَكِنْ أُرِيدُ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ يُصَلِّي. قَالَ أَيُّوبُ فَقُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ وَكَيْفَ كَانَتْ صَلاَتُهُ قَالَ مِثْلَ صَلاَةِ شَيْخِنَا هَذَا ـ يَعْنِي عَمْرَو بْنَ سَلِمَةَ ـ قَالَ أَيُّوبُ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّيْخُ يُتِمُّ التَّكْبِيرَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ عَنِ السَّجْدَةِ الثَّانِيَةِ جَلَسَ وَاعْتَمَدَ عَلَى الأَرْضِ، ثُمَّ قَامَ.
Überliefert von Aiyūb:
Abū Qilāba sagte: „Mālik ibn al-Huwairith kam zu uns und leitete in dieser unserer Moschee das Gebet. Er sagte: ‚Ich leite euch im Gebet, aber ich möchte das Gebet nicht für mich selbst verrichten, sondern euch nur zeigen, wie der Gesandte Allahs sein Gebet verrichtete.‘“ Ich fragte Abū Qilāba: „Wie war das Gebet von Mālik ibn al-Huwairith?“ Er antwortete: „Wie das Gebet dieses unseres Scheichs – nämlich ʿAmr ibn Salima.“ Dieser Scheich pflegte den Takbīr vollkommen auszusprechen. Wenn er nach der zweiten Niederwerfung den Kopf hob, setzte er sich eine Weile hin, stützte sich dann auf dem Boden ab und stand auf.
Narrated Aiyub:
Abu Qilaba said, "Malik bin Huwairith came to us and led us in the prayer in this mosque of ours and
said, 'I lead you in prayer but I do not want to offer the prayer but just to show you how Allah's
Apostle performed his prayers." I asked Abu Qilaba, "How was the prayer of Malik bin Huwairith?"
He replied, "Like the prayer of this Sheikh of ours-- i.e. `Amr bin Salima." That Sheikh used to
pronounce the Takbir perfectly and when he raised his head from the second prostration he would sit
for a while and then support himself on the ground and get up.
Sahih (Sunnah.com)
Das Aussprechen des Takbīr beim Aufstehen von den beiden NiederwerfungenSaying Takbir on rising from the two prostrationsباب يُكَبِّرُ وَهْوَ يَنْهَضُ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّى لَنَا أَبُو سَعِيدٍ فَجَهَرَ بِالتَّكْبِيرِ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، وَحِينَ سَجَدَ، وَحِينَ رَفَعَ، وَحِينَ قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ.
Überliefert von Saʿīd ibn al-Ḥārith:
Abū Saʿīd leitete uns im Gebet und sprach den Takbīr laut aus, wenn er sich von der Niederwerfung erhob, wenn er sich niederwarf, wenn er sich wieder erhob und wenn er nach der zweiten Rakʿa aufstand. Abū Saʿīd sagte: „Ich sah den Propheten dasselbe tun.“
Narrated Sa`id bin Al-Harith:
Abu Sa`id led us in the prayer and said the Takbir aloud on arising from the prostration, and on
prostrating, on rising again, and on getting up from the second rak`a. Abu Sa`id said, "I saw the
Prophet doing the same."
Sahih (Sunnah.com)
Das Aussprechen des Takbīr beim Aufstehen von den beiden NiederwerfungenSaying Takbir on rising from the two prostrationsباب يُكَبِّرُ وَهْوَ يَنْهَضُ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غَيْلاَنُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ، صَلاَةً خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ، وَإِذَا رَفَعَ كَبَّرَ، وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي فَقَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ ﷺ. أَوْ قَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ ﷺ.
Überliefert von Mutarrif:
ʿImrān und ich beteten hinter ʿAlī ibn Abī Ṭālib, und er sprach den Takbīr beim Niederwerfen, beim Aufrichten und beim Aufstehen nach den zwei Rakʿāt, das heißt nach der zweiten Rakʿa. Als das Gebet beendet war, nahm ʿImrān meine Hand und sagte: „Er, das heißt ʿAlī, hat das Gebet Muhammads verrichtet“ – oder er sagte: „Er hat uns an das Gebet Muhammads erinnert.“
Narrated Mutarrif:
`Imran and I prayed behind `Ali bin Abi Talib and he said Takbir on prostrating, on rising and on
getting up after the two rak`at (i.e. after the second rak`a). When the prayer was finished, `Imran took
me by the hand and said, "He (`Ali) has prayed the prayer of Muhammad" (or said, "He made us
remember the prayer of Muhammad).
Sahih (Sunnah.com)
Die Sunna des Propheten (rechtmäßige Vorgehensweise) beim Sitzen im Taschahhud [im Salāt (Gebet)].The Prophet's Sunna (legal way) for the sitting in the Tashah-hud [in the Salat (prayer)].باب سُنَّةِ الْجُلُوسِ فِي التَّشَهُّدِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَتَرَبَّعُ فِي الصَّلاَةِ إِذَا جَلَسَ، فَفَعَلْتُهُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ، فَنَهَانِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَقَالَ إِنَّمَا سُنَّةُ الصَّلاَةِ أَنْ تَنْصِبَ رِجْلَكَ الْيُمْنَى وَتَثْنِيَ الْيُسْرَى. فَقُلْتُ إِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ. فَقَالَ إِنَّ رِجْلَىَّ لاَ تَحْمِلاَنِي.
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿAbdullah:
Ich sah ʿAbdullah ibn ʿUmar, wie er während des Gebets die Beine übereinanderschlug, und da ich damals noch ein junger Bursche war, tat ich es ihm gleich. Ibn ʿUmar verbot mir dies und sagte: „Die richtige Art ist, den rechten Fuß aufzustellen und den linken im Gebet einzuknicken.“ Ich fragte verwundert: „Aber du tust dies doch selbst (du schlägst die Beine übereinander).“ Er sagte: „Meine Füße können mein Gewicht nicht tragen.“
Narrated `Abdullah bin `Abdullah:
I saw `Abdullah bin `Umar crossing his legs while sitting in the prayer and I, a mere youngster in
those days, did the same. Ibn `Umar forbade me to do so, and said, "The proper way is to keep the
right foot propped up and bend the left in the prayer." I said questioningly, "But you are doing so
(crossing the legs)." He said, "My feet cannot bear my weight."
Sahih (Sunnah.com)
Die Sunna des Propheten (rechtmäßige Vorgehensweise) beim Sitzen im Taschahhud [im Salāt (Gebet)].The Prophet's Sunna (legal way) for the sitting in the Tashah-hud [in the Salat (prayer)].باب سُنَّةِ الْجُلُوسِ فِي التَّشَهُّدِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ،. وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ فَذَكَرْنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلاَ قَابِضِهِمَا، وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى، وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ. وَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنَ ابْنِ عَطَاءٍ. قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ. وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ.
Überliefert von Muhammad ibn ʿAmr ibn ʿAtāʾ:
Ich saß mit einigen Gefährten des Gesandten Allahs (ﷺ) zusammen, und wir besprachen die Art und Weise, wie der Prophet zu beten pflegte. Abū Humayd as-Sāʿidī sagte: „Ich erinnere mich besser als jeder von euch an das Gebet des Gesandten Allahs (ﷺ). Ich sah, wie er beim Sprechen des Takbīr beide Hände bis auf Schulterhöhe hob. Beim Verbeugen legte er beide Hände auf seine Knie, hielt seinen Rücken gerade und richtete sich anschließend aus der Verbeugung vollständig auf, bis alle Wirbel ihre normale Stellung eingenommen hatten. Bei den Niederwerfungen legte er beide Hände auf den Boden, hielt die Unterarme vom Boden und vom Körper fern, und seine Zehen waren zur Qibla gerichtet. Beim Sitzen in der zweiten Rakʿa saß er auf seinem linken Fuß und stellte den rechten auf. In der letzten Rakʿa schob er den linken Fuß nach vorn, stellte den anderen Fuß auf und saß auf seinem Gesäß.“
Narrated Muhammad bin `Amr bin `Ata':
I was sitting with some of the companions of Allah's Messenger (ﷺ) and we were discussing about the way of
praying of the Prophet. Abu Humaid As-Sa`idi said, "I remember the prayer of Allah's Messenger (ﷺ) better
than any one of you. I saw him raising both his hands up to the level of the shoulders on saying the
Takbir; and on bowing he placed his hands on both knees and bent his back straight, then he stood up
straight from bowing till all the vertebrate took their normal positions. In prostrations, he placed both
his hands on the ground with the forearms away from the ground and away from his body, and his toes
were facing the Qibla. On sitting In the second rak`a he sat on his left foot and propped up the right
one; and in the last rak`a he pushed his left foot forward and kept the other foot propped up and sat
over the buttocks."
Sahih (Sunnah.com)
Wer den ersten Taschahhud nicht als verpflichtend ansahWhoever considered that the first Tashah-hud is not compulsoryباب مَنْ لَمْ يَرَ التَّشَهُّدَ الأَوَّلَ وَاجِبًا
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ، مَوْلَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ـ وَقَالَ مَرَّةً مَوْلَى رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ ـ وَهْوَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَبْدِ مَنَافٍ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ. أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ صَلَّى بِهِمُ الظُّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ، فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ، وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ، كَبَّرَ وَهْوَ جَالِسٌ، فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ.
Überliefert von ʿAbdullah ibn Buhaina:
(er gehörte zum Stamm der Uzd Schanuʾa [??], stand im Schutzbündnis mit dem Stamm ʿAbd al-Manāf und war einer der Gefährten des Propheten): Einmal leitete der Prophet (ﷺ) uns beim Zuhr-Gebet. Nach der zweiten Rakʿa stand er auf und setzte sich nicht hin. Die Menschen standen mit ihm auf. Als das Gebet beinahe beendet war und die Menschen darauf warteten, dass er den Taslīm sprach, sagte er im Sitzen den Takbīr und warf sich zweimal nieder, bevor er den Taslīm sprach; anschließend sprach er den Taslīm.
Narrated `Abdullah bin Buhaina:
(he was from the tribe of Uzd Shanu'a [??] and was the ally of the tribe of `Abdul-Manaf and was one
of the companions of the Prophet): Once the Prophet (ﷺ) led us in the Zuhr prayer and stood up after the
second rak`a and did not sit down. The people stood up with him. When the prayer was about to end
and the people were waiting for him to say the Taslim, he said Takbir while sitting and prostrated
twice before saying the Taslim and then he said the Taslim."
Sahih (Sunnah.com)
(Sprechen des) Taschahhud im ersten Sitzen.(Saying of the) Tashah-hud in the first sitting.باب التَّشَهُّدِ فِي الأُولَى
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الظُّهْرَ فَقَامَ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهْوَ جَالِسٌ.
Überliefert von ʿAbdullah ibn Mālik ibn Buḥaina:
Einmal leitete uns der Gesandte Allahs (ﷺ) beim Zuhr-Gebet und stand nach den Niederwerfungen der zweiten Rakʿa auf, obwohl er hätte sitzen bleiben sollen, um den Taschahhud zu sprechen. Am Ende des Gebets vollzog er im Sitzen zwei Niederwerfungen (Niederwerfungen des Vergessens).
Narrated `Abdullah bin Malik bin Buhaina:
Once Allah's Messenger (ﷺ) led us in the Zuhr prayer and got up (after the prostrations of the second rak`a)
although he should have sat (for the Tashahhud). So at the end of the prayer, he prostrated twice
while sitting (prostrations of Sahu).
Sahih (Sunnah.com)
(Sprechen des) Taschahhud im letzten Rakʿa(Saying of the) Tashah-hud in the last Rak'aباب التَّشَهُّدِ فِي الآخِرَةِ
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ ﷺ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ. فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمُوهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ".
Überliefert von Schaqīq ibn Salama:
ʿAbdullah sagte: „Wenn wir hinter dem Propheten (ﷺ) beteten, pflegten wir im Sitzen zu rezitieren: ‚Der Friede sei mit Gabriel, Michael, der Friede sei mit soundso.‘ Einmal wandte sich Allahs Gesandter (ﷺ) uns zu und sagte: ‚Allah Selbst ist As-Salām (der Friede). Wenn jemand von euch betet, soll er sagen: At-Taḥiyyātu li-llāhi wa-ṣ-ṣalawātu wa-ṭ-ṭayyibāt. As-salāmu ʿalaika ayyuhan-nabiyyu wa raḥmatu llāhi wa barakātuh. As-salāmu ʿalainā wa ʿalā ʿibādi llāhi ṣ-ṣāliḥīn. (Alle Grüße, Gebete und guten Dinge gebühren Allah; der Friede sei mit dir, o Prophet, und Allahs Barmherzigkeit und Segen seien mit dir. Der Friede sei mit uns und den rechtschaffenen Dienern Allahs.) Wenn ihr dies sagt, erreicht es alle Diener im Himmel und auf der Erde. Aschhadu an lā ilāha illā llāh, wa aschhadu anna Muḥammadan ʿabduhu wa rasūluh. (Ich bezeuge, dass es keine Gottheit gibt, die der Anbetung würdig ist, außer Allah, und ich bezeuge, dass Muhammad Sein Diener und Sein Gesandter ist.)“
Narrated Shaqiq bin Salama:
`Abdullah said, "Whenever we prayed behind the Prophet (ﷺ) we used to recite (in sitting) 'Peace be on
Gabriel, Michael, peace be on so and so. Once Allah's Messenger (ﷺ) looked back at us and said, 'Allah
Himself is As-Salam (Peace), and if anyone of you prays then he should say, at-Tahiyatu li l-lahi wa ssalawatu
wa t-taiyibat. As-salamu `alalika aiyuha n-Nabiyu wa rahmatu l-lahi wa barakatuh. Assalamu
`alaina wa `ala `ibadi l-lahi s-salihin. (All the compliments, prayers and good things are due to
Allah; peace be on you, O Prophet, and Allah's mercy and blessings [be on you]. Peace be on us an on
the pious subjects of Allah). (If you say that, it will reach all the subjects in the heaven and the earth).
Ash-hadu al-la ilaha illa l-lah, wa ash-hadu anna Muhammadan `Abduhu wa Rasuluh. (I testify that
there is no Deity [worthy of worship] but Allah, and I testify that Muhammad is His slave and His
Apostle).
Sahih (Sunnah.com)
Bittgebet vor dem TaslīmInvocation before the Taslimباب الدُّعَاءِ قَبْلَ السَّلاَمِ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ". فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ مِنَ الْمَغْرَمِ فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ، وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ ". وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَسْتَعِيذُ فِي صَلاَتِهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ
Überliefert von ʿĀischa:
(der Ehefrau des Propheten): Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte im Gebet zu sagen: „O Allah, ich suche Zuflucht bei Dir vor der Strafe des Grabes, ich suche Zuflucht bei Dir vor der Versuchung des falschen Messias, und ich suche Zuflucht bei Dir vor den Versuchungen des Lebens und des Todes. O Allah, ich suche Zuflucht bei Dir vor Sünde und vor Schulden.“
Jemand fragte ihn: „Warum suchst du so häufig Zuflucht bei Allah davor, verschuldet zu sein?“ Der Prophet (ﷺ) antwortete: „Ein Verschuldeter lügt, wenn er spricht, und bricht sein Versprechen, wenn er es gibt.“
ʿĀischa überlieferte außerdem: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) in seinem Gebet bei Allah Zuflucht vor den Versuchungen des Dadschdschāl suchen.
Narrated `Aisha:
(the wife of the Prophet) Allah's Messenger (ﷺ) used to invoke Allah in the prayer saying "Allahumma inni
a`udhu bika min `adhabi l-qabr, wa a`udhu bika min fitnati l-masihi d-dajjal, wa a`udhu bika min
fitnati l-mahya wa fitnati l-mamat. Allahumma inni a`udhu bika mina l-ma'thami wa l-maghram. (O
Allah, I seek refuge with You from the punishment of the grave, from the afflictions of the imposter-
Messiah, and from the afflictions of life and death. O Allah, I seek refuge with You from sins and
from debt)." Somebody said to him, "Why do you so frequently seek refuge with Allah from being in
debt?" The Prophet (ﷺ) replied, "A person in debt tells lies whenever he speaks, and breaks promises
whenever he makes (them)." `Aisha also narrated: I heard Allah's Messenger (ﷺ) in his prayer seeking refuge
with Allah from the afflictions of Ad-Dajjal.
Sahih (Sunnah.com)
Bittgebet vor dem TaslīmInvocation before the Taslimباب الدُّعَاءِ قَبْلَ السَّلاَمِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ـ رضى الله عنه ـ. أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي. قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ".
Überliefert von Abū Bakr aṣ-Ṣiddīq:
Ich bat den Gesandten Allahs (ﷺ), mich ein Bittgebet zu lehren, mit dem ich Allah in meinem Gebet anrufen könne. Er sagte mir, ich solle sagen:
„O Allah, ich habe mir selbst großes Unrecht zugefügt, und niemand außer Dir vergibt die Sünden. So gewähre mir Vergebung von Dir und erbarme Dich meiner. Wahrlich, Du bist der Allvergebende, der Barmherzige.“
Narrated Abu Bakr As-Siddiq:
I asked Allah's Messenger (ﷺ) to teach me an invocation so that I may invoke Allah with it in my prayer. He
told me to say, "Allahumma inni zalumtu nafsi zulman kathiran, Wala yaghfiru dh-dhunuba illa anta,
fa ghfir li maghfiratan min `indika, wa r-hamni, innaka anta l-ghafuru r-rahim (O Allah! I have done
great injustice to myself and none except You forgives sins, so bestow on me a forgiveness from You,
and Have Mercy on me, You are the Forgiver, the Merciful).
Sahih (Sunnah.com)
Welche freiwillige Anrufung kann nach dem Taschahhud gewählt werden, und sie ist nicht verpflichtend?What optional invocation may be selected after the Tashah-hud, and it is not obligatory.باب مَا يُتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ وَلَيْسَ بِوَاجِبٍ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ. فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ فِي السَّمَاءِ أَوْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو ".
Überliefert von ʿAbdullah:
Wenn wir mit dem Propheten (ﷺ) beteten, pflegten wir zu sagen: „Der Friede sei auf Allah von Seinen Dienern, und der Friede sei auf soundso.“ Der Prophet (ﷺ) sagte: „Sagt nicht: ‚Der Friede sei auf Allah‘, denn Er selbst ist der Friede. Sagt vielmehr: ,At-taḥiyyātu lillāhi waṣ-ṣalawātu waṭ-ṭayyibāt. As-salāmu ʿalaika ayyuhan-nabiyyu wa raḥmatullāhi wa barakātuh. As-salāmu ʿalainā wa ʿalā ʿibādillāhiṣ-ṣāliḥīn.‘ (Wenn ihr dies sagt, erreicht es alle rechtschaffenen Diener im Himmel oder zwischen Himmel und Erde.) ,Aschhadu an lā ilāha illallāh, wa aschhadu anna Muḥammadan ʿabduhu wa rasūluh.‘ Wählt danach das Bittgebet aus, das euch am besten gefällt, und sprecht es.“ (Siehe Hadith Nr. 794, 795 und 796.)
Narrated `Abdullah:
When we prayed with the Prophet (ﷺ) we used to say, "Peace be on Allah from His slaves and peace be on
so and so." The Prophet (ﷺ) said, "Don't say As-Salam be on Allah, for He Himself is As-Salam, but say,
at-tahiyatu li l-lahi wa s-salawatu wa t-taiyibat. As-salamu `alaika aiyuha n-Nabiyu wa rahmatu l-lahi
wa barakatuh. As-salamu `alaina wa `ala `ibadi l-lahi s-salihin. (If you say this then it will reach all the
slaves in heaven or between heaven and earth). Ash-hadu al la-ilaha illa l-lah, wa ash-hadu anna
Muhammadan `Abduhu wa Rasuluh.' Then select the invocation you like best and recite it." (See
Hadith No. 794, 795 & 796).
Sahih (Sunnah.com)
Die Stirn und die Nase nicht abwischen (reiben), bis man das Gebet vollendet hatNo cleaning (rubbing) one's forehead and nose till one has completed As-Salat (the prayer)باب مَنْ لَمْ يَمْسَحْ جَبْهَتَهُ وَأَنْفَهُ حَتَّى صَلَّى
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَسْجُدُ فِي الْمَاءِ وَالطِّينِ حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ فِي جَبْهَتِهِ.
Abū Saʿīd al-Chudrī berichtete:
Ich sah den Gesandten Allahs (ﷺ), wie er sich in Schlamm und Wasser niederwarf, und sah die Spur des Schlamms auf seiner Stirn.
Narrated Abu Sa`id Al-Khudri:
I saw Allah's Messenger (ﷺ) prostrating in mud and water and saw the mark of mud on his forehead.
Sahih (Sunnah.com)
Taslim [das Wenden des Gesichts nach rechts und dann nach links und das Sagen von „As-Salāmu alaikum wa raḥmatullāh“ am Ende des Salāt (Gebets)]Taslim [turning the face to the right and then to the left and saying "As-Salamu alikum wa rah mat-ullah" at the end of the Salat (prayers)]باب التَّسْلِيمِ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ هِنْدٍ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا سَلَّمَ قَامَ النِّسَاءُ حِينَ يَقْضِي تَسْلِيمَهُ، وَمَكَثَ يَسِيرًا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأُرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ أَنَّ مُكْثَهُ لِكَىْ يَنْفُذَ النِّسَاءُ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُنَّ مَنِ انْصَرَفَ مِنَ الْقَوْمِ.
Überliefert von Umm Salama:
Wenn der Gesandte Allahs (ﷺ) seine Gebete mit dem Taslīm beendet hatte, standen die Frauen auf, während er noch eine Weile an seinem Platz blieb, bevor er aufstand. Ibn Schihāb sagte: „Ich denke – und Allah weiß es am besten –, dass der Grund für sein Verbleiben darin lag, dass die Frauen vor den Männern, die ihr Gebet beendet hatten, gehen konnten.“
Narrated Um Salama:
Whenever Allah's Messenger (ﷺ) finished his prayers with Taslim, the women would get up and he would
stay on for a while in his place before getting up. Ibn Shihab said, "I think (and Allah knows better),
that the purpose of his stay was that the women might leave before the men who had finished their
prayer. "
Sahih (Sunnah.com)
Das Gebet gemeinsam mit dem Imam mit dem Taslīm zu beendenTo finish the Salat (prayer) with Taslim along with the Imamباب يُسَلِّمُ حِينَ يُسَلِّمُ الإِمَامُ
حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عِتْبَانَ، قَالَ صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ.
Überliefert von ʿItbān ibn Mālik:
Wir verrichteten das Gebet mit dem Propheten (ﷺ) und pflegten unser Gebet gemeinsam mit ihm mit dem Taslīm zu beenden.
Narrated `Itban bin Malik:
We prayed with the Prophet (ﷺ) and used to finish our prayer with the Taslim along with him.
Sahih (Sunnah.com)
Wer keinen weiteren Taslīm zusätzlich zum Taslīm des Imams sprach, sondern meinte, dass der Taslīm des Salāt (Gebets) ausreichend seiWhoever did not say (a Taslim) in addition to the Taslim of the Imam but thought that Taslim of the Salat (prayer) was sufficientباب مَنْ لَمْ يَرَ رَدَّ السَّلاَمِ عَلَى الإِمَامِ وَاكْتَفَى بِتَسْلِيمِ الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ،، وَزَعَمَ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَ فِي دَارِهِمْ. قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، ثُمَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَقُلْتُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ السُّيُولَ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي، فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا، حَتَّى أَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا فَقَالَ " أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ ﷺ فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". فَأَشَارَ إِلَيْهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي أَحَبَّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ، وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ.
Überliefert von Mahmud ibn Ar-Rabiʿ:
Ich erinnere mich an den Gesandten Allahs (ﷺ) und auch an den Schluck Wasser, den er aus einem Eimer in unserem Haus nahm und mir ins Gesicht spritzte. Ich hörte von ʿItban ibn Malik Al-Ansari, der zu den Banu Salim gehörte, dass er sagte:
„Ich pflegte, mein Volk, die Banu Salim, im Gebet zu leiten. Einmal ging ich zum Propheten (ﷺ) und sagte zu ihm: ‚Ich habe ein schwaches Sehvermögen, und manchmal versperrt das durch Regenwasser verursachte Hochwasser den Weg zwischen mir und der Moschee meines Volkes. Ich möchte daher, dass du zu meinem Haus kommst und an einer Stelle darin betest, damit ich diese Stelle als Gebetsplatz (Moschee) nehmen kann.‘ Er sagte: ‚So Allah will, werde ich das tun.‘
Am nächsten Tag kam der Gesandte Allahs (ﷺ) zusammen mit Abu Bakr zu mir nach Hause, nachdem die Sonne hoch aufgegangen war, und er bat um Erlaubnis einzutreten. Ich erlaubte ihm, doch er setzte sich nicht, bevor er zu mir sagte: ‚Wo möchtest du, dass ich in deinem Haus bete?‘ Ich zeigte auf eine Stelle im Haus, an der ich wollte, dass er betete. Da stand er zum Gebet auf, und wir stellten uns hinter ihm auf. Er beendete das Gebet mit dem Taslim, und wir taten es gleichzeitig ebenso.“
Narrated Mahmud bin Ar-Rabi`:
I remember Allah's Messenger (ﷺ) and also the mouthful of water which he took from a bucket in our house
and ejected (on me). I heard from `Itban bin Malik Al-Ansari, who was one from Bani Salim, saying,
"I used to lead my tribe of Bani Salim in prayer. Once I went to the Prophet (ﷺ) and said to him, 'I have
weak eyesight and at times the rainwater flood intervenes between me and the mosque of my tribe and
I wish that you would come to my house and pray at some place so that I could take that place as a
place for praying (mosque). He said, "Allah willing, I shall do that." Next day Allah's Messenger (ﷺ) along
with Abu Bakr, came to my house after the sun had risen high and he asked permission to enter. I gave
him permission, but he didn't sit till he said to me, "Where do you want me to pray in your house?" I
pointed to a place in the house where I wanted him to pray. So he stood up for the prayer and we
aligned behind him. He completed the prayer with Taslim and we did the same simultaneously."
Sahih (Sunnah.com)
