Weinen um den VerstorbenenCrying for the deceasedباب الْبُكَاءِ عَلَى الْمَيِّتِ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ، عُيَيْنَةَ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ لَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ غَرِيبٌ وَفِي أَرْضِ غُرْبَةٍ لأَبْكِيَنَّهُ بُكَاءً يُتَحَدَّثُ عَنْهُ . فَكُنْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ لِلْبُكَاءِ عَلَيْهِ إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الصَّعِيدِ تُرِيدُ أَنْ تُسْعِدَنِي فَاسْتَقْبَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَقَالَ " أَتُرِيدِينَ أَنْ تُدْخِلِي الشَّيْطَانَ بَيْتًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْهُ " . مَرَّتَيْنِ فَكَفَفْتُ عَنِ الْبُكَاءِ فَلَمْ أَبْكِ .
Umm Salama berichtete: Als Abū Salama starb, sagte ich: „Ich bin eine Fremde in einem fremden Land; ich werde um ihn auf eine Weise weinen, über die man sprechen wird.“ Ich traf Vorbereitungen, um um ihn zu weinen, als eine Frau vom oberen Teil der Stadt zu mir kam, die mir beim Weinen helfen wollte. Sie begegnete dabei dem Gesandten Allahs (ﷺ), und er sagte: „Willst du den Satan in ein Haus bringen, aus dem Allah ihn bereits zweimal vertrieben hat?“ Daher sah ich vom Weinen ab und weinte nicht.
Umm Salama reported: When Abu Salama died I said: I am a stranger in a strange land; I shall weep for him in a manner that would be talked of. I made preparation for weeping for him when a woman from the upper side of the city came there who intended to help me (in weeping). She happened to come across the Messenger of Allah (ﷺ) and he said: Do you intend to bring the devil into a house from which Allah has twice driven him out? I (Umm Salama), therefore, refrained from weeping and I did not weep.
Sahih (Sunnah.com)
Weinen um den VerstorbenenCrying for the deceasedباب الْبُكَاءِ عَلَى الْمَيِّتِ
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ ﷺ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ إِحْدَى بَنَاتِهِ تَدْعُوهُ وَتُخْبِرُهُ أَنَّ صَبِيًّا لَهَا - أَوِ ابْنًا لَهَا - فِي الْمَوْتِ فَقَالَ لِلرَّسُولِ " ارْجِعْ إِلَيْهَا فَأَخْبِرْهَا إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَمُرْهَا فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " فَعَادَ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّهَا قَدْ أَقْسَمَتْ لَتَأْتِيَنَّهَا . قَالَ فَقَامَ النَّبِيُّ ﷺ وَقَامَ مَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمْ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنَّةٍ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Usāma b. Zaid berichtete: Während wir beim Gesandten Allahs ﷺ waren, schickte eine seiner Töchter jemanden zu ihm, um ihn zu rufen und ihm mitzuteilen, dass ihr Kind oder ihr Sohn im Sterben lag. Der Gesandte Allahs ﷺ sagte dem Boten, er solle zurückgehen und ihr sagen, dass das, was Allah genommen hat, Ihm gehört und Ihm gehört, was Er gewährt hat; und für alles hat Er eine festgesetzte Frist. So solle er ihr befehlen, Geduld zu zeigen und bei Allah Lohn zu suchen. Der Bote kam zurück und sagte: Sie beschwört ihn, zu ihr zu kommen. Da stand er auf, um hinzugehen; Saʿd b. ʿUbāda und Muʿādh b. Dschabal begleiteten ihn, und auch ich ging mit ihnen. Das Kind wurde zu ihm gebracht, und seine Seele regte sich unruhig, als befände sie sich in einem alten Wasserschlauch. Die Augen des Propheten füllten sich mit Tränen. Saʿd sagte: Was ist dies, Gesandter Allahs? Er erwiderte: Dies ist das Mitgefühl, das Allah in die Herzen Seiner Diener gelegt hat, und Allah erweist nur jenen Seiner Diener Mitgefühl, die mitfühlend sind.
Usama b. Zaid reported: While we were with the Messenger of Allah (ﷺ), one of his daughters sent to him (the Messenger) to call him and inform him that her child or her son was dying. The Messenger of Allah (ﷺ) told the messenger to go back and tell her that what Allah had taken belonged to Him, and to him belonged what He granted; and He has an appointed time for everything. So you (the messenger) order her to show endurance and seek reward from Allah. The messenger came back and said: She adjures him to come to her. He got up to go accompanied by Sa'd b. 'Ubada, Mu'adh b. Jabal, and I also went along with them. The child was lifted to him and his soul was feeling as restless as if it was in an old (waterskin). His (Prophet's) eyes welled up with tears. Sa'd said: What is this, Messenger of Allah? He replied: This is compassion which Allah has placed in the hearts of His servants, and God shows compassion only to those of His servants who are compassionate.
Sahih (Sunnah.com)
Weinen um den VerstorbenenCrying for the deceasedباب الْبُكَاءِ عَلَى الْمَيِّتِ
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، جَمِيعًا عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ حَمَّادٍ أَتَمُّ وَأَطْوَلُ .
Dieser Hadith ist über eine weitere Überliefererkette von ʿĀṣim al-Aḥwal überliefert worden.
This hadith has been narrated by another chain of transmitters on the authority of 'Asim al-Ahwal.
Sahih (Sunnah.com)
Weinen um den VerstorbenenCrying for the deceasedباب الْبُكَاءِ عَلَى الْمَيِّتِ
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ وَجَدَهُ فِي غَشِيَّةٍ فَقَالَ " أَقَدْ قَضَى " . قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بَكَوْا فَقَالَ " أَلاَ تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا - وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ - أَوْ يَرْحَمُ " .
ʿAbdullah ibn ʿUmar berichtete, dass Saʿd ibn ʿUbāda erkrankte. Der Gesandte Allahs ﷺ kam in Begleitung von ʿAbd ar-Rahmān ibn ʿAuf, Saʿd ibn Abī Waqqās und ʿAbdullah ibn Masʿūd, um ihn zu besuchen. Als er sein Zimmer betrat, fand er ihn bewusstlos vor. Darauf sagte er: „Ist er gestorben?“ Sie sagten: „Gesandter Allahs, so ist es nicht.“ Der Gesandte Allahs ﷺ weinte. Als die Menschen den Gesandten Allahs ﷺ weinen sahen, begannen auch sie zu weinen. Er sagte: „Hört! Allah bestraft weder wegen der Tränen, die das Auge vergießt, noch wegen des Kummers, den das Herz empfindet. Doch Er bestraft dafür“ – und zeigte dabei auf seine Zunge – „oder Er erweist Barmherzigkeit.“
'Abdullah b. 'Umar said that Sa'd b. Ubada complained of illness. The Messenger of Allah (ﷺ) came to visit him accompanied by 'Abd al-Rahman b. 'Auf, Sa'd b. Abi Waqqas and 'Abdullah b. Mas'ud. As he entered (his room) he found him in a swoon. Upon this he said: Has he died? They said: Messenger of Allah, it is not so. The Messenger of Allah (ﷺ) wept. When the people saw Allah's Messenger (ﷺ) weeping, they also began to weep. He said. Listen, Allah does not punish for the tears that the eye sheds or the grief the heart feels, but He punishes for this (pointing to his tongue), or He may show mercy.
Sahih (Sunnah.com)
KrankenbesuchVisiting the sickباب فِي عِيَادَةِ الْمَرْضَى
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ عُمَارَةَ، - يَعْنِي ابْنَ غَزِيَّةَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَلَّى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَدْبَرَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " يَا أَخَا الأَنْصَارِ كَيْفَ أَخِي سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ " . فَقَالَ صَالِحٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ يَعُودُهُ مِنْكُمْ " . فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ وَنَحْنُ بِضْعَةَ عَشَرَ مَا عَلَيْنَا نِعَالٌ وَلاَ خِفَافٌ وَلاَ قَلاَنِسُ وَلاَ قُمُصٌ نَمْشِي فِي تِلْكَ السِّبَاخِ حَتَّى جِئْنَاهُ فَاسْتَأْخَرَ قَوْمُهُ مِنْ حَوْلِهِ حَتَّى دَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَصْحَابُهُ الَّذِينَ مَعَهُ .
ʿAbdullah b. ʿUmar berichtete: Während wir beim Gesandten Allahs (ﷺ) saßen, kam ein Mann von den Ansār zu ihm und grüßte ihn. Danach wandte sich der Mann von den Ansār wieder ab. Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „O Bruder der Ansār, wie geht es meinem Bruder Saʿd b. ʿUbāda?“ Er sagte: „Es geht ihm besser.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer von euch würde ihn besuchen?“ Er (der ehrwürdige Prophet) stand auf, und auch wir erhoben uns mit ihm; wir waren mehr als zehn Personen. Wir hatten weder Schuhe noch Socken, Mützen oder Hemden bei uns. Wir gingen über das unfruchtbare Land, bis wir zu ihm kamen. Die Menschen um ihn herum wichen zurück, bis der Gesandte Allahs (ﷺ) und seine Gefährten, die bei ihm waren, zu ihm (Saʿd b. ʿUbāda) gelangten.
'Abdullah b. 'Umar reported: While we were sitting with the Messenger of Allah (ﷺ), a person, one of the Ansar, came to him and greeted him. The Ansari then turned back. Upon this the Messenger of Allah (ﷺ) said: o brother of Ansar, how is my brother Sa'd be 'Ubada? He said: He is better. The Messenger of Allah (ﷺ) said: Who amongst you would visit him? He (the Holy Prophet) stood up and we also got up along with him, and we were more than ten persons. We had neither shoes with us, nor socks, nor caps, nor shirts. We walked on the barren land till we came to him. The people around him kept away till the Messenger of Allah (ﷺ) and his Companions with him came near him (Sa'd b. 'Ubada).
Sahih (Sunnah.com)
Geduld beim Ertragen eines Unglücks, wenn es erstmals eintrittPatience in bearing calamity when it first strikesباب فِي الصَّبْرِ عَلَى الْمُصِيبَةِ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الأُولَى
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " الصَّبْرُ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الأُولَى " .
Anas ibn Mālik berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Geduld ist beim ersten Schlag zu zeigen.
Anas b. Malik reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Endurance is to be shown at the first blow.
Sahih (Sunnah.com)
Geduld beim Ertragen eines Unglücks, wenn es erstmals eintrittPatience in bearing calamity when it first strikesباب فِي الصَّبْرِ عَلَى الْمُصِيبَةِ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الأُولَى
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَتَى عَلَى امْرَأَةٍ تَبْكِي عَلَى صَبِيٍّ لَهَا فَقَالَ لَهَا " اتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي " . فَقَالَتْ وَمَا تُبَالِي بِمُصِيبَتِي . فَلَمَّا ذَهَبَ قِيلَ لَهَا إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ . فَأَخَذَهَا مِثْلُ الْمَوْتِ فَأَتَتْ بَابَهُ فَلَمْ تَجِدْ عَلَى بَابِهِ بَوَّابِينَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَعْرِفْكَ . فَقَالَ " إِنَّمَا الصَّبْرُ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَةٍ " . أَوْ قَالَ " عِنْدَ أَوَّلِ الصَّدْمَةِ " .
Anas b. Mālik berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) zu einer Frau kam, die um ihr (verstorbenes) Kind weinte, und zu ihr sagte: „Fürchte Allah und übe dich in Geduld.“ Sie sagte, ohne ihn zu erkennen: „Du bist nicht von einem Unglück getroffen worden, wie ich getroffen wurde.“ Als er (der edle Prophet) fortgegangen war, wurde ihr gesagt, dass er der Gesandte Allahs (ﷺ) sei, worauf sie zutiefst erschüttert war. Sie kam zu seiner Tür, fand jedoch keine Türhüter an seiner Tür. Sie sagte: „O Gesandter Allahs, ich habe dich nicht erkannt.“ Er sagte: „Geduld ist beim ersten Schlag zu üben, oder beim ersten Schlag.“
Anas b. Malik reported that Allah's Messenger (ﷺ) came to a woman who had been weeping for her (dead) child, and said to her: Fear Allah and show endurance. She (not recognising him) said: You have not been afflicted as I have been. When he (the Holy Prophet) had departed, it was said to her that he was the Messenger of Allah (ﷺ), she was mortally shocked. She came to his door and she did not find doorkeepers at his door. She said: Messenger of Allah. I did not recognise you. He said: Endurance is to be shown at first blow, or at the first blow.
Sahih (Sunnah.com)
Geduld beim Ertragen eines Unglücks, wenn es erstmals eintrittPatience in bearing calamity when it first strikesباب فِي الصَّبْرِ عَلَى الْمُصِيبَةِ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الأُولَى
وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، ح وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالُوا جَمِيعًا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ بِقِصَّتِهِ . وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الصَّمَدِ مَرَّ النَّبِيُّ ﷺ بِامْرَأَةٍ عِنْدَ قَبْرٍ .
Ein Hadith wie dieser wird mit derselben Überliefererkette überliefert, jedoch mit dem Zusatz dieser Worte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) kam zufällig an einer Frau vorbei, die am Rand eines Grabes saß.“
A hadith like this is narrated with the same chain of transmitters but with the addition of these words:" The Messenger of Allah (ﷺ) happened to pass by a woman (who was sitting) by the side of a grave."
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ بِشْرٍ، - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ حَفْصَةَ، بَكَتْ عَلَى عُمَرَ فَقَالَ مَهْلاً يَا بُنَيَّةُ أَلَمْ تَعْلَمِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " .
ʿAbdullah ibn ʿUmar überlieferte, dass Hafsa um ʿUmar weinte, als dieser im Sterben lag. Er (ʿUmar) sagte: „Sei still, meine Tochter. Weißt du nicht, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) gesagt hat: ›Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie über seinen Tod bestraft‹?“
'Abdullah b. 'Umar reported that Hafsa wept for 'Umar (when he was about to die). He ('Umar) said: Be quiet, my daughter. Don't you know that the Messenger of Allah (ﷺ) had said:" The deceased is punished because of his family's weeping over the death"?
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ " .
ʿUmar berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Der Verstorbene wird im Grab wegen des Klageweinens über ihn bestraft.
Umar reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: The dead is punished in the grave because of wailing on it.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ " .
Derselbe Hadith wird über eine andere Überliefererkette ebenfalls von ʿUmar überliefert.
The same hadith is narrated on the authority of 'Umar through another chain of transmitters.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي، صَالِحٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا طُعِنَ عُمَرُ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَصِيحَ عَلَيْهِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَمَا عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ " .
Ibn ʿUmar berichtete: Als ʿUmar verwundet wurde, fiel er in Ohnmacht, und über ihn wurde laut geklagt. Als er wieder zu sich kam, sagte er: „Wusstet ihr nicht, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Der Verstorbene wird wegen des Weinens der Lebenden bestraft‘?“
Ibn 'Umar reported: When 'Umar was wounded he fainted, and there was a loud lamentation over him. When he regained consciousness he said: Didn't you know that the Messenger of Allah (ﷺ) said:" The dead is punished because of the weeping of the living"?
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ جَعَلَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهْ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ " .
Abū Burda überlieferte von seinem Vater, dass Suhaib, als ʿUmar verwundet wurde, laut klagend ausrief: „O Bruder!“ Darauf sagte ʿUmar: „Suhaib, wusstest du nicht, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Der Verstorbene wird wegen der Totenklage der Lebenden bestraft‘?“
Abu Burda narrated on the authority of his father that when 'Umar was wounded Suhaib uttered (loudly in lamentation): O brother! Upon this 'Umar said: Suhaib, did you not know that the Messenger of Allah (ﷺ) said:" The dead is punished because of the lamentation of the living"?
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ أَبُو يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ، عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ أَقْبَلَ صُهَيْبٌ مِنْ مَنْزِلِهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عُمَرَ فَقَامَ بِحِيَالِهِ يَبْكِي فَقَالَ عُمَرُ عَلاَمَ تَبْكِي أَعَلَىَّ تَبْكِي قَالَ إِي وَاللَّهِ لَعَلَيْكَ أَبْكِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " مَنْ يُبْكَى عَلَيْهِ يُعَذَّبُ " . قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِمُوسَى بْنِ طَلْحَةَ فَقَالَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ إِنَّمَا كَانَ أُولَئِكَ الْيَهُودَ .
Abu Musa berichtete, dass, als ʿUmar verwundet wurde, Suhaib aus seinem Haus kam, zu ʿUmar ging, sich an seine Seite stellte und zu klagen begann. Darauf sagte ʿUmar: „Warum weinst du? Weinest du um mich?“ Er sagte: „Bei Allah, ich weine um dich, o Befehlshaber der Gläubigen.“ Er sagte: „Bei Allah, du weißt bereits, dass der Gesandte Allahs ﷺ gesagt hat: ‚Wer beklagt wird, wird bestraft.‘“ Ich erwähnte dies gegenüber Musa ibn Talha, und er sagte, dass ʿĀischa berichtet habe, dies habe sich nur auf die Juden bezogen.
Abu Musa reported that when 'Umar was wounded, there came Suhaib from his house and went to 'Umar and stood by his side, and began to wail. Upon this 'Umar said: What are you weeping for? Are you weeping for me? He said: By Allah, it is for you that I weep, O Commander of the believers. He said: By Allah, you already know that the Messenger of Allah (ﷺ) had said: He who is lamented upon is punished. I made a mention of it to Musa b. Talha, and he said that 'A'isha told that it concerned the Jews (only).
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، لَمَّا طُعِنَ عَوَّلَتْ عَلَيْهِ حَفْصَةُ فَقَالَ يَا حَفْصَةُ أَمَا سَمِعْتِ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " الْمُعَوَّلُ عَلَيْهِ يُعَذَّبُ " . وَعَوَّلَ عَلَيْهِ صُهَيْبٌ فَقَالَ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَمَا عَلِمْتَ " أَنَّ الْمُعَوَّلَ عَلَيْهِ يُعَذَّبُ " .
Anas überlieferte, dass Hafsa, als ʿUmar ibn al-Chattāb verwundet worden war, um ihn klagte. Darauf sagte er: „O Hafsa, hast du nicht den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen hören: ‚Wer beklagt wird, wird bestraft‘?“ Auch Suhaib klagte um ihn. ʿUmar sagte ebenfalls zu ihm: „O Suhaib, wusstest du nicht, dass derjenige, um den geklagt wird, bestraft wird?“
Anas reported that when 'Umar b. Khattab was wounded Hafsa lamented for him. Upon this he said: O Hafsa, did you not hear the Messenger of Allah (ﷺ) saying:" One who is lamented would be punished"? Suhaib also lamented over him. 'Umar told him also: O Suhaib, didn't you know that one who is lamented is punished?
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانٍ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ، فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنَ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ - كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ - سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً .
فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي شَجَرَةٍ فَقَالَ لِيَ اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ . فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ . فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ . قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا . فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ . قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ - وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا - فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهْ وَاصَاحِبَاهْ . فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوْ لَمْ تَسْمَعْ - قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَلَمْ تَعْلَمْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضٍ .
فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا، قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قَطُّ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ " . وَلَكِنَّهُ قَالَ " إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى " . قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلاَ مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ .
ʿAbdullah ibn Abū Mulaika berichtete: Ich saß neben Ibn ʿUmar, und wir warteten auf den Leichenzug von Umm Abān, der Tochter von ʿUthmān. Auch ʿAmr ibn ʿUthmān war anwesend. Währenddessen kam Ibn ʿAbbās, von einem Führer geleitet. Ich vermute, dass man ihm den Aufenthaltsort Ibn ʿUmars mitgeteilt hatte. So kam er, bis er sich neben mich setzte. Während ich zwischen ihnen – Ibn ʿAbbās und Ibn ʿUmar – saß, ertönte aus dem Haus das Geräusch des Klagens. Darauf sagte Ibn ʿUmar – das heißt, er wies ʿAmr darauf hin, dass er aufstehen und sie davon abhalten solle –: Ich hörte den Gesandten Allahs ﷺ sagen: „Der Verstorbene wird wegen der Klage seiner Angehörigen bestraft.“
ʿAbdullah verallgemeinerte diese Aussage, obwohl sie sich auf einen bestimmten Anlass bezog. Ibn ʿAbbās sagte: Als wir beim Befehlshaber der Gläubigen, ʿUmar ibn al-Chattāb, waren, gelangten wir nach Baiḍāʾ. Dort befand sich ein Mann im Schatten eines Baumes. Er sagte zu mir: „Geh und finde für mich heraus, wer diese Person ist.“ Ich ging hin und stellte fest, dass es Suhaib war. Ich kehrte zu ihm zurück und sagte: „Du hast mir aufgetragen, für dich herauszufinden, wer das ist; es ist Suhaib.“ Da sagte er – also ʿUmar –: „Fordere ihn auf, zu uns zu kommen.“ Ich sagte: „Er hat seine Familie bei sich.“ Er sagte: „Auch wenn er seine Familie bei sich hat.“ Darauf forderte ich ihn auf, zum Befehlshaber der Gläubigen und seiner Gruppe zu kommen.
Als wir nach Medina kamen, dauerte es nicht lange, bis der Befehlshaber der Gläubigen verwundet wurde. Suhaib kam weinend und klagend und rief: „O weh um den Bruder! O weh um den Gefährten!“ Darauf sagte ʿUmar: „Wusstest du nicht oder hast du nicht gehört, dass der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Der Verstorbene wird wegen der Klage seiner Angehörigen bestraft‘?“ Dann verallgemeinerte ʿAbdullah diese Aussage, während ʿUmar sie auf bestimmte Anlässe bezog.
Da stand ich – ʿAbdullah ibn Abū Mulaika – auf, ging zu ʿĀʾischa und berichtete ihr, was Ibn ʿUmar gesagt hatte. Darauf sagte sie: „Ich schwöre bei Allah, dass der Gesandte Allahs ﷺ niemals gesagt hat, dass der Verstorbene wegen der Klage seiner Angehörigen um ihn bestraft werde. Was er sagte, war, dass Allah die Strafe des Ungläubigen wegen der Klage seiner Angehörigen um ihn vermehrt. Wahrlich, Allah ist es, der Lachen und Weinen verursacht. Keine Lasttragende trägt die Last eines anderen.“
Ibn Abū Mulaika sagte, dass al-Qāsim ibn Muhammad sagte: Als ʿĀʾischa die Aussagen von ʿUmar und Ibn ʿUmar übermittelt wurden, sagte sie: „Ihr habt es mir von Personen überliefert, die weder Lügner noch der Lüge verdächtig sind; doch manchmal führt das Hören in die Irre.“
'Abdullah b. Abu Mulaika reported: I was sitting by the side of Ibn 'Umar, and we were waiting for the bier of Umm Aban, daughter of 'Uthman, and there was also 'Amr b. 'Uthman. In the meanwhile there came Ibn 'Abbas led by a guide. I conceive that he was informed of the place of Ibn 'Umar. So he came till he sat by my side. While I was between them (Ibn 'Abbas and Ibn 'Umar) there came the noise (of wailing) from the house. Upon this Ibn 'Umar said (that is, he pointed out to 'Amr that he should stand and forbid them, for): I heard the Messenger of Allah (ﷺ) as saying: The dead is punished because of the lamentation of his family. 'Abdullah made it general (what was said for a particular occasion). Ibn 'Abbas said: When we were with the Commander of the believers, 'Umar b. Khattab, we reached Baida', and there was a man under the shadow of the tree. He said to me: Go and inform me who is that person. So I went and (found) that he was Suhaib. I returned to him and said: You commanded me to find out for you who that was, and he is Suhaib. He (Hadrat 'Umar) said: Command him to see us. I said: He has family along with him. He said: (That is of no account) even if he has family along with him. So he (the narrator) told him to see (the Commander of the believers and his party). When we came (to Medina), it was before long that the Commander of the believers was wounded, and Suhaib came weeping and crying: Alas for the brother, alas for the companion. Upon this 'Umar said: Didn't you know, or didn't you hear, that the Messenger of Allah (ﷺ) said:" The dead is punished because of the lamentation of his family"? Then 'Abdullah made it general and 'Umar told it of certain occasions. So I ('Abdullah b. Abu Mulaika) stood up and went to 'A'isha and told her what Ibn 'Umar had said. Upon this she said: I swear by Allah that Allah's Messenger (ﷺ) never said that dead would be punished because of his family's lamenting (for him). What he said was that Allah would increase the punishment of the unbeliever because of his family's lamenting for him. Verily it is Allah Who has caused laughter and weeping. No bearer of a burden will bear another's burden. Ibn Abu Mulaika said that al-Qasim b. Muhammad said that when the words of 'Umar and Ibn 'Umar were conveyed to 'A'isha, she said: You have narrated it to me from those who are neither liar nor those suspected of lying but (sometimes) hearing misleads.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ تُوُفِّيَتِ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِمَكَّةَ قَالَ فَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا - قَالَ - فَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا - قَالَ - جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا ثُمَّ جَاءَ الآخَرُ فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلاَ تَنْهَى عَنِ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ
ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " .
فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَدْ كَانَ عُمَرُ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ ثُمَّ حَدَّثَ فَقَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ - قَالَ - فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي . قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . فَلَمَّا أَنْ أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَاأَخَاهْ وَاصَاحِبَاهْ . فَقَالَ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " .
فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ عُمَرَ لاَ وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ " إِنَّ اللَّهَ يُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَحَدٍ " . وَلَكِنْ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ حَسْبُكُمُ الْقُرْآنُ
Qur’an 6:164{ وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ أَضْحَكَ وَأَبْكَى . قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ مِنْ شَىْءٍ .
ʿAbdullah b. Abū Mulaika sagte: Die Tochter von ʿUthmān b. ʿAffān starb in Mekka. Wir kamen, um an ihrer Beisetzung teilzunehmen. Auch Ibn ʿUmar und Ibn ʿAbbās waren dort anwesend, und ich saß zwischen ihnen. Er fügte hinzu: Zuerst saß ich neben einem von ihnen, dann kam der andere und setzte sich neben mich. ʿAbdullah b. ʿUmar sagte zu ʿAmr b. ʿUthmān, der ihm gegenübersaß: „Wirst du die Menschen nicht daran hindern zu klagen? Denn der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Der Verstorbene wird wegen des Klagens seiner Angehörigen um ihn bestraft.‘“ Darauf sagte Ibn ʿAbbās, dass ʿUmar etwas Derartiges zu sagen pflegte, und überlieferte anschließend: Ich brach gemeinsam mit ʿUmar von Mekka auf, bis wir al-Baidāʾ erreichten. Dort befand sich eine Gruppe von Reitern im Schatten eines Baumes. Er sagte zu mir: „Geh und finde heraus, wer diese Gruppe ist.“ Ich blickte hin und sah, dass sich Suhaib bei dieser Gruppe befand. Da informierte ich ihn (ʿUmar) darüber. Er sagte: „Ruf ihn zu mir.“ Also ging ich zu Suhaib zurück und sagte: „Geh und triff den Befehlshaber der Gläubigen.“ Als ʿUmar verwundet wurde, kam Suhaib und klagte: „Wehe um den Bruder! Wehe um den Gefährten!“ ʿUmar sagte: „O Suhaib, klagst du um mich, obwohl der Gesandte Allahs ﷺ sagte: ‚Der Verstorbene wird wegen des Klagens seiner Angehörigen bestraft‘?“ Ibn ʿAbbās sagte: Als ʿUmar starb, erwähnte ich dies gegenüber ʿĀʾischa. Sie sagte: „Möge Allah ʿUmar Barmherzigkeit erweisen! Ich schwöre bei Allah, dass Allahs Gesandter ﷺ niemals sagte, dass Allah den Gläubigen wegen des Weinens eines seiner Angehörigen bestrafen werde. Vielmehr sagte er, dass Allah die Strafe des Ungläubigen wegen des Weinens seiner Angehörigen um ihn vermehre.“ ʿĀʾischa sagte: „Der Qurʾān genügt euch, wenn er sagt: ‚Keine Last tragende Seele wird die Last einer anderen tragen‘“ (vi. 164). Darauf sagte Ibn ʿAbbās: „Allah ist es, Der das Lachen und das Weinen verursacht.“ Ibn Abū Mulaika sagte: „Bei Allah, Ibn ʿUmar sagte nichts.“
'Abdullah b. Abu Mulaika said: The daughter of 'Uthman b. 'Affan died in Mecca. We came to attend her (funeral). Ibn 'Umar and Ibn 'Abbas were also present there, and I was sitting between them. He added: I (first sat) by the side of one of them, then the other one came and he sat by my side. 'Abdullah b. 'Umar said to 'Amr b. 'Uthman who was sitting opposite to him: Will you not prevent the people from lamenting, for the Messenger of Allah (ﷺ) had said:" The dead is punished because of the lamenting of his family for him"? Ibn 'Abbas then said that Umar used to say someting of that nature, and then narrated saying: I proceeded from Mecca along with 'Umar till we reached al-Baida' and there was a party of riders under the shade of a tree. He said (to me): Go and find out who this party is. I cast a glance and there was Suhaib (in that party). So I informed him ('Umar) about it. He said: Call him to me. So I went back to Suhaib and said: Go and meet the Commander of the believers. When 'Umar was wounded, Suhaib came walling: Alas, for the brother! alas for the companion! 'Umar said: O Suhaib, do you wail for me, whereas the Messenger of Allah (ﷺ) said:" The dead would be punished on account of the lamentation of the (members of his family)"? Ibn 'Abbas said: When 'Umar died I made a mention of it to 'A'isha. She said: May Allah have mercy upon 'Umar! I swear by Allah that Allah's Messenger (ﷺ) never said that Allah would punish the believer because of the weeping (of any one of the members of his family), but he said that Allah would increase the punishment of the unbeliever because of the weeping of his family over him. 'A'isha said: The Qur'an is enough for you (when it states):" No bearer of burden will bear another's burden" (vi. 164). Thereupon Ibn 'Abbas said: Allah is He Who has caused laughter and weeping. Ibn Abu Mulaika said: By Allah, Ibn 'Umar said nothing.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، كُنَّا فِي جَنَازَةِ أُمِّ أَبَانٍ بِنْتِ عُثْمَانَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَنُصَّ رَفْعَ الْحَدِيثِ عَنْ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ كَمَا نَصَّهُ أَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَحَدِيثُهُمَا أَتَمُّ مِنْ حَدِيثِ عَمْرٍو .
ʿAmr überlieferte nach Ibn Abū Mulaika: Wir waren beim Leichenzug von Umm Abān, der Tochter von ʿUthmān, und der restliche Hadith ist derselbe. Er überlieferte ihn jedoch nicht als vom Gesandten Allahs (ﷺ) stammenden Marfūʿ-Hadith über ʿUmar, wie ihn Ayyūb und Ibn Dschuraidsch überlieferten. Der von ihnen (Ayyūb und Ibn Dschuraidsch) überlieferte Hadith ist vollständiger als der von ʿAmr.
'Amr reported on the authority of Ibn Abu Mulaika: We were with the bier of Umm Aban, daughter of 'Uthman, and the rest of the hadith is the same, but he did not narrate it as a marfu' hadith on the authority of 'Umar from the Messenger of Allah (ﷺ) as it was narrated by Ayyub and Ibn Juraij, and the hadith narrated by them (Ayyub and Ibn Juraij) is more complete than that of 'Amr.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّحَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ " .
ʿAbdullah ibn ʿUmar überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Der Verstorbene wird wegen der Totenklage der Lebenden bestraft.
'Abdullah b. 'Umar reported that the Messenger of Allah (ﷺ) said: The dead is punished because of the lamentation of the living.
Sahih (Sunnah.com)
Der Verstorbene wird wegen des Weinens seiner Familie um ihn gequältThe deceased is tormented because of his family's crying for himباب الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ
وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ، - قَالَ خَلَفٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ عَائِشَةَ قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ . فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعَ شَيْئًا فَلَمْ يَحْفَظْهُ إِنَّمَا مَرَّتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ وَهُمْ يَبْكُونَ عَلَيْهِ فَقَالَ " أَنْتُمْ تَبْكُونَ وَإِنَّهُ لَيُعَذَّبُ " .
Hischām b. ʿUrwa überlieferte von seinem Vater, dass ʿĀʾischa gegenüber die Aussage Ibn ʿUmars erwähnt wurde: „Der Verstorbene wird wegen der Klage seiner Angehörigen über ihn bestraft.“ Darauf sagte sie: „Möge Allah Abū ʿAbd ar-Raḥmān – die Kunya Ibn ʿUmars – Barmherzigkeit erweisen! Er hörte etwas, konnte es aber nicht richtig behalten. (Tatsächlich war es so:) Der Leichenzug eines Juden kam am Gesandten Allahs (ﷺ) vorbei, während seine Angehörigen über ihn klagten. Darauf sagte er: ‚Ihr klagt, während er bestraft wird.‘“
Hisham b. 'Urwa narrated on the authority of his father that the saying of Ibn 'Umar, viz." The dead would be punished because of the lamentation of his family over him" was mentioned to 'A'isha. Upon this she said: May Allah have mercy upon Abu 'Abd al-Rahman (the kunya of Ibn 'Umar) that he heard something but could not retain it (well). (The fact is) that the bier of a Jew passed before the Messenger of Allah (ﷺ) and (the members of his family) were waiting over him. Upon this he said: You are wailing and he is being punished.
Sahih (Sunnah.com)
