Für denjenigen, der den Gebetsruf hört, ist es verpflichtend, zur Moschee zu kommen.It is obligatory for the one who hears the call to prayer to come to the masjidباب يَجِبُ إِتْيَانُ الْمَسْجِدِ عَلَى مَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ، كُلُّهُمْ عَنْ مَرْوَانَ الْفَزَارِيِّ، - قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا الْفَزَارِيُّ، - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَصَمِّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ﷺ رَجُلٌ أَعْمَى فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى الْمَسْجِدِ . فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُرَخِّصَ لَهُ فَيُصَلِّيَ فِي بَيْتِهِ فَرَخَّصَ لَهُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ فَقَالَ " هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلاَةِ " . فَقَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَأَجِبْ " .
Abu Huraira berichtete: Ein blinder Mann kam zum Gesandten Allahs (ﷺ) und sagte: „Gesandter Allahs, ich habe niemanden, der mich zur Moschee führt.“ Daraufhin bat er den Gesandten Allahs (ﷺ) um die Erlaubnis, das Gebet in seinem Haus zu verrichten. Er (der edle Prophet) erteilte ihm die Erlaubnis. Als der Mann sich daraufhin abwandte, rief er ihn zurück und sagte: „Hörst du den Gebetsruf?“ Er sagte: „Ja.“ Daraufhin sagte er (der Prophet (ﷺ)): „Dann folge ihm.“
Abu Huraira reported: There came to the Messenger of Allah (ﷺ) a blind man and said: Messenger of Allah, I have no one to guide me to the mosque. He, therefore, asked. Allah's Messenger (ﷺ) permission to say prayer in his house. He (tee Holy Prophet) granted him permission. Then when the man turned away he called him and said: Do you hear the call to prayer? He said: Yes. He (the Prophet (ﷺ) then) said: Respond to it.
Sahih (Sunnah.com)
Das Gebet in der Gemeinschaft gehört zu den Sunan der Rechtleitung.Prayer in congregation is one of the sunnah of guidanceباب صَلاَةُ الْجَمَاعَةِ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنِ الصَّلاَةِ إِلاَّ مُنَافِقٌ قَدْ عُلِمَ نِفَاقُهُ أَوْ مَرِيضٌ إِنْ كَانَ الْمَرِيضُ لَيَمْشِي بَيْنَ رَجُلَيْنِ حَتَّى يَأْتِيَ الصَّلاَةَ - وَقَالَ - إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَلَّمَنَا سُنَنَ الْهُدَى وَإِنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى الصَّلاَةَ فِي الْمَسْجِدِ الَّذِي يُؤَذَّنُ فِيهِ .
ʿAbdullah (ibn Masʿūd) überlieferte: Ich habe die Zeit erlebt, in der niemand dem Gebet fernblieb außer einem Heuchler, dessen Heuchelei bekannt war, oder einem Kranken. Wenn ein Kranker jedoch zwischen zwei Personen gehen konnte (das heißt, mit der Hilfe zweier Personen, jeweils einer an jeder Seite), kam er zum Gebet. Und er sagte ferner: Der Gesandte Allahs (ﷺ) lehrte uns die Wege der Rechtleitung; dazu gehört das Gebet in der Moschee, in der der Adhān ausgerufen wird.
'Abdullah (b. Mas'ud) reported: I have seen the time when no one stayed away from prayer except a hypocrite, whose hypocrisy was well known, or a sick man, but if a sick man could walk between two persons (i.e. with the help of two persons with one on each side) he would come to prayer. And (further) said: The Messenger of Allah (ﷺ) taught us the paths of right guidance, among which is prayer in the mosque in which the Adhan is called.
Sahih (Sunnah.com)
Das Gebet in der Gemeinschaft gehört zu den Sunan der Rechtleitung.Prayer in congregation is one of the sunnah of guidanceباب صَلاَةُ الْجَمَاعَةِ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ أَبِي الْعُمَيْسِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الأَقْمَرِ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ غَدًا مُسْلِمًا فَلْيُحَافِظْ عَلَى هَؤُلاَءِ الصَّلَوَاتِ حَيْثُ يُنَادَى بِهِنَّ فَإِنَّ اللَّهَ شَرَعَ لِنَبِيِّكُمْ ﷺ سُنَنَ الْهُدَى وَإِنَّهُنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى وَلَوْ أَنَّكُمْ صَلَّيْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ كَمَا يُصَلِّي هَذَا الْمُتَخَلِّفُ فِي بَيْتِهِ لَتَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ وَلَوْ تَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ لَضَلَلْتُمْ وَمَا مِنْ رَجُلٍ يَتَطَهَّرُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يَعْمِدُ إِلَى مَسْجِدٍ مِنْ هَذِهِ الْمَسَاجِدِ إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خَطْوَةٍ يَخْطُوهَا حَسَنَةً وَيَرْفَعُهُ بِهَا دَرَجَةً وَيَحُطُّ عَنْهُ بِهَا سَيِّئَةً وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنْهَا إِلاَّ مُنَافِقٌ مَعْلُومُ النِّفَاقِ وَلَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يُؤْتَى بِهِ يُهَادَى بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ حَتَّى يُقَامَ فِي الصَّفِّ .
ʿAbdullah (Ibn Masʿūd) berichtete: Wer Allah morgen als Muslim begegnen möchte, soll diese Gebete beharrlich verrichten, wenn zu ihnen gerufen wird; denn Allah hat für euren Propheten die Wege der Rechtleitung festgelegt, und diese Gebete gehören zu den Wegen der Rechtleitung. Wenn ihr in euren Häusern beten würdet, wie dieser Mann, der sich vom Gebet fernhält und in seinem Haus betet, würdet ihr die Praxis eures Propheten aufgeben; und wenn ihr die Praxis eures Propheten aufgeben würdet, würdet ihr in die Irre gehen. Kein Mann reinigt sich und vollzieht diese Reinigung gründlich, begibt sich dann zu einer dieser Moscheen, ohne dass Allah ihm für jeden Schritt, den er tut, eine gute Tat aufschreibt, ihn dafür um eine Rangstufe erhöht und ihm dafür eine Sünde tilgt. Ich habe noch die Zeit erlebt, in der sich niemand davon fernhielt außer einem Heuchler, dessen Heuchelei bekannt war. Ein Mann wurde sogar, von zwei Männern gestützt, wegen seiner Schwäche schwankend herbeigebracht, bis er in die Reihe gestellt wurde.
Abdullah (b. Mas'ud) reported: He who likes to meet Allah tomorrow as Muslim, he should persevere in observing these prayers, when a call is announced for them, for Allah has laid down for your Prophet the paths of right guidance, and these (prayers) are among the paths of right guidance. If you were to pray in your houses as this man why stays away (from the mosque) prays in his house, you would abandon the practice of your Prophet, and if you were to abandon the practice of your Prophet, you would go astray. No man purifies himself, doing it well, then makes for one of those mosques without Allah recording a blessing for him for every step he takes raising him a degree for it, and effacing a sin from him for it. I have seen the time when no one stayed away from it, except a hypocrite, who was well known for his hypocrisy, whereas a man would be brought swaying (due to weakness) between two men till he was set up in a row.
Sahih (Sunnah.com)
Das Verbot, die Moschee zu verlassen, sobald der Mu’adhdhin den Adhān ausgerufen hatThe prohibition of leaving the masjid once the Mu’adhdhin has called the Adhanباب النَّهْىِ عَنِ الْخُرُوجِ، مِنَ الْمَسْجِدِ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُهَاجِرِ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا فِي الْمَسْجِدِ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْمَسْجِدِ يَمْشِي فَأَتْبَعَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ بَصَرَهُ حَتَّى خَرَجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ ﷺ .
Abu Schaʿthāʾ berichtete: Während wir mit Abu Huraira in einer Moschee saßen, ging ein Mann aus der Moschee hinaus, nachdem zum Gebet gerufen worden war. (Ein Mann stand in der Moschee auf und ging fort.) Abu Huraira folgte ihm mit seinen Blicken, bis er die Moschee verlassen hatte. Darauf sagte Abu Huraira: Dieser Mann hat Abu l-Qāsim (Muhammad) (ﷺ) widersprochen.
Abu Sha'tha' reported: While we were sitting with Abu Huraira in a mosque a man went out of the mosque after the call to prayer had been announced. (A man stood up in the mosque and set off.) Abu Huraira's eyes followed him till he went out of the mosque. Upon this Abu Huraira said: This man has disobeyed Abu'l- Qasim (Muhammad) (ﷺ).
Sahih (Sunnah.com)
Das Verbot, die Moschee zu verlassen, sobald der Mu’adhdhin den Adhān ausgerufen hatThe prohibition of leaving the masjid once the Mu’adhdhin has called the Adhanباب النَّهْىِ عَنِ الْخُرُوجِ، مِنَ الْمَسْجِدِ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - هُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ - عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ الْمُحَارِبِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، وَرَأَى، رَجُلاً يَجْتَازُ الْمَسْجِدَ خَارِجًا بَعْدَ الأَذَانِ فَقَالَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ ﷺ .
Abū Schaʿthāʾ al-Muḥāribī überlieferte von seinem Vater, der sagte: Ich hörte es von Abū Huraira, dass er eine Person sah, die die Moschee verließ, nachdem zum Gebet gerufen worden war. Daraufhin bemerkte er: Dieser Mann widersetzte sich Abū l-Qāsim (ﷺ).
Abu Sha'tha' al-Muharibi reported on the authority of his father, who said: I heard it from Abu Huraira that he saw a person getting out of the mosque after the call to prayer had been announced. Upon this he remarked: This (man) disobeyed Abu'l-Qasim (ﷺ).
Sahih (Sunnah.com)
Der Vorzug des Verrichtens des ʿIschāʾ- und Subh-Gebets in der GemeinschaftThe virtue of praying `Isha and Subh in congregationباب فَضْلِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي جَمَاعَةٍ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ، قَالَ دَخَلَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ الْمَسْجِدَ بَعْدَ صَلاَةِ الْمَغْرِبِ فَقَعَدَ وَحْدَهُ فَقَعَدْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " مَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ اللَّيْلِ وَمَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا صَلَّى اللَّيْلَ كُلَّهُ " .
ʿAbd ar-Rahmān b. ʿAbd ʿAmr berichtete: ʿUthmān b. ʿAffān (verrichtete das Abendgebet in der Moschee und setzte sich allein hin. Auch ich setzte mich allein zu ihm, worauf er sagte: 0, mein Neffe, ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: Wer das ʿIschāʾ-Gebet in Gemeinschaft verrichtet, dem ist es, als hätte er bis Mitternacht gebetet, und wer das Morgengebet in Gemeinschaft verrichtet, dem ist es, als hätte er die ganze Nacht gebetet.
'Abd al-Rahman b. Abd 'Amr reported: 'Uthman b. 'Affan (narrated the mosque after evening prayer and sat alone. I also sat alone with him, so he said: 0, son of my brother, I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: He who observed the 'Isha' prayer in congregation, it was as if he prayed up to midnight, and he who prayed the morning prayer in congregation, it was as if he prayed the whole night.
Sahih (Sunnah.com)
Der Vorzug des Verrichtens des ʿIschāʾ- und Subh-Gebets in der GemeinschaftThe virtue of praying `Isha and Subh in congregationباب فَضْلِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي جَمَاعَةٍ
وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسَدِيُّ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي سَهْلٍ، عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ .
Dieser Hadith wurde über die Überliefererkette von Abū Sahl ʿUthmān ibn Ḥakīm überliefert.
This hadith has been narrated by the chain of transmitters by Abu Sahl 'Uthman b. Hakim.
Sahih (Sunnah.com)
Der Vorzug des Verrichtens des ʿIschāʾ- und Subh-Gebets in der GemeinschaftThe virtue of praying `Isha and Subh in congregationباب فَضْلِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي جَمَاعَةٍ
وَحَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَيُدْرِكَهُ فَيَكُبَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Dschundub ibn ʿAbdullāh berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer das Morgengebet in der Gemeinschaft verrichtet, steht wahrlich unter dem Schutz Allahs. Es kann niemals geschehen, dass Allah von euch wegen des Schutzes, den Er gewährt, etwas fordert und man es Ihm nicht gewährt. Dann würde Er ihn in das Höllenfeuer werfen.“
Jundab b. 'Abdullah reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: He who prayed the morning prayer (in congregation) he is in fact under the protection of Allah. And it can never happen that Allah should demand anything from you in connection with the protection (that He guarantees) and one should not get it. He would then throw him in the fire of Hell.
Sahih (Sunnah.com)
Der Vorzug des Verrichtens des ʿIschāʾ- und Subh-Gebets in der GemeinschaftThe virtue of praying `Isha and Subh in congregationباب فَضْلِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي جَمَاعَةٍ
وَحَدَّثَنِيهِ يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا الْقَسْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ صَلَّى صَلاَةَ الصُّبْحِ فَهْوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَإِنَّهُ مَنْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ يُدْرِكْهُ ثُمَّ يَكُبَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Anas ibn Sīrīn überlieferte: Ich hörte Dschundab ibn Qasrī sagen, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer das Morgengebet in der Gemeinschaft verrichtet, steht wahrlich unter dem Schutz Allahs. Es kann niemals geschehen, dass Allah eine Forderung in Bezug auf den Schutz stellt, den Er gewährt, und sie nicht erfüllt bekommt; denn wenn Er etwas hinsichtlich Seines Schutzes fordert, gewährt Er es ihm gewiss. Dann schleudert Er ihn mit dem Gesicht voran ins Höllenfeuer.“
Anas b. Sirin reported: I heard Jundab b. Qasri saying that the Messenger of Allah (ﷺ) said: He who observed the morning prayer (in congregation), he is in fact under the protection of Allah and it never happens that Allah should make a demand in connection with the protection (that He guarantees and should not get it) for when he asks for anything in relation to His protection, he definitely secures it. He then throws him flatly in the Hell-fire.
Sahih (Sunnah.com)
Der Vorzug des Verrichtens des ʿIschāʾ- und Subh-Gebets in der GemeinschaftThe virtue of praying `Isha and Subh in congregationباب فَضْلِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي جَمَاعَةٍ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ هَارُونَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِهَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ " فَيَكُبَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Dieser Hadith wurde von Dschundub ibn Sufyān vom Gesandten Allahs (ﷺ) mit derselben Überliefererkette überliefert, jedoch wurde darin nicht erwähnt: „Er würde ihn ins Feuer werfen.“
This hadith has been narrated by Jundab b. Sufyan in from the Messenger of Allah (ﷺ) with the same chain of transmitters, but this has not been mentioned:" He would throw him in fire."
Sahih (Sunnah.com)
Erlaubnis, bei Vorliegen eines Entschuldigungsgrundes dem Gemeinschaftsgebet fernzubleibenConcession allowing one to not attend the congregation if there is an excuseباب الرُّخْصَةِ فِي التَّخَلُّفِ عَنِ الْجَمَاعَةِ، بِعُذْرٍ
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيَّ، حَدَّثَهُ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي وَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي مُصَلًّى . فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكِ " . قَالَ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَكَبَّرَ فَقُمْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ - قَالَ - وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ لَهُ - قَالَ - فَثَابَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ حَوْلَنَا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ ذَوُو عَدَدٍ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لاَ تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ " . قَالَ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ فَإِنَّمَا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ لِلْمُنَافِقِينَ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ - وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ - عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ .
Mahmud b. ar-Rabīʿ berichtete, dass ʿItbān b. Mālik, der zu den Gefährten des Gesandten Allahs (ﷺ) gehörte, an der (Schlacht von) Badr teilnahm und zu den Ansār (von Medina) zählte, erzählte: Er kam zum Gesandten Allahs (ﷺ) und sagte: „Gesandter Allahs, ich habe mein Augenlicht verloren und leite mein Volk im Gebet. Wenn ein heftiger Regen fällt, entsteht anschließend ein Wasserstrom in dem Tal, das zwischen mir und ihnen liegt, und ich kann unmöglich zu ihrer Moschee gehen und sie im Gebet leiten. Gesandter Allahs, ich bitte dich inständig, zu kommen und an einem Gebetsplatz (in meinem Haus) zu beten, damit ich ihn anschließend als Gebetsplatz benutzen kann.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „So Allah will, werde ich dies bald tun.“ ʿItbān sagte: „Am folgenden Tag, als der Morgen anbrach, kam der Gesandte Allahs zusammen mit Abū Bakr as-Siddīq, und der Gesandte Allahs (ﷺ) bat um Erlaubnis, (das Haus) zu betreten. Ich erteilte ihm die Erlaubnis, und er setzte sich nach seinem Eintreten nicht, sondern sagte: ‚An welcher Stelle in deinem Haus möchtest du, dass ich bete?‘ Ich (ʿItbān b. Mālik) zeigte auf eine Ecke im Haus. Der Gesandte Allahs (ﷺ) stellte sich dort zum Gebet auf und sprach Allahu akbar (Allah ist der Größte) als Ausdruck für den Beginn des Gebets. Auch wir stellten uns hinter ihn, und er betete zwei Rakʿahs und sprach anschließend den Friedensgruß (zum Abschluss des Gebets). Wir hielten ihn (den Propheten) wegen des Fleischgerichts zurück, das wir für ihn zubereitet hatten. Die Bewohner der benachbarten Häuser kamen, und so versammelte sich eine große Gesellschaft in (unserem Haus). Einer von ihnen sagte: ‚Wo ist Mālik b. Dukhshun?‘ Darauf bemerkte einer von ihnen: ‚Er ist ein Heuchler; er liebt Allah und Seinen Gesandten nicht.‘ Da sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): ‚Sagt das nicht über ihn. Seht ihr denn nicht, dass er „Lā ilāha illallāh“ (Es gibt keinen Gott außer Allah) spricht und dadurch Allahs Wohlgefallen sucht?‘ Sie sagten: ‚Allah und Sein Gesandter wissen es am besten.‘ Einer der Anwesenden sagte: ‚Wir sehen seine Zuneigung und sein Wohlwollen nur gegenüber den Heuchlern.‘ Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ) erneut: ‚Wahrlich, Allah hat das Feuer für denjenigen verboten, der sagt: „Es gibt keinen Gott außer Allah“ und dadurch Allahs Wohlgefallen sucht.‘ Ibn Schihāb sagte: ‚Ich fragte Husain b. Muhammad al-Ansārī (er war einer der Anführer der Banū Salīm) nach dem Hadith, den Mahmud b. Rabīʿ überliefert hatte, und er bestätigte ihn.‘
Mahmud b. al-Rabi' reported that 'Ibn b. Malik, who was one of the Companions of the Messenger of Allah (ﷺ) and who participated in the (Battle of) Badr and was among the Ansar (of Medina), told that he came to the Messenger of Allah (ﷺ) and said: Messenger of Allah, I have lost my eyesight and I lead my people in prayer. When there is a downpour there is then a current (of water) in the valley that stands between me and them and I find it impossible to go to their mosque and lead them in prayer. Messenger of Allah, I earnestly beg of you that you should come and observe prayer at a place of worship (in my house) so that I should then use it as a place of worship. The Messenger of Allah (ﷺ) said: Well, it God so wills. I would soon do so. 'Itban said: On the following day when the day dawned, the Messenger of Allah (may peace he upon him) came along with Abu Bakr at-Siddiq, and the Messenger of Allah (ﷺ) asked permission (to get into the house). I gave him the permission, and be did not sit after entering the house, when he said: At what place in your house you desire me to say prayer? I ('Itban b. Malik) said: I pointed to a corner in the house, The Messenger of Allah (ﷺ) stood (at that place for prayer) and pronounced Allah-o-Akbar (Allah is the Greatest) (as an expression for the commencement of prayer). We too stood behind him, and he said two rak'ahs and then pronounced salutation (marking the end of the prayer). We detained him (the Holy Prophet) for the meat curry we had prepared for, him. The people of the neighbouring houses came and thus there was a good gathering in (our house). One of them said: Where is Malik b. Dukhshun? Upon this one of them remarked: He is a hypocrite; he does not love Allah and His Messenger. Thereupon the Messenger of Allah (ﷺ) said: Do not say so about him. Don't you see that he utters La ilaha ill-Allah (There is no god but Allah) and seeks the pleasure of Allah through it? They said: Allah and His Messenger know beet. One (among the audience) said: We see his inclination and wellwishing for hypocrites only. Upon this the Messenger of Allah' (ﷺ) again said: Verily Allah has forbidden the Fire for one who says: There is no god but Allah, thereby seeking Allah's pleasure. Ibn Shihab said: I asked Husain b. Muhammad al-Ansar (he was one of the leaders of Banu Salim) about the hadith transmitted by Mahmud b. Rabi' and he testified it.
Sahih (Sunnah.com)
Erlaubnis, bei Vorliegen eines Entschuldigungsgrundes dem Gemeinschaftsgebet fernzubleibenConcession allowing one to not attend the congregation if there is an excuseباب الرُّخْصَةِ فِي التَّخَلُّفِ عَنِ الْجَمَاعَةِ، بِعُذْرٍ
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ رَبِيعٍ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ أَوِ الدُّخَيْشِنِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَفَرًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ مَا قُلْتَ - قَالَ - فَحَلَفْتُ إِنْ رَجَعْتُ إِلَى عِتْبَانَ أَنْ أَسْأَلَهُ - قَالَ - فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ وَهُوَ إِمَامُ قَوْمِهِ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ . قَالَ الزُّهْرِيُّ ثُمَّ نَزَلَتْ بَعْدَ ذَلِكَ فَرَائِضُ وَأُمُورٌ نُرَى أَنَّ الأَمْرَ انْتَهَى إِلَيْهَا فَمَنِ اسْتَطَاعَ أَنْ لاَ يَغْتَرَّ فَلاَ يَغْتَرَّ .
ʿItbān ibn Mālik berichtete: Ich kam zum Gesandten Allahs (ﷺ), und der Rest des Hadiths ist derselbe wie zuvor überliefert, außer dass ein Mann fragte: „Wo ist Mālik ibn Dukhshun oder Dukhaischin?“ Außerdem fügte Maḥmūd hinzu: „Ich erzählte diesen Hadith vielen Menschen, unter ihnen auch Abū Ayyūb al-Anṣārī, der sagte: ‚Ich kann mir nicht vorstellen, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) es so gesagt haben soll, wie du es berichtest.‘“
Der Überlieferer sagte: „Ich schwor, dass ich, wenn ich jemals zu ʿItbān gehen würde, ihn danach fragen würde. So ging ich zu ihm und fand ihn als einen sehr alten Mann vor, der sein Augenlicht verloren hatte; dennoch war er der Imam der Menschen. Ich setzte mich neben ihn und fragte ihn nach diesem Hadith, und er überlieferte ihn auf dieselbe Weise, wie er ihn beim ersten Mal überliefert hatte.
Danach wurden noch viele weitere Pflichten und Anordnungen offenbart, die wir als erfüllt ansehen. Wer also nicht getäuscht werden will, der wird nicht getäuscht werden.“
'Itban b. Malik reported: I came to the Messenger of Allah (ﷺ) and the rest of the hadith is the same as narrated (above) except this that a man said: Where is Malik b. Dukhshun or Dukhaishin, and also made this addition that Mahmud said: I narrated this ver hadith to many people and among them was Abu Ayyub al-Ansari who said: I cannot think that the Messenger of Allah (ﷺ) could have said so as you say. He (the narrator) said: I took an oath that if I ever go to 'Itban. I would ask him about it. So I went to him and found him to be a very aged man, having lost his eyesight, but he was the Imam of the people. I sat by his side and asked about this hadith and he narrated it In the same way as he had narrated it for the first time. Then so many other obligatory acts and commands were revealed which we see having been completed. So he who wants that he should not be deceived would not be deceived.
Sahih (Sunnah.com)
Erlaubnis, bei Vorliegen eines Entschuldigungsgrundes dem Gemeinschaftsgebet fernzubleibenConcession allowing one to not attend the congregation if there is an excuseباب الرُّخْصَةِ فِي التَّخَلُّفِ عَنِ الْجَمَاعَةِ، بِعُذْرٍ
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، قَالَ إِنِّي لأَعْقِلُ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ دَلْوٍ فِي دَارِنَا . قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَصَرِي قَدْ سَاءَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ إِلَى قَوْلِهِ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ وَحَبَسْنَا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَلَى جَشِيشَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ زِيَادَةِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ .
Mahmud ibn Rabiʿ berichtete: Ich erinnere mich noch gut daran, wie der Gesandte Allahs ﷺ aus einem Eimer unseres Hauses Wasser in seinen Mund nahm und es wieder ausspuckte. Mahmud sagte: „ʿItban ibn Malik erzählte mir, dass er gesagt hatte: ‚O Gesandter Allahs, ich habe mein Augenlicht verloren.‘“ Der übrige Hadith ist bis zu den Worten derselbe: „Er leitete uns im Gebet mit zwei Rakʿahs und wir hielten den Gesandten Allahs ﷺ zurück, um ihm den Brei zu servieren, den wir für ihn zubereitet hatten.“ Was danach folgt, wird in dem Zusatz von Yunus und Maʿmar nicht erwähnt.
Mahmud b. Rabi' reported: I well remember the disgorge of the Messenger of Allah (ﷺ) that he did (with water) from a bucket of our house. Mahmud said: 'Itban b. Malik narrated it to me that he had said: Messenger of Allah, I have lost my eyesight, and the rest of the hadith is the same up to these words:" He led us in two rak'ahs of prayer and we detained the Messenger of Allah (ﷺ) for serving him the pudding that we had prepared for him," and no mention has been made of what follows next from the addition made by Yunus and Ma'mar.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَدَّتَهُ، مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ " قُومُوا فَأُصَلِّيَ لَكُمْ " . قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدِ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ .
Anas b. Malik berichtete, dass seine Großmutter Mulaika den Gesandten Allahs (ﷺ) zu einem Mahl einlud, das sie zubereitet hatte. Er (der edle Prophet) aß davon und sagte dann: „Steht auf, damit ich das Gebet verrichte (um euch zu segnen).“ Anas b. Malik sagte: „Ich stand auf einer Matte (die uns gehörte), die aufgrund ihres langen Gebrauchs dunkel geworden war. Ich besprengte sie mit Wasser (um sie weich zu machen), und der Gesandte Allahs (ﷺ) stellte sich darauf. Ich und ein Waisenkind bildeten hinter ihm (dem edlen Propheten) eine Reihe, und die alte Frau stand hinter uns. Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete uns in einem Gebet aus zwei Rakʿahs und kehrte dann zurück.“
Anas b. Malik reported that his grandmother, Mulaika, invited the Messenger of Allah (ﷺ) to a dinner which she had prepared. He (the Holy Prophet) ate out of that and then said: Stand up so that I should observe prayer (in order to bless) you Anas b. Malik said: I stood up on a mat (belonging to us) which had turned dark on account of its long use. I sprinkled water over it (in order to soften it), and the Messenger of Allah (ﷺ) stood upon it, and I and an orphan formed a row behind him (the Holy Prophet) and the old woman was behind us, and the Messenger of Allah (ﷺ) led us in two rak'ahs of prayer and then went back.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ شَيْبَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَحْسَنَ النَّاسِ خُلُقًا فَرُبَّمَا تَحْضُرُ الصَّلاَةُ وَهْوَ فِي بَيْتِنَا فَيَأْمُرُ بِالْبِسَاطِ الَّذِي تَحْتَهُ فَيُكْنَسُ ثُمَّ يُنْضَحُ ثُمَّ يَؤُمُّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَنَقُومُ خَلْفَهُ فَيُصَلِّي بِنَا وَكَانَ بِسَاطُهُمْ مِنْ جَرِيدِ النَّخْلِ .
Anas ibn Mālik überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) unter den Menschen den besten Charakter hatte. Manchmal kam die Gebetszeit, während er sich in unserem Haus befand. Dann ließ er die Matte, auf der er gesessen hatte, ausbreiten. Sie wurde entstaubt und anschließend mit Wasser besprengt. Danach leitete der Gesandte Allahs (ﷺ) das Gebet, und wir standen hinter ihm. Diese Matte bestand aus Dattelpalmenblättern.
Anas b. Malik reported that the Messenger of Allah (ﷺ) wits the best among people in character. On occasions, the time of prayer would come while he was in our house. He would then order to spread the mat lying under him. That was dusted and then water was sprinkled over it. The Messenger of Allah (ﷺ) then led the prayer and we stood behind him, and that mat was made of the leaves of date-palm.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ ﷺ عَلَيْنَا وَمَا هُوَ إِلاَّ أَنَا وَأُمِّي وَأُمُّ حَرَامٍ خَالَتِي فَقَالَ " قُومُوا فَلأُصَلِّيَ بِكُمْ " . فِي غَيْرِ وَقْتِ صَلاَةٍ فَصَلَّى بِنَا . فَقَالَ رَجُلٌ لِثَابِتٍ أَيْنَ جَعَلَ أَنَسًا مِنْهُ قَالَ جَعَلَهُ عَلَى يَمِينِهِ . ثُمَّ دَعَا لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ بِكُلِّ خَيْرٍ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَقَالَتْ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ خُوَيْدِمُكَ ادْعُ اللَّهَ لَهُ . قَالَ فَدَعَا لِي بِكُلِّ خَيْرٍ وَكَانَ فِي آخِرِ مَا دَعَا لِي بِهِ أَنْ قَالَ " اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيهِ " .
Thābit überliefert von Anas: Der Gesandte Allahs (ﷺ) kam zu uns, und in unserem Haus waren außer mir nur meine Mutter und meine Tante Umm Harām. Er (der Prophet) sagte: „Steht auf, damit ich euch im Gebet vorangehe.“ (Es war keine Zeit für ein Pflichtgebet.) Er leitete uns im Gebet. Jemand fragte Thābit: „Wo stand Anas bei ihm (dem Propheten)?“ Er antwortete: „Er stand auf seiner rechten Seite.“ Danach erbat er für uns, die Mitglieder des Hauses, alles Gute dieser Welt und des Jenseits. Meine Mutter sagte: „O Gesandter Allahs“ – und zeigte dabei auf Anas –, „hier ist dein kleiner Diener; bitte auch für ihn um Allahs Segen.“ Daraufhin erbat er für mich alles Gute und schloss seine Segensbitte für mich mit diesen Worten ab: „O Allah, mehre seinen Besitz und seine Kinder und mache sie für ihn zu einer Quelle des Segens.“
Thabit reported on the authority of Anas: The Messenger of Allah (ﷺ) came to us and there was none in our house but I, my mother and my aunt Umm Haram. He (the Holy Prophet) said: Stand up so that I may lead you in prayer (and there was no time for prescribed prayer). He led us in prayer. A person said to Thabit: Where stood Anas with him (the Holy Prophet)? He replied: He was on the right side. He then blessed us, the members of the household with every good of this world and of the Hereafter. My mother said: Messenger of Allah (and then, pointing towards Anas, said), here is your little servant, invoke the blessing of Allah upon him too. He then blessed me with every good, and he concluded his blessings for me (with these words): Allah! increase his wealth, and his children and make (them the source of) blessing for him.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ، سَمِعَ مُوسَى بْنَ أَنَسٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ صَلَّى بِهِ وَبِأُمِّهِ أَوْ خَالَتِهِ . قَالَ فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ وَأَقَامَ الْمَرْأَةَ خَلْفَنَا .
ʿAbdullah ibn al-Mukhtār hörte Mūsā ibn Anas überliefert berichten, dass Anas ibn Mālik sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) leitete ihn, seine Mutter oder seine Tante im Gebet. Er ließ mich zu seiner Rechten stehen und ließ die Frau hinter uns stehen.
Abdullah b. al-Mukhtar heard Musa b. Anas narrating on the authority of Anas b. Malik that the Messenger of Allah (ﷺ) led him, his mother or his aunt in prayer. He made me, stand on his right side and made the woman stand, behind us.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Dieser Hadith wurde ebenfalls von Schuʿba mit dieser Überliefererkette überliefert.
This hadith has also been narrated by Shu'ba with this chain of transmitters.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، كِلاَهُمَا عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي مَيْمُونَةُ، زَوْجُ النَّبِيِّ ﷺ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُصَلِّي وَأَنَا حِذَاءَهُ وَرُبَّمَا أَصَابَنِي ثَوْبُهُ إِذَا سَجَدَ وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى خُمْرَةٍ .
Maimūna, die Ehefrau des Gesandten Allahs (ﷺ), überlieferte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) verrichtete das Gebet, während ich neben ihm war. Wenn er sich niederwarf, berührte sein Gewand mich bisweilen, und er betete auf einer kleinen Gebetsmatte.
Maimuna, the wife of the Messenger of Allah (ﷺ), reported: The Messenger of Allah (ﷺ) said prayer while I was by his side, and at times when he prostrated his cloth touched me, and he prayed on a small mat.
Sahih (Sunnah.com)
Es ist zulässig, freiwillige Gebete in der Gemeinschaft zu verrichten und auf Hasīr (Matten aus Palmfasern), Chumra (kleinen Matten), Tuch und anderen reinen Dingen zu betenIt is permissible to offer voluntary prayers in congregation, and to pray on hasir (palm-fiber mats), khumrah (small mats), cloth, and other pure thingsباب جَوَازِ الْجَمَاعَةِ فِي النَّافِلَةِ وَالصَّلاَةِ عَلَى حَصِيرٍ وَخُمْرَةٍ وَثَوْبٍ وَغَيْرِهَا مِنَ الطَّاهِرَاتِ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَوَجَدَهُ يُصَلِّي عَلَى حَصِيرٍ يَسْجُدُ عَلَيْهِ .
Abū Saʿīd al-Chudrī berichtete, dass er zum Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) ging und ihn dabei vorfand, wie er auf einer Matte betete und sich darauf niederwarf.
Abu Sa'id al-Khudri reported that he went to the Messenger of Allah (ﷺ) and found him observing prayer on a mat and prostrating on that.
Sahih (Sunnah.com)
