Über die Sklaven der Götzendiener, die sich den Muslimen anschließen und den Islam annehmenRegarding Slavs Of The Idolaters Who Join the Muslims And Accept Islamباب فِي عَبِيدِ الْمُشْرِكِينَ يَلْحَقُونَ بِالْمُسْلِمِينَ فَيُسْلِمُونَ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ خَرَجَ عِبْدَانٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ - يَعْنِي يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ - قَبْلَ الصُّلْحِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ مَوَالِيهِمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا خَرَجُوا إِلَيْكَ رَغْبَةً فِي دِينِكَ وَإِنَّمَا خَرَجُوا هَرَبًا مِنَ الرِّقِّ فَقَالَ نَاسٌ صَدَقُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ رُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ . فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَقَالَ " مَا أُرَاكُمْ تَنْتَهُونَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ حَتَّى يَبْعَثَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ مَنْ يَضْرِبُ رِقَابَكُمْ عَلَى هَذَا " . وَأَبَى أَنْ يَرُدَّهُمْ وَقَالَ " هُمْ عُتَقَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
ʿAlī ibn Abū Ṭālib berichtete:
Einige Sklaven der Ungläubigen begaben sich am Tag von al-Hudaibiyya, noch vor dem Abschluss des Vertrags, zum Gesandten Allahs (ﷺ). Ihre Herren schrieben ihm: „O Muhammad, sie sind nicht aus Interesse an deiner Religion zu dir gekommen, sondern um der Sklaverei zu entkommen.“ Einige Leute sagten: „Sie haben die Wahrheit gesagt, o Gesandter Allahs. Schicke sie zu ihnen zurück.“ Da wurde der Gesandte Allahs (ﷺ) zornig und sagte: „Ich sehe, dass ihr, o Quraisch, nicht davon ablasst, dies zu tun, bis Allah jemanden zu euch schickt, der eure Hälse schlägt.“ Dann weigerte er sich, sie zurückzugeben, und sagte: „Sie sind Allahs, des Erhabenen, freigelassene Sklaven.“
Narrated Ali ibn AbuTalib:
Some slaves (of the unbelievers) went out to the Messenger of Allah (ﷺ) on the day of al-Hudaybiyyah before treaty. Their masters wrote to him saying: O Muhammad, they have not gone out to you with an interest in your religion, but they have gone out to escape from slavery. Some people said: They have spoken the truth, Messenger of Allah, send them back to them. The Messenger of Allah (ﷺ) became angry and said: I do not see your restraining yourself from this action), group of Quraysh, but that Allah send someone to you who strike your necks. He then refused to return them, and said: They are emancipated (slaves) of Allah, the Exalted.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Erlaubnis für Lebensmittel im Land des FeindesPermitting Food In The Land Of The Enemyباب فِي إِبَاحَةِ الطَّعَامِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ الزُّبَيْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ جَيْشًا، غَنِمُوا فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ طَعَامًا وَعَسَلاً فَلَمْ يُؤْخَذْ مِنْهُمُ الْخُمُسُ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Zur Zeit des Gesandten Allahs (ﷺ) erhielt ein Heer Lebensmittel und Honig, und von ihnen wurde kein Fünftel genommen.
Narrated Abdullah ibn Umar:
In the time of the Messenger of Allah (ﷺ) an army got food and honey and a fifth was not taken from them.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Erlaubnis für Lebensmittel im Land des FeindesPermitting Food In The Land Of The Enemyباب فِي إِبَاحَةِ الطَّعَامِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَالْقَعْنَبِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ حُمَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ دُلِّيَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ - قَالَ - فَأَتَيْتُهُ فَالْتَزَمْتُهُ - قَالَ - ثُمَّ قُلْتُ لاَ أُعْطِي مِنْ هَذَا أَحَدًا الْيَوْمَ شَيْئًا - قَالَ - فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَتَبَسَّمُ إِلَىَّ .
ʿAbdullāh ibn Mughaffal sagte: „Am Tag von Chaibar hing ein Lederbeutel mit Fett. Ich ging zu ihm und hielt mich daran fest. Dann sagte ich – das heißt, ich dachte –: ‚Heute werde ich niemandem etwas davon geben.‘ Dann drehte ich mich um und sah, dass der Gesandte Allahs ﷺ mich anlächelte.“
‘Abd Allaah bin Mughaffal said “On the day of Khaibar a skin of fat was hanging. I came to it and clung to it. I then said (i.e., thought) I shall not give any one any of it today. I then turned round and saw the Messenger of Allah(ﷺ) smiling at me.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Verbot der Plünderung, wenn im Land des Feindes Lebensmittel knapp sindRegarding The Prohibition Of Plundering When Food Is Scarce In The Land Of The Enemyباب فِي النَّهْىِ عَنِ النُّهْبَى، إِذَا كَانَ فِي الطَّعَامِ قِلَّةٌ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي لُبَيْدٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ بِكَابُلَ فَأَصَابَ النَّاسُ غَنِيمَةً فَانْتَهَبُوهَا فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَنْهَى عَنِ النُّهْبَى . فَرَدُّوا مَا أَخَذُوا فَقَسَمَهُ بَيْنَهُمْ .
Überliefert von ʿAbdurRaḥmān ibn Samura ibn Kabul:
Abū Labīd sagte: Wir waren bei ʿAbdurRaḥmān ibn Samura ibn Kabul. Die Leute erlangten Beute und nahmen davon etwas an sich. Da stand er auf und wandte sich an die Leute: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) verbieten, sich vor ihrer Verteilung etwas von der Beute anzueignen. Daraufhin gaben sie zurück, was sie genommen hatten. Anschließend verteilte er sie unter ihnen.
Narrated AbdurRahman ibn Samurah ibn Kabul:
AbuLabid said: We were with AbdurRahman ibn Samurah ibn Kabul. The people got booty and plundered it. He stood and addressed (the people): I heard the Messenger of Allah (ﷺ) prohibiting getting property from the booty before its distribution. Therefore, they returned what they had taken, He then distributed it among them.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Verbot der Plünderung, wenn im Land des Feindes Lebensmittel knapp sindRegarding The Prohibition Of Plundering When Food Is Scarce In The Land Of The Enemyباب فِي النَّهْىِ عَنِ النُّهْبَى، إِذَا كَانَ فِي الطَّعَامِ قِلَّةٌ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مُجَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ قُلْتُ هَلْ كُنْتُمْ تُخَمِّسُونَ - يَعْنِي الطَّعَامَ - فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ أَصَبْنَا طَعَامًا يَوْمَ خَيْبَرَ فَكَانَ الرَّجُلُ يَجِيءُ فَيَأْخُذُ مِنْهُ مِقْدَارَ مَا يَكْفِيهِ ثُمَّ يَنْصَرِفُ .
ʿAbdullah ibn Abū Awfā berichtete:
Muhammad ibn Abulmudschāhid überlieferte von ʿAbdullah ibn Abū Awfā, dass er sagte: Ich fragte: Habt ihr zur Zeit des Gesandten Allahs (ﷺ) ein Fünftel der Beute als Abgabe zurückgelegt? Er antwortete: Am Tag von Chaibar erbeuteten wir Lebensmittel, und ein Mann kam, nahm davon so viele Lebensmittel, wie er benötigte, und ging dann wieder fort.
Narrated Abdullah ibn AbuAwfa:
Muhammad ibn AbulMujahid reported Abdullah ibn AbuAwfa as saying: I asked: Did you set aside the fifth of the food in the time of the Messenger of Allah (ﷺ)? He replied: On the day of Khaybar we captured food and a man would come and take as much food of it as needed and then go away.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Verbot der Plünderung, wenn im Land des Feindes Lebensmittel knapp sindRegarding The Prohibition Of Plundering When Food Is Scarce In The Land Of The Enemyباب فِي النَّهْىِ عَنِ النُّهْبَى، إِذَا كَانَ فِي الطَّعَامِ قِلَّةٌ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَاصِمٍ، - يَعْنِي ابْنَ كُلَيْبٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي سَفَرٍ فَأَصَابَ النَّاسَ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ وَجَهْدٌ وَأَصَابُوا غَنَمًا فَانْتَهَبُوهَا فَإِنَّ قُدُورَنَا لَتَغْلِي إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَمْشِي عَلَى قَوْسِهِ فَأَكْفَأَ قُدُورَنَا بِقَوْسِهِ ثُمَّ جَعَلَ يُرَمِّلُ اللَّحْمَ بِالتُّرَابِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ النُّهْبَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنَ الْمَيْتَةِ " . أَوْ " إِنَّ الْمَيْتَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنَ النُّهْبَةِ " . الشَّكُّ مِنْ هَنَّادٍ .
Überliefert von einem Mann der Ansār:
Kulayb überlieferte von einem Mann der Ansār. Er sagte: Wir brachen mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) zu einer Reise auf. Die Menschen litten unter großer Not und Bedrängnis. Sie erbeuteten Kriegsbeute und plünderten sie anschließend. Während unsere Töpfe kochten, kam der Gesandte Allahs (ﷺ) zu Fuß, wobei sein Bogen den Boden berührte. Er stieß unsere Töpfe mit seinem Bogen um, beschmutzte das Fleisch mit Erde und sagte: „Plünderung ist verbotener als Aas“ – oder er sagte: „Aas ist verbotener als Plünderung.“ Der Überlieferer Hannād war sich unsicher.
Narrated A man of the Ansar:
Kulayb reported from a man of the Ansar. He said: We went out with the Messenger of Allah (ﷺ) on a journey. The people suffered from intense need and strain. They gained booty and then plundered it. While our pots were boiling the Messenger of Allah (ﷺ) came walking with his bow touching the ground. He turned over our pots with his bow and smeared the meat with the soil, and said: "Plunder is more unlawful than carrion," or he said: "Carrion is more unlawful than plunder." The narrator Hannad was doubtful.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Hinaustragen von Nahrung aus dem Land des FeindesRegarding Carrying Food Out Of The Land Of The Enemyباب فِي حَمْلِ الطَّعَامِ مِنْ أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ حَرْشَفٍ الأَزْدِيَّ، حَدَّثَهُ عَنِ الْقَاسِمِ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ بَعْضِ، أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ كُنَّا نَأْكُلُ الْجَزْرَ فِي الْغَزْوِ وَلاَ نَقْسِمُهُ حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَرْجِعُ إِلَى رِحَالِنَا وَأَخْرِجَتُنَا مِنْهُ مُمْلاَةٌ .
Al-Qāsim, der Freigelassene von ʿAbdurrahmān, überlieferte von einem Gefährten des Propheten (ﷺ), dass er sagte:
Wir pflegten auf einem Feldzug ein Kamel zu verzehren, ohne es aufzuteilen, und wenn wir zu unseren Wohnstätten zurückkehrten, waren unsere Satteltaschen mit seinem Fleisch gefüllt.
Narrated One of the Companion:
Al-Qasim, the client of AbdurRahman, quoted one of the Companion of the Prophet (ﷺ) as saying: We would eat a camel on an expedition without dividing it, and when we returned to our dwellings our saddle-bags would be full with its flesh.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Verkauf von Lebensmitteln, wenn es für die Menschen im Land des Feindes einen Überschuss gibtRegarding Selling Food When There Is Surplus For The People In The Land Of The Enemyباب فِي بَيْعِ الطَّعَامِ إِذَا فَضَلَ عَنِ النَّاسِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ حَمْزَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الْعَزِيزِ، - شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الأُرْدُنِّ - عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَىٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ، قَالَ رَابَطْنَا مَدِينَةَ قِنَّسْرِينَ مَعَ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ فَلَمَّا فَتَحَهَا أَصَابَ فِيهَا غَنَمًا وَبَقَرًا فَقَسَمَ فِينَا طَائِفَةً مِنْهَا وَجَعَلَ بَقِيَّتَهَا فِي الْمَغْنَمِ فَلَقِيتُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ مُعَاذٌ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ خَيْبَرَ فَأَصَبْنَا فِيهَا غَنَمًا فَقَسَمَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ طَائِفَةً وَجَعَلَ بَقِيَّتَهَا فِي الْمَغْنَمِ .
Überliefert von Muʿādh ibn Dschabal:
ʿAbdurraḥmān ibn Ghanam sagte: Wir waren mit Schuraḥbīl ibn as-Simṭ an den Grenzen der Stadt Qinnisrīn stationiert. Als er sie eroberte, fand er dort Schafe und Kühe. Er verteilte einige davon unter uns und legte die übrigen zur Kriegsbeute. Ich traf Muʿādh ibn Dschabal und erwähnte dies ihm gegenüber. Muʿādh sagte: Wir zogen gemeinsam mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) auf den Feldzug nach Chaibar, und dort machten wir Beute. Der Gesandte Allahs (ﷺ) teilte sie unter uns auf und legte den Rest zur Beute.
Narrated Mu'adh ibn Jabal:
AbdurRahman ibn Ghanam said: We were stationed at the frontiers of the city of Qinnisrin with Shurahbil ibn as-Simt. When he conquered it, he got sheep and cows there. He distributed some of them amongst us, and deposited the rest of them in the spoils of war. I met Mu'adh ibn Jabal and mentioned it to him. Mu'adh said: we went on an expedition of Khaybar along with the Messenger of Allah (ﷺ) and we got spoils there. The Messenger of Allah (ﷺ) divided them among us and placed the rest of them in the booty.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Darüber, dass ein Mann von etwas aus der Kriegsbeute profitiertRegarding A Man Benefits From Something In The Spoilsباب فِي الرَّجُلِ يَنْتَفِعُ مِنَ الْغَنِيمَةِ بِالشَّىْءِ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَنَا لِحَدِيثِهِ، أَتْقَنُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ، مَوْلَى تُجَيْبٍ عَنْ حَنَشٍ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ رُوَيْفِعِ بْنِ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَرْكَبْ دَابَّةً مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَعْجَفَهَا رَدَّهَا فِيهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَلْبَسْ ثَوْبًا مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ رَدَّهُ فِيهِ " .
Überliefert von Ruwayfiʿ ibn Thābit al-Anṣārī:
Der Prophet (ﷺ) sagte: „Wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, darf kein Lasttier aus der Kriegsbeute der Muslime reiten und es zurückgeben, nachdem er es abgemagert hat; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, darf kein Kleidungsstück aus der Kriegsbeute der Muslime tragen und es zurückgeben, nachdem er es abgetragen hat.“
Narrated Ruwayfi' ibn Thabit al-Ansari:
The Prophet (ﷺ) said: He who believes in Allah and the Last Day must not ride on packhorse belonging to the booty of the Muslims and put it back when he has emaciated it; and he who believes in Allah and the Last Day must not wear a garment belonging to the booty of the Muslims and put it back when he made it threadbare.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Zulässigkeit der Verwendung von Waffen, die im Kampf auf dem Schlachtfeld eingesetzt wurdenRegarding The Permissibility Of Using The Weapons That Have Been Used For Fighting In The Battlefieldباب فِي الرُّخْصَةِ فِي السِّلاَحِ يُقَاتَلُ بِهِ فِي الْمَعْرَكَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ السَّبِيعِيَّ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ السَّبِيعِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرَرْتُ فَإِذَا أَبُو جَهْلٍ صَرِيعٌ قَدْ ضُرِبَتْ رِجْلُهُ فَقُلْتُ يَا عَدُوَّ اللَّهِ يَا أَبَا جَهْلٍ قَدْ أَخْزَى اللَّهُ الأَخِرَ . قَالَ وَلاَ أَهَابُهُ عِنْدَ ذَلِكَ . فَقَالَ أَبْعَدُ مِنْ رَجُلٍ قَتَلَهُ قَوْمُهُ فَضَرَبْتُهُ بِسَيْفٍ غَيْرِ طَائِلٍ فَلَمْ يُغْنِ شَيْئًا حَتَّى سَقَطَ سَيْفُهُ مِنْ يَدِهِ فَضَرَبْتُهُ بِهِ حَتَّى بَرَدَ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn Masʿūd:
Ich kam vorbei, als Abū Dschahl gefallen war, nachdem sein Fuß mit den Schwertern getroffen worden war. Ich sagte: „O Feind Allahs, Abū Dschahl, Allah hat einen Mann gedemütigt, der weit von Seiner Barmherzigkeit entfernt war.“ In diesem Augenblick fürchtete ich ihn nicht. Er erwiderte: „Es ist äußerst erstaunlich, dass ein Mann von seinen eigenen Leuten getötet wurde. Ich schlug mit einem stumpfen Schwert nach ihm, doch es zeigte keine Wirkung. Dann fiel sein Schwert aus seiner Hand, und ich schlug mit diesem auf ihn ein, bis er tot war.“
Narrated Abdullah ibn Mas'ud:
I passed when AbuJahl had fallen as his foot was struck (with the swords). I said: O enemy of Allah, AbuJahl, Allah has disgraced a man who was far away from His mercy. I did not fear him at that moment. He replied: It is most strange that a man has been killed by his people. I struck him with a blunt sword. But it did not work, and then his sword fell down from his hand, I struck him with it until he became dead.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Schwere des GhulūlRegarding The Gravity Of Ghululباب فِي تَعْظِيمِ الْغُلُولِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، وَبِشْرَ بْنَ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَاهُمْ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ تُوُفِّيَ يَوْمَ خَيْبَرَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ " صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ " . فَتَغَيَّرَتْ وُجُوهُ النَّاسِ لِذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّ صَاحِبَكُمْ غَلَّ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . فَفَتَّشْنَا مَتَاعَهُ فَوَجَدْنَا خَرَزًا مِنْ خَرَزِ يَهُودَ لاَ يُسَاوِي دِرْهَمَيْنِ .
Überliefert von Zayd ibn Khalid al-Dschuhani:
Ein Mann von den Gefährten des Propheten (ﷺ) starb am Tag von Chaibar. Sie erwähnten die Angelegenheit gegenüber dem Gesandten Allahs. Er sagte: „Verrichtet das Totengebet für euren Gefährten.“ Als die Gesichter der Menschen Bestürzung zeigten, sagte er: „Euer Gefährte hat auf Allahs Weg Beute unterschlagen.“ Wir durchsuchten seine Habseligkeiten und fanden einige jüdische Perlen, die nicht einmal zwei Dirham wert waren.
Narrated Zayd ibn Khalid al-Juhani:
A man from the Companions of the Prophet (ﷺ) died on the day of Khaybar. They mentioned the matter to the Messenger of Allah. He said: Offer prayer over your companion. When the faces of the people looked perplexed, he said: Your companion misappropriated booty in the path of Allah. We searched his belongings and found some Jewish beads not worth two dirhams.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Schwere des GhulūlRegarding The Gravity Of Ghululباب فِي تَعْظِيمِ الْغُلُولِ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَامَ خَيْبَرَ فَلَمْ يَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ وَرِقًا إِلاَّ الثِّيَابَ وَالْمَتَاعَ وَالأَمْوَالَ - قَالَ - فَوَجَّهَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ نَحْوَ وَادِي الْقُرَى وَقَدْ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَبْدٌ أَسْوَدُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِوَادِي الْقُرَى فَبَيْنَا مِدْعَمٌ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ فَقَتَلَهُ فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الْجَنَّةُ . فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ " كَلاَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَخَذَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا " . فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ جَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ " . أَوْ قَالَ " شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ " .
Abu Huraira sagte: „Wir zogen im Jahr von Chaibar gemeinsam mit dem Gesandten Allahs ﷺ aus. Als Beute erhielten wir weder Gold noch Silber, sondern nur Kleidung, Ausrüstung und Besitz. Der Gesandte Allahs ﷺ sandte eine Abteilung in Richtung des Wadi al-Qurā. Dem Gesandten Allahs ﷺ wurde ein schwarzer Sklave namens Midʿam geschenkt. Während sie sich im Wadi al-Qurā befanden und Midʿam gerade ein Kamel des Gesandten Allahs ﷺ absattelte, wurde er von einem verirrten Pfeil getroffen, der ihn tötete. Die Leute sagten: ‚Glückwunsch an ihn; er wird ins Paradies eingehen.‘ Doch der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Keineswegs! Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele liegt: Der Umhang, den er am Tag von Chaibar aus der Beute nahm und der nicht zu den aufgeteilten Anteilen gehörte, wird über ihm im Feuer brennen.‘ Als die Leute dies hörten, brachte ein Mann dem Gesandten Allahs ﷺ einen oder zwei Riemen einer Sandale. Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Ein Sandalenriemen aus dem Feuer oder zwei Sandalenriemen aus dem Feuer.‘“
Abu Hurairah said “We went out along with the Messenger of Allah(ﷺ) in the year of Khaibar. We did not get gold or silver in the booty of war except clothes, equipment and property. The Messenger of Allah(ﷺ) sent (a detachment) towards Wadi Al Qura. The Messenger of Allah(ﷺ) was presented a black slave called Mid’am. And while they were in Wadi Al Qura and Mid’am was unsaddling a Camel belonging to the Messenger of Allah(ﷺ) he was struck by a random arrow which killed him. The people said “Congratulations to him, he will go to paradise. But the Messenger of Allah(ﷺ) said “Not at all. By Him in Whose hand my soul is the cloak he took on the day of Khaibar from the spoils which was not among the shares divided will blaze with fire upon him. When they (the people) heard that, a man brought a sandal strap or two sandal straps to the Messenger of Allah(ﷺ). The Messenger of Allah(ﷺ) said “A sandal strap of fire or two sandal straps of fire.”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Absehen des Imams von der Ahndung der Ghulūl, wenn sie geringfügig ist, und darüber, die Ausrüstung nicht zu verbrennenRegarding The Imam Leaving the Ghulul When It Is Minimal, And Not Burning The Equipmentباب فِي الْغُلُولِ إِذَا كَانَ يَسِيرًا يَتْرُكُهُ الإِمَامُ وَلاَ يُحَرِّقُ رَحْلَهُ
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَوْذَبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَاحِدِ - عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا أَصَابَ غَنِيمَةً أَمَرَ بِلاَلاً فَنَادَى فِي النَّاسِ فَيَجِيئُونَ بِغَنَائِمِهِمْ فَيُخَمِّسُهُ وَيُقَسِّمُهُ فَجَاءَ رَجُلٌ بَعْدَ ذَلِكَ بِزِمَامٍ مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا فِيمَا كُنَّا أَصَبْنَاهُ مِنَ الْغَنِيمَةِ . فَقَالَ " أَسَمِعْتَ بِلاَلاً يُنَادِي " . ثَلاَثًا . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تَجِيءَ بِهِ " . فَاعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ " كُنْ أَنْتَ تَجِيءُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَنْ أَقْبَلَهُ عَنْكَ " .
Überliefert von Abdullah ibn Amr ibn al-ʿĀṣ:
Wenn der Gesandte Allahs ﷺ Beute erlangte, befahl er Bilāl, eine öffentliche Bekanntmachung auszurufen. Er rief sie aus, und wenn die Menschen ihre Beute brachten, nahm er ein Fünftel davon und teilte den Rest auf. Danach brachte ein Mann einen Halfter aus Haaren und sagte: „O Gesandter Allahs, dies ist ein Teil der Beute, die wir erlangt haben.“ Er fragte: „Hast du Bilāl dreimal die Bekanntmachung ausrufen hören?“ Er antwortete: „Ja.“ Er fragte: „Was hat dich daran gehindert, sie zu bringen?“ Der Mann brachte eine Entschuldigung vor, worauf er sagte: „Bleib, wie du bist; du kannst sie am Tag der Auferstehung bringen, denn ich werde sie von dir nicht annehmen.“
Narrated Abdullah ibn Amr ibn al-'As:
When the Messenger of Allah (ﷺ) gained booty he ordered Bilal to make a public announcement. He made a public announcement, and when the people brought their booty, he would take a fifth and divide it. Thereafter a man brought a halter of hair and said: Messenger of Allah, this is a part of the booty we got. He asked: Have you heard Bilal making announcement three times? He replied: Yes. He asked: What did prevent you from bringing it? He made some excuse, to which he said: Be (as you are), you may bring it on the Day of Judgment, for I shall not accept it from you.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Bestrafung dessen, der Ghulul begehtRegarding Punishing The One Who Commits Ghululباب فِي عُقُوبَةِ الْغَالِّ
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، - قَالَ النُّفَيْلِيُّ الأَنْدَرَاوَرْدِيُّ - عَنْ صَالِحِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَائِدَةَ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَصَالِحٌ هَذَا أَبُو وَاقِدٍ - قَالَ دَخَلْتُ مَعَ مَسْلَمَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ غَلَّ فَسَأَلَ سَالِمًا عَنْهُ فَقَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " إِذَا وَجَدْتُمُ الرَّجُلَ قَدْ غَلَّ فَأَحْرِقُوا مَتَاعَهُ وَاضْرِبُوهُ " . قَالَ فَوَجَدْنَا فِي مَتَاعِهِ مُصْحَفًا فَسَأَلَ سَالِمًا عَنْهُ فَقَالَ بِعْهُ وَتَصَدَّقْ بِثَمَنِهِ .
Überliefert von ʿUmar ibn al-Chattāb:
Sālih ibn Muhammad ibn Zāʾidah (Abū Dāwūd sagte: Dieser Sālih ist Abū Wāqid) sagte: Wir drangen gemeinsam mit Maslamah in byzantinisches Gebiet ein. Ein Mann, der sich am Beutegut veruntreut hatte, wurde herbeigebracht.
Er (Maslamah) fragte Sālim nach ihm. Dieser sagte: Ich hörte, wie mein Vater von ʿUmar ibn al-Chattāb und dieser vom Propheten (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) überlieferte. Er sagte: Wenn ihr einen Mann findet, der sich am Beutegut veruntreut hat, dann verbrennt sein Eigentum und schlagt ihn. Da schlug er ihn. Er sagte: Wir fanden in seinem Eigentum eine Abschrift des Qurʾān. Darauf fragte er Sālim erneut danach. Dieser sagte: Verkauft sie und spendet ihren Erlös als Almosen.
Narrated Umar ibn al-Khattab:
Salih ibn Muhammad ibn Za'idah (AbuDawud said: This Salih is AbuWaqid) said: We entered the Byzantine territory with Maslamah. A man who had been dishonest about booty was brought.
He (Maslamah) asked Salim about him. He said: I heard my father narrating from Umar ibn al-Khattab from the Prophet (ﷺ). He said: When you find a man who has been dishonest about booty, burn his property, and beat him. He beat him. He said: We found in his property a copy of the Qur'an. He again asked Salim about it. He said: Sell it and give its price in charity.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Bestrafung dessen, der Ghulul begehtRegarding Punishing The One Who Commits Ghululباب فِي عُقُوبَةِ الْغَالِّ
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى الأَنْطَاكِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ الْوَلِيدِ بْنِ هِشَامٍ وَمَعَنَا سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَعُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَغَلَّ رَجُلٌ مَتَاعًا فَأَمَرَ الْوَلِيدُ بِمَتَاعِهِ فَأُحْرِقَ وَطِيفَ بِهِ وَلَمْ يُعْطِهِ سَهْمَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا أَصَحُّ الْحَدِيثَيْنِ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ أَنَّ الْوَلِيدَ بْنَ هِشَامٍ حَرَّقَ رَحْلَ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ - وَكَانَ قَدْ غَلَّ - وَضَرَبَهُ .
Ṣāliḥ ibn Muḥammad sagte: „Wir zogen mit al-Walīd ibn Hischām auf einen Feldzug, und Sālim ibn ʿAbdullāh ibn ʿUmar sowie ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz waren bei uns. Ein Mann war unehrlich mit der Kriegsbeute umgegangen. Al-Walīd befahl, seinen Besitz zu verbrennen, und dies wurde unter den Menschen bekannt gemacht. Er gab ihm seinen Anteil nicht.
Abū Dāwūd sagte: „Dies ist die zuverlässigere der beiden Überlieferungen. Andere überlieferten, dass al-Walīd ibn Hischām den Kamelsattel von Ziyād ibn Saʿd verbrannte. Dieser war unehrlich mit der Kriegsbeute umgegangen, und er schlug ihn.“
Salih bin Muhammad said “We went out on an expedition with Al Walid bin Hisham and Salim bin ‘Abd Allaah bin ‘Umat and ‘Umar bin ‘Abd Al Aziz were with us. A man had been dishonest about booty. Al Walid ordered to burn his property and it was circulated (among the people). He did not give him his share.
Abu Dawud said “This is sounder of the two traditions. Others narrated that Al Walid bin Hashim burnt the Camel saddle of Ziyad bin Sa’d “He had been dishonest about booty and he beat him.”
Da'if Maqtu' · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Bestrafung dessen, der Ghulul begehtRegarding Punishing The One Who Commits Ghululباب فِي عُقُوبَةِ الْغَالِّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ حَرَّقُوا مَتَاعَ الْغَالِّ وَضَرَبُوهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَ فِيهِ عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ عَنِ الْوَلِيدِ - وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْهُ - وَمَنَعُوهُ سَهْمَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدَّثَنَا بِهِ الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ قَوْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ الْحَوْطِيُّ مَنَعَ سَهْمَهُ .
Überliefert von ʿAbdullāh ibn ʿAmr ibn al-ʿĀs:
Der Gesandte Allahs (ﷺ), Abū Bakr und ʿUmar verbrannten die Besitztümer eines jeden, der sich am Beutegut veruntreut hatte, und schlugen ihn.
Abū Dāwūd sagte: ʿAlī ibn Baḥr fügte über al-Walīd hinzu – ich habe von ihm keine Überlieferung gehört –: „Und sie verweigerten ihm seinen Anteil.“
Abū Dāwūd sagte: Diese Überlieferung wurde ebenfalls von al-Walīd ibn ʿUtbah über ʿAbd al-Wahhāb ibn Najdah überliefert. Sie sagten: Diese wurde von al-Walīd über Zuhair ibn Muḥammad über ʿAmr ibn Shuʿaib überliefert. ʿAbd al-Wahhāb ibn Najdah al-Ḥūṭī erwähnte nicht die Worte „Er verweigerte ihm seinen Anteil“, wie sie von ʿAlī ibn Baḥr über al-Walīd überliefert wurden.
Narrated Abdullah ibn Amr ibn al-'As:
The Messenger of Allah (ﷺ), AbuBakr and Umar burned the belongings of anyone who had been dishonest about booty and beat him.
Abu Dawud said: 'Ali b. Bahr added on the authority of al-Walid, and I did not hear (a tradition) from him: And they denied him his share."
Abu Dawud said: This tradition has also been transmitted by al-Walid b. 'Utbah from 'Abd al-Wahhab b. Najdah; They said: This has been transmitted by al-Walid, from Zuhair b. Muhammad, from 'Amr b. Shu'aib. 'Abd al-Wahhab b. Najdah al-Huti did not mention the words "He denied him his share" (as narrated by 'Ali b. Bahr from al-Walid).
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Das Verbot, eine Person zu beherbergen, die Ghulul begangen hatThe Prohibition Of Harboring A Person Who Committed Ghululباب النَّهْىِ عَنِ السَّتْرِ، عَلَى مَنْ غَلَّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، سُلَيْمَانَ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ أَمَّا بَعْدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " مَنْ كَتَمَ غَالاًّ فَإِنَّهُ مِثْلُهُ " .
Überliefert von Samura ibn Dschundub:
Der Prophet (ﷺ) sagte: Zunächst gilt: Wer jemanden verbirgt, der sich am Beutegut veruntreut hat, ist wie dieser.
Narrated Samurah ibn Jundub:
The Prophet (ﷺ) said: To begin with, anyone who conceals one who has been dishonest about booty is like him.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Vergabe der Beute an die Person, die getötet hatRegarding The Salab (Spoils) Being Given To The Person Who Killedباب فِي السَّلَبِ يُعْطَى الْقَاتِلُ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي عَامِ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ - قَالَ - فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ - قَالَ - فَاسْتَدَرْتُ لَهُ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ فَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا بَالُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ ثُمَّ قُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّانِيَةَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " قَالَ فَقُمْتُ ثُمَّ قُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . قَالَ فَاقْتَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَأَعْطَانِيهِ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ .
Abū Qatāda sagte: „Wir zogen im Jahr von Hunain mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) aus. Als die Heere aufeinandertrafen, erlitten die Muslime eine Niederlage. Ich sah, wie einer der Götzendiener einen Muslim überwältigte. Da umrundete ich ihn, bis ich von hinten zu ihm gelangte, und schlug ihn mit meinem Schwert auf die Stelle zwischen seinem Hals und seiner Schulter. Er kam auf mich zu und rang mit mir, sodass ich spürte, dass der Tod nahe war. Doch dann ereilte ihn der Tod, und er ließ mich los.
Darauf holte ich ʿUmar ibn al-Chattāb ein und sagte zu ihm: ‚Was ist mit den Menschen geschehen?‘ Er sagte: ‚Es ist das, was Allah angeordnet hat.‘ Dann kehrten die Menschen zurück, und der Gesandte Allahs (ﷺ) setzte sich nieder und sagte: ‚Wenn jemand einen Mann tötet und dies beweisen kann, erhält er dessen Beute.‘ Ich stand auf und sagte: ‚Wer wird für mich Zeugnis ablegen?‘ Dann setzte ich mich wieder hin.
Er sagte erneut: ‚Wenn jemand einen Mann tötet und dies beweisen kann, erhält er dessen Beute.‘ Ich stand auf und sagte: ‚Wer wird für mich Zeugnis ablegen?‘ Dann setzte ich mich wieder hin. Darauf sagte er es zum dritten Mal. Da stand ich auf. Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Was ist mit dir, Abū Qatāda?‘ Ich erzählte ihm die Geschichte. Ein Mann aus der Gruppe sagte: ‚Er hat die Wahrheit gesprochen, und ich habe diese Beute bei mir. So lass ihn etwas anderes als Ausgleich nehmen.‘ Abū Bakr sagte: ‚Bei Allah, in diesem Fall darf er das nicht tun. Einer der Helden Allahs kämpft für Allah und Seinen Gesandten und gibt dir dann seine Beute?‘
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Er hat die Wahrheit gesprochen. Übergib sie ihm.‘ Abū Qatāda sagte: ‚Da übergab er sie mir. Ich verkaufte den Panzer und erwarb einen Garten bei den Banū Salama. Dies war der erste Besitz, den ich in der islamischen Zeit erwarb.‘“
Abu Qatadah said “We went out with the Messenger of Allah(ﷺ) in the year of Hunain. And when the armies met, the Muslims suffered a reverse. I saw one of the polytheists prevailing over a Muslim, so I went round him till I came to him from behind and struck him with my sword at the vein between his neck and shoulder. He came towards me and closed with me, so that I felt death was near, but he was overtaken by death and let me go. I then caught upon on “Umar bin Al Khattab and said to him “What is the matter with the people?” He said “It is what Allaah has commanded. Then the people returned and the Messenger of Allah(ﷺ)sat down and said “If anyone kills a man and can prove it, he will get his spoil. I stood up and said “Who will testify for me? I then sat down.” He said again “If anyone kills a man and can prove it, he will get his spoil. I stood up and said “Who will testify for me? I then sat down.” He then said the same for the third time. I then stood up. The Messenger of Allah(ﷺ) said “What is the matter with you, Abu Qatadah? I told him the story. A man from the people said “He has spoken the truth, and I have this spoil with me, so make him agreeable (to take something in exchange). Abu Bakr said “In that case I swear by Allaah that he must not do so. One of the Allaah’s heroes does not fight for Allaah and his Apostle and then give you his spoil. The Messenger of Allah(ﷺ) said “He has spoken the truth, hand it over to him. Abu Qatadah said “he handed it over to me, I sold the coat of mail and brought a garden among Banu Salamh. This was the first property I acquired in the Islamic period.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Vergabe der Beute an die Person, die getötet hatRegarding The Salab (Spoils) Being Given To The Person Who Killedباب فِي السَّلَبِ يُعْطَى الْقَاتِلُ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَوْمَئِذٍ - يَعْنِي يَوْمَ حُنَيْنٍ - " مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ " . فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلاً وَأَخَذَ أَسْلاَبَهُمْ وَلَقِيَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ وَمَعَهَا خِنْجَرٌ فَقَالَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا هَذَا مَعَكِ قَالَتْ أَرَدْتُ وَاللَّهِ إِنْ دَنَا مِنِّي بَعْضُهُمْ أَبْعَجُ بِهِ بَطْنَهُ . فَأَخْبَرَ بِذَلِكَ أَبُو طَلْحَةَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَرَدْنَا بِهَذَا الْخِنْجَرَ وَكَانَ سِلاَحَ الْعَجَمِ يَوْمَئِذٍ الْخِنْجَرُ .
Anas überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer einen Ungläubigen tötet, erhält dessen Beute.“ Abū Ṭalḥah tötete an jenem Tag – das heißt, am Tag von Hunain – zwanzig Männer und erhielt deren Beute. Abū Ṭalḥah traf Umm Sulaim, die einen Dolch bei sich trug. Er fragte: „Was hast du bei dir, Umm Sulaim?“ Sie antwortete: „Ich schwöre bei Allah, ich hatte vor, jedem, der sich mir nähern würde, damit den Bauch aufzuschlitzen.“ Abū Ṭalḥah berichtete dem Gesandten Allahs (ﷺ) davon.
Abū Dāwūd sagte: „Dies ist eine gute (ḥasan) Überlieferung.“
Abū Dāwūd sagte: „Damit war ein Dolch gemeint. Die Waffe, die die Nichtaraber damals verwendeten, war ein Dolch.“
Anas reported the Messenger of Allah(ﷺ) as saying “He who kills and infidel gets his spoil.” Abu Talhah killed twenty men that day meaning the day of Hunain and got their spoils. Abu Talhah met Umm Sulaim who had a dagger with her. He asked “What is with you, Umm Sulaim”? She replied “I swear by Allaah, I intended that if anyone came near me I would pierce his belly with it. Abu Talhah informed the Messenger of Allah(ﷺ)about it.
Abu Dawud said “This is good (hasan) tradition."
Abu Dawud said “By this was meant dagger. The weapon used by the Non – Arabs in those days was dagger.”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Imam, der demjenigen, der getötet hat, die Beute (Salab) verweigert, wenn er dies für angebracht hält, sowie darüber, dass Pferd und Waffe Bestandteile der Beute (Salab) sindRegarding The Imam Denying The Spoils (Salab To The Person Who Killed, If He Sees Fit To, And The Horse And Weapon Are Parts Of The Spoils (Salab)باب فِي الإِمَامِ يَمْنَعُ الْقَاتِلَ السَّلَبَ إِنْ رَأَى وَالْفَرَسُ وَالسِّلاَحُ مِنَ السَّلَبِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ فَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُ سَيْفِهِ فَنَحَرَ رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ جَزُورًا فَسَأَلَهُ الْمَدَدِيُّ طَائِفَةً مِنْ جِلْدِهِ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ فَاتَّخَذَهُ كَهَيْئَةِ الدَّرَقِ وَمَضَيْنَا فَلَقِينَا جُمُوعَ الرُّومِ وَفِيهِمْ رَجُلٌ عَلَى فَرَسٍ لَهُ أَشْقَرَ عَلَيْهِ سَرْجٌ مُذْهَبٌ وَسِلاَحٌ مُذْهَبٌ فَجَعَلَ الرُّومِيُّ يُغْرِي بِالْمُسْلِمِينَ فَقَعَدَ لَهُ الْمَدَدِيُّ خَلْفَ صَخْرَةٍ فَمَرَّ بِهِ الرُّومِيُّ فَعَرْقَبَ فَرَسَهُ فَخَرَّ وَعَلاَهُ فَقَتَلَهُ وَحَازَ فَرَسَهُ وَسِلاَحَهُ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِلْمُسْلِمِينَ بَعَثَ إِلَيْهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَأَخَذَ مِنَ السَّلَبِ قَالَ عَوْفٌ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ . قُلْتُ لَتَرُدَّنَّهُ عَلَيْهِ أَوْ لأُعَرِّفَنَّكَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَبَى أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهِ قَالَ عَوْفٌ فَاجْتَمَعْنَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ قِصَّةَ الْمَدَدِيِّ وَمَا فَعَلَ خَالِدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " يَا خَالِدُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ " قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَكْثَرْتُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " يَا خَالِدُ رُدَّ عَلَيْهِ مَا أَخَذْتَ مِنْهُ " . قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ لَهُ دُونَكَ يَا خَالِدُ أَلَمْ أَفِ لَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " وَمَا ذَلِكَ " فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ " يَا خَالِدُ لاَ تَرُدَّ عَلَيْهِ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي لَكُمْ صِفْوَةُ أَمْرِهِمْ وَعَلَيْهِمْ كَدَرُهُ " .
ʿAuf bin Mālik al-Aschdschāʿī sagte: „Ich zog mit Zaid bin Hāritha in die Schlacht von Muʾta. Zur Verstärkung des muslimischen Heeres begleitete mich ein Mann aus dem Volk des Jemen. Er hatte nur sein Schwert bei sich. Einer der Muslime schlachtete ein Kamel. Der Mann, der zur Verstärkung gekommen war, bat ihn um ein Stück von dessen Haut, das dieser ihm gab. Er formte es wie einen Schild. Wir zogen weiter und trafen auf die byzantinischen Heere. Unter ihnen befand sich ein Mann auf einem rötlichen Pferd mit einem goldenen Sattel und goldenen Waffen. Dieser byzantinische Soldat griff die Muslime verzweifelt an. Der Mann, der zur Verstärkung gekommen war, setzte sich hinter einen Felsen, um ihn anzugreifen. Er schlug die Hinterbeine seines Pferdes durch, überwältigte ihn und tötete ihn anschließend. Er nahm sein Pferd und seine Waffen.
Als Allah, der Erhabene, den Muslimen den Sieg verliehen hatte, ließ Khālid bin al-Walīd nach ihm schicken und nahm seine Beute an sich. ʿAuf sagte: „Ich kam zu ihm und sagte: ‚Khālid, weißt du nicht, dass der Gesandte Allahs ﷺ beschlossen hatte, demjenigen die Beute zu geben, der den Feind getötet hat?‘ Er sagte: ‚Ja, ich hielt sie für viel.‘ Ich sagte: ‚Du solltest sie ihm zurückgeben, andernfalls werde ich dem Gesandten Allahs ﷺ davon berichten.‘ Doch er weigerte sich, sie zurückzugeben.
ʿAuf sagte: „Darauf versammelten wir uns beim Gesandten Allahs ﷺ. Ich erzählte ihm die Geschichte des Mannes, der zur Verstärkung gekommen war, und was Khālid getan hatte. Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Khālid, was hat dich dazu veranlasst, das zu tun, was du getan hast?‘ Er sagte: ‚Gesandter Allahs ﷺ, ich hielt sie für viel.‘ Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Khālid, gib ihm zurück, was du von ihm genommen hast.‘
ʿAuf sagte: „Ich sagte zu ihm: ‚Hier bist du, Khālid. Habe ich nicht mein Wort gehalten?‘ Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Was ist das?‘ Darauf informierte ich ihn. Da wurde der Gesandte Allahs ﷺ zornig und sagte: ‚Khālid, gib es ihm nicht zurück. Willst du etwa meine Befehlshaber verlassen? Du darfst von ihnen nehmen, was für dich am besten ist, und ihnen überlassen, was am schlechtesten ist.‘“
‘Awf bin malik Al Ashja’I said “I went out with Zaid bin Harith in the battle of Mutah. For the reinforcement of the Muslim army a man from the people of Yemen accompanied me. He had only his sword with him. A man from the Muslims slaughtered a Camel. The man for the reinforcement asked him for a part of its skin which he gave him. He made it like the shape of a shield. We went on and met the Byzantine armies. There was a man among them on a reddish horse with a golden saddle and golden weapons. This Byzantinian soldiers began to attack the Muslims desperately. The man for reinforcement sat behind a rock for (attacking) him. He hamstrung his horse and overpowered him and then killed him. He took his horse and weapons. When Allah, Most High, bestowed victory on the Muslims. Khalid bin Al Walid sent for him and took his spoils. ‘Awf said “I came to him and said “Khalid, do you know that the Messenger of Allah(ﷺ) had decided to give spoils to the killer? He said “Yes, I thought it abundant. I said “You should return it to him, or I shall tell you about it before the Messenger of Allah(ﷺ). But he refused to return it. ‘Awf said “We then assembled with the Messenger of Allah(ﷺ). I told him the story of the man of reinforcement and what Khalid had done. The Messenger of Allah(ﷺ) said “Khalid, what made you do the work you have done?” He said “Apostle of Allaah(ﷺ), I considered it to be abundant. The Messenger of Allah(ﷺ) said “Khalid, return it to him what you have taken from him.” ‘Awf said “I said to him “here you are, Khalid. Did I not keep my word? The Messenger of Allah(ﷺ) said “What is that? I then informed him.” He said “The Messenger of Allah(ﷺ) became angry and said “Khalid, do not return it to him. Are you going to leave my commanders? You may take from them what is best for you and eave to them what is worst.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
