Verpachtung von Land (Kirāʾ) gegen LebensmittelLeasing out Land (Kira) in return for foodباب كِرَاءِ الأَرْضِ بِالطَّعَامِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، عَنْ أَبِي النَّجَاشِيِّ، عَنْ رَافِعٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِهَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ عَنْ عَمِّهِ ظُهَيْرٍ.
Dieser Hadith ist über Rāfiʿ vom Propheten (ﷺ) in dieser Angelegenheit überliefert worden, doch er erwähnte seinen Onkel Zuhair nicht.
This hadith has been transmitted on the authority of Rafi from the Prophet (ﷺ) about this, but he did not make mention of his uncle Zuhair.
Sahih (Sunnah.com)
Verpachtung von Land (Kirāʾ) gegen Gold und SilberLeasing out Land (Kira) for gold and silverباب كِرَاءِ الأَرْضِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ قَالَ فَقُلْتُ أَبِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ أَمَّا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Hanzala b. Qais berichtete, dass er Rāfiʿ b. Chadīǧ (möge Allah mit ihm zufrieden sein) nach dem Verpachten von Land fragte. Da sagte er: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) verbot das Verpachten von Land.“ Ich sagte: „Ist es auch dann verboten, wenn die Pacht in Gold (Dinar) und Silber (Dirham) entrichtet wird?“ Da sagte er: „Wenn sie in Gold und Silber entrichtet wird, ist daran nichts auszusetzen.“
Hanzala b. Qais reported that he asked Rafi b. Khadij (Allah be pleased with him) about renting of land, whereupon he said: Allah's Messenger (ﷺ) forbade the renting of land. I said: Is it forbidden (even if it is paid) in gold (dinar) and silver (dirham)? Thereupon he said: If it is paid in gold and silver, there is no harm in it.
Sahih (Sunnah.com)
Verpachtung von Land (Kirāʾ) gegen Gold und SilberLeasing out Land (Kira) for gold and silverباب كِرَاءِ الأَرْضِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي، عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ . فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Hanzala b. Qais al-Ansari berichtete: Ich fragte Rafiʿ b. Chadīǧ nach der Verpachtung von Land gegen Gold und Silber, woraufhin er sagte: „Darin liegt kein Schaden, denn die Menschen verpachteten Land, das sich nahe an Bewässerungskanälen und an den Enden kleiner Bäche befand, oder bestimmte Teile von Feldern. Doch manchmal wurde dieser Teil zerstört, während jener gerettet wurde, und bei anderen Gelegenheiten wurde dieser Teil gerettet, während der andere zerstört wurde. So mussten die Pächter den Verpächtern keine Pacht zahlen, außer für diesen einen Teil, der gerettet worden war. Aus diesem Grund untersagte er es.“ Wenn es jedoch etwas Bestimmtes und Verlässliches gibt – etwa Geld –, dann liegt darin kein Schaden.
Hanzala b. Qais al-Ansri reported: I asked Rafi' b. Khadij about the renting of land for gold and silver, whereupon he said: There is no harm in it for the people let out land situated near canals and at the ends of the streamlets or portion of fields. (But it so happened) that at times this was destroyed and that was saved. whereas (on other occasions) this portion was saved and the other was destroyed and thus no rent was payable to the people (who let out lands) but for this one (which was saved). It was due to this that he (the Holy Prophet) prohibited it. But if there is something definite and reliable (e. g. money). there is no harm in it.
Sahih (Sunnah.com)
Verpachtung von Land (Kirāʾ) gegen Gold und SilberLeasing out Land (Kira) for gold and silverباب كِرَاءِ الأَرْضِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، الزُّرَقِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، يَقُولُ كُنَّا أَكْثَرَ الأَنْصَارِ حَقْلاً - قَالَ - كُنَّا نُكْرِي الأَرْضَ عَلَى أَنَّ لَنَا هَذِهِ وَلَهُمْ هَذِهِ فَرُبَّمَا أَخْرَجَتْ هَذِهِ وَلَمْ تُخْرِجْ هَذِهِ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ وَأَمَّا الْوَرِقُ فَلَمْ يَنْهَنَا .
Hanzala überlieferte, dass er Rāfiʿ ibn Chadīdsch (Allah sei mit ihm zufrieden) sagen hörte: Wir waren unter den Ansār die bedeutendsten Ackerbauern. Daher verpachteten wir Land und sagten: Der Ertrag dieses Landstücks gehört uns, und der Ertrag jenes gehört ihnen. Doch manchmal trug dieses Land Ernte, während das andere nichts hervorbrachte. Deshalb verbot er, der Gesandte Allahs, dies. Was jedoch die Zahlung in Silber (Dirham, eine Münze) betrifft, so verbot er sie nicht.
Hanzala reported that he heard Rafi' b. Khadij (Allah be pleased with him) say: We were the major agriculturists of the Ansar and so we let out land (saying): The produce of this (part of land) would be ours and (the produce) of that would be theirs. But it so happened that at times this (land) gave harvest, but the other one produced nothing. So he (the Holy Prophet) forbade this. But so far as the payment in silver (dirham, a coin) is concerned, he did not forbid.
Sahih (Sunnah.com)
Verpachtung von Land (Kirāʾ) gegen Gold und SilberLeasing out Land (Kira) for gold and silverباب كِرَاءِ الأَرْضِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Dieser Hadith ist über Yahyā ibn Saʿīd mit derselben Überliefererkette überliefert worden.
This hadith has been narrated on the authority of Yahya b. Sa'id with the same chain of transmitters.
Sahih (Sunnah.com)
Muzāraʿah (Pachtlandwirtschaft) und MuʾādjarahMuzura'ah (Sharecropping) and Mu'ajarahباب فِي الْمُزَارَعَةِ وَالْمُؤَاجَرَةِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، كِلاَهُمَا عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَعْقِلٍ عَنِ الْمُزَارَعَةِ، فَقَالَ أَخْبَرَنِي ثَابِتُ بْنُ الضَّحَّاكِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ نَهَى عَنِ الْمُزَارَعَةِ . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ نَهَى عَنْهَا . وَقَالَ سَأَلْتُ ابْنَ مَعْقِلٍ . وَلَمْ يُسَمِّ عَبْدَ اللَّهِ .
ʿAbdullah ibn al-Sāʾib überlieferte: Ich fragte ʿAbdullah ibn Maʿqil über die Muzāraʿa (die Bewirtschaftung von Land gegen einen vereinbarten Anteil am Ertrag). Er sagte: Thābit ibn ad-Daḥḥāk teilte mir mit, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) die Muzāraʿa verbot, so wie Ibn Abū Schaiba sie verbot, mit einer geringfügigen Abweichung im Wortlaut. Der Überlieferer sagte: Ich fragte Ibn Maʿqil, doch er nannte nicht den Namen „ʿAbdullah“.
Abdullah b. al Sa'ib reported: I asked Abdullah b. Ma'qil about Muzara'a (cultivating land on share basis in the produce). He said: Thabit b. Dahhak informed me that Allah's Messenger (ﷺ) forbade Muzara'a as Ibn Abu Shaiba forbade it with a slight change of words. He (the narrator) said: I asked Ibn Ma'qil but he did not name 'Abdullah.
Sahih (Sunnah.com)
Muzāraʿah (Pachtlandwirtschaft) und MuʾādjarahMuzura'ah (Sharecropping) and Mu'ajarahباب فِي الْمُزَارَعَةِ وَالْمُؤَاجَرَةِ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ فَسَأَلْنَاهُ عَنِ الْمُزَارَعَةِ، فَقَالَ زَعَمَ ثَابِتٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ نَهَى عَنِ الْمُزَارَعَةِ وَأَمَرَ بِالْمُؤَاجَرَةِ وَقَالَ " لاَ بَأْسَ بِهَا " .
ʿAbdullah ibn al-Sāʾib berichtete: Wir besuchten ʿAbdullah ibn Maʿqil und fragten ihn nach der Teilung der Ernte. Daraufhin sagte er: Thābit behauptete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) die Muzāraʿa verbot, anordnete, sie gegen eine Pachtzahlung (in Geld) zu verpachten, und sagte: „Darin liegt kein Schaden.“
Abdullah b. al-Sa'ib reported: We visited 'Abdullah b. Ma'qil and asked him about sharing of crops, whereupon he said: Thabit alleged that Allah's Messenger (ﷺ) forbade Muzara'a and commanded leasing it out on rent (for money) and said: There is no harm in it.
Sahih (Sunnah.com)
Verleihen von LandLending Landباب الأَرْضِ تُمْنَحُ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرٍو، أَنَّ مُجَاهِدًا، قَالَ لِطَاوُسٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَاسْمَعْ مِنْهُ الْحَدِيثَ عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ - قَالَ - فَانْتَهَرَهُ قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ نَهَى عَنْهُ مَا فَعَلْتُهُ وَلَكِنْ حَدَّثَنِي مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ - يَعْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " لأَنْ يَمْنَحَ الرَّجُلُ أَخَاهُ أَرْضَهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا خَرْجًا مَعْلُومًا " .
Mudschāhid sagte zu Tāwūs: „Komm mit mir zu Ibn Rāfiʿ ibn Chadīdsch, damit wir von ihm den Hadith anhören, den er von seinem Vater über die Verpachtung von Land und vom Gesandten Allahs (ﷺ) überliefert hat.“ Er – Tāwūs – wies ihn zurecht und sagte: „Bei Allah, wenn ich wüsste, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) dies verboten hätte, hätte ich es niemals getan. Doch mir wurde von jemandem, der darüber unter ihnen besser Bescheid weiß“ – damit meinte er Ibn ʿAbbās –, „überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Es ist besser, wenn jemand seinem Bruder sein Land zur Bewirtschaftung überlässt, als dafür eine festgelegte Pacht zu nehmen.“
Mujahid said to Tiwus: Come along with me to Ibn Rafi b. Khadij in order to listen from him the hadith transmitted on the authority of his father (pertaining to the renting of land) from Allah's Messenger (ﷺ). He (Tawus) scolded him and said: By Allah, it I were to know that Allah's Messenger (ﷺ) had forbidden it, I would have never done it. But it has been narrated to me by one who has better knowledge of it amongst them (and he meant Ibn 'Abbas) that Allah's Messenger (ﷺ) said: It is better if a person lends, his land to his brother (for cultivation) than that he gets recognised rent on it.
Sahih (Sunnah.com)
Verleihen von LandLending Landباب الأَرْضِ تُمْنَحُ
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، وَابْنُ، طَاوُسٍ عَنْ طَاوُسٍ، أَنَّهُ كَانَ يُخَابِرُ قَالَ عَمْرٌو فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَوْ تَرَكْتَ هَذِهِ الْمُخَابَرَةَ فَإِنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ نَهَى عَنِ الْمُخَابَرَةِ . فَقَالَ أَىْ عَمْرُو أَخْبَرَنِي أَعْلَمُهُمْ بِذَلِكَ يَعْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ لَمْ يَنْهَ عَنْهَا إِنَّمَا قَالَ " يَمْنَحُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا خَرْجًا مَعْلُومًا " .
Tāwūs berichtete, dass er sein Land gegen Pacht überließ. Daraufhin sagte ʿAmr: Ich sagte zu ihm: „Abū ʿAbd ar-Raḥmān, ich wünschte, du würdest diese Verpachtung von Land aufgeben, denn sie behaupten, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) die Muḫābara verboten habe.“ Er sagte: „ʿAmr, derjenige, der es mir überliefert hat, weiß darüber unter ihnen am besten Bescheid“ – damit meinte er Ibn ʿAbbās. Er sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) hat sie nicht vollständig verboten, sondern gesagt: ‚Das Verleihen von Land durch einen von euch an seinen Bruder ist besser für ihn, als dafür eine festgelegte Menge des Ertrags zu erhalten.‘“
Tawus reported that he let out his land on rent, whereupon Amr said: I said to him: Abu Abd al-Rahrman, I wish if you abandon this renting of land, for they alleged that Allah's Messenger (ﷺ) forbade Mukhabara. He siad: Amr, one who has informed me has the best knowledge of it among them (he meant Ibn Abbas). (He said) that Allah's Messenger (ﷺ) did not prohibit it altogether, but said: Lending of land by one among you to his brother is better for him than getting a specified amount of produce from it.
Sahih (Sunnah.com)
Verleihen von LandLending Landباب الأَرْضِ تُمْنَحُ
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ شُعْبَةَ، كُلُّهُمْ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ . نَحْوَ حَدِيثِهِمْ .
Ein Hadith dieser Art wurde von Ibn ʿAbbās (Allah möge mit ihm zufrieden sein) überliefert.
A hadith like this has been transmitted on the authority of Ibn Abbas (Allah be pleased with them).
Sahih (Sunnah.com)
Verleihen von LandLending Landباب الأَرْضِ تُمْنَحُ
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ " لأَنْ يَمْنَحَ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ أَرْضَهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا كَذَا وَكَذَا " . لِشَىْءٍ مَعْلُومٍ . قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هُوَ الْحَقْلُ وَهُوَ بِلِسَانِ الأَنْصَارِ الْمُحَاقَلَةُ.
Ibn ʿAbbās (Allah möge mit ihnen beiden zufrieden sein) überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wenn jemand von euch seinem Bruder Land zur Nutzung überlässt, ist das besser für ihn, als wenn er dies und jenes (eine bestimmte Sache) dafür erhält.“ Ibn ʿAbbās (Allah möge mit ihnen beiden zufrieden sein) sagte: „Das ist Hiql; in der Ausdrucksweise der Ansār wird es Muhāqala genannt.“
Ibn Abbas (Allah be pleased with them) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: If one among you lets out land to his brother, that is better for him than if he receives such and such (the definite thing). Ibn 'Abbis (Allah be pleased with them) said: It is Haql, and in the parlance of the Ansr it is Muhaqala.
Sahih (Sunnah.com)
Verleihen von LandLending Landباب الأَرْضِ تُمْنَحُ
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ أَبِي زَيْدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ، عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَإِنَّهُ أَنْ يَمْنَحَهَا أَخَاهُ خَيْرٌ " .
Ibn ʿAbbās (Allah möge mit ihm zufrieden sein) überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer Land besitzt, für den ist es besser, es seinem Bruder zur Nutzung zu überlassen.“
Ibn Abbas (Allah be pleased with them) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: He who has land, it is better for him that he should let it out to his brother.
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ .
Ibn Umar (Allah sei mit ihnen beiden zufrieden) berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) mit den Bewohnern von Khaibar einen Vertrag über die Bäume schloss, unter der Bedingung, dass ihm die Hälfte der Früchte und der Ernte zustehen würde.
Ibn Umar (Allah be pleased with them) reported that Allah's Messenger (ﷺ) contracted with the people of Khaibar the (trees) on the condition that he would have half the produce in fruits and harvest.
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ - أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كَلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ ﷺ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنِ اخْتَارَ الأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنِ اخْتَارَ الأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنِ اخْتَارَتَا الأَرْضَ وَالْمَاءَ .
Ibn Umar (Allah möge mit ihnen beiden zufrieden sein) überlieferte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) überließ das Land von Chaibar unter der Bedingung, dass ihm ein Anteil an den Erträgen der Früchte und der Ernte zukam. Außerdem gab er seinen Ehefrauen jedes Jahr einhundert Wasq: achtzig Wasq Datteln und zwanzig Wasq Gerste. Als Umar Kalif wurde, verteilte er das Land und die Bäume von Chaibar und gab den Ehefrauen des Gesandten Allahs (ﷺ) die Wahl, für sich das Land und das Wasser festzulegen oder bei den Wasq zu bleiben, die sie jedes Jahr erhielten. In dieser Angelegenheit waren sie unterschiedlicher Meinung. Einige von ihnen entschieden sich für das Land und das Wasser, andere für die jährlichen Wasq. Aischa und Hafsa gehörten zu denen, die sich für das Land und das Wasser entschieden.
Ibn Umar (Allah be pleased with them) reported: Allah's Messenger (ﷺ) handed over the land of Khaibar (on the condition) of the share of produce of fruits and harvest, and he also gave to his wives every year one hundred wasqs: eighty wasqs of dates and twenty wasqs of barley. When 'Umar became the caliph he distributed the (lands and trees) of Khaibar, and gave option to the wives of Allah's Messenger (ﷺ) to earmark for themselves the land and water or stick to the wasqs (that they got) every year. They differed in this matter. Some of them opted for land and water, and some of them opted for wasqs every year. 'A'isha and Hafsa were among those who opted for land and water.
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنِ اخْتَارَتَا الأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ ﷺ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرِ الْمَاءَ .
ʿAbdullah ibn ʿUmar (Allah habe Wohlgefallen an ihnen) überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) mit den Bewohnern von Chaibar einen Vertrag über das Land und die Bäume schloss, unter der Bedingung, dass sie die Hälfte des Ertrags von Land und Bäumen abgeben sollten. Der restliche Teil des Hadithes ist derselbe. In dem Hadith, der über ʿAlī ibn Muschir überliefert wurde, wird dies nicht erwähnt; vielmehr wird darin erwähnt, dass ʿĀ’ischa und Hafsa diejenigen waren, die sich für Land und Wasser entschieden. Der Überlieferer sagte jedoch: Er – Hadhrat ʿUmar – räumte den Ehefrauen des Gesandten Allahs (ﷺ) die Wahl ein, dass ihnen Land zugeteilt werden sollte, erwähnte jedoch das Wasser nicht.
Abdullah b. Umar (Allah be pleased with them) reported that Allah's Messenger (ﷺ) contracted with the people of Khaibar (land and trees on the condition that they should give) half of the yield from land and trees. The rest of the hadith is the same. In the hadith transmitted on the authority of AIi b. Mushir there is no mention of it, but that A'isha and Hafsa were those who opted for land and water, but he (the narrator) said: He (Hadrat 'Umar, gave option to the wives of Allah's Messenger (ﷺ) that land would be earmarked for them, but he made no mention of water.
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا " . ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْخُمُسَ .
ʿAbdullah b. ʿUmar (Allah möge mit ihnen beiden zufrieden sein) überlieferte, dass, als Chaibar erobert worden war, die Juden den Gesandten Allahs (ﷺ) baten, sie dort weiterhin auf der Grundlage der Hälfte des Ertrags an Früchten und Feldfrüchten anbauen zu lassen. Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Ich werde euch erlauben, hier weiterzuarbeiten, solange wir es wünschen.“ Der Rest des Hadith lautet genauso, jedoch mit diesem Zusatz: „Die Früchte wurden gleichmäßig zur Hälfte von Chaibar verteilt. Und aus der Hälfte des Ertrags des Landes erhielt der Gesandte Allahs ein Fünftel.“
'Abdullah b. Umar (Allah be pleased with them) reported that when Khaibar had been conquered, the Jews asked Allah's Messenger (ﷺ) to let them continue (cultivation in those lands) on half of the share of yield in fruits and crop, whereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: I will allow you to continue here, so long as we would desire. The rest of the hadith is the same, but with this addition:" The fruit would be distributed equal to the half of Khaibar. And out of hall of the produce of the land, Allah's Messenger (may peace be be upon him) got the fifth part."
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ دَفَعَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ نَخْلَ خَيْبَرَ وَأَرْضَهَا عَلَى أَنْ يَعْتَمِلُوهَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَلِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ شَطْرُ ثَمَرِهَا .
ʿAbdullah ibn ʿUmar (Allah möge mit ihnen beiden zufrieden sein) berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) den Juden von Chaibar die Dattelpalmen und das Land von Chaibar unter der Bedingung überließ, dass sie diese mit ihrem eigenen Vermögen (Saatgut und Arbeitsgeräten) bewirtschafteten und die Hälfte des Ertrags dem Gesandten Allahs (ﷺ) abgaben.
Abdullah b. Umar (Allah be pleased with them) reported that Allah's Messenger (ﷺ) returned to the Jews of Khaibar the date-palms of Khaibar and its land on the condition that they should work upon them with their own wealth (seeds, implements), and give half of the yield to Allah's Messenger (ﷺ).
Sahih (Sunnah.com)
Musaqah und Muʿāmalah gegen einen Anteil an den Früchten und ErträgenMusaqah And Mu'amalah in return for a share of the fruit and cropsباب الْمُسَاقَاةِ وَالْمُعَامَلَةِ بِجُزْءٍ مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، بْنَ الْخَطَّابِ أَجْلَى الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ أَرْضِ الْحِجَازِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا ظَهَرَ عَلَى خَيْبَرَ أَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ مِنْهَا وَكَانَتِ الأَرْضُ حِينَ ظُهِرَ عَلَيْهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُسْلِمِينَ فَأَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ مِنْهَا فَسَأَلَتِ الْيَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُقِرَّهُمْ بِهَا عَلَى أَنْ يَكْفُوا عَمَلَهَا وَلَهُمْ نِصْفُ الثَّمَرِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " نُقِرُّكُمْ بِهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا " . فَقَرُّوا بِهَا حَتَّى أَجْلاَهُمْ عُمَرُ إِلَى تَيْمَاءَ وَأَرِيحَاءَ .
Ibn Umar berichtete, dass Umar ibn al-Chattab (Allah sei mit ihm zufrieden) die Juden und Christen aus dem Gebiet des Hidschāz vertrieb und dass der Gesandte Allahs (ﷺ), als er Chaibar erobert hatte, beschloss, die Juden daraus (aus dem Gebiet Chaibars) zu vertreiben, weil dieses Land, als es erobert worden war, unter die Herrschaft Allahs, die Herrschaft Seines Gesandten (ﷺ) und die Herrschaft der Muslime gelangt war. Die Juden baten den Gesandten Allahs (ﷺ), sie unter der Bedingung dort bleiben zu lassen, dass sie das Land bewirtschafteten und dafür die Hälfte der Erträge (der Bäume) erhielten. Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Wir lassen euch dort bleiben, solange wir es wünschen.“ So blieben sie dort und bewirtschafteten das Land, bis Umar sie nach Taima und Ariha vertrieb (zwei Orte in Arabien, jedoch außerhalb des Hidschāz).
Ibn Umar reported that 'Umar b. al-Khattab (Allah be pleased with him) expelled the Jews and Christians from the land of Hijaz, and that when Allah's Messenger (ﷺ) conquered Khaibar he made up his mind to expel the Jews from it (the territory of Khaibar) because, when that land was conquered, it came under the sway of Allah, that of His Messenger (ﷺ) and that of the Muslims. The jews asked Allah's Messenger (ﷺ) to let them continue there on the condition that they would work on it, and would get in turn half of the fruit (of the trees), whereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: We would let you continue there so long as we will desire. So they continued (to cultivate the lands) till 'Umar externed them to Taima' ang Ariha (two villages in Arabia, but out of Hijaz).
Sahih (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Pflanzens und des AnbausThe Virtue of Planting and Cultivatingباب فَضْلِ الْغَرْسِ وَالزَّرْعِ
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا إِلاَّ كَانَ مَا أُكِلَ مِنْهُ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا سُرِقَ مِنْهُ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ مِنْهُ فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا أَكَلَتِ الطَّيْرُ فَهُوَ لَهُ صَدَقَةً وَلاَ يَرْزَؤُهُ أَحَدٌ إِلاَّ كَانَ لَهُ صَدَقَةٌ " .
Dschābir (Allah sei mit ihm zufrieden) berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Nie pflanzt ein Muslim einen Baum, ohne dass ihm dafür der Lohn einer Wohltätigkeit zuteilwird: Was davon gegessen wird, ist eine Wohltätigkeit; was davon gestohlen wird, was die Tiere davon fressen und was die Vögel davon fressen, ist für ihn eine Wohltätigkeit. Kurz gesagt: Nichts davon verursacht ihm einen Verlust, ohne dass es von seiner Seite zu einer Wohltätigkeit wird.“
Jabir (Allah be pleased with him) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Never does a Muslim plants a tree except that he has the reward of charity for him, for what is eaten out of that is charity; what is stolen out of that, what the beasts eat out of that, what the birds eat out of that is charity for him. (In short) none incurs a loss to him but it becomes a charity on his part.
Sahih (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Pflanzens und des AnbausThe Virtue of Planting and Cultivatingباب فَضْلِ الْغَرْسِ وَالزَّرْعِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ دَخَلَ عَلَى أُمِّ مُبَشِّرٍ الأَنْصَارِيَّةِ فِي نَخْلٍ لَهَا فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ ﷺ " مَنْ غَرَسَ هَذَا النَّخْلَ أَمُسْلِمٌ أَمْ كَافِرٌ " . فَقَالَتْ بَلْ مُسْلِمٌ . فَقَالَ " لاَ يَغْرِسُ مُسْلِمٌ غَرْسًا وَلاَ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلَ مِنْهُ إِنْسَانٌ وَلاَ دَابَّةٌ وَلاَ شَىْءٌ إِلاَّ كَانَتْ لَهُ صَدَقَةٌ " .
Ǧābir (Allahs Wohlgefallen auf ihm) berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) Umm Mubaschir al-Anṣāriyya in ihrem Dattelgarten besuchte und zu ihr sagte: „Wer hat diese Dattelpalmen gepflanzt – ein Muslim oder ein Nichtmuslim?“ Sie sagte: „Natürlich ein Muslim.“ Darauf sagte er: „Niemals pflanzt oder bebaut ein Muslim Land, und Menschen essen davon oder Tiere essen davon oder irgendetwas anderes isst davon, ohne dass dies für ihn als Almosen gilt.“
Jabir (Allah be pleased with him) reported that Allah's Messenger (ﷺ) visited Umm Mubashshir al-Ansariya at her orchard of date-palms and said to her: Who has planted these trees of dates-a Muslim or a non-Musim? She said: A Muslim, of course, whereupon he said: Never a Muslim plants, or cultivates a land, and it out of that men eat, or the animals eat, or anything else eats, but that becomes charity on his (planter's) behalf.
Sahih (Sunnah.com)
