Wie wurden die Juden aus Al-Madinah vertrieben?How Were The Jews Expelled From Al-Madinah ?باب كَيْفَ كَانَ إِخْرَاجُ الْيَهُودِ مِنَ الْمَدِينَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، - وَكَانَ أَحَدَ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ - وَكَانَ كَعْبُ بْنُ الأَشْرَفِ يَهْجُو النَّبِيَّ
ﷺ وَيُحَرِّضُ عَلَيْهِ كُفَّارَ قُرَيْشٍ وَكَانَ النَّبِيُّ
ﷺ حِينَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ وَأَهْلُهَا أَخْلاَطٌ مِنْهُمُ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ يَعْبُدُونَ الأَوْثَانَ وَالْيَهُودُ وَكَانُوا يُؤْذُونَ النَّبِيَّ
ﷺ وَأَصْحَابَهُ فَأَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ بِالصَّبْرِ وَالْعَفْوِ فَفِيهِمْ أَنْزَلَ اللَّهُ
Qur’an 3:186{ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ } الآيَةَ فَلَمَّا أَبَى كَعْبُ بْنُ الأَشْرَفِ أَنْ يَنْزِعَ عَنْ أَذَى النَّبِيِّ
ﷺ أَمَرَ النَّبِيُّ
ﷺ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ أَنْ يَبْعَثَ رَهْطًا يَقْتُلُونَهُ فَبَعَثَ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ وَذَكَرَ قِصَّةَ قَتْلِهِ فَلَمَّا قَتَلُوهُ فَزِعَتِ الْيَهُودُ وَالْمُشْرِكُونَ فَغَدَوْا عَلَى النَّبِيِّ
ﷺ فَقَالُوا طُرِقَ صَاحِبُنَا فَقُتِلَ . فَذَكَرَ لَهُمُ النَّبِيُّ
ﷺ الَّذِي كَانَ يَقُولُ وَدَعَاهُمُ النَّبِيُّ
ﷺ إِلَى أَنْ يَكْتُبَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ كِتَابًا يَنْتَهُونَ إِلَى مَا فِيهِ فَكَتَبَ النَّبِيُّ
ﷺ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْمُسْلِمِينَ عَامَّةً صَحِيفَةً .
Kaʿab ibn Mālik, einer von denen, deren Reue angenommen wurde, sagte: „Kaʿab ibn al-Aschraf pflegte den Propheten (ﷺ) zu verhöhnen und die Ungläubigen der Quraisch gegen ihn aufzuhetzen. Als der Prophet (ﷺ) nach Medina kam, waren deren Bewohner miteinander vermischt: Einige von ihnen waren Muslime, andere waren Götzendiener, die Götzen verehrten, und einige waren Juden. Sie pflegten den Propheten (ﷺ) und seine Gefährten zu verletzen. Dann befahl Allah, der Erhabene, Seinem Propheten, Geduld zu zeigen und zu vergeben. Da offenbarte Allah über sie: „Und ihr werdet gewiss vieles von denen, denen vor euch das Buch gegeben wurde, hören, was euch Leid zufügt.“ Als Kaʿab ibn al-Aschraf sich weigerte, davon abzulassen, den Propheten (ﷺ) zu verletzen, befahl der Prophet (ﷺ) Saʿd ibn Muʿādh, eine Gruppe zu entsenden, um ihn zu töten. Er entsandte Muhammad ibn Maslama und erwähnte die Geschichte seiner Tötung. Als sie ihn getötet hatten, gerieten die Juden und die Götzendiener in Furcht. Am nächsten Tag kamen sie zum Propheten (ﷺ) und sagten: „Unsere Gefährten wurden nachts angegriffen und getötet.“ Der Prophet (ﷺ) teilte ihnen mit, was er ihnen sagen würde. Dann rief der Prophet (ﷺ) sie zu sich, damit er eine Vereinbarung zwischen ihnen und ihm niederschreiben könne; sie sollten deren Bestimmungen erfüllen und davon ablassen, ihm zu schaden. Daraufhin schrieb er eine Vereinbarung zwischen ihnen und ihm sowie den Muslimen im Allgemeinen nieder.“
Ka’ab bin Malik who was one of those whose repentance was accepted said “Ka’ab bin Al Ashraf used to satire the Prophet (ﷺ) and incited the infidels of the Quraish against him. When the Prophet (ﷺ) came to Madeena, its people were intermixed, some of them were Muslims and others polytheists aho worshipped idols and some were Jews. They used to hurt the Prophet (ﷺ) and his Companions. Then Allaah Most High commanded His Prophet to show patience and forgiveness. So Allaah revealed about them “And ye shall certainly hear much that will grieve you from those who receive Book before you”. When Ka’ab bin Al Ashraf refused to desist from hurting the Prophet (ﷺ) the Prophet(ﷺ) ordered Sa’d bin Mu’adh to send a band to kill him. He sent Muhammad bin Maslamah and mentioned the story of his murder. When they killed him, the Jews and the polytheist were frightened. Next day they came to the Prophet (ﷺ) and said “Our Companions were attacked and night and killed.” The Prophet(ﷺ) informed them about that which he would say. The Prophet (ﷺ) then called them so that he could write a deed of agreement between him and them and they should fulfill its provisions and desist from hurting him. He then wrote a deed of agreement between him and them and the Muslims in general.”
Sahih in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Wie wurden die Juden aus Al-Madinah vertrieben?How Were The Jews Expelled From Al-Madinah ?باب كَيْفَ كَانَ إِخْرَاجُ الْيَهُودِ مِنَ الْمَدِينَةِ
حَدَّثَنَا مُصَرِّفُ بْنُ عَمْرٍو الأَيَامِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، - يَعْنِي ابْنَ بُكَيْرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا أَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ قُرَيْشًا يَوْمَ بَدْرٍ وَقَدِمَ الْمَدِينَةَ جَمَعَ الْيَهُودَ فِي سُوقِ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ يَهُودَ أَسْلِمُوا قَبْلَ أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قُرَيْشًا " . قَالُوا يَا مُحَمَّدُ لاَ يَغُرَّنَّكَ مِنْ نَفْسِكَ أَنَّكَ قَتَلْتَ نَفَرًا مِنْ قُرَيْشٍ كَانُوا أَغْمَارًا لاَ يَعْرِفُونَ الْقِتَالَ إِنَّكَ لَوْ قَاتَلْتَنَا لَعَرَفْتَ أَنَّا نَحْنُ النَّاسُ وَأَنَّكَ لَمْ تَلْقَ مِثْلَنَا . فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ
Qur’an 3:12{ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ } قَرَأَ مُصَرِّفٌ إِلَى قَوْلِهِ
Qur’an 3:13{ فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ } بِبَدْرٍ { وَأُخْرَى كَافِرَةٌ } .
Ibn ʿAbbās sagte: „Als der Gesandte Allahs ﷺ im Kampf von Badr über die Quraisch gesiegt hatte und nach Medina kam, versammelte er die Juden auf dem Markt der Banū Qainuqāʿ und sagte: ‚O Gemeinschaft der Juden, nehmt den Islam an, bevor ihr einen Schlag erleidet, wie ihn die Quraisch erlitten haben.‘
Sie sagten: ‚O Muhammad, du solltest dich nicht selbst täuschen und stolz darauf sein, dass du einige unerfahrene Männer der Quraisch getötet hast, die nicht wussten, wie man kämpft. Wenn du gegen uns gekämpft hättest, hättest du uns kennengelernt. Du bist noch nie Menschen wie uns begegnet.‘
Darauf offenbarte Allah, der Erhabene, den folgenden Vers: ‚Sag zu denen, die den Glauben verleugnen: Bald werdet ihr besiegt werden … Die eine Heerschar kämpfte auf Allahs Weg, die andere leistete Allah Widerstand.‘“
Ibn ‘Abbas said “When the Messenger of Allah(ﷺ) had victory over Quraish in the batte of Badr and came to Madeenah he gathered the Jews in the market of Banu Qainuqa and said “O community of Jews embrace Islam before you suffer an injury as the Quraish suffered.” They said “Muhammad, you should not deceive yourself (taking pride) that you had killed a few persons of the Quariash who were inexperienced and did not know how to fight. Had you fought with us, you would have known us. You have never met people like us.” Allah Most High revealed about this the following verse “Say to those who reject faith, soon will ye be vanished... one army was fighting in the cause of Allaah, the other resisting Allaah.”
Da'if in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Wie wurden die Juden aus Al-Madinah vertrieben?How Were The Jews Expelled From Al-Madinah ?باب كَيْفَ كَانَ إِخْرَاجُ الْيَهُودِ مِنَ الْمَدِينَةِ
حَدَّثَنَا مُصَرِّفُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا يُونُسُ، قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مَوْلًى، لِزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدَّثَتْنِي ابْنَةُ مُحَيِّصَةَ، عَنْ أَبِيهَا، مُحَيِّصَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " مَنْ ظَفِرْتُمْ بِهِ مِنْ رِجَالِ يَهُودَ فَاقْتُلُوهُ " . فَوَثَبَ مُحَيِّصَةُ عَلَى شَبِيبَةَ رَجُلٍ مِنْ تُجَّارِ يَهُودَ كَانَ يُلاَبِسُهُمْ فَقَتَلَهُ وَكَانَ حُوَيِّصَةُ إِذْ ذَاكَ لَمْ يُسْلِمْ وَكَانَ أَسَنَّ مِنْ مُحَيِّصَةَ فَلَمَّا قَتَلَهُ جَعَلَ حُوَيِّصَةُ يَضْرِبُهُ وَيَقُولُ يَا عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَرُبَّ شَحْمٍ فِي بَطْنِكَ مِنْ مَالِهِ .
Überliefert von Muhayyisah:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wenn ihr über die Männer der Juden die Oberhand gewinnt, dann tötet sie.“ Daraufhin sprang Muhayyisah über Shubaybah her, einen Mann unter den jüdischen Händlern, zu denen er enge Beziehungen hatte, und tötete ihn. Zu jener Zeit hatte Huwayyisah, der Bruder von Muhayyisah, den Islam noch nicht angenommen. Er war älter als Muhayyisah. Als dieser ihn getötet hatte, schlug Huwayyisah ihn und sagte: „O Feind Allahs, ich schwöre bei Allah, du hast durch sein Eigentum eine gute Menge Fett an deinem Bauch angesetzt.“
Narrated Muhayyisah:
The Messenger of Allah (ﷺ) said: If you gain a victory over the men of Jews, kill them. So Muhayyisah jumped over Shubaybah, a man of the Jewish merchants. He had close relations with them. He then killed him. At that time Huwayyisah (brother of Muhayyisah) had not embraced Islam. He was older than Muhayyisah. When he killed him, Huwayyisah beat him and said: O enemy of Allah, I swear by Allah, you have a good deal of fat in your belly from his property.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Wie wurden die Juden aus Al-Madinah vertrieben?How Were The Jews Expelled From Al-Madinah ?باب كَيْفَ كَانَ إِخْرَاجُ الْيَهُودِ مِنَ الْمَدِينَةِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ " انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ " . فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْنَاهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَنَادَاهُمْ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ يَهُودَ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا " . فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا " . فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " ذَلِكَ أُرِيدُ " . ثُمَّ قَالَهَا الثَّالِثَةَ " اعْلَمُوا أَنَّمَا الأَرْضُ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُجْلِيَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَرْضِ فَمَنْ وَجَدَ مِنْكُمْ بِمَالِهِ شَيْئًا فَلْيَبِعْهُ وَإِلاَّ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا الأَرْضُ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ ﷺ " .
Abu Huraira sagte: Während wir uns in der Moschee befanden, kam der Gesandte Allahs (ﷺ) heraus und sagte: „Auf zu den Juden!“ Da gingen wir mit ihm hinaus und kamen zu ihnen. Der Gesandte Allahs (ﷺ) erhob sich, rief sie und sagte: „Wenn ihr, die Gemeinschaft der Juden, den Islam annehmt, werdet ihr sicher sein.“ Sie sagten: „Du hast die Botschaft übermittelt, Abu al-Qasim.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Nehmt den Islam an, dann werdet ihr sicher sein.“ Sie sagten: „Du hast die Botschaft übermittelt, Abu al-Qasim.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Das ist es, was ich beabsichtigt habe.“ Dann sagte er zum dritten Mal: „Wisset, dass das Land Allah und Seinem Gesandten gehört, und ich beabsichtige, euch aus diesem Land auszuweisen. Wenn also jemand von euch Besitz hat, den er nicht mitnehmen kann, soll er ihn verkaufen; andernfalls wisset, dass das Land Allah und Seinem Gesandten (ﷺ) gehört.“
Abu Hurairah said, While we were in the mosque, the Messenger of Allah(ﷺ) came out and said “Come on to the Jews. So we went out with him and came to them”. The Messenger of Allah(ﷺ) stood up, called them and said “If you, the community of Jews accept Islam you will be safe”. They said “You have given the message Abu Al Qasim”. The Messenger of Allah(ﷺ) said “Accept Islam you will be safe”. They said “You have given the message Abu Al Qasim”. The Messenger of Allah(ﷺ) said “that I intended”. He then said the third time “Know that the land belongs to Allaah and His Apostle and I intend to deport you from this land. So, if any of you has property (he cannot take it away), he must sell it, otherwise know that the land belongs to Allaah and His Apostle (ﷺ).”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Vorfälle mit An-NadirRegarding The Incidents With An-Nadirباب فِي خَبَرِ النَّضِيرِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ
ﷺ أَنَّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ كَتَبُوا إِلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ مَعَهُ الأَوْثَانَ مِنَ الأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ وَرَسُولُ اللَّهِ
ﷺ يَوْمَئِذٍ بِالْمَدِينَةِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِنَّكُمْ آوَيْتُمْ صَاحِبَنَا وَإِنَّا نُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَاتِلُنَّهُ أَوْ لَتُخْرِجُنَّهُ أَوْ لَنَسِيرَنَّ إِلَيْكُمْ بِأَجْمَعِنَا حَتَّى نَقْتُلَ مُقَاتِلَتَكُمْ وَنَسْتَبِيحَ نِسَاءَكُمْ . فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ مِنْ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ اجْتَمَعُوا لِقِتَالِ النَّبِيِّ
ﷺ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ
ﷺ لَقِيَهُمْ فَقَالَ " لَقَدْ بَلَغَ وَعِيدُ قُرَيْشٍ مِنْكُمُ الْمَبَالِغَ مَا كَانَتْ تَكِيدُكُمْ بِأَكْثَرَ مِمَّا تُرِيدُونَ أَنْ تَكِيدُوا بِهِ أَنْفُسَكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا أَبْنَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ " . فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ
ﷺ تَفَرَّقُوا فَبَلَغَ ذَلِكَ كُفَّارَ قُرَيْشٍ فَكَتَبَتْ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِلَى الْيَهُودِ إِنَّكُمْ أَهْلُ الْحَلْقَةِ وَالْحُصُونِ وَإِنَّكُمْ لَتُقَاتِلُنَّ صَاحِبَنَا أَوْ لَنَفْعَلَنَّ كَذَا وَكَذَا وَلاَ يَحُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَدَمِ نِسَائِكُمْ شَىْءٌ - وَهِيَ الْخَلاَخِيلُ - فَلَمَّا بَلَغَ كِتَابُهُمُ النَّبِيَّ
ﷺ أَجْمَعَتْ بَنُو النَّضِيرِ بِالْغَدْرِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ
ﷺ اخْرُجْ إِلَيْنَا فِي ثَلاَثِينَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِكَ وَلْيَخْرُجْ مِنَّا ثَلاَثُونَ حَبْرًا حَتَّى نَلْتَقِيَ بِمَكَانِ الْمَنْصَفِ فَيَسْمَعُوا مِنْكَ . فَإِنْ صَدَّقُوكَ وَآمَنُوا بِكَ آمَنَّا بِكَ فَقَصَّ خَبَرَهُمْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ غَدَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ بِالْكَتَائِبِ فَحَصَرَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ " إِنَّكُمْ وَاللَّهِ لاَ تَأْمَنُونَ عِنْدِي إِلاَّ بِعَهْدٍ تُعَاهِدُونِي عَلَيْهِ " . فَأَبَوْا أَنْ يُعْطُوهُ عَهْدًا فَقَاتَلَهُمْ يَوْمَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ غَدَا الْغَدُ عَلَى بَنِي قُرَيْظَةَ بِالْكَتَائِبِ وَتَرَكَ بَنِي النَّضِيرِ وَدَعَاهُمْ إِلَى أَنْ يُعَاهِدُوهُ فَعَاهَدُوهُ فَانْصَرَفَ عَنْهُمْ وَغَدَا عَلَى بَنِي النَّضِيرِ بِالْكَتَائِبِ فَقَاتَلَهُمْ حَتَّى نَزَلُوا عَلَى الْجَلاَءِ فَجَلَتْ بَنُو النَّضِيرِ وَاحْتَمَلُوا مَا أَقَلَّتِ الإِبِلُ مِنْ أَمْتِعَتِهِمْ وَأَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ وَخَشَبِهَا فَكَانَ نَخْلُ بَنِي النَّضِيرِ لِرَسُولِ اللَّهِ
ﷺ خَاصَّةً أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهَا وَخَصَّهُ بِهَا فَقَالَ
Qur’an 59:6{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ } يَقُولُ بِغَيْرِ قِتَالٍ فَأَعْطَى النَّبِيُّ
ﷺ أَكْثَرَهَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَقَسَمَهَا بَيْنَهُمْ وَقَسَمَ مِنْهَا لِرَجُلَيْنِ مِنَ الأَنْصَارِ وَكَانَا ذَوِي حَاجَةٍ لَمْ يَقْسِمْ لأَحَدٍ مِنَ الأَنْصَارِ غَيْرَهُمَا وَبَقِيَ مِنْهَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ
ﷺ الَّتِي فِي أَيْدِي بَنِي فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا .
Überliefert von einem Mann aus den Gefährten des Propheten:
AbdurRahman ibn Kaʿb ibn Malik berichtete gemäß der Aussage eines Mannes aus den Gefährten des Propheten (ﷺ): Die ungläubigen Quraisch schrieben an Ibn Ubayy und an diejenigen unter al-Aws und al-Khazraj, die Götzen verehrten, während sich der Gesandte Allahs (ﷺ) zu jener Zeit vor der Schlacht von Badr in Medina befand.
Sie schrieben: „Ihr habt unserem Gefährten Schutz gewährt. Wir schwören bei Allah: Ihr müsst gegen ihn kämpfen oder ihn vertreiben, andernfalls werden wir in voller Stärke zu euch kommen, bis wir eure Kämpfer töten und eure Frauen gefangen nehmen.
Als diese Nachricht Abdullah ibn Ubayy und denjenigen, die gemeinsam mit ihm Götzen verehrten, erreichte, versammelten sie sich, um gegen den Gesandten Allahs (ﷺ) zu kämpfen.
Als diese Nachricht den Gesandten Allahs (ﷺ) erreichte, suchte er sie auf und sagte: „Die Drohung der Quraisch gegen euch hat ihr Ende erreicht. Sie können keine größere Verschwörung gegen euch schmieden als das, was ihr selbst beabsichtigt habt, um euch zu schaden. Seid ihr bereit, gegen eure Söhne und eure Brüder zu kämpfen?“ Als sie dies vom Propheten (ﷺ) hörten, zerstreuten sie sich. Dies erreichte die ungläubigen Quraisch.
Die ungläubigen Quraisch schrieben nach der Schlacht von Badr erneut an die Juden: „Ihr seid Männer der Waffen und Festungen. Ihr müsst gegen unseren Gefährten kämpfen, andernfalls werden wir euch auf bestimmte Weise behandeln. Nichts wird zwischen uns und den Fußreifen eurer Frauen stehen.“
Als ihr Brief den Propheten (ﷺ) erreichte, versammelten sie die Banū an-Nadīr, um den Vertrag zu brechen.
Sie sandten dem Propheten (ﷺ) eine Nachricht: „Komm mit dreißig deiner Gefährten zu uns, und dreißig Rabbiner von uns werden herauskommen, bis wir uns an einem zentralen Ort treffen, wo sie dich hören werden. Wenn sie dir Zeugnis ablegen und an dich glauben, werden wir an dich glauben.“ Der Überlieferer erzählte anschließend die ganze Geschichte.
Als der nächste Tag anbrach, zog der Gesandte Allahs (ﷺ) am Morgen mit einem Heer aus und umzingelte sie.
Er sagte zu ihnen: „Ich schwöre bei Allah, ihr werdet keinen Frieden vor mir haben, bis ihr mit mir einen Vertrag schließt.“ Doch sie weigerten sich, mit ihm einen Vertrag zu schließen. Daher kämpfte er noch am selben Tag gegen sie.
Danach griff er am Morgen mit einem Heer die Banū Qaynuqāʿ an und ließ die Banū an-Nadīr zurück. Er forderte sie auf, einen Vertrag zu schließen, und sie schlossen ihn.
Er wandte sich von ihnen ab und griff mit einem Heer die Banū an-Nadīr an. Er kämpfte gegen sie, bis sie der Vertreibung zustimmten. Die Banū an-Nadīr wurden vertrieben und nahmen mit, was ihre Kamele tragen konnten, nämlich ihr Eigentum, die Türen ihrer Häuser und ihr Holz. Die Palmen waren ausschließlich dem Gesandten Allahs (ﷺ) vorbehalten. Allah gewährte sie ihm und gab sie ihm als besonderen Anteil.
Er, der Erhabene, sagte: „Und was Allah Seinem Gesandten von ihnen gewährt hat – dafür habt ihr weder Kamele noch Pferde eingesetzt.“ Er sagte: „Ohne Kampf.“ So gab der Prophet (ﷺ) den größten Teil davon den Auswanderern und teilte ihn unter ihnen auf. Einen Teil teilte er unter zwei Männern von den Helfern auf, die bedürftig waren; und er teilte ihn unter keinen der Helfer auf außer diesen beiden. Der Rest blieb als Sadaqah des Gesandten Allahs (ﷺ) bestehen und befindet sich in den Händen der Nachkommen Fātimas – möge Allah mit ihr zufrieden sein.
Narrated A man from the companions of the Prophet:
AbdurRahman ibn Ka'b ibn Malik reported on the authority of a man from among the companions of the Prophet (ﷺ): The infidels of the Quraysh wrote (a letter) to Ibn Ubayy and to those who worshipped idols from al-Aws and al-Khazraj, while the Messenger of Allah (ﷺ) was at that time at Medina before the battle of Badr.
(They wrote): You gave protection to our companion. We swear by Allah, you should fight him or expel him, or we shall come to you in full force, until we kill your fighters and appropriate your women.
When this (news) reached Abdullah ibn Ubayy and those who were worshippers of idols, with him they gathered together to fight the Messenger of Allah (ﷺ).
When this news reached the Messenger of Allah (ﷺ), he visited them and said: The threat of the Quraysh to you has reached its end. They cannot contrive a plot against you, greater than what you yourselves intended to harm you. Are you willing to fight your sons and brethren? When they heard this from the Prophet (ﷺ), they scattered. This reached the infidels of the Quraysh.
The infidels of the Quraysh again wrote (a letter) to the Jews after the battle of Badr: You are men of weapons and fortresses. You should fight our companion or we shall deal with you in a certain way. And nothing will come between us and the anklets of your women. When their letter reached the Prophet (ﷺ), they gathered Banu an-Nadir to violate the treaty.
They sent a message to the Prophet (ﷺ): Come out to us with thirty men from your companions, and thirty rabbis will come out from us till we meet at a central place where they will hear you. If they testify to you and believe in you, we shall believe in you. The narrator then narrated the whole story.
When the next day came, the Messenger of Allah (ﷺ) went out in the morning with an army, and surrounded them.
He told them: I swear by Allah, you will have no peace from me until you conclude a treaty with me. But they refused to conclude a treaty with him. He therefore fought them the same day.
Next he attacked Banu Quraysh with an army in the morning, and left Banu an-Nadir. He asked them to sign a treaty and they signed it.
He turned away from them and attacked Banu an-Nadir with an army. He fought with them until they agreed to expulsion. Banu an-Nadir were deported, and they took with them whatever their camels could carry, that is, their property, the doors of their houses, and their wood. Palm-trees were exclusively reserved for the Messenger of Allah (ﷺ). Allah bestowed them upon him and gave them him as a special portion.
He (Allah), the Exalted, said: What Allah has bestowed on His Apostle (and taken away) from them, for this ye made no expedition with either camel corps or cavalry." He said: "Without fighting." So the Prophet (ﷺ) gave most of it to the emigrants and divided it among them; and he divided some of it between two men from the helpers, who were needy, and he did not divide it among any of the helpers except those two. The rest of it survived as the sadaqah of the Messenger of Allah (ﷺ) which is in the hands of the descendants of Fatimah (Allah be pleased with her).
Sahih in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Vorfälle mit An-NadirRegarding The Incidents With An-Nadirباب فِي خَبَرِ النَّضِيرِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ يَهُودَ بَنِي النَّضِيرِ، وَقُرَيْظَةَ، حَارَبُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَنِي النَّضِيرِ وَأَقَرَّ قُرَيْظَةَ وَمَنَّ عَلَيْهِمْ حَتَّى حَارَبَتْ قُرَيْظَةُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَتَلَ رِجَالَهُمْ وَقَسَمَ نِسَاءَهُمْ وَأَوْلاَدَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ إِلاَّ بَعْضَهُمْ لَحِقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَمَّنَهُمْ وَأَسْلَمُوا وَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَهُودَ الْمَدِينَةِ كُلَّهُمْ بَنِي قَيْنُقَاعَ وَهُمْ قَوْمُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ وَيَهُودَ بَنِي حَارِثَةَ وَكُلَّ يَهُودِيٍّ كَانَ بِالْمَدِينَةِ .
Ibn ʿUmar sagte: „Die Juden von Banū an-Naḍīr und Banū Quraiẓah kämpften gegen den Gesandten Allahs (ﷺ). Daher vertrieb der Gesandte Allahs (ﷺ) Banū an-Naḍīr und erlaubte Banū Quraiẓah, zu bleiben, und begünstigte sie. Daraufhin kämpften die Banū Quraiẓah (gegen den Propheten).“ So ließ er ihre Männer töten und teilte ihre Frauen, ihr Eigentum und ihre Kinder unter den Muslimen auf, mit Ausnahme einiger von ihnen, die sich dem Gesandten Allahs (ﷺ) anschlossen. Er gewährte ihnen Schutz, und später nahmen sie den Islam an. Der Gesandte Allahs (ﷺ) vertrieb sämtliche Juden von Medina vollständig: Banū Qainuqāʿ – sie waren das Volk von ʿAbd Allāh ibn Salām –, die Juden von Banū al-Ḥārith und alle Juden, die in Medina ansässig waren.
Ibn ‘Umar said “The Jews Al Nadir and Quraizah fought with the Messenger of Allah(ﷺ), so the Messenger of Allah(ﷺ) expelled Banu Al Nadir and allowed the Quraizah to stay and favored them. The Quraizah thereafter fought (with the Prophet).” So he killed their men and divided their women, property and children among Muslims except some of them who associated with the Messenger of Allah(ﷺ). He gave them protection and later on they embraced Islam. The Messenger of Allah(ﷺ) expelled all the Jews of Madeenah in Toto, Banu Qainuqa, they were the people of ‘Abd Allaah bin Salam, the Jews of Banu Harith and any of Jews who resided in Madeenah.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ - أَحْسِبُهُ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَاتَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ فَغَلَبَ عَلَى النَّخْلِ وَالأَرْضِ وَأَلْجَأَهُمْ إِلَى قَصْرِهِمْ فَصَالَحُوهُ عَلَى أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ الصَّفْرَاءَ وَالْبَيْضَاءَ وَالْحَلْقَةَ وَلَهُمْ مَا حَمَلَتْ رِكَابُهُمْ عَلَى أَنْ لاَ يَكْتُمُوا وَلاَ يُغَيِّبُوا شَيْئًا فَإِنْ فَعَلُوا فَلاَ ذِمَّةَ لَهُمْ وَلاَ عَهْدَ فَغَيَّبُوا مَسْكًا لِحُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ كَانَ قُتِلَ قَبْلَ خَيْبَرَ كَانَ احْتَمَلَهُ مَعَهُ يَوْمَ بَنِي النَّضِيرِ حِينَ أُجْلِيَتِ النَّضِيرُ فِيهِ حُلِيُّهُمْ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ لِسَعْيَةَ " أَيْنَ مَسْكُ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ " . قَالَ أَذْهَبَتْهُ الْحُرُوبُ وَالنَّفَقَاتُ . فَوَجَدُوا الْمَسْكَ فَقَتَلَ ابْنَ أَبِي الْحُقَيْقِ وَسَبَى نِسَاءَهُمْ وَذَرَارِيَّهُمْ وَأَرَادَ أَنْ يُجْلِيَهُمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ دَعْنَا نَعْمَلْ فِي هَذِهِ الأَرْضِ وَلَنَا الشَّطْرُ مَا بَدَا لَكَ وَلَكُمُ الشَّطْرُ . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُعْطِي كُلَّ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Der Prophet (ﷺ) kämpfte gegen die Bewohner von Chaibar, nahm ihre Palmen und ihr Land ein und zwang sie, in ihren Festungen eingeschlossen zu bleiben. Daraufhin schlossen sie einen Friedensvertrag, dem zufolge Gold, Silber und Waffen an den Gesandten Allahs (ﷺ) fallen sollten; was sie auf ihren Kamelen mitnahmen, sollte ihnen gehören, unter der Bedingung, dass sie nichts verheimlichten und wegschafften. Falls sie dies dennoch täten, gäbe es für sie weder Schutz noch einen Vertrag mit den Muslimen.
Sie schafften einen Beutel von Huyayy ibn Akhtab weg, der vor der Schlacht von Chaibar getötet worden war. Er hatte den Schmuck der Banū an-Naḍīr mitgenommen, als diese vertrieben wurden.
Der Prophet (ﷺ) fragte Saʿya: „Wo ist der Beutel von Huyayy ibn Akhtab?“
Er antwortete: „Der Inhalt dieses Beutels wurde für Kriegszüge und andere Ausgaben ausgegeben.“ Später fand man den Beutel. Daraufhin tötete er Ibn Abū al-Ḥuqayq, nahm ihre Frauen und Kinder gefangen und beabsichtigte, sie zu vertreiben.
Sie sagten: „O Muhammad, lass uns dieses Land bewirtschaften; wir werden die Hälfte des Ertrags erhalten, wie du wünschst, und du wirst die andere Hälfte erhalten.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte jeder seiner Ehefrauen achtzig Wasq Datteln und zwanzig Wasq Weizen zukommen zu lassen.
Narrated Abdullah Ibn Umar:
The Prophet (ﷺ) fought with the people of Khaybar, and captured their palm-trees and land, and forced them to remain confined to their fortresses. So they concluded a treaty of peace providing that gold, silver and weapons would go to the Messenger of Allah (ﷺ), and whatever they took away on their camels would belong to them, on condition that they would not hide and carry away anything. If they did (so), there would be no protection for them and no treaty (with Muslims).
They carried away a purse of Huyayy ibn Akhtab who was killed before (the battle of) Khaybar. He took away the ornaments of Banu an-Nadir when they were expelled.
The Prophet (ﷺ) asked Sa'yah: Where is the purse of Huyayy ibn Akhtab?
He replied: The contents of this purse were spent on battles and other expenses. (Later on) they found the purse. So he killed Ibn AbulHuqayq, captured their women and children, and intended to deport them.
They said: Muhammad, leave us to work on this land; we shall have half (of the produce) as you wish, and you will have half. The Messenger of Allah (ﷺ) used to make a contribution of eighty wasqs of dates and twenty wasqs of wheat to each of his wives.
Hasan in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَنَّا نُخْرِجُهُمْ إِذَا شِئْنَا فَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَلْيَلْحَقْ بِهِ فَإِنِّي مُخْرِجٌ يَهُودَ . فَأَخْرَجَهُمْ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
ʿUmar sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) hatte mit den Juden von Chaibar eine Vereinbarung getroffen, unter der Bedingung, dass wir sie vertreiben dürfen, wann immer wir wollen. Wer bei ihnen Eigentum hat, soll es zurücknehmen, denn ich werde die Juden vertreiben. Daraufhin vertrieb er sie.
Narrated Abdullah ibn Umar:
Umar said: The Messenger of Allah (ﷺ) had transaction with the Jews of Khaybar on condition that we should expel them when we wish. If anyone has property (with them), he should take it back, for I am going to expel the Jews. So he expelled them.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُقِرَّهُمْ عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى النِّصْفِ مِمَّا خَرَجَ مِنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا " . فَكَانُوا عَلَى ذَلِكَ وَكَانَ التَّمْرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ وَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْخُمُسَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَطْعَمَ كُلَّ امْرَأَةٍ مِنْ أَزْوَاجِهِ مِنَ الْخُمُسِ مِائَةَ وَسْقٍ تَمْرًا وَعِشْرِينَ وَسْقًا شَعِيرًا فَلَمَّا أَرَادَ عُمَرُ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ أَرْسَلَ إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ لَهُنَّ مَنْ أَحَبَّ مِنْكُنَّ أَنْ أَقْسِمَ لَهَا نَخْلاً بِخَرْصِهَا مِائَةَ وَسْقٍ فَيَكُونَ لَهَا أَصْلُهَا وَأَرْضُهَا وَمَاؤُهَا وَمِنَ الزَّرْعِ مَزْرَعَةُ خَرْصٍ عِشْرِينَ وَسْقًا فَعَلْنَا وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ نَعْزِلَ الَّذِي لَهَا فِي الْخُمُسِ كَمَا هُوَ فَعَلْنَا .
ʿAbdullāh ibn ʿUmar überlieferte, dass ʿUmar sagte:
„Als Chaibar erobert worden war, baten die Juden den Gesandten Allahs (ﷺ), zu bestätigen, dass sie den gesamten Anbau übernehmen würden und ihnen die Hälfte des Ertrags gehören sollte. Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Ich bestätige euch dies unter dieser Bedingung, solange wir es wünschen.‘ So wurden sie unter dieser Bedingung bestätigt.
Die Datteln aus der Hälfte des Ertrags von Chaibar wurden in mehrere Anteile aufgeteilt. Der Gesandte Allahs (ﷺ) nahm davon ein Fünftel. Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte jeder seiner Ehefrauen aus diesem Fünftel einhundert Wasq Datteln und zwanzig Wasq Weizen zukommen zu lassen.
Als ʿUmar beabsichtigte, die Juden aus Chaibar auszuweisen, sandte er eine Nachricht an die Ehefrauen des Propheten (ﷺ) und sagte zu ihnen: ‚Wenn eine von euch wünscht, dass ich ihr die Palmen nach ihrer Schätzung zuteile, sodass sie einhundert Wasq Datteln ergeben, und dass ihr deren Wurzeln, ihr Land und ihr Wasser gehören, sowie ihr nach Schätzung zwanzig Wasq aus dem Ertrag des kultivierten Landes, dann werde ich dies tun. Und wenn eine von euch wünscht, dass wir ihren Anteil aus dem Fünftel herausnehmen, werden wir dies tun.‘“
‘Abd Allah bin ‘Umar reported that ‘Umar said “When Khaibar was conquered, the Jews asked the Messenger of Allah(ﷺ) to confirm that they would do all the cultivation and have half the produce. The Messenger of Allah(ﷺ) said “I shall confirm you on that condition as long as we wish. So they were confirmed on that (condition). The dates from half the produce of Khaibar were divided into a number of portions. The Messenger of Allah(ﷺ) would take the fifth. The Messenger of Allah(ﷺ) used to contribute from the fifth one hundred wasqs of dates and twenty wasqs of wheat to each of his wives. When ‘Umar intended to expel the Jews from Khaibar he sent a message to the wives of the Prophet (ﷺ) and said to them “If any of you wishes that I divide the palm trees for her by their assessment that amounts one hundred wasqs (of dates) and to her belongs their root, their land and their water and (likewise) twenty wasqs from the produce of the cultivated land by assessment, I shall (do that). And if any of you wishes that we take out her portion from the fifth, we shall do (that).
Hasan in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، ح وَحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، أَنَّ إِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ غَزَا خَيْبَرَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ .
Anas ibn Mālik sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) griff Chaibar an, und wir eroberten es im Kampf. Danach versammelte er die Kriegsgefangenen.“
Anas bin Malik said “The Messenger of Allah(ﷺ) attacked Khaibar and we captured it by conquest. He then gathered the captives of war.”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ، حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا، حَدَّثَنِي سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَيْبَرَ نِصْفَيْنِ نِصْفًا لِنَوَائِبِهِ وَحَاجَتِهِ وَنِصْفًا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ قَسَمَهَا بَيْنَهُمْ عَلَى ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا .
Sahl ibn Abī Hathma sagte: „Der Gesandte Allahs ﷺ teilte Chaibar in zwei Hälften. Eine Hälfte wurde für seine Notfälle und Bedürfnisse zurückbehalten, die andere Hälfte war für die Muslime bestimmt. Er teilte sie unter ihnen in achtzehn Anteile auf.“
Sahl bin Abi Hathmah said “The Messenger of Allah(ﷺ) divide Khaibar into two halves. One half was reserved for his emergency and needs, the other half was meant for the Muslims. He divided among them into eighteen portions.”
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ آدَمَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي شِهَابٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ نَفَرًا، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ قَالُوا فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فَكَانَ النِّصْفُ سِهَامَ الْمُسْلِمِينَ وَسَهْمَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَعَزَلَ النِّصْفَ لِلْمُسْلِمِينَ لِمَا يَنُوبُهُ مِنَ الأُمُورِ وَالنَّوَائِبِ .
Baschir ibn Jasar sagte, er habe einige Gefährten des Propheten (ﷺ) sagen hören. Daraufhin überlieferte er den zuvor erwähnten Hadith. Er sagte: „Die eine Hälfte umfasste die Anteile der Muslime und den Anteil des Gesandten Allahs (ﷺ). Die andere Hälfte stellte er für die Muslime zurück, falls sie von irgendeinem Unglück betroffen werden oder dringende Bedürfnisse haben.“
Bashir bin Yasar said that he heard a number of the Companions of the Prophet (ﷺ) say. He then narrated the tradition (mentioned above). He said “One half comprised the portions of the Muslims and the portion of the Messenger of Allah(ﷺ). He separated the other half for the Muslims for any calamity that befalls him and for emergent needs.”
Sahih in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، مَوْلَى الأَنْصَارِ عَنْ رِجَالٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا ظَهَرَ عَلَى خَيْبَرَ قَسَمَهَا عَلَى سِتَّةٍ وَثَلاَثِينَ سَهْمًا جَمَعَ كُلُّ سَهْمٍ مِائَةَ سَهْمٍ فَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَلِلْمُسْلِمِينَ النِّصْفُ مِنْ ذَلِكَ وَعَزَلَ النِّصْفَ الْبَاقِيَ لِمَنْ نَزَلَ بِهِ مِنَ الْوُفُودِ وَالأُمُورِ وَنَوَائِبِ النَّاسِ .
Überliefert von einer Gruppe der Gefährten des Propheten:
Baschir ibn Yasar, der Schutzbefohlene der Ansar, berichtete von einer Gruppe der Gefährten des Propheten (ﷺ): Als der Gesandte Allahs (ﷺ) Chaibar eroberte, teilte er es in sechsunddreißig Anteile auf, wobei jeder Anteil einhundert Teilstücke umfasste. Die Hälfte davon war für den Gesandten Allahs (ﷺ) und die Muslime bestimmt; die andere Hälfte sonderte er für die Delegationen ab, die zu ihm kamen, sowie für andere Angelegenheiten und dringende Bedürfnisse der Menschen.
Narrated A Group of Companions of the Prophet:
Bashir ibn Yasar, the client of the Ansar, reported on the authority of a group of the Companions of the Prophet (ﷺ): When the Messenger of Allah (ﷺ) conquered Khaybar, he divided it into thirty-six lots, each lot comprising one hundred portions. One half of it was for the Messenger of Allah (ﷺ) and for the Muslims; and he separated the remaining half for the deputations which came to him, other matters and emergent needs of the people.
Sahih in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي سُلَيْمَانَ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ لَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ ﷺ خَيْبَرَ قَسَمَهَا عَلَى سِتَّةٍ وَثَلاَثِينَ سَهْمًا جَمَعَ كُلُّ سَهْمٍ مِائَةَ سَهْمٍ فَعَزَلَ نِصْفَهَا لِنَوَائِبِهِ وَمَا يَنْزِلُ بِهِ الْوَطِيحَةَ وَالْكُتَيْبَةَ وَمَا أُحِيزَ مَعَهُمَا وَعَزَلَ النِّصْفَ الآخَرَ فَقَسَمَهُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ الشَّقَّ وَالنَّطَاةَ وَمَا أُحِيزَ مَعَهُمَا وَكَانَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِيمَا أُحِيزَ مَعَهُمَا .
Baschir ibn Jasār sagte: „Als Allah Seinem Propheten (ﷺ) Chaibar als Faiʾ (Beute) verlieh, teilte er es in sechsunddreißig Anteile auf. Jeder Anteil umfasste einhundert Teilstücke. Er sonderte die Hälfte davon für seine unvorhergesehenen Bedürfnisse und für alles ab, was ihn treffen könnte: al-Wātiḥ, al-Kutayba, as-Salālim und alles, was mit ihnen erworben worden war. Die andere Hälfte sonderte er ebenfalls ab und teilte sie auf: asch-Schaqq, Natāʾ und alles, was mit ihnen erworben worden war. Der Anteil des Gesandten Allahs (ﷺ) lag in dem Besitz, der mit ihnen erworben worden war.“
Bashir bin Yasar said “When Allaah bestowed Khaibar on His Prophet (ﷺ) as fai’ (spoils), he divided it into thirty six lots. Each lot comprised one hundred portions. He separated its half for his emergent needs and whatever befalls him. Al Watih and Al Kutaibah and Al Salalim and whatever acquired with them. He separated the other half and he divided Al Shaqq and Nata’ and whatever acquired with them. The portion of the Messenger of Allah(ﷺ) lay in the property acquired with them.
Sahih li ghairih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ خَيْبَرَ قَسَمَهَا سِتَّةً وَثَلاَثِينَ سَهْمًا جَمْعًا فَعَزَلَ لِلْمُسْلِمِينَ الشَّطْرَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا يَجْمَعُ كُلُّ سَهْمٍ مِائَةً النَّبِيُّ ﷺ مَعَهُمْ لَهُ سَهْمٌ كَسَهْمِ أَحَدِهِمْ وَعَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا وَهُوَ الشَّطْرُ لِنَوَائِبِهِ وَمَا يَنْزِلُ بِهِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ فَكَانَ ذَلِكَ الْوَطِيحَ وَالْكُتَيْبَةَ وَالسُّلاَلِمَ وَتَوَابِعَهَا فَلَمَّا صَارَتِ الأَمْوَالُ بِيَدِ النَّبِيِّ ﷺ وَالْمُسْلِمِينَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ عُمَّالٌ يَكْفُونَهُمْ عَمَلَهَا فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْيَهُودَ فَعَامَلَهُمْ .
Überliefert von Baschir ibn Yasar:
Als Allah dem Gesandten Allahs (ﷺ) Chaibar als Faiʾ (Kriegsbeute ohne Kampf) zukommen ließ, teilte er das Ganze in sechsunddreißig Anteile. Eine Hälfte davon, also achtzehn Anteile, legte er für die Muslime beiseite. Jeder Anteil umfasste einhundert Teile, und der Prophet (ﷺ) war unter ihnen. Er erhielt einen Anteil wie der Anteil eines von ihnen.
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sonderte achtzehn Anteile, also die Hälfte, für seinen künftigen Bedarf und für alles, was die Muslime betreffen würde, ab. Dazu gehörten al-Wātiḥ, al-Kutayba, as-Salālim und ihre zugehörigen Gebiete. Als all dieser Besitz in den Besitz des Propheten (ﷺ) und der Muslime gelangt war, hatten sie nicht genügend Arbeiter, um ihn zu bewirtschaften. Der Gesandte Allahs (ﷺ) rief Juden herbei und beschäftigte sie vertraglich.
Narrated Bashir ibn Yasar:
When Allah bestowed Khaybar on the Messenger of Allah (ﷺ) as fay' (spoils of war without fighting), he divided the whole into thirty six lots. He put aside a half, i.e. eighteen lots, for the Muslims. Each lot comprised one hundred shares, and the Prophet (ﷺ) was with them. He received a share like the share of one of them.
The Messenger of Allah (ﷺ) separated eighteen lots, that is, half, for his future needs and whatever befell the Muslims. These were al-Watih, al-Kutaybah, as-Salalim and their colleagues. When all this property came in the possession of the Prophet (ﷺ) and of the Muslims, they did not have sufficient labourers to work on it. The Messenger of Allah (ﷺ) called Jews and employed them on contract.
Sahih li ghairih · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُجَمِّعُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَمِّعِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَعْقُوبَ بْنَ مُجَمِّعٍ، يَذْكُرُ لِي عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، مُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيِّ - وَكَانَ أَحَدَ الْقُرَّاءِ الَّذِينَ قَرَءُوا الْقُرْآنَ - قَالَ قُسِمَتْ خَيْبَرُ عَلَى أَهْلِ الْحُدَيْبِيَةِ فَقَسَمَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا وَكَانَ الْجَيْشُ أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةٍ فِيهِمْ ثَلاَثُمِائَةِ فَارِسٍ فَأَعْطَى الْفَارِسَ سَهْمَيْنِ وَأَعْطَى الرَّاجِلَ سَهْمًا .
Überliefert von Mujammiʿ ibn Jāriya al-Anṣārī:
Chaibar wurde unter den Leuten von al-Hudaibiyya aufgeteilt. Der Gesandte Allahs (ﷺ) teilte es in achtzehn Anteile auf. Das Heer bestand aus eintausendfünfhundert Personen. Unter ihnen waren dreihundert Reiter. Er gab den Reitern einen doppelten Anteil und den Fußsoldaten einen einfachen Anteil.
Narrated Mujammi' ibn Jariyah al-Ansari,:
Khaybar was divided among the people of al-Hudaybiyyah. The Messenger of Allah (ﷺ) divided it into eighteen portions. The army contained one thousand and five hundred people. There were three hundred horsemen among them. He gave double share to the horsemen, and a single to the footmen.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعِجْلِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ آدَمَ - حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، وَبَعْضِ، وَلَدِ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ قَالُوا بَقِيَتْ بَقِيَّةٌ مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ تَحَصَّنُوا فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يَحْقِنَ دِمَاءَهُمْ وَيُسَيِّرَهُمْ فَفَعَلَ فَسَمِعَ بِذَلِكَ أَهْلُ فَدَكَ فَنَزَلُوا عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ خَاصَّةً لأَنَّهُ لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهَا بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn Abū Bakr:
ʿAbdullah ibn Abū Bakr und einige Söhne von Muḥammad ibn Maslama sagten: Einige Bewohner von Chaibar waren zurückgeblieben und hatten sich in den Festungen verschanzt. Sie baten den Gesandten Allahs (ﷺ), ihr Leben zu verschonen und sie fortziehen zu lassen. Er tat dies. Die Bewohner von Fadak hörten davon und verfuhren ebenfalls auf dieselbe Weise. Daher war Fadak ausschließlich dem Gesandten Allahs (ﷺ) vorbehalten, denn es war nicht durch einen Feldzug von Reitern und Kamelen erobert worden.
Narrated Abdullah ibn AbuBakr:
Abdullah ibn AbuBakr and some children of Muhammad ibn Maslamah said: There remained some people of Khaybar and they confined themselves to the fortresses. They asked the Messenger of Allah (ﷺ) to protect their lives and let them go. He did so. The people of Fadak heard this; they also adopted a similar way. (Fadak) was, therefore, exclusively reserved for the Messenger of Allah (ﷺ), for it was not captured by the expedition of cavalry and camelry.
Da'if in chain · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ افْتَتَحَ بَعْضَ خَيْبَرَ عَنْوَةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقُرِئَ عَلَى الْحَارِثِ بْنِ مِسْكِينٍ وَأَنَا شَاهِدٌ أَخْبَرَكُمُ ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ خَيْبَرَ كَانَ بَعْضُهَا عَنْوَةً وَبَعْضُهَا صُلْحًا وَالْكُتَيْبَةُ أَكْثَرُهَا عَنْوَةً وَفِيهَا صُلْحٌ . قُلْتُ لِمَالِكٍ وَمَا الْكُتَيْبَةُ قَالَ أَرْضُ خَيْبَرَ وَهِيَ أَرْبَعُونَ أَلْفَ عَذْقٍ .
Saʿīd ibn al-Musayyab sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) eroberte einen Teil von Chaibar gewaltsam.“
Abū Dāwūd sagte: „Diese Überlieferung wurde al-Ḥārith ibn Miskīn vorgetragen, während ich anwesend war.“ Ibn Wahb sagte: „Mālik berichtete mir über Ibn Schihāb: Chaibar wurde teils gewaltsam und teils durch friedliche Übereinkunft erobert. Der größte Teil von al-Kutaiba wurde gewaltsam erobert und ein Teil durch friedliche Übereinkunft.“ Ich fragte Mālik: „Was ist al-Kutaiba?“ Er antwortete: „Das Land von Chaibar. Es hatte vierzigtausend Dattelpalmen.“
Sa’id bin Al Musayyab said “The Messenger of Allah(ﷺ) conquered a portion of Khaibar by force.”
Abu Dawud said “This tradition was read out to Al Harith bin Miskin while I was a witness”. Ibn Wahb said “Malik told me on the authority of Ibn Shihab, Khaibar was captured by force in part and by peace in part. Most of Al Kutaibah was captured by force and a portion by peace.” I asked Malik “What is Al Kutaibah?” He replied “The land of Khaibar. It had forty thousand palm trees.”
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ افْتَتَحَ خَيْبَرَ عَنْوَةً بَعْدَ الْقِتَالِ وَنَزَلَ مَنْ نَزَلَ مِنْ أَهْلِهَا عَلَى الْجَلاَءِ بَعْدَ الْقِتَالِ .
Ibn Schihāb sagte: „Mir ist überliefert worden, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) Chaibar gewaltsam eroberte. Die Bewohner, die zur Vertreibung aus ihrer Festung herabkamen, kamen erst nach einem Kampf herab.“
Ibn Shihab said “It has reached me that the Messenger of Allah(ﷺ) conquered Khaibar by force. Its inhabitants who came down (from their fortress) for expulsion came down after fighting.”
Was über das Urteil bezüglich des Landes von Chaibar überliefert wurdeWhat Has Been Related About The Ruling On The Land Of Khaibarباب مَا جَاءَ فِي حُكْمِ أَرْضِ خَيْبَرَ
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ خَمَّسَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَيْبَرَ ثُمَّ قَسَّمَ سَائِرَهَا عَلَى مَنْ شَهِدَهَا وَمَنْ غَابَ عَنْهَا مِنْ أَهْلِ الْحُدَيْبِيَةِ .
Ibn Schihāb überlieferte:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) nahm seinen Fünftel von der Beute von Chaibar und teilte den Rest unter denjenigen auf, die an der Schlacht teilgenommen hatten, sowie unter denjenigen, die ihr ferngeblieben waren, aber am Feldzug von al-Hudaibiyya teilgenommen hatten.
Narrated Ibn Shihab:
The Messenger of Allah (ﷺ) took out his fifth from the booty of Khaybar, and divided the rest of it among those who attended the battle and among those who were away from it but attend the expedition of al-Hudaybiyyah.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
