Was über das Gebet in Zeiten der Not überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer at times of needباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الْحَاجَةِ
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْعَبَّادَانِيُّ، عَنْ فَائِدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى الأَسْلَمِيِّ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ فَقَالَ " مَنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى اللَّهِ أَوْ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ لْيَقُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ وَالْغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَالسَّلاَمَةَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ أَسْأَلُكَ أَلاَّ تَدَعَ لِي ذَنْبًا إِلاَّ غَفَرْتَهُ وَلاَ هَمًّا إِلاَّ فَرَّجْتَهُ وَلاَ حَاجَةً هِيَ لَكَ رِضًا إِلاَّ قَضَيْتَهَا لِي ثُمَّ يَسْأَلُ اللَّهَ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ مَا شَاءَ فَإِنَّهُ يُقَدَّرُ " .
Es wurde überliefert, dass ‘Abdullah bin Abi Awfa Al-Aslami sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) kam zu uns heraus und sagte: ‚Wer ein Anliegen an Allah oder an eines Seiner Geschöpfe hat, der soll die Gebetswaschung vollziehen und zwei Rakʿah beten. Dann soll er sagen:
Lā ilāha illallāhul-Ḥalīmul-Karīm. Subḥānallāhi Rabbil-ʿArshil-ʿAẓīm. Al-ḥamdu lillāhi Rabbil-ʿĀlamīn. Allāhumma innī asʾaluka mūjibāti raḥmatik, wa ʿazāʾima maghfiratik, wal-ghanīmata min kulli birrin, was-salāmata min kulli ithmin. Asʾaluka allā tadaʿa lī dhanban illā ghafartahu, wa lā hamman illā farrajtahu, wa lā ḥājatan hiya laka riḍan illā qaḍaytahā lī.
Niemand hat das Recht, angebetet zu werden, außer Allah, dem Nachsichtigen, dem Großzügigsten. Gepriesen sei Allah, der Herr des gewaltigen Thrones. Alles Lob gebührt Allah, dem Herrn der Welten. O Allah, ich bitte Dich um die Mittel zu Deiner Barmherzigkeit und Deiner Vergebung, um den Gewinn aus jeder guten Tat und um Sicherheit vor jeder Sünde. Ich bitte Dich, keine meiner Sünden zu belassen, ohne sie zu vergeben, keine Sorge, ohne sie zu beseitigen, und kein Anliegen, das Dir wohlgefällig ist, ohne es für mich zu erfüllen.
Danach soll er Allah um alles bitten, was er im Diesseits und im Jenseits möchte, denn dies ist bestimmt.‘“
It was
narrated that ‘Abdullah bin Abi Awfa Al-Aslami said: “The
Messenger of Allah (ﷺ) came out to us and said: ‘Whoever has some
need from Allah or from any of His creation, let him perform ablution
and pray two Rak’ah, then let him say: La ilaha
illallahul-Halimul-
Karim. Subhan-Allahi Rabbil-‘arshil-‘azim.
Al-hamdu Lillahi
Rabbil-‘Alamin. Allahumma inni as’aluka mujibat
rahmatika, wa ‘aza’ima
maghfiratika, wal-ghanimata min kulli
birrin, was-salamata min kulli
ithmnin. As’aluka alla tada’a li
dhanban illa ghafartahu, wa la hamman
illa farrajtahu, wa la hajah
hiya laka ridan illa qadaitaha li (None
has the right to be
worshipped but Allah, the Forbearing, the Most
Generous. Glory is to
Allah, the Lord of the Mighty Throne. Praise is
to Allah, the Lord of
the worlds. O Allah, I ask You for the means of
Your mercy and
forgiveness, the benefit of every good deed and safety
from all sins.
I ask You not to leave any sin of mine but You forgive
it, or any
distress but You relieve it, or any need that is pleasing
to You but
You meet it). Then he should ask Allah for whatever he
wants in this
world and in the Hereafter, for it is decreed.”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet in Zeiten der Not überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer at times of needباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الْحَاجَةِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورِ بْنِ سَيَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْمَدَنِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي أَنْ يُعَافِيَنِي . فَقَالَ " إِنْ شِئْتَ أَخَّرْتُ لَكَ وَهُوَ خَيْرٌ وَإِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ " . فَقَالَ ادْعُهْ . فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ وُضُوءَهُ وَيُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ وَيَدْعُوَ بِهَذَا الدُّعَاءِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي قَدْ تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ " .
Es wurde von ʿUthmān ibn Ḥunaif überliefert, dass ein blinder Mann zum Propheten (ﷺ) kam und sagte: „Bitte Allah, mich zu heilen.“ Er sagte: „Wenn du deinen Lohn für das Jenseits bewahren möchtest, ist das besser; oder wenn du möchtest, werde ich für dich Bittgebete sprechen.“ Er sagte: „Sprich Bittgebete für mich.“
Da wies er ihn an, die Gebetswaschung zu vollziehen und sie gründlich zu verrichten, zwei Rakʿah zu beten und folgendes Bittgebet zu sprechen:
„O Allah, ich bitte Dich und wende mich durch Muhammad, den Propheten der Barmherzigkeit (ﷺ), an Dich. O Muhammad, ich habe mich durch deine Fürsprache an meinen Herrn gewandt, was diese meine Angelegenheit betrifft, damit sie erfüllt werde. O Allah, nimm seine Fürsprache für mich an.“
It was
narrated from ‘Uthman bin Hunaif that a blind man came to the
Prophet (ﷺ) and said: “Pray to Allah to heal me.” He said: “If
you
wish to store your reward for the Hereafter, that is better, or
if you
wish, I will supplicate for you.” He said: “Supplicate.”
So he told
him to perform ablution and do it well, and to pray two
Rak’ah, and to
say this supplication: “Allahumma inni as’aluka
wa atawajjahu ilaika
bimuhammadin nabiyyir-rahmah. Ya Muhammadu inni
qad tawajjahtu bika
ila rabbi fi hajati hadhihi lituqda. Allahumma
fashaffi’hu fiya (O
Allah, I ask of You and I turn my face towards
You by virtue of the
intercession of Muhammad the Prophet (ﷺ) of mercy. O
Muhammad, I have
turned to my Lord by virtue of your intercession
concerning this need
of mine so that it may be met. O Allah, accept
his intercession
concerning me)”.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet der Verherrlichung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the Prayer of glorificationباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ التَّسْبِيحِ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ لِلْعَبَّاسِ " يَا عَمِّ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَنْفَعُكَ أَلاَ أَصِلُكَ " قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " تُصَلِّي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتِ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلاَثُمِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ " قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ " . حَتَّى قَالَ " فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ " .
Es wurde überliefert, dass Abū Rāfiʿ sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte zu ʿAbbās: ‚O Onkel, soll ich dir nicht ein Geschenk machen, soll ich dir nicht Nutzen bringen, soll ich nicht meine Verwandtschaftsbande mit dir pflegen?‘ Er sagte: ‚Doch, o Gesandter Allahs.‘ Er sagte: ‚Verrichte vier Rakʿah und rezitiere in jeder Rakʿah die Eröffnung des Buches (al-Fātiḥah) und eine Sūrah. Wenn du mit der Rezitation fertig bist, sage vor der Verbeugung (Rukūʿ) fünfzehnmal: Subḥānallāh wal-ḥamdu lillāh wa lā ilāha illallāh wa Allāhu akbar (Gepriesen sei Allah, das Lob gebührt Allah, es gibt keinen, der das Recht hat, angebetet zu werden, außer Allah, und Allah ist der Größte). Dann verbeuge dich und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal; dann wirf dich nieder und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal; dann wirf dich erneut nieder und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal, bevor du aufstehst. Das sind fünfundsiebzigmal in jeder Rakʿah und dreihundertmal in den vier Rakʿah. Selbst wenn deine Sünden wie die Sandkörner wären, würde Allah sie dir vergeben.‘ Er sagte: ‚O Gesandter Allahs, was ist, wenn jemand dies nicht an einem Tag sagen kann?‘ Er sagte: ‚Dann sage es einmal in der Woche; wenn du das nicht kannst, dann sage es einmal im Monat‘“, bis er sagte: „Einmal im Jahr.“
It was
narrated that Abu Rafi’ said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said
to ‘Abbas: ‘O uncle, shall I not give you a gift, shall I not
benefit you, shall I not uphold my ties of kinship with you?’ He
said:
‘Of course, O Messenger of Allah.’ He said: ‘Pray four
Rak’ah, and
recite in each Rak’ah the Opening of the Book
(Al-Fatihah) and a
Surah. When you have finished reciting, say:
Subhan-Allah wal-hamdu
Lillah wa la ilaha illallah wa Allahu Akbar
(Glory is to Allah, praise
is to Allah, none has the right to be
worshipped but Allah and Allah
is the Most Great) fifteen times
before you bow in Ruku’. Then bow and
say it ten times; then raise
your head and say it ten times; then
prostrate and say it ten times;
then raise your head and say it ten
times; then prostrate and say it
ten times; then raise your head and
say it ten times before you stand
up. That wil be seventy-five times
in each Rak’ah and three hundred
times in the four Rak’ah, and even if
your sins are like the grains
of sand, Allah will forgive you for
them.’ He said: ‘O Messenger
of Allah, what if someone cannot say it
in one day?’ He said: ‘Then
say it once in a week; if you cannot, then
say it once in a month’
until he said: ‘Once in a year.’”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet der Verherrlichung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the Prayer of glorificationباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ التَّسْبِيحِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ " يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّاهُ أَلاَ أُعْطِيكَ أَلاَ أَمْنَحُكَ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَفْعَلُ لَكَ عَشْرَ خِصَالٍ إِذَا أَنْتَ فَعَلْتَ ذَلِكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ ذَنْبَكَ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَقَدِيمَهُ وَحَدِيثَهُ وَخَطَأَهُ وَعَمْدَهُ وَصَغِيرَهُ وَكَبِيرَهُ وَسِرَّهُ وَعَلاَنِيَتَهُ عَشْرُ خِصَالٍ أَنْ تُصَلِّيَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الْقِرَاءَةِ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ قُلْتَ وَأَنْتَ قَائِمٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ تَرْكَعُ فَتَقُولُ وَأَنْتَ رَاكِعٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَهْوِي سَاجِدًا فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ سَاجِدٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ تَفْعَلُ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُصَلِّيَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَفِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي عُمُرِكَ مَرَّةً " .
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass er sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte zu ʿAbbās ibn ʿAbd al-Muttalib: ‚O ʿAbbās, o mein Onkel, soll ich dir nicht ein Geschenk geben, soll ich dir nicht etwas geben, soll ich dir nicht von etwas berichten, durch das – wenn du es tust – zehn Arten von Sünden getilgt werden? Wenn du es tust, wird Allah dir deine Sünden vergeben, die ersten und die letzten von ihnen, die früheren und die späteren, die unbeabsichtigten und die absichtlichen, die kleinen und die großen, die verborgenen und die offenen – zehn Arten von Sünden.
Verrichte vier Rakʿah und rezitiere in jeder Rakʿah die Eröffnende des Buches (al-Fātiḥah) und eine Sūrah. Wenn du in der ersten Rakʿah mit der Rezitation fertig bist, sage im Stehen fünfzehnmal: „Subḥānallāh, wal-ḥamdu lillāh, wa lā ilāha illallāh, wallāhu akbar“ (Gepriesen sei Allah, das Lob gebührt Allah, es gibt keinen, der zu Recht angebetet wird, außer Allah, und Allah ist der Größte). Dann verbeuge dich und sage es zehnmal, während du dich in der Verbeugung befindest. Dann richte deinen Kopf aus der Verbeugung auf und sage es zehnmal. Dann wirf dich zur Niederwerfung nieder und sage es zehnmal, während du dich in der Niederwerfung befindest. Dann hebe deinen Kopf aus der Niederwerfung und sage es zehnmal. Dann wirf dich erneut zur Niederwerfung nieder und sage es zehnmal. Dann hebe deinen Kopf aus der Niederwerfung und sage es zehnmal. Das sind fünfundsiebzigmal in jeder Rakʿah. Tue dies in allen vier Rakʿah.
Wenn du es einmal täglich verrichten kannst, dann tue es. Wenn du es nicht kannst, dann einmal wöchentlich; wenn du es nicht kannst, dann einmal monatlich. Wenn du es nicht kannst, dann einmal in deinem Leben.‘“
It was
narrated that Ibn ‘Abbas said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said
to ‘Abbas bin ‘Abdul-Muttalib: ‘O ‘Abbas, O my uncle, shall I
not
give you a gift, shall I not give you something, shall I not tell
you
of something which, if you do it, will expiate for ten types of
sins?
If you do them, Allah will forgive you your sins, the first and
the
last of them, the old and the new, the unintentional and the
deliberate, the minor and the major, the secret and the open, ten
types of sin. Pray four Rak’ah, and recite in each Rak’ah the
Opening
of the Book (Al-Fatihah) and a Surah. When you have finished
reciting
in the first Rak’ah, while you are standing, say:
Subhan-Allah wal-
hamdu Lillah wa la ilaha illallah wa Allahu Akbar
(Glory if to Allah,
praise is to Allah, none has the right to be
worshipped but Allah and
Allah is the Most Great) fifteen times. Then
bow and say it ten times
while you are bowing. Then raise your head
from Ruku’ and say it ten
times. Then go into prostration and say
it ten times while you are
prostrating. Then raise your head from
prostration and say it ten
times. Then prostrate and say it ten
times. Then raise your head from
prostration and say it ten times.
That will be seventy-five times in
each Rak’ah. Do that in all four
Rak’ah. If you can pray it once each
day then do so. If you cannot,
then once each week; if you cannot,
then once each month. If you
cannot, then once in your lifetime.’”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي سَبْرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَقُومُوا لَيْلَهَا وَصُومُوا يَوْمَهَا . فَإِنَّ اللَّهَ يَنْزِلُ فِيهَا لِغُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ أَلاَ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ أَلاَ مُسْتَرْزِقٌ فَأَرْزُقَهُ أَلاَ مُبْتَلًى فَأُعَافِيَهُ أَلاَ كَذَا أَلاَ كَذَا حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ " .
Es wurde überliefert, dass ʿAlī ibn Abū Tālib sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wenn die Nacht zur Mitte des Schaʿbān gekommen ist, verbringt ihre Nacht im Gebet und fastet an diesem Tag. Denn Allah steigt bei Sonnenuntergang in dieser Nacht zum untersten Himmel hinab und sagt: „Gibt es niemanden, der Mich um Vergebung bittet, damit Ich ihm vergebe? Gibt es niemanden, der Mich um Versorgung bittet, damit Ich ihn versorge? Gibt es niemanden, der von einem Übel betroffen ist, damit Ich es von ihm abwende?“ Und so weiter, bis der Morgen anbricht.‘“
It was
narrated that ‘Ali bin Abu Talib said: “The Messenger of Allah
(ﷺ) said: ‘When it is the night of the middle of Sha’ban, spend
its
night in prayer and observe a fast on that day. For Allah
descends at
sunset on that night to the lowest heaven and says: ‘Is
there no one
who will ask Me for forgiveness, that I may forgive him?
Is there no
one who will ask Me for provision, that I may provide for
him? Is
there no one who is afflicted by trouble, that I may relieve
him?’ And
so on, until dawn comes.’”
Maudu’ · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ أَبُو بَكْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَخَرَجْتُ أَطْلُبُهُ فَإِذَا هُوَ بِالْبَقِيعِ رَافِعٌ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَكُنْتِ تَخَافِينَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ قَدْ قُلْتُ وَمَا بِي ذَلِكَ وَلَكِنِّي ظَنَنْتُ أَنَّكَ أَتَيْتَ بَعْضَ نِسَائِكَ . فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَغْفِرُ لأَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ شَعَرِ غَنَمِ كَلْبٍ " .
Es wurde überliefert, dass ʿĀʾischa sagte: „Eines Nachts vermisste ich den Propheten (ﷺ), daher ging ich hinaus, um nach ihm zu suchen. Ich fand ihn in al-Baqīʿ, während er seinen Kopf zum Himmel erhob. Er sagte: ‚O ʿĀʾischa, hattest du etwa Angst, dass Allah und Sein Gesandter dir Unrecht tun würden?‘“ Sie sagte: „Ich sagte: ‚Nein, nicht deshalb, sondern ich dachte, du seist zu einer deiner anderen Ehefrauen gegangen.‘ Er sagte: ‚Allah steigt in der Nacht zur Mitte des Schaʿbān zum untersten Himmel herab und vergibt mehr, als die Anzahl der Haare der Schafe der Banū Kalb beträgt.‘“
It was
narrated that ‘Aishah said: “I missed the Prophet (ﷺ) one
night, so I went out looking for him. I found him at Al-Baqi’,
raising
his head towards the sky. He said: ‘O ‘Aishah, were you
afraid that
Allah and His Messenger would wrong you?’” She said:
“I said: ‘No, it
is not that, but I thought that you had gone to
one of your other
wives.’ He said: ‘Allah descends on the night
of the middle of Sha’ban
to the lowest heaven, and He forgives more
than the numbers of hairs
on the sheep of Banu Kalb.’”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ
حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ رَاشِدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ أَيْمَنَ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَرْزَبٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ ﷺ ـ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَطَّلِعُ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَيَغْفِرُ لِجَمِيعِ خَلْقِهِ إِلاَّ لِمُشْرِكٍ أَوْ مُشَاحِنٍ " .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ النَّضْرُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ـ ﷺ ـ نَحْوَهُ .
Es wurde von Abū Mūsā al-Aschʿarī überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Allah blickt in der Nacht zur Mitte des Schaʿbān auf Seine Schöpfung herab und vergibt all Seinen Geschöpfen, außer dem Götzendiener und dem Mushāhin.“
Eine weitere Überlieferungskette von Abū Mūsā, vom Propheten (ﷺ), mit ähnlichem Wortlaut.
It was
narrated from Abu Musa Al-Ash’ari that the Messenger of Allah
(ﷺ)
said: “Allah looks down on the night of the middle of Sha’ban
and
forgives all His creation, apart from the idolater and the
Mushahin.”
Another chain from Abu Musa, from the Prophet (ﷺ) with similar wording.
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَتْنِي شَعْثَاءُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ صَلَّى يَوْمَ بُشِّرَ بِرَأْسِ أَبِي جَهْلٍ رَكْعَتَيْنِ .
Es wurde von ʿAbdullah ibn Abū Awfā überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) an dem Tag, an dem ihm die frohe Nachricht vom Tod Abū Dschahls überbracht wurde, zwei Rakʿah betete.
It was
narrated from ‘Abdullah bin Abu Awfa that the Messenger of
Allah
(ﷺ) prayed two Rak’ah on the day when he was given the glad
tidings of the head (death) of Abu Jahl.
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ صَالِحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا أَبِي، أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدَةَ السَّهْمِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ بُشِّرَ بِحَاجَةٍ فَخَرَّ سَاجِدًا .
Es wurde von Anas ibn Mālik überliefert, dass dem Propheten (ﷺ) die frohe Botschaft überbracht wurde, dass eines seiner Anliegen erfüllt worden war, woraufhin er sich niederwarf und niederwarf.
It was
narrated from Anas bin Malik that the Prophet (ﷺ) was given
glad
tidings that a need of his had been met, and he fell down
prostrate.
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ خَرَّ سَاجِدًا .
Es wurde von ʿAbdur-Rahmān ibn Kaʿb ibn Mālik überliefert, dass sein Vater sagte: Als Allah seine Reue annahm, fiel er nieder und warf sich prostrierend zu Boden.
It was
narrated from ‘Abdur-Rahman bin Ka’b bin Malik that his father
said that when Allah accepted his repentance, he fell down prostrate.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ بَكَّارِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ كَانَ إِذَا أَتَاهُ أَمْرٌ يَسُرُّهُ أَوْ يُسَرُّ بِهِ خَرَّ سَاجِدًا شُكْرًا لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى .
Von Abū Bakrah wurde überliefert, dass der Prophet (ﷺ), wenn er eine Nachricht hörte, die ihn erfreute oder über die man sich freuen sollte, sich aus Dankbarkeit gegenüber Allah, dem Segensreichen und Erhabenen, niederwarf und die Niederwerfung vollzog.
It was
narrated from Abu Bakrah that when the Prophet (ﷺ) heard
news that
made him happy, or for which one should be happy, he would
fall down
prostrate in gratitude to Allah, the Blessed and Exalted.
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، وَسُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ ـ ﷺ ـ حَدِيثًا يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ - وَقَالَ مِسْعَرٌ ثُمَّ يُصَلِّي - وَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " .
Es wurde überliefert, dass ʿAlī ibn Abū Tālib sagte: „Wenn ich einen Hadith vom Gesandten Allahs (ﷺ) hörte, ließ Allah mich daraus so viel Nutzen ziehen, wie Er wollte. Wenn ich ihn jedoch von jemand anderem hörte, ließ ich ihn bei Allah schwören; und wenn er schwor, glaubte ich ihm. Abū Bakr berichtete mir – und Abū Bakr sprach die Wahrheit –, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Es gibt keinen Menschen, der eine Sünde begeht, dann die Gebetswaschung vollzieht und sie gut verrichtet und anschließend zwei Rakʿah betet.‘ – Einer der Überlieferer, Misʿar, sagte: ‚Dann das Gebet verrichtet und Allah um Vergebung bittet –, ohne dass Allah ihm vergibt.‘“
It was
narrated that ‘Ali bin Abu Talib said: “If I heard a Hadith
from
the Messenger of Allah (ﷺ), Allah benefitted me with it as much
as
He willed, and if I heard it from anyone else, I would ask him to
swear me an oath, then if he swore an oath I would believe him. Abu
Bakr told me and Abu Bakr spoke the truth that the Messenger of Allah
(ﷺ) said: ‘There is no man who commits a sin then he performs
ablution and does it well, then he prays two Rak’ah,’ (one of the
narrators) Mis’ar said: ‘then performs prayer and seeks the
forgiveness of Allah, but Allah will forgive him.’
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - أَظُنُّهُ - عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُمْ غَزَوْا غَزْوَةَ السَّلاَسِلِ فَفَاتَهُمُ الْغَزْوُ فَرَابَطُوا ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى مُعَاوِيَةَ وَعِنْدَهُ أَبُو أَيُّوبَ وَعُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ فَقَالَ عَاصِمٌ يَا أَبَا أَيُّوبَ فَاتَنَا الْغَزْوُ الْعَامَ وَقَدْ أُخْبِرْنَا أَنَّهُ مَنْ صَلَّى فِي الْمَسَاجِدِ الأَرْبَعَةِ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ . فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَدُلُّكَ عَلَى أَيْسَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يَقُولُ " مَنْ تَوَضَّأَ كَمَا أُمِرَ وَصَلَّى كَمَا أُمِرَ غُفِرَ لَهُ مَا قَدَّمَ مِنْ عَمَلٍ " . أَكَذَلِكَ يَا عُقْبَةُ قَالَ نَعَمْ .
Es wurde von ʿĀsim ibn Sufyān ath-Thaqafī überliefert, dass sie zum Feldzug von Salāsil aufbrachen, jedoch keine Schlacht stattfand; sie bezogen lediglich ihre Stellungen. Danach kehrten sie zu Muʿāwiyah zurück, bei dem sich Abū Ayyūb und ʿUqbah ibn ʿĀmir befanden. ʿĀsim sagte: „O Abū Ayyūb, dieses Jahr ist uns der Dschihād entgangen, und uns wurde berichtet, dass demjenigen, der in den vier Moscheen betet, seine Sünden vergeben werden.“ Er sagte: „O Sohn meines Bruders, soll ich dir nicht etwas nennen, das leichter ist als das? Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Wer die Gebetswaschung so vollzieht, wie es ihm befohlen wurde, und so betet, wie es ihm befohlen wurde, dem werden seine früheren (schlechten) Taten vergeben.‘“ Er sagte: „Hat er es nicht so gesagt, o ʿUqbah?“ Dieser sagte: „Ja.“
It was
narrated from ‘Asim bin Sufyan Thaqafi that they went on the
campaign of Salasil, but no battle took place; they only took up
their
positions. Then they came back to Mu’awiyah, and Abu Ayyub
and ‘Uqbah
bin ‘Amir were with him. ‘Asim said: “O Abu Ayyub,
we have missed out
on Jihad this year, and we were told that whoever
prays in the four
mosques will be forgiven his sins.” He said: “O
son of my brother,
shall I not tell you of something easier than
that? I heard the
Messenger of Allah (ﷺ) say: ‘Whoever performs
ablution as he has
been commanded, and prays as he has been
commanded, will be forgiven
his previous (bad) deeds.’” He said:
“(Did he not say it) like that, O
‘Uqbah?” He said: “Yes.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، أَنَّ عَامِرَ بْنَ سَعْدٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ، يَقُولُ قَالَ عُثْمَانُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يَقُولُ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ بِفِنَاءِ أَحَدِكُمْ نَهْرٌ يَجْرِي يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ مَا كَانَ يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ " قَالَ لاَ شَىْءَ . قَالَ " فَإِنَّ الصَّلاَةَ تُذْهِبُ الذُّنُوبَ كَمَا يُذْهِبُ الْمَاءُ الدَّرَنَ " .
ʿUthmān sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Was meint ihr: Wenn sich im Hof eines von euch ein Fluss befände und er sich fünfmal täglich darin wüsche, würde dann noch Schmutz an ihm zurückbleiben?‘ Sie sagten: ‚Nichts.‘ Er sagte: ‚Das Gebet tilgt die Sünden, wie Wasser den Schmutz beseitigt.‘“
‘Uthman
said: “I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: ‘Do you
think
that if there was a river in the courtyard of anyone of you, and
he
bathed in it five times each day, would there be any dirt left on
him?’ They said: ‘(There would be) nothing.’ He said: ‘Prayer
takes
away sins like water takes away dirt.’”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَصَابَ مِنِ امْرَأَةٍ يَعْنِي مَا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَلاَ أَدْرِي مَا بَلَغَ غَيْرَ أَنَّهُ دُونَ الزِّنَا فَأَتَى النَّبِيَّ ـ
ﷺ ـ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ
Qur’an 11:114{أَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِي هَذِهِ قَالَ " لِمَنْ أَخَذَ بِهَا " .
Es wurde von ʿAbdullah ibn Masʿūd überliefert, dass ein Mann mit einer Frau etwas tat, das weniger als Unzucht war; ich weiß nicht, wie weit es ging, aber es war weniger als Unzucht. Er ging zum Propheten ﷺ und berichtete ihm davon. Daraufhin offenbarte Allah die Worte: „Und verrichte das Gebet an den beiden Tagesrändern und in einigen Stunden der Nacht. Wahrlich, die guten Taten tilgen die bösen Taten. Dies ist eine Ermahnung für diejenigen, die gottesfürchtig sind.“ [11:114] Er sagte: „O Gesandter Allahs, gilt dies nur für mich?“ Er sagte: „Es gilt für jeden, der danach handelt.“
It was
narrated from ‘Abdullah bin Mas’ud that a man did something
with
a woman that was less than adultery; I do not know how far it
went,
but it was less than adultery. He went to the Prophet (ﷺ) and
told
him about that. Then Allah revealed the words: “And perform the
prayer, at the two ends of the day and in some hours of the night.
Verily, the good deeds remove the evil deeds. That is a reminder for
the mindful.” [11:114] He said: “O Messenger of Allah, is this
only
for me?” He said: “It is for everyone who acts upon it.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die fünf Pflichtgebete und ihre regelmäßige Verrichtung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the five obligatory Prayers and performing them regularlyباب مَا جَاءَ فِي فَرْضِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " فَرَضَ اللَّهُ عَلَى أُمَّتِي خَمْسِينَ صَلاَةً فَرَجَعْتُ بِذَلِكَ . حَتَّى آتِيَ عَلَى مُوسَى فَقَالَ مُوسَى مَاذَا افْتَرَضَ رَبُّكَ عَلَى أُمَّتِكَ قُلْتُ فَرَضَ عَلَىَّ خَمْسِينَ صَلاَةً . قَالَ فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ . فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَوَضَعَ عَنِّي شَطْرَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ . فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَقَالَ هِيَ خَمْسٌ وَهِيَ خَمْسُونَ لاَ يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَىَّ . فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ . فَقُلْتُ قَدِ اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَبِّي " .
Es wurde überliefert, dass Anas ibn Mālik sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Allah hat meiner Umma fünfzig Gebete auferlegt, und ich kehrte damit zurück, bis ich zu Mūsā kam. Mūsā sagte: „Was hat dein Herr deiner Umma auferlegt?“ Ich sagte: „Er hat mir fünfzig Gebete auferlegt.“ Er sagte: „Kehre zu deinem Herrn zurück, denn deine Umma wird dazu nicht in der Lage sein.“ Da kehrte ich zu meinem Herrn zurück, und Er verringerte sie um die Hälfte. Ich kehrte zu Mūsā zurück und berichtete ihm davon, woraufhin er sagte: „Kehre zu deinem Herrn zurück, denn deine Umma wird dazu nicht in der Lage sein.“ Da kehrte ich zu meinem Herrn zurück, und Er sagte: „Es sind fünf, und sie sind fünfzig; Mein Wort ändert sich nicht.“ Da kehrte ich zu Mūsā zurück, und er sagte: „Kehre zu deinem Herrn zurück.“ Ich sagte: „Ich schäme mich vor meinem Herrn.“‹“
It was
narrated that Anas bin Malik said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said: ‘Allah enjoined fifty prayers upon my nation, and I came back
with that until I came to Musa. Musa said: ‘What has your Lord
enjoined upon your nation?’ I said: ‘He has enjoined fifty
prayers on me.’ He said: ‘Go back to your Lord, for your nation
will not be able to do that.’ So I went back to my Lord, and He
reduced it by half. I went back to Musa and told him, and he said:
‘Go back to your Lord, for your nation will not be able to do
that.’ So I went back to my Lord, and He said: ‘They are five and
they are fifty; My Word does not change.’ So I went back to Musa
and he said: ‘Go back to your Lord.’ I said: ‘I feel shy before
my Lord.’”
Was über die fünf Pflichtgebete und ihre regelmäßige Verrichtung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the five obligatory Prayers and performing them regularlyباب مَا جَاءَ فِي فَرْضِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُصْمٍ أَبِي عُلْوَانَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أُمِرَ نَبِيُّكُمْ ـ ﷺ ـ بِخَمْسِينَ صَلاَةً فَنَازَلَ رَبَّكُمْ أَنْ يَجْعَلَهَا خَمْسَ صَلَوَاتٍ .
Es wurde überliefert, dass Ibn ʿAbbās sagte: „Eurem Propheten (ﷺ) wurden fünfzig Gebete auferlegt, doch er kehrte zu eurem Herrn zurück, damit Er sie auf fünf Gebete reduzierte.“
It was
narrated that Ibn ‘Abbas said: “Your Prophet (ﷺ) was
enjoined
to do fifty prayers but he returned to your Lord to make
(i.e.,
reduce) them to five prayers.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die fünf Pflichtgebete und ihre regelmäßige Verrichtung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the five obligatory Prayers and performing them regularlyباب مَا جَاءَ فِي فَرْضِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنِ الْمُخْدِجِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يَقُولُ " خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ عَلَى عِبَادِهِ فَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يَنْتَقِصْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ فَإِنَّ اللَّهَ جَاعِلٌ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَهْدًا أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ قَدِ انْتَقَصَ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ لَمْ يَكُنْ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ " .
Es wurde überliefert, dass ‘Ubāda ibn aṣ-Ṣāmit sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Fünf Gebete, die Allah Seinen Dienern auferlegt hat. Wer sie verrichtet und aus Nachlässigkeit nichts davon auslässt, mit dem wird Allah am Tag der Auferstehung einen Bund schließen, dass Er ihn ins Paradies eintreten lässt. Wer sie jedoch verrichtet, aber aus Nachlässigkeit etwas davon auslässt, mit dem wird Allah keinen solchen Bund haben. Wenn Er will, wird Er ihn bestrafen, und wenn Er will, wird Er ihm vergeben.‘“
It was
narrated that ‘Ubadah bin Samit said: “I heard the Messenger
of
Allah (ﷺ) say: ‘Five prayers that Allah has enjoined upon His
slaves, so whoever does them, and does not omit anything out of
negligence, on the Day of Resurrection Allah will make a covenant
with
him that He will admit him to Paradise. But whoever does them
but
omits something from them out of negligence, will not have such a
covenant with Allah; if He wills He will punish him, and if He wills,
He will forgive him.’”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die fünf Pflichtgebete und ihre regelmäßige Verrichtung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the five obligatory Prayers and performing them regularlyباب مَا جَاءَ فِي فَرْضِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ بَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ فِي الْمَسْجِدِ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى رَحْلٍ فَأَنَاخَهُ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ أَيُّكُمْ مُحَمَّدٌ وَرَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ مُتَّكِئٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ . قَالَ فَقَالُوا هَذَا الرَّجُلُ الأَبْيَضُ الْمُتَّكِئُ . فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ ﷺ ـ " قَدْ أَجَبْتُكَ " . فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي سَائِلُكَ وَمُشَدِّدٌ عَلَيْكَ فِي الْمَسْأَلَةِ فَلاَ تَجِدَنَّ عَلَىَّ فِي نَفْسِكَ . فَقَالَ " سَلْ مَا بَدَا لَكَ " . قَالَ لَهُ الرَّجُلُ نَشَدْتُكَ بِرَبِّكَ وَرَبِّ مَنْ قَبْلَكَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ إِلَى النَّاسِ كُلِّهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تُصَلِّيَ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَصُومَ هَذَا الشَّهْرَ مِنَ السَّنَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْخُذَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ مِنْ أَغْنِيَائِنَا فَتَقْسِمَهَا عَلَى فُقَرَائِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . فَقَالَ الرَّجُلُ آمَنْتُ بِمَا جِئْتَ بِهِ وَأَنَا رَسُولُ مَنْ وَرَائِي مِنْ قَوْمِي . وَأَنَا ضِمَامُ بْنُ ثَعْلَبَةَ أَخُو بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ .
Es wurde von Scharīk ibn ʿAbdullāh ibn Abī Namir überliefert, dass er Anas ibn Mālik sagen hörte:
„Während wir in der Moschee saßen, kam ein Mann auf einem Kamel herein. Er ließ es in der Moschee niederknien, band es fest und sagte zu ihnen: ›Wer von euch ist Muhammad?‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) lehnte unter ihnen, worauf sie sagten: ›Dieser hellhäutige Mann, der dort lehnt.‹
Der Mann sagte zu ihm: ›O Sohn ʿAbdul-Muttalibs!‹ Der Prophet (ﷺ) sagte: ›Ich höre dir zu.‹
Der Mann sagte: ›O Muhammad, ich werde dich befragen und bei meiner Befragung streng sein; hege daher keinen Groll gegen mich.‹ Er sagte: ›Frage, was du möchtest.‹
Der Mann sagte: ›Ich beschwöre dich bei deinem Herrn und dem Herrn derer, die vor dir kamen: Hat Allah dich zu allen Menschen gesandt?‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Bei Allah, ja.‹
Er sagte: ›Ich beschwöre dich bei Allah: Hat Allah dir befohlen, jeden Tag und jede Nacht die fünf Gebete zu verrichten?‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Bei Allah, ja.‹
Er sagte: ›Ich beschwöre dich bei Allah: Hat Allah dir befohlen, in jedem Jahr in diesem Monat zu fasten?‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Bei Allah, ja.‹
Er sagte: ›Ich beschwöre dich bei Allah: Hat Allah dir befohlen, diese Abgabe von unseren Reichen zu nehmen und sie unter unseren Armen zu verteilen?‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Bei Allah, ja.‹
Der Mann sagte: ›Ich glaube an das, was du gebracht hast, und ich bin der Gesandte meines Volkes, das sich hinter mir befindet. Ich bin Dimām ibn Thaʿlabah, der Bruder der Banū Saʿd ibn Bakr.‹“
It was
narrated from Sharik bin ‘Abdullah bin Abu Namir that he heard
Anas
bin Malik say: “While we were sitting in the mosque, a man
entered
riding a camel; he made it kneel in the mosque, then he
hobbled it
and said to them: ‘Which of you is Muhammad?’ The Messenger
of
Allah (ﷺ) was reclining among them, so they said: ‘This
fair-
skinned man who is reclining.’ The man said to him: ‘O son
of ‘Abdul-
Muttalib!’ The Prophet (ﷺ) said: ‘I am listening to
you.’ The man
said: O Muhammad! I am asking you and will be stern
in asking, so do
not bear any ill-feelings towards me.’ He said:
‘Ask whatever you
think.’ The man said: ‘I adjure you by your
Lord and the Lord of those
who came before you, has Allah sent you to
all of mankind?’ The
Messenger of Allah (ﷺ) said: ‘By Allah,
yes.; He said: ‘I adjure you
by Allah, has Allah commanded you to
pray the five prayers each day
and night?’ The Messenger of Allah
(ﷺ) said: ‘By Allah, yes.’ He
said: ‘I adjure you by Allah,
has Allah commanded you to fast this
month of each year?’ The
Messenger of Allah (ﷺ) said: ‘By Allah,
yes.’ He said: ‘I
adjure you by Allah, has Allah commanded you to take
this charity
from our rich and distribute it among our poor?’ The
Messenger of
Allah (ﷺ) said: ‘By Allah, yes.’ The man said: ‘I
believe in
what you have brought, and I am the envoy of my people who
are behind
me. I am Dimam bin Tha’labah, the brother of Banu Sa’d bin
Bakr.’”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was über die fünf Pflichtgebete und ihre regelmäßige Verrichtung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the five obligatory Prayers and performing them regularlyباب مَا جَاءَ فِي فَرْضِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا ضُبَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّلِيلِ، أَخْبَرَنِي دُوَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ إِنَّ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ افْتَرَضْتُ عَلَى أُمَّتِكَ خَمْسَ صَلَوَاتٍ وَعَهِدْتُ عِنْدِي عَهْدًا أَنَّهُ مَنْ حَافَظَ عَلَيْهِنَّ لِوَقْتِهِنَّ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يُحَافِظْ عَلَيْهِنَّ فَلاَ عَهْدَ لَهُ عِنْدِي " .
Saʿīd ibn al-Musayyab sagte, dass Abū Qatādah ibn Ribʿī ihm berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Allah sagte: ‚Ich habe deiner Gemeinschaft fünf Gebete auferlegt und Mir Selbst gegenüber die Verpflichtung übernommen, dass Ich jeden, der sie einhält, ins Paradies eintreten lasse; und wer sie nicht einhält, hat keine solche Verpflichtung von Mir.‘“
Sa’eed
bin Musayyab said that Abu Qatadah bin Rib’i told him that the
Messenger of Allah (ﷺ) said: “Allah said: ‘I have enjoined on
your
nation five prayers, and I have made a covenant with Myself that
whoever maintains them, I will admit them to Paradise, and whoever
does not maintain them, has no such covenant with Me.’”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
