Über den SalamRegarding The Salamباب فِي السَّلاَمِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمٍ الطَّائِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَالنَّاسُ رَافِعُو أَيْدِيهِمْ - قَالَ زُهَيْرٌ أُرَاهُ قَالَ - فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَا لِي أَرَاكُمْ رَافِعِي أَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ اسْكُنُوا فِي الصَّلاَةِ " .
Jābir ibn Samura sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) kam zu uns, während die Menschen ihre Hände erhoben. Der Überlieferer Zubair sagte: Ich glaube, dass sie ihre Hände während des Gebets erhoben. Er (der Prophet) sagte: „Was ist mit euch? Ich sehe, dass ihr eure Hände erhebt, als wären sie die Schwänze unruhiger Pferde! Bewahrt Ruhe während des Gebets.“
Jabir b. Samurah said: The Messenger of Allah (ﷺ) entered upon us while the people were raising their hands. The narrator Zubair said: I think( they were raising the hands) during prayer. He (the prophet) said: What is the matter, I see you raising your hands as if they are the tails of restive horses! Maintain tranquility during prayer.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Dem Imam antwortenResponding To The Imamباب الرَّدِّ عَلَى الإِمَامِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَمَاهِرِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ ﷺ أَنْ نَرُدَّ عَلَى الإِمَامِ وَأَنْ نَتَحَابَّ وَأَنْ يُسَلِّمَ بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ .
Überliefert von Samura ibn Dschundub:
Der Prophet (ﷺ) befahl uns, den Gruß des Imams zu erwidern, einander zu lieben und einander zu grüßen.
Narrated Samurah ibn Jundub:
The Prophet (ﷺ) commanded us to respond to the salutation of the imam. and to love each other, and to salute each other.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Der Takbīr nach dem SalātThe Takbir After The Salatباب التَّكْبِيرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ يُعْلَمُ انْقِضَاءُ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالتَّكْبِيرِ .
Ibn ʿAbbās sagte: Das Ende des Gebets des Gesandten Allahs (ﷺ) wurde durch den laut ausgesprochenen Takbīr erkannt.
Ibn ‘Abbas said: The end of the prayer of the Messenger of Allah (ﷺ) was known by the takbir (pronounced aloud).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Der Takbīr nach dem SalātThe Takbir After The Salatباب التَّكْبِيرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ لِلذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ وَأَسْمَعُهُ .
Ibn ʿAbbās sagte: Das Erheben der Stimme beim Gedenken Allahs, nachdem die Menschen ihr Pflichtgebet beendet hatten, war zur Zeit des Gesandten Allahs (Allahs Frieden und Segen seien auf ihm) üblich.
Ibn ʿAbbās sagte: Daran erkannte ich, wann sie das Gebet beendet hatten, und ich hörte ihnen dabei zu, wie sie Allahs gedachten.
Ibn Abbas said : To raise the voice for making the mention of Allah after the people had finished their obligatory prayer was for in vogue the time of the Messenger of Allah (May peace be upon him).
Ibn ‘Abbas said : I used to know by it when they finished the prayer and would listen to it (making the mention of Allah).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Das Verkürzen des TaslīmShortening The Taslimباب حَذْفِ التَّسْلِيمِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " حَذْفُ السَّلاَمِ سُنَّةٌ " . قَالَ عِيسَى نَهَانِي ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ رَفْعِ هَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَبَا عُمَيْرٍ عِيسَى بْنَ يُونُسَ الْفَاخُورِيَّ الرَّمْلِيَّ قَالَ لَمَّا رَجَعَ الْفِرْيَابِيُّ مِنْ مَكَّةَ تَرَكَ رَفْعَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ نَهَاهُ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ عَنْ رَفْعِهِ .
Überliefert von Abū Huraira:
Der Prophet (ﷺ) sagte: Das Verkürzen des Salām-Grußes ist Sunna (lobenswert).
Der Überlieferer ʿĪsā sagte: Ibn al-Mubārak verbot mir, diese Überlieferung als Ausspruch des Propheten (ﷺ) zu überliefern.
Abū Dāwūd sagte: Ich hörte Abū ʿUmar ʿĪsā ibn Yūnus al-Fakhūrī ar-Ramlī sagen: Als al-Firyābī aus Mekka zurückkehrte, hörte er auf, diese Überlieferung als Ausspruch des Propheten (ﷺ) zu überliefern. Er sagte: Aḥmad ibn Ḥanbal verbot, diese Überlieferung unmittelbar vom Propheten (ﷺ) zu überliefern.
Narrated AbuHurayrah:
The Prophet (ﷺ) said: Shortening the salutation is sunnah (commendable).
The narrator 'Isa said: Ibn al-Mubarak prohibited me from reporting this tradition as a statement of the Prophet (ﷺ).
Abu Dawud said: I heard Abu 'Umar 'Isa b. Yunus al-Fakhuri al-Ramil saying: When al-Firyabi returned from Mecca, he gave up narrating this tradition as a statement of the Prophet (ﷺ). He said: Ahmad b. Hanbal forbade to report this tradition directly from the Prophet (ﷺ).
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Wenn jemand während des Gebets die Gebetswaschung verliert, muss er von Anfang an beginnen.If One Breaks Wudu' During Prayer, He Must Start From The Beginningباب إِذَا أَحْدَثَ فِي صَلاَتِهِ يَسْتَقْبِلُ
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلاَّمٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ صَلاَتَهُ " .
ʿAlī ibn Ṭalq überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Wenn einer von euch während des Gebets einen Wind fahren lässt, soll er sich zurückziehen, die Gebetswaschung vollziehen und das Gebet wiederholen.
‘Ali b. Talq reported the Messenger of Allah (ﷺ) as saying: When any of you breaks wind during prayer, he must withdraw, perform ablution, and repeat the prayer.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Eine Person, die freiwillige Gebete am selben Ort verrichtet, an dem sie das Pflichtgebet verrichtet hatA Person Praying Voluntary Prayers In The Same Place That He Prayed The Obligatory Prayerباب فِي الرَّجُلِ يَتَطَوَّعُ فِي مَكَانِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْمَكْتُوبَةَ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، وَعَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ لَيْثٍ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ " . قَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ " أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ أَوْ عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ " . زَادَ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ " فِي الصَّلاَةِ " . يَعْنِي فِي السُّبْحَةِ .
Überliefert von Abū Huraira:
Der Prophet (ﷺ) sagte: Kann denn keiner von euch – gemäß der Überlieferungsversion des Überlieferers ʿAbd al-Wārith – einen Schritt nach vorn oder nach hinten oder zu seiner rechten oder linken Seite machen? Die Überlieferungsversion von Hammād fügt hinzu: während des Gebets; das heißt, im freiwilligen Gebet.
Narrated AbuHurayrah:
The Prophet (ﷺ) said: Cannot any one of you (according to the version of the narrator AbdulWarith) step forward or backward or at his right or left. The version of Hammad added: during prayer; that is, in supererogatory prayer.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Eine Person, die freiwillige Gebete am selben Ort verrichtet, an dem sie das Pflichtgebet verrichtet hatA Person Praying Voluntary Prayers In The Same Place That He Prayed The Obligatory Prayerباب فِي الرَّجُلِ يَتَطَوَّعُ فِي مَكَانِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْمَكْتُوبَةَ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنِ الأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ فَقَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلاَةَ - أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلاَةِ - مَعَ النَّبِيِّ ﷺ . قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بِمَنْكِبِهِ فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يَهْلِكْ أَهْلُ الْكِتَابِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صَلَوَاتِهِمْ فَصْلٌ . فَرَفَعَ النَّبِيُّ ﷺ بَصَرَهُ فَقَالَ " أَصَابَ اللَّهُ بِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ قِيلَ أَبُو أُمَيَّةَ مَكَانَ أَبِي رِمْثَةَ .
Überliefert von al-Azraq ibn Qais:
Unser Imam, dessen Kunya Abu Rimthah lautete, leitete uns im Gebet und sagte: „Ich verrichtete dieses Gebet oder ein ähnliches mit dem Propheten (ﷺ). Abu Bakr und Umar standen in der ersten Reihe zu seiner Rechten, und dort war ein Mann, der beim ersten Takbīr des Gebets anwesend gewesen war. Der Prophet (ﷺ) Allahs (ﷺ) verrichtete das Gebet und sprach dann den Friedensgruß nach rechts und nach links, sodass wir das Weiß seiner Wangen sahen. Danach wandte er sich ab, so wie Abu Rimthah – womit er sich selbst meinte – es getan hatte.
Der Mann, der beim ersten Takbīr des Gebets mit ihm anwesend gewesen war, stand daraufhin auf, um ein weiteres Gebet zu verrichten. Da sprang Umar auf, packte ihn an den Schultern, schüttelte ihn und sagte: „Setz dich hin! Die Leute der Schrift gingen nur deshalb zugrunde, weil es zwischen ihren Gebeten keine Unterbrechung gab.“
Der Prophet (ﷺ) hob seine Augen und sagte: „Allah hat dich das Richtige sagen lassen, Sohn al-Khattabs.“
Abu Dawud sagte: Manchmal wird anstelle von Abu Rimthah der Name Abu Umayyah überliefert.
Narrated Al-Azraq ibn Qays:
An imam of ours, whose kunyah (surname) was AbuRimthah, led us in prayer and said: I prayed this prayer, or one like it, with the Prophet (ﷺ). AbuBakr and Umar were standing in the front row on his right and there was a man who had been present at the first takbir in the prayer. The Prophet (ﷺ) of Allah (ﷺ) offered the prayer, then gave the salutation to his right and his left so that we saw the whiteness of his cheeks, then turned away as AbuRimthah (meaning himself) had done.
The man who has been present with him at the first takbir in the prayer then got up to pray another prayer, whereupon Umar leaped up and, seizing him by the shoulders, shook him and said: Sit down, for the People of the Book perished for no other reason than that there was no interval between their prayers.
The Prophet (ﷺ) raised his eyes and said: Allah has made you say what is right, son of al-Khattab.
Abu Dawud said: Sometimes the name of Abu Umayyah is narrated instead of Abu Rimthah.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ - الظُّهْرَ أَوِ الْعَصْرَ قَالَ - فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَيْهَا إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْغَضَبُ ثُمَّ خَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ وَهُمْ يَقُولُونَ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ وَفِي النَّاسِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ فَقَامَ رَجُلٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُسَمِّيهِ ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ قَالَ " لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تَقْصُرِ الصَّلاَةُ " . قَالَ بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . فَأَوْمَئُوا أَىْ نَعَمْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى مَقَامِهِ فَصَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ الْبَاقِيَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَ . قَالَ فَقِيلَ لِمُحَمَّدٍ سَلَّمَ فِي السَّهْوِ فَقَالَ لَمْ أَحْفَظْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَكِنْ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ .
Abu Huraira sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete uns bei einem der Abendgebete – dem ʿIschāʾ-, Mittags- oder Nachmittagsgebet. Er leitete uns in zwei Rakʿahs und sprach den Friedensgruß. Dann stand er auf und ging zu einem Holzstück, das im vorderen Teil der Moschee aufgestellt war. Er legte seine Hände übereinander darauf und sah von seinem Gesichtsausdruck her so aus, als sei er zornig. Die Menschen gingen hastig hinaus und sagten: „Das Gebet ist verkürzt worden.“ Abū Bakr und ʿUmar waren unter den Menschen, doch sie hatten zu große Angst, mit ihm zu sprechen. Ein Mann, den der Gesandte Allahs (ﷺ) „den Besitzer der Arme“ (Dhū al-Yadain) zu nennen pflegte, stand auf und fragte ihn: „O Gesandter Allahs, hast du vergessen oder ist das Gebet verkürzt worden?“ Er sagte: „Ich habe weder vergessen, noch ist es verkürzt worden.“ Er sagte: „O Gesandter Allahs, du hast vergessen.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) wandte sich den Menschen zu und fragte: „Hat der Besitzer der Arme die Wahrheit gesagt?“ Sie gaben ein Zeichen, das heißt: ja. Der Gesandte Allahs (ﷺ) kehrte an seinen Platz zurück und verrichtete die verbleibenden zwei Rakʿahs; dann sprach er den Friedensgruß. Danach sprach er den Takbīr und warf sich wie gewöhnlich oder länger nieder. Dann hob er seinen Kopf und sprach den Takbīr; danach sprach er den Takbīr und warf sich wie gewöhnlich oder länger nieder. Dann hob er seinen Kopf und sprach den Takbīr („Allah ist größer“). Der Überlieferer Muhammad wurde gefragt: „Sprach er wegen der Vergesslichkeit den Friedensgruß, während er sich niederwarf?“ Er sagte: „Ich erinnere mich nicht daran von Abū Huraira. Wir sind jedoch sicher, dass ʿImrān ibn Husain in seiner Überlieferung sagte: Danach sprach er den Friedensgruß.“
Abu Hurairah said: The Messenger of Allah (ﷺ) led us in one of the evening (‘Asha) prayers, noon or afternoon. He led us in two Rak’ahs and gave the salutation. He then got up going towards a piece of wood which was placed in the front part of the mosque. He placed his hands upon it, one on the other, looking from his face as if he were angry. The people came out hastily saying: the prayer has been shortened. Abu Bakr and ‘Umar were among the people, but they were too afraid to speak to him. A man whom the Messenger of Allah (ﷺ) would call “ the possessor of arms” (Dhu al-Yadain) stood up (asking him): Have you forgotten. The Messenger of Allah, or has the prayer been shortened? He said: I have neither forgotten nor has it been shortened. He said : Messenger of Allah , you have forgotten. The Messenger of Allah (ﷺ) turned towards the people and asked : did the possessor of arms speak the truth? They made a sign , that is, yes. The Messenger of Allah (ﷺ) returned to his place and prayed the remaining two Rak’ahs, then gave the salutation; he then uttered the takbir and prostrated himself as usual or prolonged. He then raised his head and uttered the takbir; then he uttered the takbir and made prostration as usual or made longer (prostration). Then he raised his head his and uttered the takbir (Allah is most great). The narrator Muhammad was asked : Did he give the salutation (while prostrating) dueto forgetfulness? He said : I do not remember it from Abu Hurairah. But we Are sure that ‘Imran b. Husain (in his version) said; he then gave the salutation.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، بِإِسْنَادِهِ - وَحَدِيثُ حَمَّادٍ أَتَمُّ - قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لَمْ يَقُلْ بِنَا . وَلَمْ يَقُلْ فَأَوْمَئُوا . قَالَ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ . قَالَ ثُمَّ رَفَعَ - وَلَمْ يَقُلْ وَكَبَّرَ - ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَتَمَّ حَدِيثُهُ لَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَوْمَئُوا . إِلاَّ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكُلُّ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ لَمْ يَقُلْ فَكَبَّرَ . وَلاَ ذَكَرَ رَجَعَ .
Diese Überlieferung wurde über eine andere Überliefererkette überliefert; doch die Fassung von Hammād ist vollständiger. Diese Fassung lautet: Dann betete der Gesandte Allahs (ﷺ); sie enthält weder die Worte „er leitete uns im Gebet“ noch die Worte „sie gaben ein Zeichen“. Daraufhin sagten die Menschen: Ja. Dann hob er seinen Kopf. Die Fassung erwähnt nicht die Worte: „Er sprach den Takbīr. Dann sprach er den Takbīr und vollzog die Niederwerfung wie gewöhnlich oder verlängerte sie. Dann hob er seinen Kopf.“ Der Überlieferer [erwähnte anschließend] die Niederwerfung wie gewöhnlich oder verlängerte sie. Dann hob er seinen Kopf.“ Der Überlieferer beendete anschließend die Überlieferung und erwähnte die darauffolgenden Worte nicht. Er erwähnte nicht die Worte „sie gaben ein Zeichen“, doch Hammād ibn Zayd erwähnte sie in seiner Fassung.
Abū Dāwūd sagte: Niemand, der diese Überlieferung überliefert hat, erwähnte die Worte „dann sprach er den Takbīr“ oder die Worte „er kehrte zurück“.
This tradition has been narrated through a different chain of transmitters; but the version of Hammad is more perfect. This version goes; then the Messenger of Allah (ﷺ) prayed; it does not have the words, “led us (in prayer),” nor the words “they made a sign”. Thereupon the people said : Yes. He then raised his head. The version does not mention the words “he uttered the takbir. He then uttered the takbir and made the prostration as usual or prolonged it. He then raised his head”. The narrator then prostration as usual or prolonged it. He then raised his head”. The narrator then finished the tradition and did not mention the words that follow it. He did not mention the words “they made a sign”, but Hammad b. Zaid mentioned them in his version.
Abu dawud said: Anyone who narrated this tradition did not mention the words “ then he uttered the takbir”, nor the words “he returned”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا سَلَمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَلْقَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمَعْنَى حَمَّادٍ كُلِّهِ إِلَى آخِرِ قَوْلِهِ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ . قَالَ قُلْتُ فَالتَّشَهُّدُ قَالَ لَمْ أَسْمَعْ فِي التَّشَهُّدِ وَأَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ يَتَشَهَّدَ وَلَمْ يَذْكُرْ كَانَ يُسَمِّيهِ ذَا الْيَدَيْنِ . وَلاَ ذَكَرَ فَأَوْمَئُوا . وَلاَ ذَكَرَ الْغَضَبَ وَحَدِيثُ حَمَّادٍ عَنْ أَيُّوبَ أَتَمُّ .
Abu Huraira sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete uns im Gebet. Danach überlieferte er dieselbe Fassung, die von Hammād überliefert wurde, bis zu den Worten: „Wir sind sicher, dass ʿImrān ibn Husain sagte: Dann sprach er den Friedensgruß.“ Der Überlieferer sagte: Ich fragte: „Und was ist mit dem Taschahhud?“ Er antwortete: „Ich habe nichts über den Taschahhud gehört, doch es ist mir lieber, dass man den Taschahhud spricht.“ In dieser Fassung finden sich weder die Worte „den er den Besitzer der beiden Hände (Dhū al-Yadain) nannte“, noch die Worte „sie gaben ein Zeichen“, noch das Wort „Zorn“. Die von Hammād überlieferte Überlieferung von Ayyūb ist vollständiger.
Abu Hurairah said ; The Messenger of Allah (ﷺ) led us in prayer. He then narrated the same version reported by Hammad up to the words “we are sure that ‘Imran b. Husain said: then he gave the salutation.” The narrator said: I asked; What about the Tashahud? He replied: I did not hear thing about the tashahhud, but it is more liking to me that one should recite the tashahhud. This version has not the words “whom he called the possessor of arms(Dhu al-yadain).” Nor the words “they made a sign,” nor the word “anger”. The tradition narrated by Hammad from Ayyub is more perfect.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، وَهِشَامٍ، وَيَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ، وَابْنِ، عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قِصَّةِ ذِي الْيَدَيْنِ أَنَّهُ كَبَّرَ وَسَجَدَ . وَقَالَ هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ حَسَّانَ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا حَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ وَحُمَيْدٌ وَيُونُسُ وَعَاصِمٌ الأَحْوَلُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ مَا ذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامٍ أَنَّهُ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ هِشَامٍ لَمْ يَذْكُرَا عَنْهُ هَذَا الَّذِي ذَكَرَهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ أَنَّهُ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von Abū Huraira über eine andere Überliefererkette überliefert. Diese Version lautet: Der Prophet (ﷺ) sprach den Takbīr und warf sich nieder (in einer Überlieferung über den Vorfall mit dem Besitzer der beiden Hände [Dhū al-Yadain]). Der Überlieferer Hischām, das heißt Ibn Hassān, sagte: Er sprach den Takbīr; dann sprach er den Takbīr und warf sich nieder.
Abū Dāwūd sagte: Diese Überlieferung wurde ebenfalls von Habīb ibn al-Schahīd, Humayd, Yūnus und ʿĀsim ibn al-Ahwal von Muhammad über Abū Huraira überliefert. Keiner von ihnen erwähnte, was Hammād ibn Zayd von Hischām überlieferte, nämlich dass er den Takbīr sprach; dann den Takbīr sprach und sich niederwarf. Auch Hammād ibn Salama und Abū Bakr ibn ʿAyyāsch überlieferten diese Überlieferung von Hischām, doch überlieferten sie von ihm nicht das, was Hammād ibn Zayd überlieferte, nämlich dass er den Takbīr sprach und danach erneut den Takbīr sprach.
The above mentioned tradition has also been narrated by Abu Hurairah through a different chain of transmitters. This version goes : the Prophet (ﷺ) uttered the takbir and prostrated himself (in a tradition relating to the incidence of the possessor of arms [Dhu al-yadain]). The narrator Hisham, I,e, Ibn Hassan said: he uttered the takbir ; then he uttered the takbir and prostrated himself.
Abu Dawud said : This tradition has also been narrated by Habib b. al-shahid, Humaid, Yunus, and Asim b. al-Ahwal, from Muhammad on the authority of abu Hurairah none of them mentioned what Hammad b. Zaid mentioned from from Hisham that he uttered the takbir; then uttered the takbir and prostrated himself. Hammad b. Sulaimah and Abu BAkr b. ‘Ayyash also narrated this tradition from Hisham, but they did not narrate from him what HAmmad b. zaid narrated that he uttered the takbir and again uttered the takbir.
Shadh · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ حَتَّى يَقَّنَهُ اللَّهُ ذَلِكَ .
Diese Überlieferung wurde von Abū Huraira ebenfalls über eine andere Überliefererkette überliefert. In dieser Fassung heißt es: Er verrichtete wegen der Vergesslichkeit nicht zwei Niederwerfungen (am Ende des Gebets), bis Allah ihm diesbezüglich Gewissheit gab.
This tradition has also been transmitted by Abu Hurairah through a different chain of narrators. This version goes: he did not make two prostrations (at the end of prayer) due to forgetfulness until Allah gave him satisfaction about it.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدِ السَّجْدَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تُسْجَدَانِ إِذَا شَكَّ حَتَّى لَقَّاهُ النَّاسُ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي بِهَذَا الْخَبَرِ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ وَعِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْعَلاَءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ سَجَدَ السَّجْدَتَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ فِيهِ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ .
Ibn Schihāb al-Zuhrī überlieferte von Abū Bakr ibn Sulaimān ibn Abī Hathma, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) die zwei Niederwerfungen, die man bei Zweifel verrichtet, nicht ausführte, bis die Menschen zu ihm kamen.
Abū Dāwūd sagte: Diese Überlieferung wurde ebenfalls von al-Zāhidī über az-Zuhrī von Abū Bakr ibn Sulaimān ibn Abī Hathma vom Propheten (ﷺ) überliefert. In dieser Fassung heißt es: Er verrichtete die zwei Niederwerfungen nicht aufgrund von Vergesslichkeit.
Ibn Shihab (al-Zuhr) reported on the authority of Abu Bakr b. Sulaiman b. Abi Hathmah that the Messenger of Allah (ﷺ) did not make two prostrations when are made when one is doubtful until the people met him.
Abu Dawud said; this tradition has also been transmitted by al-Zahidi from al-zuhr from Abu Bakr b. Sulaiman b. Abi HAthman from thre prophet (ﷺ). This version goes : he did not make two prostrations on account of forgetfulness.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ صَلَّى الظُّهْرَ فَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَقِيلَ لَهُ نَقَصَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ .
Abu Huraira berichtete: Der Prophet (ﷺ) verrichtete das Mittagsgebet und beendete es nach zwei Rakʿahs mit dem Friedensgruß. Man fragte ihn: „Ist das Gebet verkürzt worden?“ Daraufhin verrichtete er zwei weitere Rakʿahs des Gebets und vollzog am Ende zwei Niederwerfungen.
Abu Hurairah reported; The Prophet (ﷺ) offered the noon prayer and he gave the salutation at the end of two rakahs. He was asked. Has the prayer been shortened ? then he offered two rakahs of the prayer and made two prostrations (at the end of it).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَسَدٍ، أَخْبَرَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ انْصَرَفَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ مِنْ صَلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَقَصُرَتِ الصَّلاَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ قَالَ " كُلَّ ذَلِكَ لَمْ أَفْعَلْ " . فَقَالَ النَّاسُ قَدْ فَعَلْتَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ التَّسْلِيمِ .
Überliefert von Abū Huraira:
Als der Prophet (ﷺ) nach zwei Rakʿahs eines Pflichtgebets den Gebetsplatz verlassen hatte, fragte ihn ein Mann: „Gesandter Allahs, ist das Gebet verkürzt worden, oder hast du etwas vergessen?“ Er antwortete: „Nichts von alledem ist geschehen.“ Die Leute sagten: „Gesandter Allahs, doch, das hast du getan.“ Daraufhin betete er noch zwei Rakʿahs und vollzog anschließend keine zwei Niederwerfungen wegen der Vergesslichkeit.
Abū Dāwūd sagte: Dieser Hadith wurde ebenfalls von Dāwūd al-Husain über Abū Sufyān, den freigelassenen Sklaven von Ibn Abī Ahmad, überliefert, der ihn von Abū Huraira und dieser vom Propheten (ﷺ) überlieferte. In dieser Überlieferung heißt es: Danach vollzog er im Sitzen nach dem Friedensgruß zwei Niederwerfungen.
Narrated AbuHurayrah:
When the Prophet (ﷺ) finished two rak'ahs of an obligatory prayer, a man asked him: Messenger of Allah, has the prayer been shortened, or have you forgotten? he replied: I did not do all that. The people said: Messenger of Allah, you did that. Therefore, he offered another two rak'ahs or prayer and did not make two prostrations due to forgetfulness.
Abu Dawud said: This tradition has also been narrated by Dawud al-Hussain from Abu Sufyan, freed slave of Ibn Abi Ahmad on the authority of Abu Hurairah from the Prophet (ﷺ). This version goes: He then made two prostrations while he was sitting after the salutation.
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ الْهِفَّانِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ .
Abu Huraira berichtete: Anschließend verrichtete er nach dem Friedensgruß zwei Niederwerfungen wegen der Vergesslichkeit.
Abu Hurairah reported; He then made two prostration on account of forgetfulness after he had given the salutation.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ .
Ibn ʿUmar sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete uns im Gebet und sprach nach zwei Rakʿahs den Taslīm. Er überlieferte diesen Hadith in derselben Weise wie Ibn Sīrīn von Abū Huraira. Diese Version fügt hinzu: Er sprach den Taslīm und vollzog zwei Niederwerfungen wegen Vergesslichkeit.
Ibn ‘Umar said : The Messenger of Allah (ﷺ) led us in prayer and gave the salutation after two rakahs of prayer. He narrated this tradition like that of Ibn Sirin from Abu Hurairah. This version adds; he gave the salutation and prostrated two prostrations due to forgetfulness.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
(Niederwerfung wegen) Vergesslichkeit nach den zwei Niederwerfungen (Rakʿa)(Prostrating For) Forgetfulness After The Two Prostrations (Rak'ah)باب السَّهْوِ فِي السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، حَدَّثَنَا أَبُو قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي ثَلاَثِ رَكَعَاتٍ مِنَ الْعَصْرِ ثُمَّ دَخَلَ - قَالَ عَنْ مَسْلَمَةَ - الْحُجَرَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ كَانَ طَوِيلَ الْيَدَيْنِ فَقَالَ لَهُ أَقَصُرَتِ الصَّلاَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ مُغْضَبًا يَجُرُّ رِدَاءَهُ فَقَالَ " أَصَدَقَ " . قَالُوا نَعَمْ . فَصَلَّى تِلْكَ الرَّكْعَةَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْهَا ثُمَّ سَلَّمَ .
ʿImrān ibn Husain sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) sprach beim Nachmittagsgebet nach drei Rakʿahs den Friedensgruß und ging dann in seine Wohnung – gemäß der Überlieferung von Maslamah. Ein Mann namens al-Chirbaq, der lange Arme hatte, stand auf und sagte: „Ist das Gebet verkürzt worden, o Gesandter Allahs?“ Er kam zornig heraus und schleifte seinen Umhang hinter sich her und sagte: „Sagt er die Wahrheit?“ Sie sagten: „Ja.“ Daraufhin betete er diese eine Rakʿah, sprach anschließend den Friedensgruß, vollzog dann zwei Niederwerfungen und sprach danach erneut den Friedensgruß.
‘Imran b. Husain said : The Messenger of Allah (ﷺ) gave the salutation at the end of three rakahs in the afternoon prayer, then went into the apartment (according to the version of maslamah). A man called al-Khirbaq who had long arms got up and said ; has the prayer been shortened, Messenger of Allah ? He came out angrily trailing his cloak and said : Is he telling the truth ? they said; Yes. He then prayed that rakah, then gave the salutation, then made two prostrations, then gave the salutation.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Wenn jemand fünf Rakʿa betetIf One Prays Five Rak'ahباب إِذَا صَلَّى خَمْسًا
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - قَالَ حَفْصٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الظُّهْرَ خَمْسًا . فَقِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " وَمَا ذَاكَ " . قَالَ صَلَّيْتَ خَمْسًا . فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ .
ʿAbd Allah (ibn Masʿūd) sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) verrichtete beim Mittagsgebet fünf Rakʿahs. Er wurde gefragt, ob das Gebet verlängert worden sei. Er fragte, was sie damit meinten. Die Leute sagten: Du hast fünf Rakʿahs gebetet. Daraufhin vollzog er zwei Niederwerfungen, nachdem er den Salām gesprochen hatte.
‘Abd Allah (b. Mas’ud) said : The Messenger of Allah (ﷺ) prayed five rak’ahs in the noon prayer. He was asked whether the prayer had been extended. He asked what they meant by that. The people said : you prayed five rak’ahs. Then he made two prostrations after having given the salutation.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
