Über das Fesseln von GefangenenRegarding Shackling Captivesباب فِي الأَسِيرِ يُوثَقُ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ - عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ، قَالَ قُدِمَ بِالأُسَارَى حِينَ قُدِمَ بِهِمْ وَسَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ عِنْدَ آلِ عَفْرَاءَ فِي مُنَاخِهِمْ عَلَى عَوْفٍ وَمُعَوِّذٍ ابْنَىْ عَفْرَاءَ قَالَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ عَلَيْهِنَّ الْحِجَابُ قَالَ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ إِنِّي لَعِنْدَهُمْ إِذْ أَتَيْتُ فَقِيلَ هَؤُلاَءِ الأُسَارَى قَدْ أُتِيَ بِهِمْ . فَرَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَرَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِيهِ وَإِذَا أَبُو يَزِيدَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي نَاحِيَةِ الْحُجْرَةِ مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ بِحَبْلٍ . ثُمَّ ذَكَرَ الْحَدِيثَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُمَا قَتَلاَ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَكَانَا انْتَدَبَا لَهُ وَلَمْ يَعْرِفَاهُ وَقُتِلاَ يَوْمَ بَدْرٍ .
Überliefert von Sawdah, der Tochter von Zamʿah:
Yahyā ibn ʿAbdullāh sagte: Als die Gefangenen der Schlacht von Badr gebracht wurden, war Sawdah, die Tochter von Zamʿah, bei den Kindern von ʿAfrāʾ an der Stelle anwesend, an der ihre Kamele niederknieten – nämlich bei ʿAwf und Muʿawwidh, den Söhnen von ʿAfrāʾ.
Dies geschah, bevor ihnen der Hijāb vorgeschrieben wurde. Sawdah sagte: „Ich schwöre bei Allah, ich war bei ihnen, als ich von dort zu den Leuten kam, und mir wurde gesagt: ›Das sind Gefangene, die gerade hierher gebracht wurden.‹ Ich kehrte zu meinem Haus zurück, und der Gesandte Allahs (ﷺ) war dort. Abū Zayd, Suhayl ibn ʿAmr, befand sich in der Ecke des Zimmers, und seine Hände waren mit einem Seil an seinen Hals gebunden.“ Danach überlieferte er den Rest des Hadith.
Abū Dāwūd sagte: Sie – die Söhne von ʿAfrāʾ – töteten Abū Dschahl ibn Hischām. Sie wurden gegen ihn ausgesandt, erkannten ihn jedoch nicht; und sie wurden in der Schlacht von Badr getötet.
Narrated Sawdah daughter of Zam'ah:
Yahya ibn Abdullah said: When the captives (of the battle of Badr) were brought, Sawdah daughter of Zam'ah was present with the children of Afra' at the halting place of their camels, that is, Awf and Mu'awwidh sons of Afra'.
This happened before the prescription of veil for them. Sawdah said: I swear by Allah, I was with them when I came (from there to the people) and I was told: These are captives recently brought (here). I returned to my house, and the Messenger of Allah (ﷺ) was there, and AbuZayd Suhayl ibn Amr was in the corner of the apartment and his hands were tied up on his neck with a rope. He then narrated the rest of the tradition.
Abu Dawud said: They (the sons of 'Afra') killed Abu Jahl b. Hisham. They were deputed for him though they did not realize him: and they were killed in the battle of Badr.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Missbrauch und das Schlagen eines Gefangenen (sowie das Geständnis)Regarding Abusing And Beating A Captive, (And Confession)باب فِي الأَسِيرِ يُنَالُ مِنْهُ وَيُضْرَبُ وَيُقَرَّرُ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ نَدَبَ أَصْحَابَهُ فَانْطَلَقُوا إِلَى بَدْرٍ فَإِذَا هُمْ بِرَوَايَا قُرَيْشٍ فِيهَا عَبْدٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذَهُ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَجَعَلُوا يَسْأَلُونَهُ أَيْنَ أَبُو سُفْيَانَ فَيَقُولُ وَاللَّهِ مَا لِي بِشَىْءٍ مِنْ أَمْرِهِ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ جَاءَتْ فِيهِمْ أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ ابْنَا رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ . فَإِذَا قَالَ لَهُمْ ذَلِكَ ضَرَبُوهُ فَيَقُولُ دَعُونِي دَعُونِي أُخْبِرْكُمْ . فَإِذَا تَرَكُوهُ قَالَ وَاللَّهِ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ مِنْ عِلْمٍ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ أَقْبَلَتْ فِيهِمْ أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ ابْنَا رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ قَدْ أَقْبَلُوا . وَالنَّبِيُّ ﷺ يُصَلِّي وَهُوَ يَسْمَعُ ذَلِكَ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَتَضْرِبُونَهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَدَعُونَهُ إِذَا كَذَبَكُمْ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ أَقْبَلَتْ لِتَمْنَعَ أَبَا سُفْيَانَ " . قَالَ أَنَسٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " هَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ غَدًا " . وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الأَرْضِ " وَهَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ غَدًا " . وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الأَرْضِ " وَهَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ غَدًا " . وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الأَرْضِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا جَاوَزَ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَمَرَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَأُخِذَ بِأَرْجُلِهِمْ فَسُحِبُوا فَأُلْقُوا فِي قَلِيبِ بَدْرٍ .
Anas sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) rief seine Gefährten zusammen, und sie machten sich auf den Weg nach Badr. Plötzlich stießen sie auf die Tränkkamele der Quraisch. Unter ihnen befand sich ein schwarzer Sklave der Banū al-Haddschādsch. Die Gefährten des Gesandten Allahs (ﷺ) ergriffen ihn und begannen zu fragen: ‚Wo ist Abū Sufyān?‘
Er sagte: ‚Ich schwöre bei Allah, ich weiß nichts über ihn, aber hier sind die Quraisch, die hergekommen sind. Unter ihnen befinden sich Abū Dschahl, ʿUtbah, Schaibah, die beiden Söhne von Rabīʿah, und Umaiyah ibn Khalaf.‘
Als er ihnen dies sagte, schlugen sie ihn, und er begann zu sagen: ‚Lasst mich, lasst mich! Ich werde es euch sagen.‘ Als sie von ihm abließen, sagte er: ‚Ich weiß nichts über Abū Sufyān, aber hier sind die Quraisch, die hergekommen sind. Unter ihnen befinden sich Abū Dschahl, ʿUtbah, Schaibah, die beiden Söhne von Rabīʿah, und Umaiyah ibn Khalaf, die hierhergekommen sind.‘
Der Prophet (ﷺ) betete und hörte den gesamten Dialog. Als er fertig war, sagte er: ‚Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele ist! Ihr schlagt ihn, wenn er euch die Wahrheit sagt, und lasst von ihm ab, wenn er euch eine Lüge erzählt. Dies sind die Quraisch, die hergekommen sind, um Abū Sufyān zu verteidigen.‘
Anas sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Dies wird morgen der Ort sein, an dem der und der fallen wird.‘ Dabei legte er seine Hand auf den Boden. ‚Dies wird morgen der Ort sein, an dem der und der fallen wird.‘ Dabei legte er seine Hand auf den Boden. ‚Und dies wird der Ort sein, an dem der und der fallen wird.‘ Dabei legte er seine Hand auf den Boden.
Er – Anas – sagte: ‚Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele ist! Niemand fiel jenseits der Stelle, auf die die Hand des Gesandten Allahs (ﷺ) gezeigt hatte.‘
Der Gesandte Allahs (ﷺ) befahl, sie dort hineinzulegen. Daraufhin wurden sie an den Füßen gepackt, weggeschleift und in einen Brunnen bei Badr geworfen.“
Anas said “The Messenger of Allah(ﷺ) called on his Companions and they proceeded towards Badr. Suddenly they found the watering Camels of the Quraish, there was among them a black slave of Banu Al Hajjaj. The Companions of the Messenger of Allah(ﷺ) seized him and began to ask “Where is Abu Sufyan?” He said “I swear by Allaah, I do not know anything about him, but this is the Quraish who have come here, among them are Abu Jahl, ‘Utbah, Shaibah the two sons of Rabi’ah and Umayyah bin Khalaf. When he aid this to them, they beat him and he began to say “Leave me, leave me. I shall tell you. When they left him he said “I know nothing about Abu Sufyan, but this is the Quraish who have come (here), among them are Abu Jahl, ‘Utbah, Shaibah the two sons of Rab’iah and Umayyah bin Khalaf who have come here. The Prophet (ﷺ) was praying and hearing all that (dialogue). When he finished, he said “By Him in Whose hand my soul is, you beat him when he speaks the truth to you and you leave him when he tells a lie. This is the Quraish who have come here to defend Abu Sufyan. Anas said, The Messenger of Allah(ﷺ) said “This will be the place of falling of so and so tomorrow and he placed his hand on the ground. This will be the place of falling of so and so tomorrow and he put his hand on the ground. And this will be the place of falling of so and so tomorrow and he put his hand on the ground. He (Ansas) said “By Him in Whose hand my soul is, no one fell beyond the place of the hand of the Messenger of Allah(ﷺ), The Messenger of Allah(ﷺ) ordered for them, and they were caught by their feet and dragged and thrown in a well at Badr.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Nötigung eines Gefangenen, den Islam anzunehmenRegarding Compelling A Captive To Accept Islamباب فِي الأَسِيرِ يُكْرَهُ عَلَى الإِسْلاَمِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي السِّجِسْتَانِيَّ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَهَذَا، لَفْظُهُ ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ الْمَرْأَةُ تَكُونُ مِقْلاَتًا فَتَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهَا إِنْ عَاشَ لَهَا وَلَدٌ أَنْ تُهَوِّدَهُ فَلَمَّا أُجْلِيَتْ بَنُو النَّضِيرِ كَانَ فِيهِمْ مِنْ أَبْنَاءِ الأَنْصَارِ فَقَالُوا لاَ نَدَعُ أَبْنَاءَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Qur’an 2:256{ لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَىِّ } قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْمِقْلاَتُ الَّتِي لاَ يَعِيشُ لَهَا وَلَدٌ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿAbbās:
Wenn die Kinder einer Frau in vorislamischer Zeit nicht überlebten, legte sie sich das Gelübde auf, ihr Kind, falls es überleben sollte, zum Juden zu machen. Als Banū an-Naḍīr vertrieben wurden, befanden sich unter ihnen einige Kinder der Anṣār (Helfer). Sie sagten: „Wir werden unsere Kinder nicht zurücklassen.“ Daraufhin offenbarte Allah, der Erhabene: „Es gibt keinen Zwang im Glauben. Die Wahrheit ist klar vom Irrtum unterschieden.“
Abū Dāwūd sagte: Muqlat bezeichnet eine Frau, deren Kinder nicht überleben.
Narrated Abdullah ibn Abbas:
When the children of a woman (in pre-Islamic days) did not survive, she took a vow on herself that if her child survives, she would convert it a Jew. When Banu an-Nadir were expelled (from Arabia), there were some children of the Ansar (Helpers) among them. They said: We shall not leave our children. So Allah the Exalted revealed; "Let there be no compulsion in religion. Truth stands out clear from error."
Abu Dawud said: Muqlat means a woman whose children do not survive.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Tötung eines Gefangenen, ohne ihn zum Islam einzuladenKilling A Captive Without Inviting Him To Islamباب قَتْلِ الأَسِيرِ وَلاَ يُعْرَضُ عَلَيْهِ الإِسْلاَمُ
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَسَمَّاهُمْ وَابْنُ أَبِي سَرْحٍ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ وَأَمَّا ابْنُ أَبِي سَرْحٍ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلُهُ " . فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلاَ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الأَعْيُنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ أَخَا عُثْمَانَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَكَانَ الْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ أَخَا عُثْمَانَ لأُمِّهِ وَضَرَبَهُ عُثْمَانُ الْحَدَّ إِذْ شَرِبَ الْخَمْرَ .
Saʿd berichtete:
Am Tag der Eroberung Mekkas gewährte der Gesandte Allahs (ﷺ) allen Schutz außer vier Männern und zwei Frauen, die er namentlich nannte. Ibn Abū Sarḥ war einer von ihnen.
Dann überlieferte er den Hadith. Er sagte: Ibn Abū Sarḥ versteckte sich bei ʿUthmān ibn ʿAffān. Als der Gesandte Allahs (ﷺ) die Menschen dazu aufrief, den Treueid zu leisten, brachte er ihn und ließ ihn vor dem Gesandten Allahs (ﷺ) stehen. Er sagte: „O Gesandter Allahs, nimm von ihm den Treueid entgegen.“ Er hob den Kopf und sah ihn dreimal an, wobei er ihn jedes Mal abwies. Beim dritten Mal nahm er seinen Treueid entgegen. Dann wandte er sich seinen Gefährten zu und sagte: „Gibt es unter euch keinen klugen Mann, der sich diesem Mann entgegenstellt, sobald er sieht, dass ich zögere, seinen Treueid entgegenzunehmen, und ihn tötet?“ Sie erwiderten: „Wir wissen nicht, o Gesandter Allahs, was in deinem Herzen ist. Hast du uns nicht mit deinem Auge einen Hinweis gegeben?“ Er sagte: „Es ziemt sich nicht für einen Propheten, ein verräterisches Auge zu haben.“
Abū Dāwūd sagte: „ʿAbd Allah ibn Abī Sarḥ war der Milchbruder von ʿUthmān, und al-Walīd ibn ʿUqbah war sein Bruder mütterlicherseits. ʿUthmān vollzog an ihm die Hadd-Strafe, als er Wein getrunken hatte.“
Narrated Sa'd:
On the day when Mecca was conquered, the Messenger of Allah (ﷺ) gave protection to the People except four men and two women and he named them. Ibn AbuSarh was one of them.
He then narrated the tradition. He said: Ibn AbuSarh hid himself with Uthman ibn Affan. When the Messenger of Allah (ﷺ) called the people to take the oath of allegiance, he brought him and made him stand before the Messenger of Allah (ﷺ). He said: Messenger of Allah, receive the oath of allegiance from him. He raised his head and looked at him thrice, denying him every time. After the third time he received his oath. He then turned to his Companions and said: Is not there any intelligent man among you who would stand to this (man) when he saw me desisting from receiving the oath of allegiance, and kill him? They replied: We do not know, Messenger of Allah, what lies in your heart; did you not give us an hint with your eye? He said: It is not proper for a Prophet to have a treacherous eye.
Abu Dawud said: 'Abd Allah (b. Abi Sarh) was the foster brother of 'Uthman, and Walid b. 'Uqbah was his brother by mother, and 'Uthman inflicted on him hadd punishment when he drank wine.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Tötung eines Gefangenen, ohne ihn zum Islam einzuladenKilling A Captive Without Inviting Him To Islamباب قَتْلِ الأَسِيرِ وَلاَ يُعْرَضُ عَلَيْهِ الإِسْلاَمُ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ يَرْبُوعٍ الْمَخْزُومِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي جَدِّي، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ " أَرْبَعَةٌ لاَ أُؤْمِنُهُمْ فِي حِلٍّ وَلاَ حَرَمٍ " . فَسَمَّاهُمْ . قَالَ وَقَيْنَتَيْنِ كَانَتَا لِمِقْيَسٍ فَقُتِلَتْ إِحْدَاهُمَا وَأُفْلِتَتِ الأُخْرَى فَأَسْلَمَتْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ أَفْهَمْ إِسْنَادَهُ مِنِ ابْنِ الْعَلاَءِ كَمَا أُحِبُّ .
Überliefert von Saʿīd ibn Yarbuʿ al-Makhzūmī:
Der Prophet (ﷺ) sagte am Tag der Eroberung Mekkas: „Es gibt vier Personen, denen ich weder im heiligen noch im nicht heiligen Gebiet Schutz gewähren werde.“ Dann nannte er sie. Darunter waren zwei singende Sklavinnen von al-Maqīs; eine von ihnen wurde getötet, während die andere entkam und den Islam annahm.
Abū Dāwūd sagte: „Die Überliefererkette von Ibn al-ʿAlāʾ konnte ich nicht so verstehen, wie ich es mir gewünscht hätte.“
Narrated Sa'id ibn Yarbu' al-Makhzumi:
The Prophet (ﷺ) said: on the day of the conquest of Mecca: There are four persons whom I shall not give protection in the sacred and non-sacred territory. He then named them. There were two singing girls of al-Maqis; one of them was killed and the other escaped and embraced Islam.
Abu Dawud said: I could not understand its chain of narrators from Ibn al-'Ala' as I liked.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Tötung eines Gefangenen, ohne ihn zum Islam einzuladenKilling A Captive Without Inviting Him To Islamباب قَتْلِ الأَسِيرِ وَلاَ يُعْرَضُ عَلَيْهِ الإِسْلاَمُ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ الْمِغْفَرُ فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ ابْنُ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَقَالَ " اقْتُلُوهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ ابْنُ خَطَلٍ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ وَكَانَ أَبُو بَرْزَةَ الأَسْلَمِيُّ قَتَلَهُ .
Anas ibn Mālik sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) betrat im Jahr der Eroberung von Makka Makka mit einem Helm auf dem Kopf. Als er ihn abnahm, kam ein Mann zu ihm und sagte: ‚Ibn Akhtal hängt an den Vorhängen der Kaaba.‘ Er sagte: ‚Tötet ihn.‘
Abū Dāwūd sagte: „Der Name von Ibn Akhtal ist ʿAbdallāh, und Abū Barza al-Aslamī tötete ihn.“
Anas bin Malik said “The Messenger of Allah(ﷺ) entered Makkah in the year of the conquest (of Makkah) wearing a helmet on his head. When he took off it a man came to him and said “Ibn Akhtal is hanging with the curtains of the Ka’bah.” He said “Kill him”.
Abu Dawud said “The name of Ibn Akhtal is ‘Abd Allaah and Abu Barzat Al Aslami killed him.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Einen Gefangenen in Gefangenschaft tötenTo Kill A Captive While Imprisionedباب فِي قَتْلِ الأَسِيرِ صَبْرًا
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الرَّقِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَرَادَ الضَّحَّاكُ بْنُ قَيْسٍ أَنْ يَسْتَعْمِلَ، مَسْرُوقًا فَقَالَ لَهُ عُمَارَةُ بْنُ عُقْبَةَ أَتَسْتَعْمِلُ رَجُلاً مِنْ بَقَايَا قَتَلَةِ عُثْمَانَ فَقَالَ لَهُ مَسْرُوقٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ - وَكَانَ فِي أَنْفُسِنَا مَوْثُوقَ الْحَدِيثِ - أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ لَمَّا أَرَادَ قَتْلَ أَبِيكَ قَالَ مَنْ لِلصِّبْيَةِ قَالَ " النَّارُ " . فَقَدْ رَضِيتُ لَكَ مَا رَضِيَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn Masʿūd:
Ibrāhīm sagte: Ad-Daḥḥāk ibn Qays beabsichtigte, Masrūq zum Statthalter zu ernennen. Daraufhin sagte ʿUmārah ibn ʿUqbah zu ihm: „Ernennst du etwa einen Mann aus den Reihen derjenigen, die von den Mördern ʿUthmāns übrig geblieben sind?“ Masrūq sagte zu ihm: „Ibn Masʿūd überlieferte uns – und er war hinsichtlich der Überlieferungen vertrauenswürdig –, dass der Prophet (ﷺ), als er beabsichtigte, deinen Vater zu töten, sagte: ‚Wer wird sich um meine Kinder kümmern?‘ Er antwortete: ‚Das Feuer.‘ Auch ich wünsche dir, was der Gesandte Allahs (ﷺ) dir gewünscht hat.“
Narrated Abdullah ibn Mas'ud:
Ibrahim said: Ad-Dahhak ibn Qays intended to appoint Masruq as governor. Thereupon Umarah ibn Uqbah said to him: Are you appointing a man from the remnants of the murderers of Uthman? Masruq said to him: Ibn Mas'ud narrated to us, and he was trustworthy in respect of traditions, that when the Prophet (ﷺ) intended to kill your father, he said: Who will look after my children? He replied: Fire. I also like for you what the Messenger of Allah (ﷺ) liked for you.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Einen Gefangenen mit einem Pfeil tötenTo Kill A Captive With An Arrowباب فِي قَتْلِ الأَسِيرِ بِالنَّبْلِ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ ابْنِ تِعْلَى، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأُتِيَ بِأَرْبَعَةِ أَعْلاَجٍ مِنَ الْعَدُوِّ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُتِلُوا صَبْرًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ لَنَا غَيْرُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ بِالنَّبْلِ صَبْرًا فَبَلَغَ ذَلِكَ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَنْهَى عَنْ قَتْلِ الصَّبْرِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَتْ دَجَاجَةٌ مَا صَبَرْتُهَا . فَبَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأَعْتَقَ أَرْبَعَ رِقَابٍ .
Überliefert von Ibn Tiʿlī:
Wir kämpften gemeinsam mit ʿAbd ar-Rahmān ibn Khālid ibn al-Walīd. Vier Ungläubige von den Feinden wurden zu ihm gebracht. Er erließ bezüglich ihrer eine Anweisung, und sie wurden in Gefangenschaft getötet.
Abū Dāwūd sagte: Die Überlieferer außer Saʿīd berichteten in dieser Überlieferung von Ibn Wahb: „Er tötete sie mit Pfeilen in Gefangenschaft.“ Als Abū Ayyūb al-Anṣārī davon erfuhr, sagte er: Ich hörte den Gesandten Allahs ﷺ verbieten, jemanden in Gefangenschaft zu töten. Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele ist: Wenn es eine Henne gäbe, würde ich sie nicht in Gefangenschaft töten. ʿAbd ar-Raḥmān ibn Khālid ibn al-Walīd wurde davon unterrichtet, dass der Prophet dies verboten hatte. Daraufhin ließ er vier Sklaven frei.
Narrated Ibn Ti'li:
We fought along with AbdurRahman ibn Khalid ibn al-Walid. Four infidels from the enemy were brought to him. He commanded about them and they were killed in confinement.
Abu Dawud said: The narrators other than Sa'id reported from Ibn Wahb in this tradition: "(killed him) with arrows in confinement." When Abu Ayyub al-Ansari was informed about it, he said: I heard the Messenger of Allah (ﷺ) prohibiting to kill in confinement. By Him in Whose hands my soul is, if there were a hen, I would not kill it in confinement. 'Abd al-Rahman b. Khalid b. al-Walid was informed about it (the Prophet's prohibition). He set four slaves free.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Großzügigkeit, einen Gefangenen ohne Lösegeld freizulassenRegarding The Generosity In Freeing A Captive Without Any Ransomباب فِي الْمَنِّ عَلَى الأَسِيرِ بِغَيْرِ فِدَاءٍ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ ثَمَانِينَ، رَجُلاً مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى النَّبِيِّ
ﷺ وَأَصْحَابِهِ مِنْ جِبَالِ التَّنْعِيمِ عِنْدَ صَلاَةِ الْفَجْرِ لِيَقْتُلُوهُمْ فَأَخَذَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ سَلَمًا فَأَعْتَقَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Qur’an 48:24{ وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Anas sagte: „Achtzig Männer aus Mekka kamen vom Berg at-Tanʿīm gegen den Propheten (ﷺ) und seine Gefährten zur Zeit des Morgengebets herab, um sie zu töten. Der Gesandte Allahs (ﷺ) nahm sie gefangen, ohne zu kämpfen, und der Gesandte Allahs (ﷺ) ließ sie frei. Daraufhin sandte Allah, der Erhabene, herab: ‚Er ist es, der ihre Hände von euch und eure Hände von ihnen im Tal von Mekka zurückhielt‘, bis zum Ende des Verses.“
Anas said “Eighty Meccans came down from the mountain of Al Tan’im against the Prophet(ﷺ) and his Companions at the (time of the) dawn prayer to kill them. The Messenger of Allah(ﷺ) took them captive without fighting and the Messenger of Allah(ﷺ) set them free. Thereupon Allaah Most High sent down “He it is Who averted their hands from you and your hands from them in the valley of Makkah,” till the end of the verse.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Großzügigkeit, einen Gefangenen ohne Lösegeld freizulassenRegarding The Generosity In Freeing A Captive Without Any Ransomباب فِي الْمَنِّ عَلَى الأَسِيرِ بِغَيْرِ فِدَاءٍ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ لأُسَارَى بَدْرٍ " لَوْ كَانَ مُطْعِمُ بْنُ عَدِيٍّ حَيًّا ثُمَّ كَلَّمَنِي فِي هَؤُلاَءِ النَّتْنَى لأَطْلَقْتُهُمْ لَهُ " .
Dschubair ibn Mutʿim berichtete, dass der Prophet (ﷺ) über die bei Badr gefangengenommenen Gefangenen sagte: „Wenn Mutʿim ibn ʿAdī am Leben gewesen wäre und mit mir über diese Unreinen gesprochen hätte, hätte ich sie ihm überlassen.“
Jubair bin Mut’im reported the Prophet (ﷺ) as saying about the prisoners taken at Badr. If Mut’im bin ‘Adi had been alive and spoken to me about these filthy ones, I would have left them for him.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Freikaufen von Gefangenen mit VermögenRegarding Ransoming Captives With Wealthباب فِي فِدَاءِ الأَسِيرِ بِالْمَالِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ فَأَخَذَ - يَعْنِي النَّبِيَّ
ﷺ - الْفِدَاءَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Qur’an 8:67–68{ مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ } إِلَى قَوْلِهِ
Qur’an 8:68{ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنَ الْفِدَاءِ ثُمَّ أَحَلَّ لَهُمُ اللَّهُ الْغَنَائِمَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُسْأَلُ عَنِ اسْمِ أَبِي نُوحٍ فَقَالَ أَيْشٍ تَصْنَعُ بِاسْمِهِ اسْمُهُ اسْمٌ شَنِيعٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي نُوحٍ قُرَادٌ وَالصَّحِيحُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَزْوَانَ .
ʿUmar ibn al-Chattāb sagte: „Während der Schlacht von Badr nahm der Prophet (ﷺ) Lösegeld. Daraufhin sandte Allah, der Erhabene, herab: ‚Es ziemt sich nicht für einen Gesandten, Gefangene zu haben, bis er das Land gründlich unterworfen hat. Ihr trachtet nach den vergänglichen Gütern dieser Welt, Allah aber trachtet nach dem Jenseits.‘ Und Allah ist Erhaben in Seiner Macht und Allweise. Wäre nicht eine frühere Bestimmung von Allah gewesen, hätte euch für das, was ihr an Lösegeld genommen habt, eine schwere Strafe getroffen.“ Danach erklärte Allah die Kriegsbeute für erlaubt.
Abū Dāwūd sagte: „Ich hörte, dass Ahmad ibn Hanbal nach dem Namen von Abū Nūḥ gefragt wurde.“ Er sagte: „Was wollt ihr mit seinem Namen? Sein Name ist ein schlechter.“
Abū Dāwūd sagte: „Der Name von Abū Nūḥ ist Quraḍ. Richtig ist jedoch, dass sein Name ʿAbd ar-Raḥmān ibn Ghazwān ist.“
‘Umar bin Al Khattab said “During the battle of Badr, the Prophet (ﷺ) took ransom”. Thereupon Allaah Most High sent down “It is not fitting for an Apostle that he should have prisoners of war until he hath thoroughly subdued the land. You look on the temporal goods of this world, but Allaah looketh to the Hereafter”. And Allaah is exalted in might and Wise. Had it not been for a previous ordainment from Allaah, a severe penalty would have reached you for the (ransom) that you took. Allaah then made the spoils of war lawful.
Abu Dawud said “I heard that Ahmad bin Hanbal was asked about the name of Abu Nuh”. He said “What will you do with his name? His name is a bad one.
Abu Dawud said “the name of Abu Nuh is Qurad. What is correct is that his name is ‘Abd Al Rahman bin Ghazwan.
Hasan Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Freikaufen von Gefangenen mit VermögenRegarding Ransoming Captives With Wealthباب فِي فِدَاءِ الأَسِيرِ بِالْمَالِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ الْعَيْشِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي الْعَنْبَسِ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ جَعَلَ فِدَاءَ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعَمِائَةٍ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿAbbās:
Der Prophet (ﷺ) setzte am Tag der Schlacht von Badr das Lösegeld für die Menschen aus der vorislamischen Zeit auf vierhundert Dirham pro Person fest.
Narrated Abdullah ibn Abbas:
The Prophet (ﷺ) fixed the ransom of the people of pre-Islamic Arabia at four hundred dirhams per head on the day of the battle of Badr.
Über das Freikaufen von Gefangenen mit VermögenRegarding Ransoming Captives With Wealthباب فِي فِدَاءِ الأَسِيرِ بِالْمَالِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا بَعَثَ أَهْلُ مَكَّةَ فِي فِدَاءِ أَسْرَاهُمْ بَعَثَتْ زَيْنَبُ فِي فِدَاءِ أَبِي الْعَاصِ بِمَالٍ وَبَعَثَتْ فِيهِ بِقِلاَدَةٍ لَهَا كَانَتْ عِنْدَ خَدِيجَةَ أَدْخَلَتْهَا بِهَا عَلَى أَبِي الْعَاصِ . قَالَتْ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ رَقَّ لَهَا رِقَّةً شَدِيدَةً وَقَالَ " إِنْ رَأَيْتُمْ أَنْ تُطْلِقُوا لَهَا أَسِيرَهَا وَتَرُدُّوا عَلَيْهَا الَّذِي لَهَا " . فَقَالُوا نَعَمْ . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَخَذَ عَلَيْهِ أَوْ وَعَدَهُ أَنْ يُخَلِّيَ سَبِيلَ زَيْنَبَ إِلَيْهِ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ وَرَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ " كُونَا بِبَطْنِ يَأْجِجَ حَتَّى تَمُرَّ بِكُمَا زَيْنَبُ فَتَصْحَبَاهَا حَتَّى تَأْتِيَا بِهَا " .
Überliefert von ʿĀʾischa, der Mutter der Gläubigen:
Als die Mekkaner Lösegeld für ihre Gefangenen schickten, sandte Zaynab Vermögen, um Abū al-ʿĀs freizukaufen. Darunter befand sich eine Halskette von ihr, die Khadīǧa besessen und ihr bei ihrer Heirat mit Abū al-ʿĀs geschenkt hatte. Als der Gesandte Allahs ﷺ sie sah, empfand er große Rührung und sagte: „Wenn ihr es für angemessen haltet, ihren Gefangenen für sie freizulassen und ihr zurückzugeben, was ihr gehört, dann tut es.“ Sie sagten: „Ja.“ Der Gesandte Allahs ﷺ traf mit ihm die Vereinbarung, dass er Zaynab zu ihm kommen lassen solle. Dann sandte der Gesandte Allahs ﷺ Zayd ibn Ḥāritha und einen Mann von den Anṣār und sagte: „Wartet im Tal von Yaǧīǧ, bis Zaynab an euch vorbeikommt. Dann begleitet sie und bringt sie zurück.“
Narrated Aisha, Ummul Mu'minin:
When the people of Mecca sent about ransoming their prisoners Zaynab sent some property to ransom Abul'As, sending among it a necklace of hers which Khadijah had had, and (which she) had given to her when she married Abul'As. When the Messenger of Allah (ﷺ) saw it, he felt great tenderness about it and said: If you consider that you should free her prisoner for her and return to her what belongs to her, (it will be well). They said: Yes. The Messenger of Allah (ﷺ) made an agreement with him that he should let Zaynab come to him, and the Messenger of Allah (ﷺ) sent Zayd ibn Harithah and a man of the Ansar (the Helpers) and said: Wait in the valley of Yajij till Zaynab passes you, then you should accompany her and bring her back.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Freikaufen von Gefangenen mit VermögenRegarding Ransoming Captives With Wealthباب فِي فِدَاءِ الأَسِيرِ بِالْمَالِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا عَمِّي، - يَعْنِي سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ - قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَذَكَرَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَعِي مَنْ تَرَوْنَ وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِمَّا السَّبْىَ وَإِمَّا الْمَالَ " . فَقَالُوا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلاَءِ جَاءُوا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ " . فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ " . فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ فَأَخْبَرُوهُمْ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا .
Marwān und al-Miswar ibn Makhrama berichteten, dass, als die Abordnung der Hawāzin zu den Muslimen kam und den Gesandten Allahs ﷺ bat, ihnen ihr Eigentum zurückzugeben, der Gesandte Allahs ﷺ zu ihnen sagte: „Bei mir sind diejenigen, die ihr seht. Die Rede, die mir am liebsten ist, ist diejenige, die wahr ist. Wählt also eines von beiden: entweder die Gefangenen oder das Eigentum.“
Sie sagten: „Wir wählen unsere Gefangenen.“
Der Gesandte Allahs ﷺ erhob sich, pries Allah und sagte dann: „Sodann: Eure Brüder sind reumütig gekommen. Ich bin zu dem Schluss gelangt, dass ich ihnen ihre Gefangenen zurückgeben sollte. Wer von euch bereit ist, die Gefangenen freizulassen, soll entsprechend handeln. Wer aber das behalten möchte, was er hat, bis wir ihm einen Teil der ersten Beute geben, die Allah uns gewährt, der kann dies tun.“
Die Leute sagten: „Wir sind dazu bereit, Gesandter Allahs“, womit sie die Freilassung ihrer Gefangenen meinten.
Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: „Wir können nicht unterscheiden, wer von euch dem zugestimmt hat und wer nicht. Kehrt daher zurück, damit eure Anführer uns über eure Angelegenheit berichten können.“
Daraufhin kehrten die Leute zurück, und ihre Anführer sprachen mit ihnen. Anschließend teilten sie mit, dass sie einverstanden seien und ihre Zustimmung gegeben hätten.
Marwan and Al Miswar bin Makhramah told that when the deputation of the Hawazin came to the Muslims and asked the Messenger of Allah(ﷺ) to return to them their property, the Messenger of Allah(ﷺ) said to them “with me are those whom you see”. The speech dearest to me is the one which is true, so choose (one of the two) either the captives or the property. They said “We choose our captives. The Messenger of Allah(ﷺ) stood up, extolled Allaah and then said “To proceed, your brethren have come repentant I have considered that I should return their captives to them, so let those of you who are willing to release the captives act accordingly, but those who wish to hold on to what they have till we give them some of the first booty Allaah gives us may do so. The people said “We are willing for that (to release their captives), Apostle of Allaah. The Messenger of Allah(ﷺ) said “We cannot distinguish between those of you who have granted that and those who have not , so return till your headmen may tell us about your affair. The people then returned and their headmen spoke to them, then they informed that they were agreeable and had given their permission.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Freikaufen von Gefangenen mit VermögenRegarding Ransoming Captives With Wealthباب فِي فِدَاءِ الأَسِيرِ بِالْمَالِ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ مَسَكَ بِشَىْءٍ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ فَإِنَّ لَهُ بِهِ عَلَيْنَا سِتَّ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَىْءٍ يُفِيئُهُ اللَّهُ عَلَيْنَا " . ثُمَّ دَنَا - يَعْنِي النَّبِيَّ ﷺ - مِنْ بَعِيرٍ فَأَخَذَ وَبَرَةً مِنْ سَنَامِهِ ثُمَّ قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَيْسَ لِي مِنَ الْفَىْءِ شَىْءٌ وَلاَ هَذَا " . وَرَفَعَ أُصْبُعَيْهِ " إِلاَّ الْخُمُسَ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ فَأَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمِخْيَطَ " . فَقَامَ رَجُلٌ فِي يَدِهِ كُبَّةٌ مِنْ شَعْرٍ فَقَالَ أَخَذْتُ هَذِهِ لأُصْلِحَ بِهَا بَرْذَعَةً لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ " . فَقَالَ أَمَّا إِذْ بَلَغَتْ مَا أَرَى فَلاَ أَرَبَ لِي فِيهَا . وَنَبَذَهَا .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿAmr ibn al-ʿĀṣ:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte daraufhin: „Gebt ihnen – den Hawāzin – ihre Frauen und ihre Söhne zurück. Wenn jemand von euch etwas von dieser Beute zurückhält, haben wir für ihn sechs Kamele aus der ersten Beute, die Allah uns gewährt.“
Dann trat der Prophet (ﷺ) zu einem Kamel, nahm ein Haar von dessen Höcker und sagte: „O ihr Menschen, ich erhalte nichts von dieser Beute, nicht einmal dieses“ – während er dabei seine beiden Finger hob –, „außer dem Fünftel, und das Fünftel wird euch zurückgegeben. Gebt daher Fäden und Nadeln ab.“
Ein Mann stand mit einem Büschel Haare in der Hand auf und sagte: „Ich habe dies genommen, um die Decke unter einem Packsattel auszubessern.“
Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Was mir und den Banū al-Muṭṭalib gehört, kannst du behalten.“
Er sagte: „Wenn dies zu dem Ergebnis führt, das ich nun erkenne, habe ich kein Verlangen danach.“
Narrated Abdullah ibn Amr ibn al-'As:
The Messenger of Allah (ﷺ) then said: Return to them (Hawazin) their women and their sons. If any of you withholds anything from this booty, we have six camels for him from the first booty which Allah gives us. The Prophet (ﷺ) then approached a camel, and taking a hair from its hump said: O people, I get nothing of this booty, not even this (meanwhile raising his two fingers) but the fifth, and the fifth is returned to you, so hand over threads and needles. A man got up with a ball of hair in his hand and said: I took this to repair the cloth under a pack-saddle. The Messenger of Allah (ﷺ) said: You can have what belongs to me and to the Banu al-Muttalib. He said: If it produces the result that I now realise, I have no desire for it.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Über den Verbleib des Anführers auf dem Schlachtfeld nach dem Sieg über den FeindRegarding The Leader Remaining At The Battlefield After Victory Over The Enemyباب فِي الإِمَامِ يُقِيمُ عِنْدَ الظُّهُورِ عَلَى الْعَدُوِّ بِعَرْصَتِهِمْ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا غَلَبَ عَلَى قَوْمٍ أَقَامَ بِالْعَرْصَةِ ثَلاَثًا . قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى إِذَا غَلَبَ قَوْمًا أَحَبَّ أَنْ يُقِيمَ بِعَرْصَتِهِمْ ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ يَطْعَنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لأَنَّهُ لَيْسَ مِنْ قَدِيمِ حَدِيثِ سَعِيدٍ لأَنَّهُ تَغَيَّرَ سَنَةَ خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ وَلَمْ يُخْرِجْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ بِأَخَرَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يُقَالُ إِنَّ وَكِيعًا حَمَلَ عَنْهُ فِي تَغَيُّرِهِ .
Abū Talhah sagte: „Wenn der Gesandte Allahs (ﷺ) über ein Volk gesiegt hatte, blieb er drei Nächte auf dem Feld.“ Ibn al-Muthannā sagte: „Wenn er über ein Volk gesiegt hatte, blieb er gern drei Nächte auf dem Feld.“
Abū Dāwūd sagte: „Yaḥyā ibn Saʿīd pflegte diesen Hadith zurückzuweisen, denn er gehört nicht zu seinen frühen Überlieferungen, weil sein Gedächtnis im Alter von fünfundvierzig Jahren nachgelassen hatte. Er überlieferte diesen Hadith in den letzten Tagen seines Lebens.“
Abū Dāwūd sagte: „Es wird gesagt, dass Wakīʿ diesen Hadith von ihm empfing, als sein Gedächtnis bereits nachgelassen hatte.“
Abu Talhah said “When the Messenger of Allah(ﷺ) prevailed on any people, he stayed three nights in the field. Ibn Al Muthanna said “When he prevailed over people, he liked to stay three nights in the field.”
Abu Dawud said “Yahya bin Sa’id used to object to this tradition for this is not from his early traditions because his memory was spoiled at the age of forty five. He narrated this tradition in the last days of his age.”
Abu Dawud said “ It is said that Waki ‘ recived this tradition from him when his memory was spoiled.”
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über die Trennung von GefangenenRegarding Separating Captivesباب فِي التَّفْرِيقِ بَيْنَ السَّبْىِ
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّهُ فَرَّقَ بَيْنَ جَارِيَةٍ وَوَلَدِهَا فَنَهَاهُ النَّبِيُّ ﷺ عَنْ ذَلِكَ وَرَدَّ الْبَيْعَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَمَيْمُونٌ لَمْ يُدْرِكْ عَلِيًّا قُتِلَ بِالْجَمَاجِمِ وَالْجَمَاجِمُ سَنَةُ ثَلاَثٍ وَثَمَانِينَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَالْحَرَّةُ سَنَةُ ثَلاَثٍ وَسِتِّينَ وَقُتِلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ سَنَةَ ثَلاَثٍ وَسَبْعِينَ .
Überliefert von ʿAlī ibn Abī Tālib:
ʿAlī trennte eine Sklavin von ihrem Kind. Der Prophet (ﷺ) verbot dies und ließ die Kaufgeschäfte rückgängig machen.
Abū Dāwūd sagte: Der Überlieferer Maimūn ibn Abī Schaib traf ʿAlī nicht. Er (Maimūn) wurde im Kampf von Dschamadschim im Jahr 83 n. H. getötet.
Abū Dāwūd sagte: Der Kampf von al-Harra fand im Jahr 63 n. H. statt, und Ibn az-Zubair wurde im Jahr 73 n. H. getötet.
Narrated Ali ibn AbuTalib:
Ali separated between a slave-girl and her child. The Prophet (ﷺ) prohibited it and made the sale transactions withdrawn.
Abu Dawud said: The narrator Maimun (b. Abi Shaib) did not meet 'Ali. He (Maimun) was killed in the battle of Jamajim in 83 A.H.
Abu Dawud said: The battle of Harrah took place in 63 A.H., and Ibn al-Zubair was killed in 73 A.H.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Die Erlaubnis zur Trennung im Fall derjenigen (Gefangenen), die die Pubertät erreicht habenThe Permissiong To Separate In The Case Of Those (Captives) Who Reached Pubertyباب الرُّخْصَةِ فِي الْمُدْرِكِينَ يُفَرَّقُ بَيْنَهُمْ
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، خَرَجْنَا مَعَ أَبِي بَكْرٍ وَأَمَّرَهُ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَغَزَوْنَا فَزَارَةَ فَشَنَنَّا الْغَارَةَ ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى عُنُقٍ مِنَ النَّاسِ فِيهِ الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَقَامُوا فَجِئْتُ بِهِمْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فِيهِمُ امْرَأَةٌ مِنْ فَزَارَةَ وَعَلَيْهَا قِشْعٌ مِنْ أَدَمٍ مَعَهَا بِنْتٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ لِي " يَا سَلَمَةُ هَبْ لِيَ الْمَرْأَةَ " . فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا . فَسَكَتَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنَ الْغَدِ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي السُّوقِ فَقَالَ " يَا سَلَمَةُ هَبْ لِيَ الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا وَهِيَ لَكَ . فَبَعَثَ بِهَا إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ وَفِي أَيْدِيهِمْ أَسْرَى فَفَادَاهُمْ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ .
Salamah sagte: „Wir zogen mit Abū Bakr auf einen Feldzug. Der Gesandte Allahs ﷺ ernannte ihn zu unserem Befehlshaber. Wir griffen die Fāzārah an und nahmen sie von allen Seiten gefangen. Dann sah ich eine Gruppe von Menschen, zu der Kinder und Frauen gehörten. Ich schoss einen Pfeil auf sie, doch er fiel zwischen sie und den Berg. Sie blieben stehen, und ich brachte sie zu Abū Bakr. Unter ihnen befand sich eine Frau aus Fāzārah. Sie trug ein Fell über sich, und bei ihr war ihre Tochter, die schönste der Araberinnen. Abū Bakr gab mir ihre Tochter als Belohnung. Ich kehrte nach Medina zurück. Der Gesandte Allahs ﷺ begegnete mir und sagte zu mir: ‚Gib mir die Frau, Salamah.‘ Ich sagte zu ihm: ‚Ich schwöre bei Allah, sie gefällt mir, und ich habe noch nicht einmal ihr Gewand gelöst.‘ Er schwieg. Als der nächste Tag anbrach, begegnete mir der Gesandte Allahs ﷺ auf dem Markt und sagte zu mir: ‚Gib mir die Frau, Salamah, bei Allah, dein Vater!‘ Ich sagte: ‚O Gesandter Allahs, ich habe ihr Gewand noch nicht gelöst. Ich schwöre bei Allah, nun gehört sie dir.‘ Er schickte sie zu den Menschen von Mekka, die einige Muslime als Gefangene in ihrer Gewalt hatten. Diese ließen sie für diese Frau frei.“
Salamah said “We went out (on an expedition) with Abu Bakr. The Messenger of Allah(ﷺ) appointed him commander over us. We attacked Fazarah and took them from all sides. I then saw a group of people which contained children and women. I shot an arrow towards them, but it fell between them and the mountain. They stood; I brought them to Abu Bakr. There was among them a woman of Fazarah. She wore a skin over her and her daughter who was the most beautiful of the Arabs was with her. Abu Bakr gave her daughter to me as a reward. I came back to Madeenah. The Messenger of Allah(ﷺ) met me and said to me “Give me the woman, Salamah. I said to him, I swear by Allaah, she is to my liking and I have not yet untied he garment. He kept silence, and when the next day came the Messenger of Allah(ﷺ) met me in the market and said to me “Give me the woman, Salamah, by Allaah, your father. I said the Messenger of Allah, I have not yet untied her garment. I swear by Allaah, she is now yours. He sent her to the people of Makkah who had (some Muslims) prisoners in their hands. They released them for this woman.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Vermögen der Muslime, das der Feind erbeutet und dessen Eigentümer es anschließend unter der Kriegsbeute wiederfindetRegarding Muslims Wealth That The Enemy Acquires, Then Its Owner Finds In Among The Spoilsباب فِي الْمَالِ يُصِيبُهُ الْعَدُوُّ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ يُدْرِكُهُ صَاحِبُهُ فِي الْغَنِيمَةِ
حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ سُهَيْلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي زَائِدَةَ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ غُلاَمًا، لاِبْنِ عُمَرَ أَبَقَ إِلَى الْعَدُوِّ فَظَهَرَ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ فَرَدَّهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى ابْنِ عُمَرَ وَلَمْ يُقْسَمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ غَيْرُهُ رَدَّهُ عَلَيْهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ .
Überliefert von ʿAbdullah ibn ʿUmar:
Nāfiʿ sagte: Ein Sklave Ibn ʿUmars lief zum Feind über. Dann besiegten die Muslime sie, und der Gesandte Allahs (ﷺ) gab ihn Ibn ʿUmar zurück; er wurde nicht als Teil der Beute verteilt.
Abū Dāwūd sagte: Die anderen Überlieferer sagten: Khālid ibn al-Walīd gab ihn ihm, also Ibn ʿUmar, zurück.
Narrated Abdullah ibn Umar:
Nafi' said that a slave of Ibn Umar ran away to the enemy, and then the Muslims overpowered them. The Messenger of Allah (ﷺ) returned him to Ibn Umar and that was not distributed (as a part of booty).
Abu Dawud said: The other narrators said: Khalid b. al-Walid returned him to him (Ibd 'Umar).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Über das Vermögen der Muslime, das der Feind erbeutet und dessen Eigentümer es anschließend unter der Kriegsbeute wiederfindetRegarding Muslims Wealth That The Enemy Acquires, Then Its Owner Finds In Among The Spoilsباب فِي الْمَالِ يُصِيبُهُ الْعَدُوُّ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ يُدْرِكُهُ صَاحِبُهُ فِي الْغَنِيمَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ ذَهَبَ فَرَسٌ لَهُ فَأَخَذَهَا الْعَدُوُّ فَظَهَرَ عَلَيْهِمُ الْمُسْلِمُونَ فَرُدَّ عَلَيْهِ فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ . وَأَبَقَ عَبْدٌ لَهُ فَلَحِقَ بِأَرْضِ الرُّومِ فَظَهَرَ عَلَيْهِمُ الْمُسْلِمُونَ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بَعْدَ النَّبِيِّ ﷺ .
Nāfiʿ sagte, dass ein Pferd von Ibn ʿUmar weggelaufen war und der Feind es erbeutete. Die Muslime überwältigten sie, und Chālid ibn al-Walīd gab es ihm nach dem Tod des Propheten ﷺ zurück.
Nafi said that a horse of Ibn ‘Umar went away and the enemy seized it. The Muslims overpowered them. Khalid bin Walid returned it to him after the Prophet (ﷺ).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
