Die Aufforderung, sich ordnungsgemäß zu verbeugenThe command to bow properlyباب الأَمْرِ بِإِتْمَامِ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " أَتِمُّوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ إِذَا رَكَعْتُمْ وَسَجَدْتُمْ " .
Es wurde überliefert, dass Qatādah sagte:
„Ich hörte Anas berichten, dass der Prophet (ﷺ) sagte: ‚Verbeugt euch und werft euch ordnungsgemäß nieder, wenn ihr euch verbeugt und niederwerft.‘“
It was narrated that Qatadah said:
"I heard Anas narrate that the Prophet (ﷺ) said: "Bow and prostrate properly when you bow and prostrate.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Das Heben der Hände beim Aufrichten aus der VerbeugungRaising the hands when rising from bowingباب رَفْعِ الْيَدَيْنِ عِنْدَ الرَّفْعِ مِنَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سُلَيْمٍ الْعَنْبَرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، صَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَرَأَيْتُهُ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . هَكَذَا وَأَشَارَ قَيْسٌ إِلَى نَحْوِ الأُذُنَيْنِ .
ʿAlqamah bin Waʾil sagte:
„Mein Vater berichtete mir: ‚Ich betete hinter dem Gesandten Allahs (ﷺ), und ich sah, wie er seine Hände hob, als er mit dem Gebet begann, wenn er sich verbeugte und wenn er sagte: „Samiʿa-llāhu liman ḥamidah“ (Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist)‘“ – und (einer der Überlieferer,) Qais, deutete auf seine Ohren.
'Alqamah bin Wa'il said:
"My father told me: 'I prayed behind the Messenger of Allah (ﷺ) and I saw him raise his hands when he started to pray, and when he bowed, and when he said: Sami' Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him)" like this.'" And (one of the narrators) Qais pointed towards his ears.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Hände heben, bis sie auf Höhe des oberen Teils der Ohren sindRaising the hands until they are level with the highest part of the earsباب رَفْعِ الْيَدَيْنِ حَذْوَ فُرُوعِ الأُذُنَيْنِ عِنْدَ الرَّفْعِ مِنَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ " .
Es wurde von Mālik ibn al-Huwairith überliefert, dass er den Propheten (ﷺ) sah, wie er beim Verbeugen seine Hände hob und sie auch hob, als er seinen Kopf aus der Verbeugung erhob, bis sie auf Höhe des oberen Teils seiner Ohren waren.
It was narrated from Malik bin Al-Huwairith that:
He saw the Prophet (ﷺ) raise his hands when he bowed, and when he raised his head from bowing, until they were in level with the highest part of his ears.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Heben der Hände bis auf Schulterhöhe beim Aufrichten aus der VerbeugungRaising the hands until they are level with the shoulders when rising from bowingباب رَفْعِ الْيَدَيْنِ حَذْوَ الْمَنْكِبَيْنِ عِنْدَ الرَّفْعِ مِنَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . وَكَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ .
Es wurde von Sālim überliefert, von dessen Vater, dass:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) seine Hände bis auf Schulterhöhe hob, wenn er das Gebet begann, und ebenso, wenn er seinen Kopf aus der Verbeugung erhob. Wenn er sagte: „Samiʿa llāhu liman ḥamidah“ („Allah erhört denjenigen, der Ihn lobpreist“), sagte er: „Rabbanā wa laka l-ḥamd“ („Unser Herr, Dir gebührt das Lob“). Zwischen den beiden Niederwerfungen hob er seine Hände nicht.
It was narrated from Salim, from his father, that:
The Messenger of Allah (ﷺ) used to raise his hands until they were in level with his shoulders when he started to pray, and when he raised his head from bowing he did likewise, and when he said: Sami' Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him)" he said: "Rabbana wa lakal-hamd (Our Lord, to You be praise)" and he did not raise his hands between the two prostrations.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Erlaubnis, dies nicht zu tunConcession allowing one not to do thatباب الرُّخْصَةِ فِي تَرْكِ ذَلِكَ
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ أَلاَ أُصَلِّي بِكُمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَصَلَّى فَلَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلاَّ مَرَّةً وَاحِدَةً .
Es wurde von ʿAbdullah überliefert, dass er sagte:
„Soll ich euch nicht zeigen, wie der Gesandte Allahs (ﷺ) betete?“ Dann betete er und hob seine Hände nur einmal.
It was narrated from Abdullah that he said:
"Shall I not show you how the Messenger of Allah (ﷺ) prayed?" So he prayed, and he only raised his hands once.
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Was der Imam sagt, wenn er sich aus der Verbeugung erhebtWhat the Imam says when he raises his head from bowingباب مَا يَقُوُلُ الإِمَامُ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا وَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . وَكَانَ لاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ .
Es wurde von Ibn ʿUmar überliefert, dass er sagte:
Wenn der Gesandte Allahs (ﷺ) mit dem Gebet begann, hob er seine Hände, bis sie auf Höhe seiner Schultern waren. Wenn er vor der Verbeugung den Takbīr sprach und wenn er seinen Kopf aus der Verbeugung hob, hob er sie ebenfalls auf diese Weise und sagte: „Samiʿa llāhu liman ḥamidah, rabbanā wa laka l-ḥamd (Allah erhört denjenigen, der Ihn lobpreist; unser Herr, und Dir gebührt das Lob).“ Beim Niederwerfen tat er dies nicht.
It was narrated from Ibn 'Umar that:
When the Messenger of Allah (ﷺ) started to pray, he raised his hands until they were in level with his shoulders, and when he said the takbir before bowing, and when he raised his head from bowing he raised (his hands) likewise, and said: "Sami Allahu liman hamidah Rabbana wa lakal-hamd (Allah hears the one who praises Him; Our Lord, and to You be praise)," and he did not do that when prostrating.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was der Imam sagt, wenn er sich aus der Verbeugung erhebtWhat the Imam says when he raises his head from bowingباب مَا يَقُوُلُ الإِمَامُ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass er sagte:
„Wenn der Prophet (ﷺ) seinen Kopf aus der Verbeugung erhob, sagte er: ‚Allāhumma rabbanā wa laka l-ḥamd (O Allah, unser Herr, Dir gebührt das Lob).‘“
It was narrated that Abu Hurairah said:
"When the Prophet (ﷺ) raised his head from bowing, he said: 'Allahumma Rabbana wa lakal-hamd (O Allah, our Lord and to You be the praise).'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was derjenige, der hinter dem Imam betet, sagen sollWhat the person praying behind the imam should sayباب مَا يَقُولُ الْمَأْمُومُ
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ سَقَطَ مِنْ فَرَسٍ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ يَعُودُونَهُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Es wurde von Anas überliefert, dass:
Der Prophet (ﷺ) von einem Pferd auf seine rechte Seite fiel, und sie besuchten ihn. Die Zeit des Gebets kam, und nachdem er das Gebet beendet hatte, sagte er: „Der Imam ist dazu eingesetzt, dass man ihm folgt. Wenn er sich verbeugt, dann verbeugt euch, und wenn er sich aufrichtet, dann richtet euch auf. Und wenn er sagt: ‚Samiʿa llāhu liman ḥamidah (Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist)‘, dann sagt: ‚Rabbanā wa laka l-ḥamd (Unser Herr, und Dir gebührt das Lob).‘“
It was narrated from Anas that:
The Prophet (ﷺ) fell from a horse onto his right side, and they entered upon him to visit him. The time for prayer came, and when he had finished praying he said: "The Imam is appointed to be followed, so when he bows, then bow, and when he stands up, then stand up, and when he says: 'Sami' Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him)' then say: 'Rabbana wa lakal-hamd (Our Lord, and to You be the praise).'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was derjenige, der hinter dem Imam betet, sagen sollWhat the person praying behind the imam should sayباب مَا يَقُولُ الْمَأْمُومُ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ . فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ آنِفًا " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلاَثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلاً " .
Es wurde überliefert, dass Rifaʿah ibn Rafiʿ sagte:
„Eines Tages beteten wir hinter dem Gesandten Allahs (ﷺ). Als er seinen Kopf nach der Verbeugung erhob, sagte er: ›Samiʿa llāhu liman ḥamidah‹ (Allah erhört denjenigen, der Ihn lobpreist). Ein Mann hinter ihm sagte: ›Rabbanā wa laka l-ḥamd, ḥamdan kathīran ṭayyiban mubārakan fīh‹ (O unser Herr, Dir gebührt das Lob – ein vielfaches, gutes und gesegnetes Lob).
Als der Gesandte Allahs (ﷺ) sein Gebet beendet hatte, sagte er: ›Wer hat soeben gesprochen?‹ Der Mann sagte: ›Ich war es, o Gesandter Allahs.‹ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ›Ich sah mehr als dreißig Engel herbeieilen, um zu sehen, wer von ihnen es zuerst niederschreiben würde.‹“
It was narrated that Rifa'ah bin Rafi said:
"We were praying behind the Messenger of Allah (ﷺ) one day and when he raised his head from bowing he said: 'Sami Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him).' A man behind him said: 'Rabbana wa lakal-hamd, hamdan kathiran tayyiban mubarakan fih. (O our Lord, and to You be praise, much blessed and pure praise.)' When the Messenger of Allah (ﷺ) had finished, he said: "Who is the one who spoke just now?" The man said: 'I did, O Messenger of Allah.' The Messenger of Allah (ﷺ) said: 'I saw thirty-some angels rushing to see which of them would write it down first.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Spruch: Rabbana wa lakal-hamd (Unser Herr, und Dir gebührt das Lob)Saying: Rabbana wa lakal-hamd (Our Lord, and to You be the praise)باب قَوْلِهِ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ "
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wenn der Imam sagt: ‚Samiʿa llāhu liman ḥamidah (Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist),‘ dann sagt: ‚Rabbanā wa laka l-ḥamd (Unser Herr, Dir gebührt das Lob).‘ Wenn jemand dies sagt und es mit dem übereinstimmt, was die Engel sagen, werden ihm seine vergangenen Sünden vergeben.“
It was narrated from Abu Hurairah that:
The Messenger of Allah (ﷺ) said: "When the Imam says: 'Sami Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him),' then say: 'Rabbana wa lakal-hamd,' (Our Lord, and to You be the praise).' Whoever says that and it coincides with the angels saying it, his previous sins will be forgiven."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Spruch: Rabbana wa lakal-hamd (Unser Herr, und Dir gebührt das Lob)Saying: Rabbana wa lakal-hamd (Our Lord, and to You be the praise)باب قَوْلِهِ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ "
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا مُوسَى، قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ
ﷺ خَطَبَنَا وَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ
Qur’an 1:7{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ
ﷺ " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ
ﷺ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُو وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ
ﷺ " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ سَلاَمٌ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ سَبْعَ كَلِمَاتٍ وَهِيَ تَحِيَّةُ الصَّلاَةِ " .
Es wurde von Hittan ibn ʿAbdullah überliefert, dass er sagte:
Er hörte Abū Mūsā sagen: „Der Prophet (ﷺ) Allahs (ﷺ) sprach zu uns und lehrte uns unsere Sunna und unser Gebet. Er sagte: ‚Wenn ihr betet, richtet eure Reihen gerade aus, und einer von euch soll euch im Gebet leiten. Wenn der Imam den Takbīr spricht, dann sprecht den Takbīr. Wenn er rezitiert: „Nicht den Weg derjenigen, die Deinen Zorn auf sich gezogen haben, und nicht denjenigen, die irregegangen sind“, dann sagt: „Āmīn“, und Allah wird euch erhören. Wenn er den Takbīr spricht und sich verbeugt, dann sprecht den Takbīr und verbeugt euch. Der Imam verbeugt sich vor euch und richtet sich vor euch wieder auf.‘“ Der Prophet (ﷺ) Allahs (ﷺ) sagte: „Dies gleicht jenes aus. Und wenn er sagt: „Samiʿa Allahu liman ḥamidah (Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist)“, dann sagt: „Allāhumma rabbanā wa lakal-ḥamd (O Allah, unser Herr, und Dir gebührt das Lob)“, Allah wird euch erhören, denn Allah hat durch die Zunge Seines Propheten (ﷺ) gesagt: „Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist.“ Und wenn er – der Imam – den Takbīr spricht und sich niederwirft, dann sprecht den Takbīr und werft euch nieder. Der Imam wirft sich vor euch nieder und richtet sich vor euch wieder auf.‘“ Der Prophet (ﷺ) Allahs (ﷺ) sagte: „Dies gleicht jenes aus. Und wenn er sitzt, soll das Erste, was einer von euch sagt, sein: At-taḥiyyātuṭ-ṭayyibātuṣ-ṣalawātu lillāh, salāmun ʿalayka ayyuhan-nabiyyu wa raḥmatullāhi wa barakātuhu, salāmun ʿalaynā wa ʿalā ʿibādillāhiṣ-ṣāliḥīn, ashhadu an lā ilāha illallāh wa ashhadu anna Muḥammadan ʿabduhu wa rasūluh (Alle Begrüßungen, guten Worte und Gebete gebühren Allah. Friede sei auf dir, o Prophet, sowie Allahs Barmherzigkeit und Seine Segnungen. Friede sei auf uns und auf den rechtschaffenen Dienern Allahs. Ich bezeuge, dass es keine anbetungswürdige Gottheit außer Allah gibt, und ich bezeuge, dass Muhammad Sein Diener und Gesandter ist)“ – sieben Formulierungen, die den Gruß des Gebets darstellen.“
It was narrated from Hittan bin 'Abdullah that:
He heard Abu Musa say: "The Prophet (ﷺ) of Allah (ﷺ) addressed us and taught us our Sunnah and our prayer. He said: 'When you pray, make your rows straight and let one of you lead you in prayer. When the Imam says the takbir, then say the takbir. When he recites 'Not (the way) of those who earned Your anger, nor those who went astray' then say: "Amin" and Allah will answer you. When he says the takbir and bows, then say the takbir and bow. The Imam bows before you do and stands up before you do.' The Prophet (ﷺ) of Allah (ﷺ) said: 'This makes up for that. And when he says: "'Sami Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him),' then say: "Allahumma Rabbana wa lakal-hamd (O Allah, our Lord, and to You be the praise), " Allah will hear you, for Allah has said on the lips of His Prophet (ﷺ): "Allah hears the one who praises Him." And when he (the Imam) says the takbir and prostrates, then say the takbir and prostrate. The Imam prostrates before you do and sits up before you do.' The Prophet (ﷺ) of Allah (ﷺ) said: 'This makes up for that. And when he is sitting, let the first thing that any one of you says be: At-tahiyaatut-tayyibatus-salawatuLillah, salamun 'alayka ayyuhanabiyyu wa rahmatullahi wa barakatuhu, salamun 'alayna wa 'ala 'ibadillahis-salihin, ashhadu an la ilaha ill-Allah wa ashhadu anna Muhammadan 'abduhu wa rasuluh (All compliments, good words and prayers are due to Allah, peace be upon you O Prophet, and the mercy of Allah and His blessings. Peace be upon us and upon the righteous slaves of Allah. I bear witness that there is none worthy of worship except Allah and I bear witness that Muhammad is His slave and Messenger)- seven phrases which are the greeting of the prayer.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Dauer des Stehens zwischen dem Aufrichten aus der Verbeugung und der NiederwerfungThe duration of the standing between rising up from bowing to prostratingباب قَدْرِ الْقِيَامِ بَيْنَ الرَّفْعِ مِنَ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ رُكُوعُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Es wurde von Al-Barāʾ ibn ʿĀzib überliefert, dass die Verbeugung des Gesandten Allahs (ﷺ), das Aufrichten seines Kopfes aus der Verbeugung, seine Niederwerfung und die Zeit zwischen den beiden Niederwerfungen beinahe gleich lang waren.
It was narrated from Al-Bara' bin 'Azib that:
The bowing of the Messenger of Allah (ﷺ), and when he raised his head from bowing, and his prostration, and the time between the two prostration, were almost equal in length.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was beim Aufrichten (nach der Verbeugung) gesagt wirdWhat is to be said when standing up (after bowing)باب مَا يَقُولُ فِي قِيَامِهِ ذَلِكَ
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سَيْفٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " .
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass der Prophet ﷺ, wenn er sagte: „Samiʿa Allāhu liman ḥamidah (Allah hört denjenigen, der Ihn lobpreist)“, sagte: „Allāhumma rabbanā wa laka l-ḥamd, milʾa as-samāwāti wa milʾa al-arḍi wa milʾa mā shiʾta min shayʾin baʿd (O Allah, unser Herr, Dir gebührt das Lob, so viel wie die Himmel füllt, so viel wie die Erde füllt und so viel wie alles, was Du darüber hinaus willst).“
It was narrated from Ibn 'Abbas that:
When the Prophet (ﷺ) said: "Sami Allahu liman hamidah (Allah hears the one who praises Him),' he said: "Allahumma Rabbana wa lakal-hamd, mil'as-samawati wa mil'al-ardi wa mil'ama shi'ta min shai'in ba'd ( O Allah, our Lord, to You be the Praise, filling the heavens, filling the Earth, and filling whatever else You will.)"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was beim Aufrichten (nach der Verbeugung) gesagt wirdWhat is to be said when standing up (after bowing)باب مَا يَقُولُ فِي قِيَامِهِ ذَلِكَ
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ مِينَاسٍ الْعَدَنِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ إِذَا أَرَادَ السُّجُودَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " .
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass er sagte:
Wenn der Prophet (ﷺ) sich nach der Verbeugung niederwerfen wollte, sagte er: „O Allah, unser Herr, Dir gebührt das Lob, so viel, wie die Himmel erfüllt, so viel, wie die Erde erfüllt, und so viel, wie alles andere erfüllt, was Du willst.“
It was narrated from Ibn 'Abbas that:
When the Prophet (ﷺ) wanted to prostrate after bowing, he would say: "Allahumma, Rabbana wa lakal-hamd, mil'as-samawati wa mil'al-ardi wa mil'ama shi'ta min shai'in ba'd ( O Allah, our Lord, to You be the Praise, filling the heavens, filling the Earth, and filling whatever else You will.)"
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Was beim Aufrichten (nach der Verbeugung) gesagt wirdWhat is to be said when standing up (after bowing)باب مَا يَقُولُ فِي قِيَامِهِ ذَلِكَ
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ هِشَامٍ أَبُو أُمَيَّةَ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزَعَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يَقُولُ حِينَ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ خَيْرُ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
Von Abū Saʿīd wurde überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) zu sagen pflegte:
„Allah hört den, der Ihn lobpreist. Unser Herr, Dir gebührt das Lob, das die Himmel erfüllt, die Erde erfüllt und alles Weitere erfüllt, was Du willst. Du bist der Herr der Erhabenheit und der Majestät. Das Wahrhaftigste, was ein Diener gesagt hat, ist: Wir sind allesamt Deine Diener. Niemand kann verwehren, was Du gewährst, und der Besitz eines Besitzenden nützt ihm bei Dir nichts.“
It was narrated from Abu Sa'eed that:
The Messenger of Allah (ﷺ) used to say: "Sami Allahu liman hamidah, Rabbana wa lakal-hamd, mil'as-samawati wa mil'al-ardi wa mil'ama shi'ta min shai'in ba'd. Athlath-thana'i wal-majdi khairu ma qalal-'abdu wa kulluna laka 'abdun la mani'a lima a'taita wa la yanfa'u dhal-jaddi minkal-jadd (Allah hears the one who praises Him; Our Lord, to You be the Praise, filling the heavens, filling the Earth, and filling whatever else You will, Lord of Glory and Majesty, the truest thing a slave had said, and we are all slaves to You. None can withhold what You grant, nor can the possession of an owner benefit him before You.)"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Was beim Aufrichten (nach der Verbeugung) gesagt wirdWhat is to be said when standing up (after bowing)باب مَا يَقُولُ فِي قِيَامِهِ ذَلِكَ
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَسَمِعَهُ حِينَ كَبَّرَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ " . وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " لِرَبِّي الْحَمْدُ لِرَبِّي الْحَمْدُ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي " . وَكَانَ قِيَامُهُ وَرُكُوعُهُ . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Es wurde von Hudhaifah überliefert, dass er eines Nachts mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) betete und ihn beim Sprechen des Takbīr sagen hörte:
„Allāhu akbaru dhal-jabarūti wal-malakūti wal-kibriyā’i wal-ʿaẓamah“ („Allah ist der Größte, der Besitzer aller Macht, der Herrschaft, der Erhabenheit und der Stärke.“)
Beim Verbeugen sagte er:
„Subḥāna Rabbiyal-ʿAẓīm“ („Gepriesen sei mein erhabener Herr.“)
Wenn er den Kopf aus der Verbeugung erhob, sagte er:
„Li-Rabbil-ḥamd, Li-Rabbil-ḥamd“ („Meinem Herrn gebührt das Lob, meinem Herrn gebührt das Lob.“)
Und wenn er sich niederwarf, sagte er:
„Subḥāna Rabbiyal-Aʿlā“ („Gepriesen sei mein höchster Herr.“)
Zwischen den beiden Niederwerfungen sagte er:
„Rabbighfir lī, Rabbighfir lī“ („O Herr, vergib mir, o Herr, vergib mir.“)
Sein Stehen, seine Verbeugung, das Erheben seines Kopfes aus der Verbeugung, seine Niederwerfung und die Zeit zwischen den beiden Niederwerfungen waren nahezu gleich lang.
It was narrated from Hudhaifah that:
He prayed with the Messenger of Allah (ﷺ) one night and he heard him say when he said the takbir: "Allahu Akbara dhal-jabaruti wal-malakuti wal-kibriya'i wal-'azamah (Allah is Most Great, the One Who has all power, sovereignty, magnificence and might.)" When bowing he would say: "Subhana Rabbial-'Azim (Glory be to my Lord Almighty)." When he raised his head from bowing he would say: "Lirabbil-hamd, Lirabbil-hamd (To my Lord be praise, to my Lord be praise)." And when he prostrated (he said): "Subhana Rabbial-A'la (Glory be to my Lord Most High)." And between the two prostrations (he said): "Rabbighfirli, Rabbighfirli (Lord forgive me, Lord forgive me)." His standing, his bowing, when he raised his head from bowing, his prostration and the time between the two prostrations, were almost the same.
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Das Qunūt nach der VerbeugungThe Qunut after bowingباب الْقُنُوتِ بَعْدَ الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
Es wurde von Anas ibn Mālik überliefert, dass er sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) sprach einen Monat lang nach der Verbeugung das Qunūt-Gebet und flehte dabei gegen Riʿl, Dhakwān und ʿUsayya, die Allah und Seinem Gesandten ungehorsam gewesen waren.“ (Sahih)
It was narrated that Anas bin Malik said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) prayed (saying the) Qunut after bowing for a month, supplicating against Ri'l, Dhakwan and 'Usayyah who had disobeyed Allah and His Messenger." (Sahih).
Das Qunūt während des Subh-GebetsThe Qunut during the Subh prayerباب الْقُنُوتِ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، سُئِلَ هَلْ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ قَالَ نَعَمْ . فَقِيلَ لَهُ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَهُ قَالَ بَعْدَ الرُّكُوعِ .
Es wurde überliefert, dass Anas ibn Mālik gefragt wurde: „Hat der Gesandte Allahs (ﷺ) im Subh-Gebet das Qunūt gesprochen?“ Er sagte: „Ja.“ Er wurde gefragt: „War das vor der Verbeugung oder danach?“ Er sagte: „Danach.“
It was narrated that Anas bin Malik was asked:
"Did the Messenger of Allah (ﷺ) say the Qunut in Subh prayer?" He said: "Yes." He was asked: "Was that before bowing or after?" He said: "After bowing."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Das Qunūt während des Subh-GebetsThe Qunut during the Subh prayerباب الْقُنُوتِ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ حَدَّثَنِي بَعْضُ، مَنْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ صَلاَةَ الصُّبْحِ فَلَمَّا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ قَامَ هُنَيْهَةً .
Es wurde überliefert, dass Ibn Sīrīn sagte:
„Einige von denen, die das Subh-Gebet mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) verrichteten, berichteten mir, dass er, als er in der zweiten Rakʿah sagte: ‚Samiʿa llāhu liman ḥamidah (Allah erhört den, der Ihn lobpreist)‘, eine Weile aufrecht stehen blieb.“
It was narrated that Ibn Sirin said:
"Some of those who prayed the Subh prayer with the Messenger of Allah (ﷺ) narrated to me that when he said: Sami'Allahu liman hamidah (Allah hears those who praise Him)' in the second rak'ah, he stood for a while."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Das Qunūt während des Subh-GebetsThe Qunut during the Subh prayerباب الْقُنُوتِ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ قَالَ " اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ بِمَكَّةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " .
Es wurde überliefert, dass Abū Hurairah sagte:
„Als der Gesandte Allahs (ﷺ) in der zweiten Rakʿah des Subh-Gebets seinen Kopf erhob, sagte er: ‚O Allah, rette al-Walīd ibn al-Walīd, Salamah ibn Hischām, ʿAyyāsch ibn Abī Rabīʿah und diejenigen, die in Makka schwach und unterdrückt sind. O Allah, verschärfe Deine Strafe über Muḍar und gib ihnen Jahre (der Hungersnot) wie die Jahre Yūsufs.‘“
It was narrated that Abu Hurairah said:
"When the Messenger of Allah (ﷺ) raised his head in the second rak'ah of the subh prayer, he said: 'O Allah, save Al-Walid bin Al-Walid and Salamah bin Hisham and 'Ayyshah bin Abi Rabi'ah and those who are weak and oppressed in Makkah. O Allah, intensify Your punishment in Mudar and give them years (of famine) like the years of Yusuf.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
