Das Sagen von „Ammā baʿdu“ in der KhutbaSaying "Ammaba'du" in the Khutbaباب مَنْ قَالَ فِي الْخُطْبَةِ بَعْدَ الثَّنَاءِ أَمَّا بَعْدُ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، يَقُولُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أُتِيَ بِمَالٍ أَوْ سَبْىٍ فَقَسَمَهُ، فَأَعْطَى رِجَالاً وَتَرَكَ رِجَالاً فَبَلَغَهُ أَنَّ الَّذِينَ تَرَكَ عَتَبُوا، فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ أَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ، وَأَدَعُ الرَّجُلَ، وَالَّذِي أَدَعُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنَ الَّذِي أُعْطِي وَلَكِنْ أُعْطِي أَقْوَامًا لِمَا أَرَى فِي قُلُوبِهِمْ مِنَ الْجَزَعِ وَالْهَلَعِ، وَأَكِلُ أَقْوَامًا إِلَى مَا جَعَلَ اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ مِنَ الْغِنَى وَالْخَيْرِ، فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ". فَوَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِكَلِمَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حُمْرَ النَّعَمِ. تَابَعَهُ يُونُسُ.
Überliefert von ʿAmr ibn Taghlib:
Dem Gesandten Allahs (ﷺ) wurde Besitz oder etwas Ähnliches gebracht, und er verteilte ihn. Einigen Männern gab er etwas und andere ließ er unberücksichtigt. Später erfuhr er, dass diejenigen, die er unberücksichtigt gelassen hatte, ihn dafür tadelten. Daraufhin pries und lobte er Allah und sagte: „Sodann: Bei Allah, ich mag einem Mann etwas geben und einen anderen unberücksichtigt lassen, obwohl mir derjenige, den ich unberücksichtigt lasse, lieber ist als derjenige, dem ich etwas gebe. Doch ich gebe manchen Menschen etwas, weil ich spüre, dass sie in ihren Herzen weder Geduld noch Genügsamkeit haben, und ich überlasse diejenigen, die mit dem Guten und dem Vermögen, das Allah in ihre Herzen gelegt hat, geduldig und zufrieden sind, sich selbst. Und ʿAmr ibn Taghlib gehört zu ihnen.“
ʿAmr fügte hinzu: „Bei Allah, diese Worte des Gesandten Allahs sind mir lieber als die besten roten Kamele.“
Narrated `Amr bin Taghlib:
Some property or something was brought to Allah's Messenger (ﷺ) and he distributed it. He gave to some
men and ignored the others. Later he got the news of his being admonished by those whom he had
ignored. So he glorified and praised Allah and said, "Amma ba'du. By Allah, I may give to a man and
ignore another, although the one whom I ignore is more beloved to me than the one whom I give. But
I give to some people as I feel that they have no patience and no contentment in their hearts and I
leave those who are patient and self-content with the goodness and wealth which Allah has put into
their hearts and `Amr bin Taghlib is one of them." `Amr added, By Allah! Those words of Allah's
Apostle are more beloved to me than the best red camels.
Sahih (Sunnah.com)
Das Sagen von „Ammā baʿdu“ in der KhutbaSaying "Ammaba'du" in the Khutbaباب مَنْ قَالَ فِي الْخُطْبَةِ بَعْدَ الثَّنَاءِ أَمَّا بَعْدُ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ خَرَجَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ، فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ، فَصَلَّى رِجَالٌ بِصَلاَتِهِ فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا، فَاجْتَمَعَ أَكْثَرُ مِنْهُمْ فَصَلَّوْا مَعَهُ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا فَكَثُرَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ مِنَ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةِ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ، فَلَمَّا كَانَتِ اللَّيْلَةُ الرَّابِعَةُ عَجَزَ الْمَسْجِدُ عَنْ أَهْلِهِ حَتَّى خَرَجَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ، فَلَمَّا قَضَى الْفَجْرَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ، فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ لَمْ يَخْفَ عَلَىَّ مَكَانُكُمْ، لَكِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُفْرَضَ عَلَيْكُمْ فَتَعْجِزُوا عَنْهَا ". تَابَعَهُ يُونُسُ.
Überliefert von ʿĀʾischa:
Einmal ging der Gesandte Allahs mitten in der Nacht hinaus, betete in der Moschee, und einige Männer beteten mit ihm. Am nächsten Morgen sprachen die Menschen darüber, woraufhin sich in der zweiten Nacht mehr Menschen versammelten und mit ihm beteten. Am Morgen verbreiteten sie die Nachricht, und so nahm in der dritten Nacht die Zahl der Menschen stark zu. Der Gesandte Allahs kam hinaus, und sie beteten hinter ihm. In der vierten Nacht war die Moschee von den Menschen überfüllt, bis sie sie nicht mehr fassen konnte. Der Gesandte Allahs ﷺ kam nur zum Fadschr-Gebet hinaus. Als er das Gebet beendet hatte, wandte er sich den Menschen zu, sprach den Taschahhud – „Ich bezeuge, dass niemand das Recht hat, angebetet zu werden, außer Allah, und dass Muhammad Sein Gesandter ist“ – und sagte dann: „Amma baʿdu. Wahrlich, eure Anwesenheit in der Moschee in der Nacht war mir nicht verborgen, doch ich fürchtete, dass dieses Gebet – das Tahadschud-Gebet – verpflichtend gemacht werden könnte und ihr es vielleicht nicht verrichten könntet.“
Narrated Aisha:
Once in the middle of the night Allah's Messenger ﷺ went out and prayed in the mosque and some
men prayed with him. The next morning the people spoke about it and so more people gathered and
prayed with him (in the second night). They circulated the news in the morning, and so, on the third
night the number of people increased greatly. Allah's Messenger ﷺ came out and they prayed
behind him. On the fourth night the mosque was overwhelmed by the people till it could not
accommodate them. Allah's Messenger (ﷺ) came out only for the Fajr prayer and when he finished the
prayer, he faced the people and recited "Tashah-hud" (I testify that none has the right to be
worshipped but Allah and that Muhammad is His Apostle), and then said, "Amma ba'du. Verily your
presence (in the mosque at night) was not hidden from me, but I was afraid that this prayer (Prayer of
Tahajjud) might be made compulsory and you might not be able to carry it out."
Sahih (Sunnah.com)
Das Sagen von „Ammā baʿdu“ in der KhutbaSaying "Ammaba'du" in the Khutbaباب مَنْ قَالَ فِي الْخُطْبَةِ بَعْدَ الثَّنَاءِ أَمَّا بَعْدُ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَامَ عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلاَةِ، فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ ". تَابَعَهُ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ ". تَابَعَهُ الْعَدَنِيُّ عَنْ سُفْيَانَ فِي أَمَّا بَعْدُ.
Überliefert von Abū Humayd as-Sāʿidī:
Eines Nachts erhob sich der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) nach dem Gebet, rezitierte den Taschahhud, pries daraufhin Allah, wie es Ihm gebührt, und sagte: „Amma baʿdu.“
Narrated Abu Hummaid As-Sa`idi:
One night Allah's Messenger ﷺ stood up after the prayer and recited "Tashah-hud" and then
praised Allah as He deserved and said, "Amma ba'du."
Sahih (Sunnah.com)
Das Sagen von „Ammā baʿdu“ in der KhutbaSaying "Ammaba'du" in the Khutbaباب مَنْ قَالَ فِي الْخُطْبَةِ بَعْدَ الثَّنَاءِ أَمَّا بَعْدُ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَسَمِعْتُهُ حِينَ تَشَهَّدَ يَقُولُ " أَمَّا بَعْدُ ". تَابَعَهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
Überliefert von al-Miswar ibn Makhrama:
Eines Tages stand der Gesandte Allahs (ﷺ) auf, um die Khutba zu halten, und ich hörte ihn nach dem Taschahhud sagen: „Amma baʿd.“
Narrated Al-Miswar bin Makhrama:
Once Allah's Messenger (ﷺ) got up for delivering the Khutba and I heard him after "Tashah-hud" saying
"Amma ba'du."
Sahih (Sunnah.com)
Das Sagen von „Ammā baʿdu“ in der KhutbaSaying "Ammaba'du" in the Khutbaباب مَنْ قَالَ فِي الْخُطْبَةِ بَعْدَ الثَّنَاءِ أَمَّا بَعْدُ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْغَسِيلِ، قَالَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ صَعِدَ النَّبِيُّ ﷺ الْمِنْبَرَ وَكَانَ آخِرَ مَجْلِسٍ جَلَسَهُ مُتَعَطِّفًا مِلْحَفَةً عَلَى مَنْكِبَيْهِ، قَدْ عَصَبَ رَأْسَهُ بِعِصَابَةٍ دَسِمَةٍ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِلَىَّ ". فَثَابُوا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ هَذَا الْحَىَّ مِنَ الأَنْصَارِ يَقِلُّونَ، وَيَكْثُرُ النَّاسُ، فَمَنْ وَلِيَ شَيْئًا مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ﷺ فَاسْتَطَاعَ أَنْ يَضُرَّ فِيهِ أَحَدًا أَوْ يَنْفَعَ فِيهِ أَحَدًا، فَلْيَقْبَلْ مِنْ مُحْسِنِهِمْ، وَيَتَجَاوَزْ عَنْ مُسِيِّهِمْ ".
Ibn ʿAbbās überlieferte:
Einmal bestieg der Prophet (ﷺ) die Kanzel; es war die letzte Versammlung, an der er teilnahm. Er bedeckte seine Schulter mit einem großen Umhang und band seinen Kopf mit einem ölgetränkten Verband. Er verherrlichte und pries Allah und sagte: „O ihr Menschen, kommt zu mir!“ Da kamen die Menschen und versammelten sich um ihn. Dann sagte er: „Amma baʿdu: Von nun an werden die Ansār weniger und die anderen Menschen mehr werden. Wer also die Herrschaft über die Anhänger Muhammads übernimmt und die Macht besitzt, den Menschen zu schaden oder ihnen zu nützen, der soll das Gute von den Wohltätigen unter ihnen – den Ansār – annehmen und die Fehler ihrer Übeltäter übersehen.“
Narrated Ibn `Abbas:
Once the Prophet (ﷺ) ascended the pulpit and it was the last gathering in which he took part. He was
covering his shoulder with a big cloak and binding his head with an oily bandage. He glorified and
praised Allah and said, "O people! Come to me." So the people came and gathered around him and he
then said, "Amma ba'du." "From now onward the Ansar will decrease and other people will increase.
So anybody who becomes a ruler of the followers of Muhammad and has the power to harm or benefit
people then he should accept the good from the benevolent amongst them (Ansar) and overlook the
faults of their wrong-doers."
Sahih (Sunnah.com)
Zwischen den beiden Khutbas sitzenTo sit in between the two Khutbaباب الْقَعْدَةِ بَيْنَ الْخُطْبَتَيْنِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ خُطْبَتَيْنِ يَقْعُدُ بَيْنَهُمَا.
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Der Prophet (ﷺ) pflegte zwei Khutbas zu halten und dazwischen zu sitzen.
Narrated `Abdullah Ibn `Umar:
The Prophet (ﷺ) used to deliver two Khutbas and sit in between them.
Sahih (Sunnah.com)
Die Freitagspredigt (religiöse Ansprache) anhörenTo listen to the Khutba (religious talk) on Fridayباب الاِسْتِمَاعِ إِلَى الْخُطْبَةِ
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ " إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ، وَقَفَتِ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى باب الْمَسْجِدِ يَكْتُبُونَ الأَوَّلَ فَالأَوَّلَ، وَمَثَلُ الْمُهَجِّرِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي بَدَنَةً، ثُمَّ كَالَّذِي يُهْدِي بَقَرَةً، ثُمَّ كَبْشًا، ثُمَّ دَجَاجَةً، ثُمَّ بَيْضَةً، فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ طَوَوْا صُحُفَهُمْ، وَيَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ ".
Überliefert von Abū Huraira:
Der Prophet (ﷺ) sagte: „Wenn Freitag ist, stehen die Engel am Tor der Moschee und schreiben fortlaufend und der Reihe nach entsprechend ihrem Eintreffen die Namen derjenigen auf, die zur Moschee kommen. Das Beispiel dessen, der in der frühesten Stunde die Moschee betritt, ist das eines Menschen, der ein Kamel als Opfer darbringt. Derjenige, der danach kommt, gleicht einem Menschen, der eine Kuh opfert, danach einem, der einen Widder opfert, danach einem, der ein Huhn opfert, und danach einem, der ein Ei opfert. Wenn der Imam zum Dschumuʿa-Gebet hinauskommt, schließen sie – das heißt, die Engel – ihre Schriftrollen und hören der Chutba zu.“
Narrated Abu Huraira:
The Prophet (ﷺ) said, "When it is a Friday, the angels stand at the gate of the mosque and keep on writing
the names of the persons coming to the mosque in succession according to their arrivals. The example
of the one who enters the mosque in the earliest hour is that of one offering a camel (in sacrifice). The
one coming next is like one offering a cow and then a ram and then a chicken and then an egg
respectively. When the Imam comes out (for Jumua prayer) they (i.e. angels) fold their papers and
listen to the Khutba."
Sahih (Sunnah.com)
Während der Khutba zwei Rakʿa Salat vor dem Hinsetzen (Taḥiyyat al-Masǧid)During the Khutba, two Rak'a Salat before sitting (Tahayyat-ul-Masjid)باب إِذَا رَأَى الإِمَامُ رَجُلاً جَاءَ وَهْوَ يَخْطُبُ أَمَرَهُ أَنْ يُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ وَالنَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ " أَصَلَّيْتَ يَا فُلاَنُ ". قَالَ لاَ. قَالَ " قُمْ فَارْكَعْ ".
Überliefert von Dschābir ibn ʿAbdullāh:
Eine Person betrat die Moschee, während der Prophet (ﷺ) an einem Freitag die Chutba hielt. Der Prophet (ﷺ) fragte ihn: „Hast du gebetet?“ Der Mann verneinte. Der Prophet (ﷺ) sagte: „Steh auf und bete zwei Rakʿa.“
Narrated Jabir bin `Abdullah:
A person entered the mosque while the Prophet (ﷺ) was delivering the Khutba on a Friday. The Prophet (ﷺ)
said to him, "Have you prayed?" The man replied in the negative. The Prophet (ﷺ) said, "Get up and pray
two rak`at."
Sahih (Sunnah.com)
Wenn der Imam die Khutba hält: ein kurzes Gebet von zwei Rakʿa (Tahayyat al-Masdschid)When the Imam is delivering the Khutba, a light two Rak'a Salat (prayer) (Tahayyat-ul Masjid)باب مَنْ جَاءَ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ جَابِرًا، قَالَ دَخَلَ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالنَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ فَقَالَ " أَصَلَّيْتَ ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ".
Überliefert von Dschābir:
Ein Mann betrat die Moschee, während der Prophet (ﷺ) die Chutba hielt. Der Prophet (ﷺ) sagte zu ihm: „Hast du gebetet?“ Der Mann verneinte. Der Prophet (ﷺ) sagte: „Bete zwei Rakʿa.“
Narrated Jabir:
A man entered the Mosque while the Prophet (ﷺ) was delivering the Khutba. The Prophet (ﷺ) said to him,
"Have you prayed?" The man replied in the negative. The Prophet (ﷺ) said, "Pray two rak`at."
Sahih (Sunnah.com)
Das Heben der Hände während der Khutba (religiösen Ansprache)To raise hands during the Khutba (religious talk)باب رَفْعِ الْيَدَيْنِ فِي الْخُطْبَةِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ،. وَعَنْ يُونُسَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ بَيْنَمَا النَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَ الْكُرَاعُ، وَهَلَكَ الشَّاءُ، فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا. فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا.
Überliefert von Anas:
Während der Prophet (ﷺ) an einem Freitag die Khutba hielt, stand ein Mann auf und sagte: „O Gesandter Allahs! Das Vieh und die Schafe sterben, so bitte Allah um Regen.“ Daraufhin hob er (der Prophet) beide Hände und rief Allah darum an.
Narrated Anas:
While the Prophet (ﷺ) was delivering the Khutba on a Friday, a man stood up and said, "O, Allah's
Apostle! The livestock and the sheep are dying, so pray to Allah for rain." So he (the Prophet) raised
both his hands and invoked Allah (for it).
Sahih (Sunnah.com)
Das Erbitten von Regen in der FreitagspredigtIstisqa' in the Khutba on Fridayباب الاِسْتِسْقَاءِ فِي الْخُطْبَةِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ فَبَيْنَا النَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا وَضَعَهَا حَتَّى ثَارَ السَّحَابُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ، ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ ﷺ فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ، وَمِنَ الْغَدِ، وَبَعْدَ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ، حَتَّى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، وَقَامَ ذَلِكَ الأَعْرَابِيُّ ـ أَوْ قَالَ غَيْرُهُ ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ، فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا، وَلاَ عَلَيْنَا ". فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّحَابِ إِلاَّ انْفَرَجَتْ، وَصَارَتِ الْمَدِينَةُ مِثْلَ الْجَوْبَةِ، وَسَالَ الْوَادِي قَنَاةُ شَهْرًا، وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ حَدَّثَ بِالْجَوْدِ.
Überliefert von Anas ibn Mālik:
Einmal zu Lebzeiten des Propheten (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) wurden die Menschen von Dürre (Hungersnot) heimgesucht. Während der Prophet (ﷺ) an einem Freitag die Chutba hielt, stand ein Beduine auf und sagte: „O Gesandter Allahs! Unser Besitz wird vernichtet und die Kinder sind hungrig; bitte rufe Allah um Regen an.“ Da hob der Prophet (ﷺ) seine Hände. Zu jener Zeit war am Himmel keine Spur einer Wolke. Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele ist: Kaum hatte er seine Hände gesenkt, sammelten sich Wolken wie Berge, und noch bevor er von der Kanzel herabgestiegen war, sah ich den Regen auf den Bart des Propheten fallen. An jenem Tag regnete es, am folgenden Tag, am dritten Tag, am vierten Tag bis zum darauffolgenden Freitag. Derselbe Beduine oder ein anderer Mann stand auf und sagte: „O Gesandter Allahs! Die Häuser sind eingestürzt, unser Besitz und unser Vieh sind ertrunken; bitte rufe Allah an, uns zu schützen.“ Da hob der Prophet (ﷺ) beide Hände und sagte: „O Allah! Um uns herum und nicht auf uns.“ Wohin auch immer er mit seinen Händen zeigte, zerstreuten sich die Wolken und der Himmel wurde klar, und der Himmel von Medina wurde klar wie eine Öffnung zwischen den Wolken. Das Tal von Qanāt blieb einen Monat lang überflutet; niemand kam von außerhalb, ohne über den reichlichen Regen zu sprechen.
Narrated Anas bin Malik:
Once in the lifetime of the Prophet ﷺ the people were afflicted with drought (famine). While
the Prophet (ﷺ) was delivering the Khutba on a Friday, a Bedouin stood up and said, "O, Allah's Messenger!
Our possessions are being destroyed and the children are hungry; Please invoke Allah (for rain)". So
the Prophet (ﷺ) raised his hands. At that time there was not a trace of cloud in the sky. By Him in Whose
Hands my soul is as soon as he lowered his hands, clouds gathered like mountains, and before he got
down from the pulpit, I saw the rain falling on the beard of the Prophet. It rained that day, the next
day, the third day, the fourth day till the next Friday. The same Bedouin or another man stood up and
said, "O Allah's Messenger! The houses have collapsed, our possessions and livestock have been
drowned; Please invoke Allah (to protect us)". So the Prophet (ﷺ) raised both his hands and said, "O
Allah! Round about us and not on us". So, in whatever direction he pointed with his hands, the clouds
dispersed and cleared away, and Medina's (sky) became clear as a hole in between the clouds. The
valley of Qanat remained flooded, for one month, none came from outside but talked about the
abundant rain.
Sahih (Sunnah.com)
Man sollte schweigen und zuhören, während der Imam die Khutba hältOne should keep quiet and listen while the Imam is delivering the Khutbaباب الإِنْصَاتِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَنْصِتْ. وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَقَدْ لَغَوْتَ ".
Überliefert von Abū Huraira:
Der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Friede seien auf ihm) sagte: „Wenn der Imam die Khutba hält und du deinen Gefährten aufforderst, still zu sein und zuzuhören, dann hast du zweifellos eine schlechte Tat begangen.“
Narrated Abu Huraira:
Allah's Messenger ﷺ said, "When the Imam is delivering the Khutba, and you ask your companion
to keep quiet and listen, then no doubt you have done an evil act."
Sahih (Sunnah.com)
Eine Stunde (günstige Zeit) am FreitagAn hour (opportune-lucky time) on Fridayباب السَّاعَةِ الَّتِي فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ ذَكَرَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ " فِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ، وَهْوَ قَائِمٌ يُصَلِّي، يَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ ". وَأَشَارَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا.
Überliefert von Abū Huraira:
Der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) sprach über den Freitag und sagte: „Am Freitag gibt es eine Stunde (eine Zeit, in der Bittgebete erhört werden), und wenn ein Muslim sie erreicht, während er betet, und Allah um etwas bittet, wird Allah seine Bitte gewiss erfüllen.“ Dabei deutete er mit seinen Händen auf die Kürze dieser Zeit hin.
Narrated Abu Huraira:
Allah's Messenger ﷺ talked about Friday and said, "There is an hour (opportune time) on Friday
and if a Muslim gets it while praying and asks something from Allah, then Allah will definitely meet
his demand." And he (the Prophet) pointed out the shortness of that time with his hands.
Sahih (Sunnah.com)
Wenn einige Menschen den Gebetsort verlassen, während der Imam das Salāt al-Dschumuʿa verrichtetIf some people leave while the Imam during the Salat-ul-Jumu'ahباب إِذَا نَفَرَ النَّاسُ عَنِ الإِمَامِ فِي صَلاَةِ الْجُمُعَةِ فَصَلاَةُ الإِمَامِ وَمَنْ بَقِيَ جَائِزَةٌ
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ
ﷺ إِذْ أَقْبَلَتْ عِيرٌ تَحْمِلُ طَعَامًا، فَالْتَفَتُوا إِلَيْهَا حَتَّى مَا بَقِيَ مَعَ النَّبِيِّ
ﷺ إِلاَّ اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ
Qur’an 62:11{وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا}
Überliefert von Dschābir ibn ʿAbdullāh:
Während wir mit dem Propheten (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) beteten – beim Freitagsvortrag und Gebet –, trafen einige mit Lebensmitteln beladene Kamele aus asch-Schām ein. Die Menschen wandten ihre Aufmerksamkeit den Kamelen zu und verließen die Moschee, sodass nur zwölf Personen beim Propheten blieben. Daraufhin wurde dieser Vers offenbart: „Doch wenn sie einen Handel oder ein Vergnügen sehen, eilen sie dorthin und lassen dich stehen.“ (62:11)
Narrated Jabir bin `Abdullah:
While we were praying (Jumua Khutba & prayer) with the Prophet ﷺ, some camels loaded with
food, arrived (from Sham). The people diverted their attention towards the camels (and left the
mosque), and only twelve persons remained with the Prophet. So this verse was revealed: "But when
they see Some bargain or some amusement, They disperse headlong to it, And leave you standing."
(62.11)
Sahih (Sunnah.com)
Das Verrichten des Salāt vor und nach dem Dschumuʿa-GebetTo offer Salat before and after the Jumu'ah prayerباب الصَّلاَةِ بَعْدَ الْجُمُعَةِ وَقَبْلَهَا
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ، وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ، وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ، وَبَعْدَ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ لاَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ.
Überliefert von ʿAbdullāh ibn ʿUmar:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte vor dem Zuhr-Gebet zwei Rakʿat und danach zwei Rakʿat zu beten. Ebenso pflegte er nach dem Maghrib-Gebet zwei Rakʿat in seinem Haus und nach dem ʿIschāʾ-Gebet zwei Rakʿat zu beten. Nach dem Freitagsgebet betete er niemals, bis er die Moschee verlassen hatte; anschließend betete er zu Hause zwei Rakʿat.
Narrated `Abdullah bin `Umar:
Allah's Messenger (ﷺ) used to pray two rak`at before the Zuhr prayer and two rak`at after it. He also used to
pray two rak`at after the Maghrib prayer in his house, and two rak`at after the `Isha' prayer. He never
prayed after Jumua prayer till he departed (from the Mosque), and then he would pray two rak`at at
home.
Sahih (Sunnah.com)
Wenn das Salāt beendet ist, dürft ihr euch im Land zerstreuen und nach der Gunst Allahs streben.When the Salat is ended, you may disperse through the land, and seek of the Bounty of Allahبَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلاَةُ فَانْتَشِرُوا فِي الأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ}
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ كَانَتْ فِينَا امْرَأَةٌ تَجْعَلُ عَلَى أَرْبِعَاءَ فِي مَزْرَعَةٍ لَهَا سِلْقًا، فَكَانَتْ إِذَا كَانَ يَوْمُ جُمُعَةٍ تَنْزِعُ أُصُولَ السِّلْقِ فَتَجْعَلُهُ فِي قِدْرٍ، ثُمَّ تَجْعَلُ عَلَيْهِ قَبْضَةً مِنْ شَعِيرٍ تَطْحَنُهَا، فَتَكُونُ أُصُولُ السِّلْقِ عَرْقَهُ، وَكُنَّا نَنْصَرِفُ مِنْ صَلاَةِ الْجُمُعَةِ فَنُسَلِّمُ عَلَيْهَا، فَتُقَرِّبُ ذَلِكَ الطَّعَامَ إِلَيْنَا فَنَلْعَقُهُ، وَكُنَّا نَتَمَنَّى يَوْمَ الْجُمُعَةِ لِطَعَامِهَا ذَلِكَ.
Überliefert von Sahl ibn Saʿd:
Unter uns gab es eine Frau, die einen Bauernhof besaß. Dort säte sie an den Rändern der Wasserläufe Mangold, eine Gemüseart. Freitags zog sie den Mangold samt seinen Wurzeln heraus, legte die Wurzeln in ein Gefäß, gab eine Handvoll gemahlenes Gerstenmehl darüber und kochte alles. Die Wurzeln des Mangolds dienten als Ersatz für Fleisch. Nach dem Verrichten des Freitagsgebets gingen wir zu ihr und grüßten sie, woraufhin sie uns diese Speise gab, die wir mit den Händen aßen. Wegen dieser Mahlzeit freuten wir uns stets auf den Freitag.
Narrated Sahl bin Sa`d:
There was a woman amongst us who had a farm and she used to sow Silq (a kind of vegetable) on the
edges of streams in her farm. On Fridays she used to pull out the Silq from its roots and put the roots
in a utensil. Then she would put a handful of powdered barley over it and cook it. The roots of the Silq
were a substitute for meat. After finishing the Jumua prayer we used to greet her and she would give
us that food which we would eat with our hands, and because of that meal, we used to look forward to
Friday.
Sahih (Sunnah.com)
Wenn das Salāt beendet ist, dürft ihr euch im Land zerstreuen und nach der Gunst Allahs streben.When the Salat is ended, you may disperse through the land, and seek of the Bounty of Allahبَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلاَةُ فَانْتَشِرُوا فِي الأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ}
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، بِهَذَا وَقَالَ مَا كُنَّا نَقِيلُ وَلاَ نَتَغَدَّى إِلاَّ بَعْدَ الْجُمُعَةِ.
Überliefert von Sahl:
Wie oben, mit dem Zusatz: Wir hielten niemals einen Mittagsschlaf und nahmen keine Mahlzeiten zu uns, außer nachdem wir das Dschumuʿa-Gebet verrichtet hatten.
Narrated Sahl:
As above with the addition: We never had an afternoon nap nor meals except after offering the Jumua
prayer.
Sahih (Sunnah.com)
Der Mittagsschlaf nach dem Dschumuʿa-GebetThe afternoon nap after the Jumu'ah (prayer)باب الْقَائِلَةِ بَعْدَ الْجُمُعَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ كُنَّا نُبَكِّرُ إِلَى الْجُمُعَةِ ثُمَّ نَقِيلُ.
Überliefert von Anas:
Wir pflegten das Dschumuʿa-Gebet früh zu verrichten und anschließend den Mittagsschlaf zu halten.
Narrated Anas:
We used to offer the Jumua prayer early and then have the afternoon nap.
Sahih (Sunnah.com)
Der Mittagsschlaf nach dem Dschumuʿa-GebetThe afternoon nap after the Jumu'ah (prayer)باب الْقَائِلَةِ بَعْدَ الْجُمُعَةِ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ ﷺ الْجُمُعَةَ ثُمَّ تَكُونُ الْقَائِلَةُ.
Sahl berichtete:
Wir pflegten mit dem Propheten (ﷺ) das Dschumuʿa-Gebet zu verrichten und danach den Mittagsschlaf zu halten.
Narrated Sahl:
We used to offer the Jumua prayer with the Prophet (ﷺ) and then take the afternoon nap.
Sahih (Sunnah.com)
Das Gebet der FurchtThe Salat-ul-Khaufباب صَلاَةِ الْخَوْفِ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُهُ هَلْ صَلَّى النَّبِيُّ ﷺ يَعْنِي صَلاَةَ الْخَوْفِ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قِبَلَ نَجْدٍ، فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ فَصَافَفْنَا لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُصَلِّي لَنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ تُصَلِّي، وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ وَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمَنْ مَعَهُ، وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ، ثُمَّ انْصَرَفُوا مَكَانَ الطَّائِفَةِ الَّتِي لَمْ تُصَلِّ، فَجَاءُوا، فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِهِمْ رَكْعَةً، وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، فَقَامَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ فَرَكَعَ لِنَفْسِهِ رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ.
Überliefert von Schuʿaib:
Ich fragte az-Zuhrī: „Hat der Prophet (ﷺ) jemals das Gebet der Furcht verrichtet?“ Az-Zuhrī sagte: „Mir wurde von Sālim berichtet, dass ʿAbdullāh ibn ʿUmar gesagt hatte: ‚Ich nahm mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) an einem Feldzug in Nadschd teil. Wir trafen auf den Feind und stellten uns in Reihen auf. Dann stand der Gesandte Allahs ﷺ auf, um das Gebet zu leiten, und eine Gruppe stellte sich auf, um mit ihm zu beten, während die andere dem Feind gegenüberstand. Der Gesandte Allahs ﷺ und die erstgenannte Gruppe verbeugten sich und vollzogen zwei Niederwerfungen. Dann ging diese Gruppe fort und nahm den Platz derjenigen ein, die noch nicht gebetet hatten. Der Gesandte Allahs (ﷺ) betete mit der letztgenannten Gruppe eine Rakʿa und vollzog zwei Niederwerfungen und beendete sein Gebet mit dem Taslīm. Dann verbeugte sich jeder von ihnen einmal und vollzog einzeln zwei Niederwerfungen.‘“
Narrated Shu'aib:
I asked Az-Zuhri, "Did the Prophet (ﷺ) ever offer the Fear Prayer?" Az-Zuhri said, "I was told by Salim
that `Abdullah bin `Umar I had said, 'I took part in a holy battle with Allah's Messenger (ﷺ) I in Najd. We
faced the enemy and arranged ourselves in rows. Then Allah's Messenger ﷺ stood up to lead the
prayer and one party stood to pray with him while the other faced the enemy. Allah's Messenger ﷺ
and the former party bowed and performed two prostrations. Then that party left and took the place of
those who had not prayed. Allah's Messenger (ﷺ) prayed one rak`a (with the latter) and performed two
prostrations and finished his prayer with Taslim. Then everyone of them bowed once and performed
two prostrations individually.' "
Sahih (Sunnah.com)
