Ein Sklave, der in das Land des Schirk fliehtA Slave Who Runs Away to the Land of Shirkباب الْعَبْدِ يَأْبَقُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ وَذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ جَرِيرٍ فِي ذَلِكَ الاِخْتِلاَفِ عَلَى الشَّعْبِيِّ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَلاَ ذِمَّةَ لَهُ .
Es wurde überliefert, dass Jarīr ibn ʿAbdullāh sagte:
„Wenn ein Sklave in das Land des Schirk flieht, gibt es für ihn keinen Schutz (keine Immunität).“
It was narrated that Jarir bin 'Abdullah said:
"If a slave runs away to the land of Shirk, there is no protection (or immunity) for him."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die überlieferten Unterschiede von Abū IsḥāqThe Differences Reported From Abu Ishaqباب الاِخْتِلاَفِ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَقَدْ حَلَّ دَمُهُ " .
Es wurde von Jarīr überliefert, dass er sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wenn ein Sklave in das Land des Schirk flieht, wird es erlaubt, sein Blut zu vergießen.‘“
It was narrated that Jarir said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'If a slave runs away to the land of Shirk, it becomes permissible to shed his blood.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die überlieferten Unterschiede von Abū IsḥāqThe Differences Reported From Abu Ishaqباب الاِخْتِلاَفِ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا قَاسِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، { عَنِ الشَّعْبِيِّ، } عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَقَدْ حَلَّ دَمُهُ " .
Es wurde von Jarīr überliefert, dass der Prophet (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] sagte: „Wenn ein Sklave in das Land des Schirk flieht, wird es erlaubt, sein Blut zu vergießen.“
It was narrated from Jarir that:
The Prophet (ﷺ) [SAW] said: "If a slave runs away to the land of Shirk, it becomes permissible to shed his blood."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die überlieferten Unterschiede von Abū IsḥāqThe Differences Reported From Abu Ishaqباب الاِخْتِلاَفِ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، { عَنْ إِسْرَائِيلَ، } عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَقَدْ حَلَّ دَمُهُ .
Es wurde überliefert, dass Jarīr sagte:
„Für jeden Sklaven, der in das Land des Schirk flieht, ist es erlaubt, sein Blut zu vergießen.“
It was narrated that Jarir said:
"Any slave who runs away to the land of Shirk, it becomes permissible to shed his blood."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die überlieferten Unterschiede von Abū IsḥāqThe Differences Reported From Abu Ishaqباب الاِخْتِلاَفِ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ
أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَقَدْ حَلَّ دَمُهُ .
Es wurde überliefert, dass Jarīr sagte:
„Für jeden Sklaven, der in das Land des Schirk flieht, wird es erlaubt, sein Blut zu vergießen.“
It was narrated that Jarir said:
"Any slave who runs away to the land of Shirk, it becomes permissible to shed his blood."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die überlieferten Unterschiede von Abū IsḥāqThe Differences Reported From Abu Ishaqباب الاِخْتِلاَفِ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ وَلَحِقَ بِالْعَدُوِّ فَقَدْ أَحَلَّ بِنَفْسِهِ .
Es wurde überliefert, dass Dscharīr sagte:
„Jeder Sklave, der vor seinen Herren davonläuft und sich dem Feind anschließt, hat sein Blut zum Vergießen freigegeben.“
It was narrated that Jarir said:
"Any slave who runs away from his masters and joins the enemy, he has made it permissible to shed his blood."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا أَبُو الأَزْهَرِ، أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ النَّيْسَابُورِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانِهِ فَعَلَيْهِ الرَّجْمُ أَوْ قَتَلَ عَمْدًا فَعَلَيْهِ الْقَوَدُ أَوِ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ فَعَلَيْهِ الْقَتْلُ " .
Es wurde von Ibn ʿUmar überliefert, dass ʿUthmān sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, außer in drei Fällen: bei einem Mann, der nach seiner Heirat Unzucht begeht; bei jemandem, der vorsätzlich tötet, wofür er Vergeltung verdient; oder bei jemandem, der abfällt, nachdem er Muslim geworden ist, wofür er getötet werden soll.‘“
It was narrated from Ibn 'Umar that:
'Uthman said: "I heard the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] say: 'It is not permissible to shed the blood of a Muslim except in three cases: A man who commits adultery after having married; or one who kills intentionally, in which case he deserves retaliation; or one who apostatizes after having become Muslim, in which case he deserves to be killed.'"
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِثَلاَثٍ أَنْ يَزْنِيَ بَعْدَ مَا أُحْصِنَ أَوْ يَقْتُلَ إِنْسَانًا فَيُقْتَلُ أَوْ يَكْفُرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ فَيُقْتَلُ " .
Es wurde überliefert, dass ʿUthmān ibn ʿAffān sagte:
„Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, außer in drei Fällen: ein Mann, der nach seiner Heirat Ehebruch begeht; jemand, der einen anderen Menschen getötet hat und dafür getötet werden soll; oder jemand, der zum Kufr zurückkehrt, nachdem er den Islam angenommen hat, und dafür getötet werden soll.‘“
It was narrated that 'Uthman bin 'Affan said:
"I heard the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] say: 'It is not permissible to shed the blood of a Muslim except in three cases: A man who commits adultery after having married; or one who kills another person, who is to be killed; or who reverts to Kufr after having accepted Islam, who is to be killed.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Ibn ʿAbbās sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer seine Religion wechselt, den tötet.‘“
Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ نَاسًا، ارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ، فَحَرَّقَهُمْ عَلِيٌّ بِالنَّارِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَوْ كُنْتُ أَنَا لَمْ، أُحَرِّقْهُمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لاَ تُعَذِّبُوا بِعَذَابِ اللَّهِ أَحَدًا " . وَلَوْ كُنْتُ أَنَا لَقَتَلْتُهُمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Es wurde von ʿIkrimah überliefert:
„Einige Menschen fielen vom Islam ab, nachdem sie ihn angenommen hatten, und ʿAlī verbrannte sie mit Feuer. Ibn ʿAbbās sagte: ‚Wenn ich es gewesen wäre, hätte ich sie nicht verbrannt; der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Niemand darf mit der Strafe Allahs bestraft werden.“ Wenn ich es gewesen wäre, hätte ich sie getötet; der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer seine Religion wechselt, den tötet.“‘“
It was narrated from 'Ikrimah:
"Some people apostatized after accepting Islam, and 'Ali burned them with fire. Ibn 'Abbas said: 'If it had been me, I would not have burned them; the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'No one should be punished with the punishment of Allah.' If it had been me, I would have killed them; the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass er sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer seine Religion wechselt, den tötet.‘“
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زُرَارَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass er sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] sagte: ‚Wer seine Religion wechselt, den tötet.‘“
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهَذَا أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنْ حَدِيثِ عَبَّادٍ .
Es wurde überliefert, dass al-Hasan sagte:
„Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer seine Religion wechselt, den tötet.‘“
It was narrated that Al-Hasan said:
"The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى، عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Es wurde von Anas überliefert, dass Ibn ʿAbbās sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer seine Religion ändert, den tötet.‘“
It was narrated from Anas that :
Ibn 'Abbas said: "The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عَلِيًّا، أُتِيَ بِنَاسٍ مِنَ الزُّطِّ يَعْبُدُونَ وَثَنًا فَأَحْرَقَهُمْ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ " .
Es wurde von Anas überliefert, dass:
ʿAlī zu einigen Angehörigen der Az-Zutt kam, die Götzen verehrten, und sie verbrannte. Ibn ʿAbbās sagte: „Doch der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer seine Religion wechselt, den tötet.‘“
It was narrated from Anas that :
'Ali came to some people of Az-Zutt, who worshipped idols, and burned them. Ibn 'Abbas said: "But the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: 'Whoever changes his religion, kill him.'"
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنِي حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ بَعَثَهُ إِلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَرْسَلَ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ بَعْدَ ذَلِكَ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ إِلَيْكُمْ . فَأَلْقَى لَهُ أَبُو مُوسَى وِسَادَةً لِيَجْلِسَ عَلَيْهَا فَأُتِيَ بِرَجُلٍ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ كَفَرَ فَقَالَ مُعَاذٌ لاَ أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . فَلَمَّا قُتِلَ قَعَدَ .
Es wurde von Abu Burda ibn Abi Musa al-Aschʿari überliefert, von seinem Vater:
„Der Prophet (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) entsandte ihn in den Jemen und schickte danach Muʿadh ibn Dschabal. Als dieser eintraf, sagte er: ‚O ihr Menschen, ich bin der Gesandte des Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) zu euch.‘ Abu Musa gab ihm ein Kissen, damit er sich darauf setze. Dann wurde ein Mann herbeigebracht, der Jude gewesen war, Muslim geworden war und danach wieder dem Kufr verfallen war. Muʿadh sagte: ‚Ich werde mich nicht setzen, bis er getötet worden ist. Dies ist die Bestimmung Allahs und Seines Gesandten.‘ Dies sagte er dreimal. Als der Mann getötet worden war, setzte er sich.“
It was narrated from Abu Burdah bin Abi Musa Al-Ash'ari, from his father:
"That the Prophet (ﷺ) [SAW] sent him to Yemen, then he sent Mu'adh bin Jabal after that. When he arrived he said: 'O people, I am the envoy of the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] to you.' Abu Musa gave him a cushion to sit down, then a man was brought who had been a Jew, then he became a Muslim, then he reverted to Kufr. Mu'adh said: 'I will not sit down until he is killed; this is the decree of Allah and His Messenger,' (saying it) three times. When he was killed, he sat down."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Rechtsbestimmung über die AbtrünnigenThe Ruling on Apostatesباب الْحُكْمِ فِي الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَقَالَ " اقْتُلُوهُمْ وَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمْ مُتَعَلِّقِينَ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ " . عِكْرِمَةُ بْنُ أَبِي جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ وَمِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ فَأُدْرِكَ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَاسْتَبَقَ إِلَيْهِ سَعِيدُ بْنُ حُرَيْثٍ وَعَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَسَبَقَ سَعِيدٌ عَمَّارًا - وَكَانَ أَشَبَّ الرَّجُلَيْنِ - فَقَتَلَهُ وَأَمَّا مِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ فَأَدْرَكَهُ النَّاسُ فِي السُّوقِ فَقَتَلُوهُ وَأَمَّا عِكْرِمَةُ فَرَكِبَ الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ عَاصِفٌ فَقَالَ أَصْحَابُ السَّفِينَةِ أَخْلِصُوا فَإِنَّ آلِهَتَكُمْ لاَ تُغْنِي عَنْكُمْ شَيْئًا هَا هُنَا . فَقَالَ عِكْرِمَةُ وَاللَّهِ لَئِنْ لَمْ يُنَجِّنِي مِنَ الْبَحْرِ إِلاَّ الإِخْلاَصُ لاَ يُنَجِّينِي فِي الْبَرِّ غَيْرُهُ اللَّهُمَّ إِنَّ لَكَ عَلَىَّ عَهْدًا إِنْ أَنْتَ عَافَيْتَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ أَنْ آتِيَ مُحَمَّدًا ﷺ حَتَّى أَضَعَ يَدِي فِي يَدِهِ فَلأَجِدَنَّهُ عَفُوًّا كَرِيمًا . فَجَاءَ فَأَسْلَمَ وَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ . قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ " . فَقَالُوا وَمَا يُدْرِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ هَلاَّ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ . قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ أَعْيُنٍ " .
Es wurde von Musʿab bin Saʿd überliefert, dass sein Vater sagte:
„Am Tag der Eroberung von Mekka gewährte der Gesandte Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] den Menschen Amnestie, außer vier Männern und zwei Frauen. Er sagte: ›Tötet sie, selbst wenn ihr sie an den Umhängen der Kaʿba festhaltend vorfindet.‹ (Bei ihnen handelte es sich um) ʿIkrimah bin Abi Jahl, ʿAbdullah bin Khatal, Miqyas bin Subabah und ʿAbdullah bin Saʿd bin Abi As-Sarh. ʿAbdullah bin Khatal wurde gefasst, während er sich an den Umhängen der Kaʿba festhielt. Saʿeed bin Huraith und ʿAmmar bin Yasir eilten beide auf ihn zu, doch Saʿeed, der von beiden der Jüngere war, kam vor ʿAmmar dort an und tötete ihn. Miqyas bin Subabah wurde von den Menschen auf dem Marktplatz gefasst, und sie töteten ihn. ʿIkrimah reiste über das Meer, und sie gerieten in einen Sturm. Die Besatzung des Schiffes sagte: ›Wendet euch aufrichtig Allah zu, denn eure (falschen) Götter können euch in dieser Lage überhaupt nicht helfen.‹ ʿIkrimah sagte: ›Bei Allah, wenn mich auf dem Meer nichts außer aufrichtiger Hingabe an Allah retten kann, dann wird mich auch auf dem Land nichts anderes retten. O Allah, ich verspreche Dir: Wenn Du mich aus dieser Notlage rettest, werde ich zu Muhammad [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] gehen und meine Hand in seine legen, und ich bin sicher, dass ich ihn großzügig und vergebungsbereit vorfinden werde.‹ So kam er und nahm den Islam an. ʿAbdullah (bin Saʿd) bin Abi Sarh versteckte sich im Haus von ʿUthman bin ʿAffan. Als der Gesandte Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] die Menschen dazu aufrief, ihren Treueid zu leisten, brachte dieser ihn und ließ ihn vor dem Propheten (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] stehen. Er (ʿUthman) sagte: ›O Gesandter Allahs! Nimm den Treueid von ʿAbdullah an.‹ Er hob den Kopf, sah ihn dreimal an und wies seinen Treueid jedes Mal zurück; dann nahm er seinen Treueid nach dem dritten Mal an. Danach wandte er sich seinen Gefährten zu und sagte: ›Gab es unter euch denn keinen vernünftigen Mann, der aufgestanden wäre, als er sah, dass ich mich weigerte, ihm meine Hand zu reichen, und ihn getötet hätte?‹ Sie sagten: ›Wir wussten nicht, o Gesandter Allahs, was in deinem Herzen war. Warum hast du uns nicht mit deinen Augen ein Zeichen gegeben?‹ Er sagte: ›Es ziemt sich nicht für einen Propheten, dass seine Augen täuschen.‹“
It was narrated from Mus'ab bin Sa'd that his father said:
"On the day of the Conquest of Makkah, the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] granted amnesty to the people, except four men and two women. He said: 'Kill them, even if you find them clinging to the covers of Ka'bah.' (They were) 'Ikrimah bin Abi Jahl, 'Abdullah bin Khatal, Miqyas bin Subabah and 'Abdullah bin Sa'd bin Abi As-Sarh. 'Abdullah bin Khatl was caught while he was clinging to the covers of Ka'bah. Sa'eed bin Huraith and 'Ammar bin Yasir both rushed toward him, but Sa'eed, who was the younger of the two, got there before 'Ammar, and he killed him. Miqyas bin Subabah was caught by the people in the marketplace, and they killed him. 'Ikrimah traveled by sea, and he was caught in a storm. The crew of the ship said: 'Turn sincerely toward Allah, for your (false) gods cannot help you at all in this situation.' 'Ikrimah said: 'By Allah, if nothing came to save me at sea except sincerity toward Allah then nothing else will save me on land. O Allah, I promise You that if You save me from this predicament I will go to Muhammad [SAW] and put my hand in his, and I am sure that I will find him generous and forgiving.' So he came, and accepted Islam. 'Abdullah (bin Sa'd) bin Abi Sarh hid in the house of 'Uthman bin 'Affan, and when the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] called the people to give their Oath of Allegiance, he brought him, and made him stand before the Prophet (ﷺ) [SAW]. He ('Uthman) said: 'O Messenger of Allah! Accept the allegiance of 'Abdullah.' He raised his head and looked at him three times, refusing his allegiance each time, then he accepted his allegiance after three times. Then he turned to his Companions and said: 'Was there not any sensible man among you who would get up when he saw me refusing to give him my hand and kill him?' They said: 'We did not know, O Messenger of Allah, what was in your heart. Why did you not gesture to us with your eyes?' He said: 'It is not befitting for a Prophet that his eyes be deceitful.'"
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Die Reue des AbtrünnigenThe Repentance of the Apostateباب تَوْبَةِ الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ أَنْبَأَنَا دَاوُدُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَسْلَمَ ثُمَّ ارْتَدَّ وَلَحِقَ بِالشِّرْكِ ثُمَّ تَنَدَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَى قَوْمِهِ سَلُوا لِي رَسُولَ اللَّهِ
ﷺ هَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ فَجَاءَ قَوْمُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ
ﷺ فَقَالُوا إِنَّ فُلاَنًا قَدْ نَدِمَ وَإِنَّهُ أَمَرَنَا أَنْ نَسْأَلَكَ هَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَنَزَلَتْ
Qur’an 3:86{ كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ } إِلَى قَوْلِهِ
Qur’an 3:86{ غَفُورٌ رَحِيمٌ } " . فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَأَسْلَمَ .
Es wurde überliefert, dass Ibn ʿAbbās sagte:
„Ein Mann von den Ansār nahm den Islam an, fiel dann vom Glauben ab und kehrte zum Schirk zurück. Danach bereute er dies und ließ seinen Leuten ausrichten: ›Fragt den Gesandten Allahs ﷺ, ob es für mich eine Reue gibt.‹ Seine Leute kamen zum Gesandten Allahs ﷺ und sagten: ›Der und der bereut, was er getan hat, und er hat uns aufgetragen, dich zu fragen, ob es für ihn eine Reue gibt.‹ Daraufhin wurden die Verse offenbart: ›Wie sollte Allah ein Volk rechtleiten, das ungläubig wurde, nachdem es gläubig gewesen war‹, bis zu Seiner Aussage: ›Wahrlich, Allah ist Allvergebend und Barmherzig.‹ Da ließ er ihm ausrichten, und er nahm den Islam an.“
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"A man from among the Ansar accepted Islam, then he apostatized and went back to Shirk. Then he regretted that, and sent word to his people (saying): 'Ask the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW], is there any repentance for me?' His people came to the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] and said: 'So and so regrets (what he did), and he has told us to ask you if there is any repentance for him?' Then the Verses: 'How shall Allah guide a people who disbelieved after their Belief up to His saying: Verily, Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful' was revealed. So he sent word to him, and he accepted Islam."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Reue des AbtrünnigenThe Repentance of the Apostateباب تَوْبَةِ الْمُرْتَدِّ
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فِي سُورَةِ النَّحْلِ
Qur’an 16:106{ مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ } إِلَى قَوْلِهِ
Qur’an 16:106{ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ } فَنُسِخَ وَاسْتَثْنَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ
Qur’an 16:110{ ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ } وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ الَّذِي كَانَ عَلَى مِصْرَ كَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ
ﷺ فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ .
Es wurde überliefert, dass Ibn ʿAbbās über die Sura an-Nahl sagte:
„Wer nach seinem Glauben Allah verleugnet – außer demjenigen, der dazu gezwungen wird, während sein Herz im Glauben Ruhe gefunden hat –, auf diejenigen jedoch, die ihre Brust dem Unglauben öffnen, kommt Zorn von Allah herab, und für sie ist eine gewaltige Strafe bestimmt.“
„Dies wurde aufgehoben, und eine Ausnahme wurde gemacht, wie Allah sagte: ‚Dann ist dein Herr gewiss zu denjenigen, die auswanderten, nachdem sie Prüfungen ausgesetzt worden waren, und danach sich abmühten und kämpften (für die Sache Allahs) und geduldig waren – dein Herr ist danach gewiss Allvergebend, Barmherzig.‘
Dies bezog sich auf ʿAbdullah ibn Saʿd ibn Abī as-Sarḥ, der Statthalter von Ägypten war und für den Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) zu schreiben pflegte. Der Satan führte ihn irre, und er schloss sich den Ungläubigen an. Daher befahl er (der Prophet (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm)), ihn am Tag der Eroberung von Mekka zu töten. Dann ersuchte ʿUthmān ibn ʿAffān um Schutz für ihn, und der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) gewährte ihm Schutz.“
It was narrated that Ibn 'Abbas said concerning Surat An-Nahl - :
"Whoever disbelieved in Allah after his belief, except him who is forced thereto and whose heart is at rest with Faith; but such as open their breasts to disbelief, on them is wrath from Allah, and theirs will be a great torment." "This was abrogated, and an exception was made, as Allah said: "Then, verily, your Lord for those who emigrated after they had been put to trials and thereafter strove hard and fought (for the Cause of Allah) and were patient, verily, your Lord afterward is, Oft-Forgiving, Most Merciful." This was 'Abdullah bin Sa'd bin Abi As-Sarh who was the governor of Egypt and used to write to the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW]. The Shaitan misled him and he went and joined the unbelievers. So he (the Prophet (ﷺ) [SAW]) commanded that he be killed on the day of the Conquest of Makkah. Then, 'Uthman bin 'Afan sought protection for him, and the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] granted him protection."
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Das Urteil über denjenigen, der den Propheten (ﷺ) [SAW] verleumdetThe Ruling on the One Who Defames the Prophet (ﷺ) [SAW]باب الْحُكْمِ فِيمَنْ سَبَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْرَائِيلُ، عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ، قَالَ كُنْتُ أَقُودُ رَجُلاً أَعْمَى فَانْتَهَيْتُ إِلَى عِكْرِمَةَ فَأَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ أَعْمَى كَانَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَكَانَتْ لَهُ أُمُّ وَلَدٍ وَكَانَ لَهُ مِنْهَا ابْنَانِ وَكَانَتْ تُكْثِرُ الْوَقِيعَةَ بِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَتَسُبُّهُ فَيَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ وَيَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ ذَكَرْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَوَقَعَتْ فِيهِ فَلَمْ أَصْبِرْ أَنْ قُمْتُ إِلَى الْمِغْوَلِ فَوَضَعْتُهُ فِي بَطْنِهَا فَاتَّكَأْتُ عَلَيْهِ فَقَتَلْتُهَا فَأَصْبَحَتْ قَتِيلاً فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَجَمَعَ النَّاسَ وَقَالَ " أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلاً لِي عَلَيْهِ حَقٌّ فَعَلَ مَا فَعَلَ إِلاَّ قَامَ " . فَأَقْبَلَ الأَعْمَى يَتَدَلْدَلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا كَانَتْ أُمَّ وَلَدِي وَكَانَتْ بِي لَطِيفَةً رَفِيقَةً وَلِي مِنْهَا ابْنَانِ مِثْلُ اللُّؤْلُؤَتَيْنِ وَلَكِنَّهَا كَانَتْ تُكْثِرُ الْوَقِيعَةَ فِيكَ وَتَشْتُمُكَ فَأَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي وَأَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ فَلَمَّا كَانَتِ الْبَارِحَةَ ذَكَرْتُكَ فَوَقَعَتْ فِيكَ فَقُمْتُ إِلَى الْمِغْوَلِ فَوَضَعْتُهُ فِي بَطْنِهَا فَاتَّكَأْتُ عَلَيْهَا حَتَّى قَتَلْتُهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَلاَ اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ " .
Ibn ʿAbbās berichtete:
Zur Zeit des Gesandten Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] gab es einen blinden Mann, der eine Umm Walad hatte, mit der er zwei Söhne hatte. Sie pflegte den Gesandten Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] häufig zu verleumden und zu beleidigen. Er wies sie zurecht, doch sie schenkte dem keine Beachtung, und er verbot ihr, dies zu tun, doch sie ignorierte ihn. (Der blinde Mann sagte:) Eines Nachts erwähnte ich den Propheten (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm], und sie verleumdete ihn. Ich konnte es nicht ertragen, ging hinaus, holte einen Dolch, stieß ihn ihr in den Bauch, lehnte mich darauf und tötete sie. Am Morgen wurde sie tot aufgefunden. Dem Propheten (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] wurde davon berichtet, woraufhin er die Menschen versammelte und sagte: „Ich beschwöre bei Allah jeden Mann, über den ich die Befugnis habe, mir zu gehorchen und der getan hat, was er getan hat, aufzustehen.“ Der blinde Mann begann zu zittern und sagte: „O Gesandter Allahs [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm], ich bin es, der sie getötet hat. Sie war meine Umm Walad, und sie war gütig und liebevoll zu mir. Von ihr habe ich zwei Söhne, die Perlen gleichen, doch sie pflegte dich häufig zu verleumden und zu beleidigen. Ich verbot es ihr, aber sie hörte nicht auf, und ich wies sie zurecht, aber sie schenkte dem keine Beachtung. Schließlich erwähnte ich deinen Namen, und sie verleumdete dich. Da ging ich hinaus, holte einen Dolch, stieß ihn ihr in den Bauch und lehnte mich darauf, bis ich sie tötete.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) [Allahs Segen und Frieden seien auf ihm] sagte: „Ich bezeuge, dass ihr Blut erlaubt ist.“
Ibn 'Abbas narrated that :
There was a blind man during the time of the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] who had an Umm Walad by whom he had two sons. She used to slander and defame the Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] a great deal, and he would rebuke her, but she would not pay heed, and he would forbid her to do that, but she ignored him. (The blind man said) One night I mentioned the Prophet (ﷺ) [SAW], and she slandered him. I could not bear it so I went and got a dagger which I thrust into her stomach and leaned upon it, and killed her. In the morning she was found slain. Mention of that was made to the Prophet (ﷺ) [SAW] and he gathered the people and said: "I adjure by Allah; a man over whom I have the right, that he should obey me, and he did what he did, to stand up." The blind man started to tremble and said: "O Messenger of Allah [SAW], I am the one who killed her. She was my Umm Walad and she was kind and gentle toward me, and I have two sons like pearls from her, but she used to slander and defame you a great deal. I forbade her, but she did not stop, and I rebuked her, but she did not pay heed. Finally, I mentioned your name and she slandered you, so I went and got a dagger which I thrust into her stomach, and leaned on it until I killed her. The Messenger of Allah (ﷺ) [SAW] said: "I bear witness that her blood is permissible."
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
