Über die freiwilligen GebeteRegarding The Naflباب فِي النَّفْلِ
حَدَّثَنِي هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جِئْتُ إِلَى النَّبِي
ﷺ يَوْمَ بَدْرٍ بِسَيْفٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ شَفَى صَدْرِي الْيَوْمَ مِنَ الْعَدُوِّ فَهَبْ لِي هَذَا السَّيْفَ . قَالَ " إِنَّ هَذَا السَّيْفَ لَيْسَ لِي وَلاَ لَكَ " فَذَهَبْتُ وَأَنَا أَقُولُ يُعْطَاهُ الْيَوْمَ مَنْ لَمْ يُبْلِ بَلاَئِي . فَبَيْنَا أَنَا إِذْ جَاءَنِي الرَّسُولُ فَقَالَ أَجِبْ . فَظَنَنْتُ أَنَّهُ نَزَلَ فِيَّ شَىْءٌ بِكَلاَمِي فَجِئْتُ فَقَالَ لِي النَّبِيُّ
ﷺ " إِنَّكَ سَأَلْتَنِي هَذَا السَّيْفَ وَلَيْسَ هُوَ لِي وَلاَ لَكَ وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ جَعَلَهُ لِي فَهُوَ لَكَ ثُمَّ قَرَأَ
Qur’an 8:1{ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ قُلِ الأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قِرَاءَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ يَسْأَلُونَكَ النَّفْلَ .
Musʿab ibn Saʿd überlieferte von seinem Vater (Saʿd ibn Abī Waqqās): „Ich brachte dem Propheten (ﷺ) am Tag von Badr ein Schwert und sagte zu ihm: ‚O Gesandter Allahs (ﷺ), Allah hat heute meine Brust vom Feind geheilt, so gib mir dieses Schwert.‘ Er sagte: ‚Dieses Schwert gehört weder mir noch dir.‘ Darauf ging ich fort und sagte: ‚Heute wird es einem Mann gegeben werden, der keiner Prüfung ausgesetzt wurde wie ich.‘ Währenddessen kam ein Bote zu mir und sagte: ‚Komm!‘ Ich dachte, dass meinetwegen etwas offenbart worden sei, aufgrund dessen, was ich gesagt hatte. Ich kam, und der Prophet (ﷺ) sagte zu mir: ‚Du hast mich um dieses Schwert gebeten, doch es gehörte weder mir noch dir. Nun hat Allah es mir gegeben; daher gehört es dir.‘ Dann rezitierte er: ‚Sie fragen dich nach der Beute. Sprich: Die Beute gehört Allah und dem Gesandten.‘
Abu Dawud sagte: „Gemäß der Lesart des Qurʾān von Ibn Masʿud lautet der Vers: ‚Sie fragen dich nach der Beute.‘“
Mus’ab bin Sa’d reported on the authority of his father (Sa’ad bin Abi Waqqas) “I brought a sword to the Prophet(ﷺ) on the day of the Badr and I said (to him) Apostle of Allaah(ﷺ) , Allaah has healed up my breast from the enemy today, so give me this sword. He said “This sword is neither mine nor yours. I then went away saying “today this will be given to a man who has not been put to trial like me. Meanwhile a messenger and came to me and said “Respond, I thought something was revealed about me owing to my speech. I came and the Prophet (ﷺ) said to me “You asked me for this sword, but this was neither mine nor yours. Now Allaah has given it to me, hence it is yours. He then recited “they ask thee concerning (things taken as) spoils of war. Say “(Such) spoils are at the disposal of Allaah and the Apostle.
Abu Dawud said “According to the reading of the Qur’an of Ibn Mas’ud the verse goes. They ask thee concerning (things taken as ) spoils of war.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْطَاكِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُبَشِّرٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَهُمْ - الْمَعْنَى، - كُلُّهُمْ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي جَيْشٍ قِبَلَ نَجْدٍ وَانْبَعَثَتْ سَرِيَّةٌ مِنَ الْجَيْشِ فَكَانَ سُهْمَانُ الْجَيْشِ اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنَفَّلَ أَهْلَ السَّرِيَّةِ بَعِيرًا بَعِيرًا فَكَانَتْ سُهْمَانُهُمْ ثَلاَثَةَ عَشَرَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ .
Abdullah ibn Umar überlieferte:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) entsandte uns zusammen mit einem Heer in Richtung Nadschd und schickte eine Abteilung dieses Heeres dem Feind entgegen. Das gesamte Heer erhielt als Anteil zwölf Kamele pro Mann, doch gab er der Abteilung ein zusätzliches Kamel, neben der Aufteilung, die für das Heer vorgenommen worden war. Somit erhielten sie jeweils dreizehn Kamele als Belohnung.
Narrated Abdullah ibn Umar:
The Messenger of Allah (ﷺ) sent us along with an army towards Najd, and he sent a detachment of that army (to face the enemy). The whole army got twelve camels per head as their portion, but he gave the detachment one additional camel (apart from the division made to the army). Thus they got thirteen camels each (as a reward).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ قَالَ الْوَلِيدُ - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - حَدَّثْتُ ابْنَ الْمُبَارَكِ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قُلْتُ وَكَذَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فَرْوَةَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ لاَ تَعْدِلْ مَنْ سَمَّيْتَ بِمَالِكٍ هَكَذَا أَوْ نَحْوَهُ يَعْنِي مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ .
Al-Walīd ibn Muslim sagte: „Ich trug Ibn al-Mubārak diesen Hadith (den oben erwähnten) vor und sagte: ‚Ebenso wurde er uns von Ibn Abī Farwa überliefert, über Nāfiʿ – so, wie Shuʿayb ihn überliefert hat.‘ Er (Ibn al-Mubārak) sagte: ‚Diejenigen, die du genannt hast, können Malik – das heißt Malik ibn Anas – nicht gleichkommen.‘“
Al Walid bin Muslim said “I narrated this tradition (mentioned above) to Ibn Al Mubarak and said “And similarly it has been narrated by Ibn Abi Farwah to us on the authority of Nafi’(as narrated by Shu’aib). He (Ibn Al Mubarak) said “Those whom you have named cannot be equal to Malik i.e, Malik bin Anas.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ الْكِلاَبِيَّ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سَرِيَّةً إِلَى نَجْدٍ فَخَرَجْتُ مَعَهَا فَأَصَبْنَا نَعَمًا كَثِيرًا فَنَفَّلَنَا أَمِيرُنَا بَعِيرًا بَعِيرًا لِكُلِّ إِنْسَانٍ ثُمَّ قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَسَّمَ بَيْنَنَا غَنِيمَتَنَا فَأَصَابَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا بَعْدَ الْخُمُسِ وَمَا حَاسَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِالَّذِي أَعْطَانَا صَاحِبُنَا وَلاَ عَابَ عَلَيْهِ بَعْدَ مَا صَنَعَ فَكَانَ لِكُلِّ رَجُلٍ مِنَّا ثَلاَثَةَ عَشَرَ بَعِيرًا بِنَفْلِهِ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) entsandte eine Abteilung nach Nadschd. Ich zog gemeinsam mit ihnen aus und wir erlangten reiche Beute. Unser Befehlshaber gab jedem von uns als Belohnung ein Kamel. Danach kamen wir zum Gesandten Allahs (ﷺ), und er teilte die Kriegsbeute unter uns auf. Jeder von uns erhielt zwölf Kamele, nachdem der fünfte Teil davon abgezogen worden war. Der Gesandte Allahs (ﷺ) rechnete unserem Gefährten – also dem Befehlshaber des Heeres – diese Belohnung nicht an und tadelte ihn auch nicht für das, was er getan hatte. So hatte jeder von uns mit dem Kamel, das er als Belohnung erhalten hatte, dreizehn Kamele bekommen.
Narrated Abdullah ibn Umar:
The Messenger of Allah (ﷺ) sent a detachment to Najd. I went out along with them, and got abundant riches. Our commander gave each of us a camel as a reward. We then came upon the Messenger of Allah (ﷺ) and he divided the spoils of war among us. Each of us received twelve camels after taking a fifth of it. The Messenger of Allah (ﷺ) did not take account of our companion (i.e. the commander of the army), nor did he blame him for what he had done. Thus each man of us had received thirteen camels with the reward he gave.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، - الْمَعْنَى - عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ بَعَثَ سَرِيَّةً فِيهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قِبَلَ نَجْدٍ فَغَنِمُوا إِبِلاً كَثِيرَةً فَكَانَتْ سُهْمَانُهُمُ اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا بَعِيرًا بَعِيرًا . زَادَ ابْنُ مَوْهَبٍ فَلَمْ يُغَيِّرْهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ .
Nāfiʿ überlieferte von ʿAbd Allāh ibn ʿUmar: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) entsandte eine Abteilung in Richtung Nadschd. Auch ʿAbd Allāh ibn ʿUmar begleitete sie. Sie erbeuteten eine große Anzahl an Kamelen. Ihr Anteil betrug jeweils zwölf Kamele, und zusätzlich wurde jedem von ihnen ein Kamel als Belohnung gegeben. In der Überlieferung von Ibn Mauhab heißt es zusätzlich: ‚Der Gesandte Allahs (ﷺ) änderte dies nicht.‘“
Nafi’ reported on the authority of ‘Abd Allaah bin ‘Umar “The Messenger of Allah(ﷺ) sent a detachment towards Najd. ‘Abd Allaah bin ‘Umar also accompanied it. They gained a large number of Camels as a booty. Their portion was twelve Camels each and they were rewarded (in addition) one Camel each. The version of Ibn Mawhab added “The Messenger of Allah(ﷺ) did not change it”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي سَرِيَّةٍ فَبَلَغَتْ سُهْمَانُنَا اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَعِيرًا بَعِيرًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ نَافِعٍ مِثْلَ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَرَوَاهُ أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ وَنُفِّلْنَا بَعِيرًا بَعِيرًا . لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّ ﷺ .
ʿAbdullāh (ibn ʿUmar) sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) entsandte uns zusammen mit einer Abteilung. Der Anteil eines jeden betrug zwölf Kamele. Der Gesandte Allahs (ﷺ) gab jedem von uns als Belohnung ein zusätzliches Kamel.“
Abū Dāwūd sagte: „Burd ibn Sinān überlieferte von Nāfiʿ eine ähnliche Überlieferung wie ʿUbaidullāh. Auch Ayyūb überlieferte von Nāfiʿ eine ähnliche Überlieferung, doch in seiner Version heißt es: ‚Uns wurde jeweils ein Kamel als Belohnung gegeben.‘ Er erwähnte den Propheten (ﷺ) nicht.“
‘Abd Allaah (bin ‘Umar) said “The Messenger of Allah(ﷺ) sent us along with a detachment. The share of each was twelve Camels. The Messenger of Allah(ﷺ) gave each one of us a Camel as a reward.
Abu Dawud said “Burd bin Sinan narrated a similar tradition from Nafi’ as narrated by ‘Ubaid Allaah. Ayyub also narrated from Nafi’ a similar tradition, but his version goes “We were rewarded one Camel each. He did not mention the Prophet (ﷺ).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، ح وَحَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنِي حُجَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَدْ كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنَ السَّرَايَا لأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً النَّفْلَ سِوَى قَسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ وَالْخُمُسُ فِي ذَلِكَ وَاجِبٌ كُلُّهُ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte einigen Abteilungen, die er aussandte, zusätzlich zu dem Anteil, der für das gesamte Heer aufgeteilt wurde, etwas Besonderes für sie selbst zu geben. Der Fünftelanteil ist bei all dem verpflichtend.
Narrated Abdullah ibn Umar:
The Messenger of Allah (ﷺ) used to give to some of the detachments he sent out (something extra) for themselves in particular apart from the division made to the whole army. The fifth is necessary in all that.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nafl-Gebete im Falle der Abordnung eines Heeres detachmentRegarding The Nafl In The Case Of Detachement Of The Armyباب فِي نَفْلِ السَّرِيَّةِ تَخْرُجُ مِنَ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا حُيَىٌّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ خَرَجَ يَوْمَ بَدْرٍ فِي ثَلاَثِمِائَةٍ وَخَمْسَةَ عَشَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ حُفَاةٌ فَاحْمِلْهُمُ اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ عُرَاةٌ فَاكْسُهُمُ اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ جِيَاعٌ فَأَشْبِعْهُمْ " . فَفَتَحَ اللَّهُ لَهُ يَوْمَ بَدْرٍ فَانْقَلَبُوا حِينَ انْقَلَبُوا وَمَا مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلاَّ وَقَدْ رَجَعَ بِجَمَلٍ أَوْ جَمَلَيْنِ وَاكْتَسَوْا وَشَبِعُوا .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Der Gesandte Allahs ﷺ zog am Tag von Badr gemeinsam mit dreihundertfünfzehn Männern aus. Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: „O Allah, sie sind zu Fuß; stelle ihnen Reittiere zur Verfügung. O Allah, sie sind unbekleidet; bekleide sie. O Allah, sie sind hungrig; versorge sie mit Nahrung.“ Daraufhin verlieh Allah ihnen den Sieg. Sie kehrten bekleidet zurück. Es gab keinen einzigen von ihnen, der nicht mit einem oder zwei Kamelen zurückkehrte; sie waren bekleidet und aßen sich satt.
Narrated Abdullah ibn Umar:
The Messenger of Allah (ﷺ) went out on the day of Badr along with three hundred and fifteen (men). The Messenger of Allah (ﷺ) said: O Allah, they are on foot, provide mount for them; O Allah , they are naked, clothe them; O Allah, they are hungry, provide food for them. Allah then bestowed victory on them. They returned when they were clothed. There was no man of them but he returned with one or two camels; they were clothed and ate to their fill.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Über denjenigen, der sagte, dass der Khumus vor dem Nafl entrichtet wirdRegarding Whoever Said That The Khumus Is Before The Naflباب فِيمَنْ قَالَ الْخُمُسُ قَبْلَ النَّفْلِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ الشَّامِيِّ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ جَارِيَةَ التَّمِيمِيِّ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ مَسْلَمَةَ الْفِهْرِيِّ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُنَفِّلُ الثُّلُثَ بَعْدَ الْخُمُسِ .
Überliefert von Habīb ibn Maslama al-Fihrī:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte ein Drittel der Beute zu geben, nachdem er das Fünftel einbehalten hatte.
Narrated Habib ibn Maslamah al-Fihri:
The Messenger of Allah (ﷺ) would give a third of the spoils after he would keep off the fifth.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über denjenigen, der sagte, dass der Khumus vor dem Nafl entrichtet wirdRegarding Whoever Said That The Khumus Is Before The Naflباب فِيمَنْ قَالَ الْخُمُسُ قَبْلَ النَّفْلِ
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنِ ابْنِ جَارِيَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ مَسْلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يُنَفِّلُ الرُّبُعَ بَعْدَ الْخُمُسِ وَالثُّلُثَ بَعْدَ الْخُمُسِ إِذَا قَفَلَ .
Überliefert von Habīb ibn Maslama:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte ein Viertel der Beute als Belohnung zu geben, nachdem ein Fünftel zurückbehalten worden war, und ein Drittel, nachdem ein Fünftel zurückbehalten worden war, wenn er zurückkehrte.
Narrated Habib ibn Maslamah:
The Messenger of Allah (ﷺ) used to give a quarter of the booty as reward after the fifty had been kept off, and a third after the fifth had been kept off when he returned.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über denjenigen, der sagte, dass der Khumus vor dem Nafl entrichtet wirdRegarding Whoever Said That The Khumus Is Before The Naflباب فِيمَنْ قَالَ الْخُمُسُ قَبْلَ النَّفْلِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرِ بْنِ ذَكْوَانَ، وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيَّانِ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَهْبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ مَكْحُولاً، يَقُولُ كُنْتُ عَبْدًا بِمِصْرَ لاِمْرَأَةٍ مِنْ بَنِي هُذَيْلٍ فَأَعْتَقَتْنِي فَمَا خَرَجْتُ مِنْ مِصْرَ وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الْحِجَازَ فَمَا خَرَجْتُ مِنْهَا وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الْعِرَاقَ فَمَا خَرَجْتُ مِنْهَا وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الشَّامَ فَغَرْبَلْتُهَا كُلُّ ذَلِكَ أَسْأَلُ عَنِ النَّفْلِ فَلَمْ أَجِدْ أَحَدًا يُخْبِرُنِي فِيهِ بِشَىْءٍ حَتَّى أَتَيْتُ شَيْخًا يُقَالُ لَهُ زِيَادُ بْنُ جَارِيَةَ التَّمِيمِيُّ فَقُلْتُ لَهُ هَلْ سَمِعْتَ فِي النَّفْلِ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ حَبِيبَ بْنَ مَسْلَمَةَ الْفِهْرِيَّ يَقُولُ شَهِدْتُ النَّبِيَّ ﷺ نَفَّلَ الرُّبُعَ فِي الْبَدْأَةِ وَالثُّلُثَ فِي الرَّجْعَةِ .
Überliefert von Habib ibn Maslamah al-Fihri:
Makḥūl sagte: Ich war der Sklave einer Frau aus Banū Hudhail; danach ließ sie mich frei. Ich verließ Ägypten nicht, bevor ich mir alles Wissen angeeignet hatte, von dem ich meinte, dass es dort vorhanden sei.
Dann kam ich in den Hidschāz und verließ ihn nicht, bevor ich mir alles Wissen angeeignet hatte, von dem ich meinte, dass es dort verfügbar sei.
Dann kam ich in den Irak und verließ ihn nicht, bevor ich mir alles Wissen angeeignet hatte, von dem ich meinte, dass es dort verfügbar sei.
Danach kam ich nach Syrien und belagerte es. Ich fragte jeden nach der Gewährung von Belohnungen aus der Beute. Ich fand niemanden, der mir darüber etwas sagen konnte.
Dann traf ich einen alten Mann namens Ziyād ibn Jāriyah at-Tamīmī. Ich fragte ihn: „Hast du etwas über die Gewährung von Belohnungen aus der Beute gehört?“ Er antwortete: „Ja. Ich hörte Maslamah al-Fihri sagen: Ich war beim Propheten (ﷺ) anwesend.
Er gab auf dem Hinweg ein Viertel der Beute und auf dem Rückweg ein Drittel.“
Narrated Habib ibn Maslamah al-Fihri:
Makhul said: I was the slave of a woman of Banu Hudhayl; afterwards she emancipated me. I did not leave Egypt until I had acquired all the knowledge that seemed to me to exist there.
I then came to al-Hijaz and I did not leave it until I had acquired all the knowledge that seemed to be available.
Then I came to al-Iraq, and I did not leave it until I had acquired all the knowledge that seemed to be available.
I then came to Syria, and besieged it. I asked everyone about giving rewards from the booty. I did not find anyone who could tell me anything about it.
I then met an old man called Ziyad ibn Jariyah at-Tamimi. I asked him: Have you heard anything about giving rewards from the booty? He replied: Yes. I heard Maslamah al-Fihri say: I was present with the Prophet (ﷺ).
He gave a quarter of the spoils on the outward journey and a third on the return journey.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Beute, die eine Abteilung erlangt, soll unter dem gesamten Heer aufgeteilt werdenThe Spoils Acquired By A Detachment Should Be Divided Among The Whole Armyباب فِي السَّرِيَّةِ تَرُدُّ عَلَى أَهْلِ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، - هُوَ مُحَمَّدٌ - بِبَعْضِ هَذَا ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " الْمُسْلِمُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَيُجِيرُ عَلَيْهِمْ أَقْصَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ يَرُدُّ مُشِدُّهُمْ عَلَى مُضْعِفِهِمْ وَمُتَسَرِّعُهُمْ عَلَى قَاعِدِهِمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ إِسْحَاقَ الْقَوَدَ وَالتَّكَافُؤَ .
Überliefert von Abdullah ibn Amr ibn al-ʿĀṣ:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Die Muslime sind hinsichtlich des Blutes gleichgestellt. Der Geringste unter ihnen ist berechtigt, für sie Schutz zu gewähren, und derjenige, der weit entfernt wohnt, darf für sie Schutz gewähren. Sie sind gegenüber allen außerhalb der Gemeinschaft wie eine Hand. Diejenigen, die schnelle Reittiere haben, sollen zu denjenigen zurückkehren, die langsame Reittiere haben, und diejenigen, die mit einer Abteilung aufgebrochen sind, sollen zu denjenigen zurückkehren, die zurückgeblieben sind. Ein Gläubiger darf nicht wegen eines Ungläubigen getötet werden, und ebenso wenig ein Schutzbefohlener, solange der Schutzvertrag mit ihm besteht.
Ibn Isḥāq erwähnte weder Vergeltung noch die Gleichheit hinsichtlich des Blutes.
Narrated Abdullah ibn Amr ibn al-'As:
The Messenger of Allah (ﷺ) said: Muslims are equal in respect of blood. The lowest of them is entitled to give protection on behalf of them, and the one residing far away may give protection on behalf of them. They are like one hand over against all those who are outside the community. Those who have quick mounts should return to those who have slow mounts, and those who got out along with a detachment (should return) to those who are stationed. A believer shall not be killed for an unbeliever, nor a confederate within the term of confederation with him.
Ibn Ishaq did not mention retaliation and equality in respect of blood.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Beute, die eine Abteilung erlangt, soll unter dem gesamten Heer aufgeteilt werdenThe Spoils Acquired By A Detachment Should Be Divided Among The Whole Armyباب فِي السَّرِيَّةِ تَرُدُّ عَلَى أَهْلِ الْعَسْكَرِ
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَغَارَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُيَيْنَةَ عَلَى إِبِلِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَتَلَ رَاعِيَهَا وَخَرَجَ يَطْرُدُهَا هُوَ وَأُنَاسٌ مَعَهُ فِي خَيْلٍ فَجَعَلْتُ وَجْهِي قِبَلَ الْمَدِينَةِ ثُمَّ نَادَيْتُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ يَا صَبَاحَاهُ . ثُمَّ اتَّبَعْتُ الْقَوْمَ فَجَعَلْتُ أَرْمِي وَأَعْقِرُهُمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَىَّ فَارِسٌ جَلَسْتُ فِي أَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ شَيْئًا مِنْ ظَهْرِ النَّبِيِّ ﷺ إِلاَّ جَعَلْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَحَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلاَثِينَ رُمْحًا وَثَلاَثِينَ بُرْدَةً يَسْتَخِفُّونَ مِنْهَا ثُمَّ أَتَاهُمْ عُيَيْنَةُ مَدَدًا فَقَالَ لِيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ . فَقَامَ إِلَىَّ أَرْبَعَةٌ مِنْهُمْ فَصَعِدُوا الْجَبَلَ فَلَمَّا أَسْمَعْتُهُمْ قُلْتُ أَتَعْرِفُونِي قَالُوا وَمَنْ أَنْتَ قُلْتُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ ﷺ لاَ يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكُنِي وَلاَ أَطْلُبُهُ فَيَفُوتُنِي . فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى فَوَارِسِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ أَوَّلُهُمُ الأَخْرَمُ الأَسَدِيُّ فَيَلْحَقُ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُيَيْنَةَ وَيَعْطِفُ عَلَيْهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَاخْتَلَفَا طَعْنَتَيْنِ فَعَقَرَ الأَخْرَمُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ فَتَحَوَّلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَلَى فَرَسِ الأَخْرَمِ فَيَلْحَقُ أَبُو قَتَادَةَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَاخْتَلَفَا طَعْنَتَيْنِ فَعَقَرَ بِأَبِي قَتَادَةَ وَقَتَلَهُ أَبُو قَتَادَةَ فَتَحَوَّلَ أَبُو قَتَادَةَ عَلَى فَرَسِ الأَخْرَمِ ثُمَّ جِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ عَلَى الْمَاءِ الَّذِي جَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ ذُو قَرَدٍ فَإِذَا نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ فِي خَمْسِمِائَةٍ فَأَعْطَانِي سَهْمَ الْفَارِسِ وَالرَّاجِلِ .
Salamah (bin Al-Akwaʿ) sagte: „ʿAbd ar-Rahman bin ʿUyainah überfiel die Kamele des Gesandten Allahs (ﷺ) und tötete ihren Hirten. Er und einige derjenigen, die bei ihm waren, ritten auf Pferden und trieben sie fort. Ich wandte mein Gesicht in Richtung Medina und rief dreimal: ›Zu den Waffen!‹ Dann verfolgte ich die Leute, schoss Pfeile auf sie und lähmte ihre Reittiere, indem ich ihnen die Sehnen durchtrennte. Wenn ein Reiter zu mir zurückkehrte, setzte ich mich an den Fuß eines Baumes, bis es kein Reittier des Propheten (ﷺ) – von Allah erschaffen – mehr gab, das ich nicht hinter mir zurückgelassen hatte. Sie warfen mehr als dreißig Lanzen und dreißig Mäntel weg, um sich zu erleichtern. Dann kam ʿUyainah mit Verstärkung zu ihnen und sagte: ›Einige von euch sollen zu ihm gehen.‹ Vier von ihnen traten vor und kamen zu mir. Sie stiegen auf einen Berg. Dann näherten sie sich mir, bis sie meine Stimme hören konnten. Ich sagte zu ihnen: ›Kennt ihr mich?‹ Sie sagten: ›Wer bist du?‹ Ich erwiderte: ›Ich bin Ibn al-Akwaʿ. Bei Dem, Der das Antlitz Muhammads (ﷺ) geehrt hat: Wenn einer von euch mich verfolgt, kann er mich nicht einholen, und wenn ich ihn verfolge, werde ich ihn nicht verfehlen.‹ So ging es mit mir weiter, bis ich die Reiter des Gesandten Allahs (ﷺ) sah, wie sie zwischen den Bäumen hindurchkamen. Al-Akhram al-Asadi ritt an ihrer Spitze. Dann schloss er zu ʿAbd ar-Rahman bin ʿUyainah auf, und ʿAbd ar-Rahman wandte sich ihm zu. Sie griffen einander mit Lanzen an. Al-Akhram durchtrennte die Sehnen von ʿAbd ar-Rahmans Pferd, und ʿAbd ar-Rahman stieß ihm eine Lanze in den Körper und tötete ihn. Danach kehrte ʿAbd ar-Rahman auf dem Pferd von Al-Akhram zurück. Dann kam ich zum Gesandten Allahs (ﷺ), der sich an demselben Wasserloch befand, von dem aus ich sie vertrieben hatte und das Dhu Qarad genannt wird. Der Prophet (ﷺ) war unter fünfhundert Männern. Dann gab er mir zwei Anteile: den eines Reiters und den eines Fußsoldaten.“
Salamah (bin Al ‘Akwa) said “Abd Al rahman bin ‘Uyainah raided the Camels of the Messenger of Allah(ﷺ) and killed their herdsman. He and some people who were with him on horses proceeded on driving them away. I turned my face towards Madeenah and shouted three times. A morning raid, I then went after the people shooting arrows at them and hamstringing them (their beasts). When a horseman returned to me, I sat in the foot of a tree till there was no riding beast of the Prophet (ﷺ) created by Allaah which I had not kept behind my back. They threw away more than thirty lance and thirty cloaks to lighten themselves. Then ‘Uyainah came to them with reinforcement and said “A few of you should go to him. Four of them stood and came to me. They ascended a mountain. Then they came near me till they could hear my voice. I told them “Do you know me?” They said “Who are you? I replied “I am Ibn Al ‘Akwa. By Him Who honored the face of Muhammad (ﷺ) if any man of you pursues he cannot catch me and if I pursue him, I will not miss him. This went on with me till I saw the horsemen of the Messenger of Allah(ﷺ) coming through the trees. Al Akhram Al Asadi was at their head. He then joined ‘Abd Al Rahman bin ‘Uyainah and ‘Abd Al Rahman turned over him. They attacked each other with lances. Al Akhram hamstrung ‘Abd Al Rahman’s horse and ‘Abd Al Rahman pierced a lance in his body and killed him. ‘Abd al Rahman then returned on the horse of Al Akhram. I then came to the Messenger of Allah(ﷺ) who was present at the same water from where I drove them away and which is known as Dhu Qarad. The Prophet (ﷺ) was among five hundred people. He then gave me two portions a horseman’s and a footman’s.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die freiwillige Abgabe von Gold und Silber sowie über die Beute, die zu Beginn (der Schlacht) erlangt wurdeRegarding The Nafl Of Gold And Silver, And From The Spoils Gained In The Beginning (Of The Battle)باب فِي النَّفْلِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَمِنْ أَوَّلِ مَغْنَمٍ
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي الْجُوَيْرِيَةِ الْجَرْمِيِّ، قَالَ أَصَبْتُ بِأَرْضِ الرُّومِ جَرَّةً حَمْرَاءَ فِيهَا دَنَانِيرُ فِي إِمْرَةِ مُعَاوِيَةَ وَعَلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ يُقَالُ لَهُ مَعْنُ بْنُ يَزِيدَ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَأَعْطَانِي مِنْهَا مِثْلَ مَا أَعْطَى رَجُلاً مِنْهُمْ ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " لاَ نَفْلَ إِلاَّ بَعْدَ الْخُمُسِ " . لأَعْطَيْتُكَ . ثُمَّ أَخَذَ يَعْرِضُ عَلَىَّ مِنْ نَصِيبِهِ فَأَبَيْتُ .
Überliefert von Maʿan ibn Yazīd:
Abū al-Dschuwayriyyah al-Dscharmī sagte: Während der Herrschaft Muʿāwiyahs fand ich im byzantinischen Gebiet einen roten Krug, der Dīnare enthielt. Ein Mann von den Gefährten des Propheten (ﷺ), der zu den Banū Sulaym gehörte, war unser Statthalter. Er hieß Maʿan ibn Yazīd. Ich brachte ihn zu ihm. Er teilte ihn unter den Muslimen auf. Er gab mir denselben Anteil, den er einem von ihnen gab. Dann sagte er: „Wenn ich nicht den Gesandten Allahs (ﷺ) hätte sagen hören: ‚Es gibt keine Belohnung außer nach der Entrichtung des Fünftels aus der Kriegsbeute‘, hätte ich dir die Belohnung gegeben.“ Dann bot er mir seinen eigenen Anteil an, doch ich lehnte ab.
Narrated Ma'an ibn Yazid:
AbulJuwayriyyah al-Jarmi said: I found a red pitcher containing dinars in Byzantine territory during the reign of Mu'awiyah. A man from the Companions of the Prophet (ﷺ) belonging to Banu Sulaym was our ruler. He was called Ma'an ibn Yazid. I brought it to him. He apportioned it among the Muslims. He gave me the same portion which he gave to one of them. He then said: Had I not heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: There is no reward except after taking the fifth (from the booty), I would have given you (the reward). He then presented his own share to me, but I refused.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die freiwillige Abgabe von Gold und Silber sowie über die Beute, die zu Beginn (der Schlacht) erlangt wurdeRegarding The Nafl Of Gold And Silver, And From The Spoils Gained In The Beginning (Of The Battle)باب فِي النَّفْلِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَمِنْ أَوَّلِ مَغْنَمٍ
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von ʿĀsim ibn Kulaib über eine andere Überliefererkette mit demselben Inhalt überliefert.
The tradition mentioned above has also been transmitted by ‘Asim bin Kulaib through a different chain of narrators to the same effect.
Über das Nehmen eines Teils der Beute (Fa’i) durch den Imam für sich selbstRegarding The Imam Taking Something From The Fa'i For Himselfباب فِي الإِمَامِ يَسْتَأْثِرُ بِشَىْءٍ مِنَ الْفَىْءِ لِنَفْسِهِ
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلاَءِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ الأَسْوَدَ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَبَسَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى بَعِيرٍ مِنَ الْمَغْنَمِ فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ وَبَرَةً مِنْ جَنْبِ الْبَعِيرِ ثُمَّ قَالَ " وَلاَ يَحِلُّ لِي مِنْ غَنَائِمِكُمْ مِثْلُ هَذَا إِلاَّ الْخُمُسَ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ فِيكُمْ " .
ʿAmr ibn ʿAbasah überlieferte:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete unser Gebet, während er einer als Beute genommenen Kamelstute zugewandt war. Als er den Friedensgruß beendet hatte, nahm er ein Haar von der Seite der Kamelstute und sagte: „Ich habe nicht einmal Anspruch auf so viel von eurer Beute, sondern nur auf ein Fünftel; und das Fünftel wird euch zurückgegeben.“
Narrated Amr ibn Abasah:
The Messenger of Allah (ﷺ) led us in prayer facing a camel which had been taken in booty, and when he had given the salutation, he took a hair from the camel's side and said: I have no right as much as this of your booty, but only to the fifth. and the fifth is returned to you.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Erfüllung des BundesRegarding Fulfilling The Covenantباب فِي الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْغَادِرَ يُنْصَبُ لَهُ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ " .
Ibn ʿUmar überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Am Tag der Auferstehung wird für einen Verräter ein Banner aufgerichtet, und es wird ausgerufen: Dies ist der Verrat von soundso, dem Sohn von soundso.“
Ibn ‘Umar reported the Messenger of Allah(ﷺ) as saying “A banner will be hoisted for a treacherous man on the Day of Judgment, it will then be announced. This is a treachery of so and so, son of so and so.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Imam als Schutzschild des BundesRegarding The Imam Is The Shield Of The Covenantباب فِي الإِمَامِ يُسْتَجَنُّ بِهِ فِي الْعُهُودِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ بِهِ " .
Abū Huraira berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Ein muslimischer Herrscher ist ein Schutzschild, hinter dem gekämpft wird.“
Abu Hurarirah reported the Messenger of Allah(ﷺ) as saying “A Muslim ruler is shield by which a battle is fought.”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Imam als Schutzschild des BundesRegarding The Imam Is The Shield Of The Covenantباب فِي الإِمَامِ يُسْتَجَنُّ بِهِ فِي الْعُهُودِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ أَبَا رَافِعٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ بَعَثَتْنِي قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أُلْقِيَ فِي قَلْبِيَ الإِسْلاَمُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لاَ أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنِّي لاَ أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلاَ أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنِ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الآنَ فَارْجِعْ " . قَالَ فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَأَسْلَمْتُ . قَالَ بُكَيْرٌ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أَبَا رَافِعٍ كَانَ قِبْطِيًّا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا كَانَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلاَ يَصْلُحُ .
Überliefert von Abū Rāfiʿ:
Die Quraisch schickten mich zum Gesandten Allahs (ﷺ). Als ich den Gesandten Allahs (ﷺ) sah, wurde der Islam in mein Herz gelegt. Da sagte ich: „Gesandter Allahs, ich schwöre bei Allah, ich werde niemals zu ihnen zurückkehren.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) erwiderte: „Ich breche keinen Vertrag und halte keine Gesandten gefangen. Kehre jedoch zurück; und wenn du bei deiner Rückkehr noch genauso empfindest wie jetzt, dann komm wieder.“ So ging ich fort und kam anschließend zum Propheten (ﷺ) und nahm den Islam an.
Der Überlieferer Bukair sagte: „Er teilte mir mit, dass Abū Rāfiʿ ein Kopte war.“
Abū Dāwūd sagte: „Dies war damals gültig, ist es aber heute nicht.“
Narrated AbuRafi':
The Quraysh sent me to the Messenger of Allah (ﷺ), and when I saw the Messenger of Allah (ﷺ), Islam was cast into my heart, so I said: Messenger of Allah, I swear by Allah, I shall never return to them. The Messenger of Allah (ﷺ) replied: I do not break a covenant or imprison messengers, but return, and if you feel the same as you do just now, come back. So I went away, and then came to the Prophet (ﷺ) and accepted Islam.
The narrator Bukair said: He informed me that Abu Rafi' was a Copt.
Abu Dawud said: This was valid in those days, but today it is not valid.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über einen Vertrag zwischen dem Imam und dem Feind und darüber, dass er gegen sie vorrückt, um sie anzugreifenRegarding There Being A Covenant Between The Imam And The Enemy, And He Advances Towards Them (To Attack)باب فِي الإِمَامِ يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْعَدُوِّ عَهْدٌ فَيَسِيرُ إِلَيْهِ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي الْفَيْضِ، عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ، - رَجُلٍ مِنْ حِمْيَرَ - قَالَ كَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ نَحْوَ بِلاَدِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ غَزَاهُمْ فَجَاءَ رَجُلٌ عَلَى فَرَسٍ أَوْ بِرْذَوْنٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لاَ غَدْرٌ فَنَظَرُوا فَإِذَا عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلاَ يَشُدُّ عُقْدَةً وَلاَ يَحُلُّهَا حَتَّى يَنْقَضِيَ أَمَدُهَا أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ " . فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ .
Überliefert von Amr ibn Abasah:
Sulaym ibn Amir, ein Mann aus Himyar, sagte: Zwischen Muʿāwiyah und den Byzantinern bestand ein Vertrag, und er war auf dem Weg in ihr Gebiet. Als der Vertrag auslief, griff er sie an. Da kam ein Mann auf einem Pferd oder einem Maultier und rief: „Allah ist der Größte, Allah ist der Größte! Es soll Vertragstreue und kein Verrat herrschen.“ Als sie nachsahen, stellten sie fest, dass es ʿAmr ibn Abasah war. Muʿāwiyah ließ ihn holen und befragte ihn dazu. Er sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: Wenn jemand mit einem Volk einen Vertrag geschlossen hat, darf er ihn weder bekräftigen noch lösen, bis dessen Frist abgelaufen ist oder er ihn im gegenseitigen Einvernehmen mit ihnen beendet, sodass beide Parteien gleichgestellt sind.“ Daraufhin kehrte Muʿāwiyah um.
Narrated Amr ibn Abasah:
Sulaym ibn Amir, a man of Himyar, said: There was a covenant between Mu'awiyah and the Byzantines, and he was going towards their country, and when the covenant came to an end, he attacked them. A man came on a horse, or a packhorse saying, Allah is Most Great, Allah is Most Great; let there be faithfulness and not treachery. And when they looked they found that he was Amr ibn Abasah. Mu'awiyah sent for him and questioned him (about that). He said: I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: When one has covenant with people he must not strengthen or loosen it till its term comes to an end or he brings it to an end in agreement with them (to make both the parties equal). So Mu'awiyah returned.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
