Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ بُشَيْرِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، - قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ قَالَ - وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا مُحَيِّصَةُ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " كَبِّرِ " . الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ فَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ وَتَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ " أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ " . أَوْ " قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَعْطَى عَقْلَهُ .
Sahl ibn Abū Hathma und Rāfiʿ ibn Khadīǧ berichteten, dass ʿAbdullāh ibn Sahl ibn Zaid und Muhayyisa ibn Masʿūd ibn Zaid aufbrachen. Als sie Chaybar erreichten, trennten sie sich. Dann fand Muhayyisa ʿAbdullāh ibn Sahl, nachdem dieser getötet worden war. Er begrub ihn und kam anschließend zum Gesandten Allahs (ﷺ). Bei ihm waren Huwayyisa ibn Masʿūd und ʿAbd ar-Raḥmān ibn Sahl. Letzterer war der Jüngste unter ihnen und begann zu sprechen, bevor seine Gefährten gesprochen hatten. Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Der Älteste soll sprechen.“ Da schwieg er, und seine Gefährten, Muhayyisa und Huwayyisa, begannen zu sprechen. Auch er, ʿAbd ar-Raḥmān, sprach mit ihnen, und sie berichteten dem Gesandten Allahs (ﷺ) von der Ermordung ʿAbdullāh ibn Sahls.
Darauf sagte er zu ihnen: „Seid ihr bereit, fünfzig Eide zu schwören, damit ihr Anspruch auf das Blutgeld eures Gefährten – beziehungsweise dessen, der euren Mann getötet hat – habt?“ Sie sagten: „Wie können wir über eine Sache schwören, die wir nicht miterlebt haben?“ Er (der Prophet) sagte: „Dann sollen die Juden sich durch fünfzig Eide freisprechen.“ Sie sagten: „Wie können wir die Eide von Menschen akzeptieren, die Ungläubige sind?“ Als der Gesandte Allahs (ﷺ) dies sah, zahlte er selbst dessen Blutgeld.
Sahl b. Abu Hathma and Rafi' b. Khadij reported that 'Abdullah b. Sahl b. Zaid and Muhayyisa b. Mas'ud b. Zaid went out and as they reached Khaibar they were separated. Then Muhayyisa found 'Abdullah b. Sahl having been killed. He buried him, and then came to Allah's Messenger (ﷺ). They were Huwayyisa b. Mas'ud and 'Abd al-Rahman b. Sahl, and he (the latter one) was the youngest of the people (those three who had come to seek an interview with the Holy Prophet) began to talk before his Companions (had spoken). Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: The eldest one (eldest in regard to age should speak). So he kept quiet, and his companions (Muhayyisa and Huwayyisa) began to speak, and he ('Abd al Rahman) spoke along with them and they narrated to Allah's Messenger (ﷺ) the murder of 'Abdullah b. Sahl. Thereupon he said to them: Are you prepared to take fifty oaths so that you may be entitled (to blood-wit) of your companion (or your man who has murdered)? They said: How can we take an oath on a matter which we have not witnessed? He (the Holy Prophet) said: Then the Jews will exonerate themselves by fifty oaths. They said: How can we accept the oaths of people who are unbelievers? When Allah's Messenger (ﷺ) saw that, he himself paid his blood-wit.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ، وَعَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " كَبِّرِ الْكُبْرَ - أَوْ قَالَ - لِيَبْدَإِ الأَكْبَرُ " . فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ " . قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ قِبَلِهِ . قَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا . قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ .
Sahl ibn Abū Hathma und Rāfiʿ ibn Khadīǧ berichteten, dass Muḥayyisa ibn Masʿūd und ʿAbdullāh ibn Sahl nach Khaibar gingen und sich in der Nähe der Palmen trennten. ʿAbdullāh ibn Sahl wurde getötet. Sie beschuldigten die Juden dieser Tat. Da kamen sein Bruder ʿAbd ar-Raḥmān – der Bruder des Getöteten – und seine Cousins Ḥuwayyiṣa und Muḥayyisa zum Gesandten Allahs (ﷺ). ʿAbd ar-Raḥmān sprach mit ihm über die Angelegenheit, die den Mord an seinem Bruder betraf, und er war der Jüngste unter ihnen. Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Erweist dem Ältesten die gebührende Achtung“, oder er sagte: „Der Älteste soll zu sprechen beginnen.“ Dann sprachen sie (Ḥuwayyiṣa und Muḥayyisa) über die Angelegenheit ihres Gefährten (den Mord an ihrem Cousin ʿAbdullāh ibn Sahl). Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Lasst fünfzig von euch schwören, um die Mordanklage gegen einen von ihnen zu erheben, und er wird euch ausgeliefert werden.“ Sie sagten: „Wir waren bei dieser Angelegenheit nicht selbst anwesend. Wie können wir dann schwören?“ Er (der Prophet) sagte: „Die Juden werden sich durch die Eide von fünfzig von ihnen freisprechen.“ Sie sagten: „Gesandter Allahs, sie sind ungläubige Menschen.“ Daraufhin zahlte der Gesandte Allahs (ﷺ) für ihn das Blutgeld. Sahl sagte: „Als ich eines Tages die Herde betrat, schlug mich ein weibliches Kamel unter diesen Kamelen mit seinem Bein.“
Sahl. b. Abu Hathma and Rafi' b. Khadij reported that Muhayyisa b. Mas'ud and 'Abdullah b. Sahl went towards Khaibar and they separated near the palm-trees. 'Abdullah b. Sahl was killed. They accused the Jews (for this act). And there came to Allah's Messenger (ﷺ) his brother (the brother of the slain person) 'Abd al-Rahman and his cousins Huwayyisa and Muhayyisa; and 'Abd al-Rahman talked to him about the matter pertaining to (the murder of) his brother, and he was the youngest among them. Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: Show regard for the greatness of the old, or he said: Let the eldest begin speaking. Then they (Huwayyisa and Muhayyisa) spoke about the matter of their companion (murder of their cousin, 'Abdullah b. Sahl). Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: Let fifty (persons) among you take oath for levelling the charge (of murder) against a person amongst them, and he would be surrendered to you. They said: We have not witnessed this matter ourselves. How can we then take oath? He (the Holy Prophet) said: The Jews will exonerate themselves by the oaths of fifty of them. They said: Messenger of Allah, they are non-believing people. Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) paid the blood wit for him. Sahl said: As one day I entered the fold a she-camel amongst those camels hit me with its leg.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
وَحَدَّثَنَا الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ، يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ . نَحْوَهُ . وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ عِنْدِهِ . وَلَمْ يَقُلْ فِي حَدِيثِهِ فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ .
Sahl b. Abū Hathma hat diesen Hadith über eine andere Überliefererkette mit geringfügigen Abweichungen im Wortlaut überliefert, doch das Schlagen durch die Kamelstute wird darin nicht erwähnt.
Sahl b. Abu Hathma has narrated this hadith through another chain of transmitters with a slight variation of words, but no mention has been made of the hitting by the she-camel.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي الثَّقَفِيَّ - جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ، بْنِ أَبِي حَثْمَةَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ .
Dieser Hadith wurde über Sahl ibn Abū Hathma durch eine weitere Überliefererkette überliefert.
This hadith has been narrated on the authority of Sahl b. Abu Hathma through another chain of transmitters.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ الأَنْصَارِيَّيْنِ، ثُمَّ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ وَأَهْلُهَا يَهُودُ فَتَفَرَّقَا لِحَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَوُجِدَ فِي شَرَبَةٍ مَقْتُولاً فَدَفَنَهُ صَاحِبُهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَمَشَى أَخُو الْمَقْتُولِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَحَيْثُ قُتِلَ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَمَّنْ أَدْرَكَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ " تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ " . أَوْ " صَاحِبَكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَهِدْنَا وَلاَ حَضَرْنَا . فَزَعَمَ أَنَّهُ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَقَلَهُ مِنْ عِنْدِهِ .
Buschair ibn Jasār berichtete, dass ʿAbdullah ibn Sahl ibn Zaid und Muhayyisa ibn Masʿud ibn Zaid – beide Ansār aus dem Stamm Banū Hāritha – zu Lebzeiten des Gesandten Allahs (ﷺ) nach Chaibar aufbrachen. Damals herrschte Frieden, und dieser Ort war von Juden bewohnt. Sie trennten sich, um ihren jeweiligen Angelegenheiten nachzugehen. ʿAbdullah ibn Sahl wurde getötet, und seine Leiche wurde in einem Wasserbecken gefunden. Sein Gefährte Muhayyisa bestattete ihn und kam nach Medina. Die Brüder des Getöteten, ʿAbd ar-Rahmān ibn Sahl, sowie Muhayyisa und Huwayyisa berichteten dem Gesandten Allahs (ﷺ) von der Angelegenheit ʿAbdullahs und von dem Ort, an dem er ermordet worden war.
Buschair berichtete über jemanden, der den Gesandten Allahs (ﷺ) gesehen hatte, dass dieser zu ihnen gesagt habe: „Ihr leistet fünfzig Eide, und euch steht das Blutgeld für einen von euch Getöteten – oder für euren Gefährten – zu.“
Sie sagten: „Gesandter Allahs, wir haben den Mord weder mit eigenen Augen gesehen noch waren wir dort anwesend.“
Daraufhin soll der Gesandte Allahs (ﷺ) gesagt haben: „Dann werden sich die Juden freisprechen, indem sie fünfzig Eide leisten.“
Sie sagten: „Gesandter Allahs, wie können wir den Eid ungläubiger Menschen akzeptieren?“
Buschair sagte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) das Blutgeld selbst bezahlte.
Bushair b. Yasar reported that 'Abdullah b. Sahl b. Zaid and Muhayyisa b. Mas'ud b. Zaid, both of them were Ansar belonging to the tribe of Banu Haritha, set out to Khaibar during the lifetime of Allah's Messenger (ﷺ). There was peace during those days and (this place) was inhabited by the Jews. They parted company for their (respective) needs. 'Abdullab b. Sahl was killed, and his dead body was found in a tank. His companion (Muhayyisa) buried him and came to Medina, and the brothers of the slain 'Abd al-Rahman b. Sahl. and Muhayyisa and Huwayyisa told Allah's Messenger (ﷺ) the case of 'Abdullah and the place where he had been murdered. Bushair reported on the authority of one who had seen Allah's Messenger (ﷺ) that he had said to them: You take fifty oaths and you are entitled to blood-wit of (one) slain among you (or your companion). They said: Messenger of Allah, we neither saw (with our own eyes this murder) nor were we present there. Thereupon (Allah's Messenger (ﷺ) is reported to have said): Then the Jews will exonerate themselves by taking fifty oaths. They said: Allah's Messenger, how can we accept the oath of unbelieving people? Bushair said that Allah's Messenger (ﷺ) paid the blood-wit himself.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ انْطَلَقَ هُوَ وَابْنُ عَمٍّ لَهُ يُقَالُ لَهُ مُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ اللَّيْثِ إِلَى قَوْلِهِ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ عِنْدِهِ . قَالَ يَحْيَى فَحَدَّثَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ لَقَدْ رَكَضَتْنِي فَرِيضَةٌ مِنْ تِلْكَ الْفَرَائِضِ بِالْمِرْبَدِ .
Buschair ibn Jassār überlieferte, dass ein Mann von den Ansār aus dem Stamm Banū Hāritha, der ʿAbdullāh ibn Sahl ibn Zaid genannt wurde, aufbrach und sein Vetter, der Muḥayyisa ibn Masʿūd ibn Zaid hieß; der restliche Hadith ist bis zu den Worten gleich: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) zahlte selbst das Blutgeld.“ Buschair ibn Jassār überlieferte, dass Sahl ibn Abū Hathma sagte: Eines der Kamele unter den als Blutgeld gezahlten Kamelen trat nach mir, als ich mich im Kamelgehege befand.
Bushair b. Yasar reported that a person from the Ansar belonging to the tribe of Banu Haritha who was called 'Abdullah b. Sahl b. Zaid set out and the son of his uncle called Muhayyisa b. Mas'ud b. Zaid, the rest of the hadith is the same up to the words:" Allah's Messenger (ﷺ) paid the blood-wit himself." Bushair b. Yasar reported that Sahl b. Abu Hathma said: One camel amongst the camels paid as blood-wit kicked me while I was in the (camel) enclosure.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا بُشَيْرُ، بْنُ يَسَارٍ الأَنْصَارِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْهُمُ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلاً . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ .
Buschair b. Yasār al-Anṣārī überlieferte von Sahl b. Abū Hathma al-Anṣārī, dass einige Männer aus seinem Stamm nach Chaibar gingen. Sie zerstreuten sich voneinander, und sie fanden einen von ihnen erschlagen vor. Der Rest des Hadithes ist derselbe. In diesem Zusammenhang wurde gesagt: Der Gesandte Allahs – Allahs Frieden sei auf ihm – wollte nicht, dass sein Blut ungerächt blieb. Er zahlte als Blutgeld einhundert Kamele aus der Zakāh.
Bushair b. Yasar al-Ansari reported on the authority of Sahl b. Abu Hathma al-Ansari that some men (of his tribe went to Khaibar, and they were separated from one another, and they found one of them slain. The rest of the hadith is the same. And it was said in this connection: Allah's Messenger (may peace be him) did not approve of his blood go waste. He paid blood-wit of one hundred camels of Sadaqa.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ، مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي عَيْنٍ أَوْ فَقِيرٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ . قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لِمُحَيِّصَةَ " كَبِّرْ كَبِّرْ " . يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ " . فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ " أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ " . قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ . فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ . فَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ .
Abu Laila ʿAbdullah b. ʿAbd al-Rahman b. Sahl berichtete, dass die älteren Männer des (Stammes) Sahl b. Abu Hathma mitgeteilt hatten, dass ʿAbdullah b. Sahl und Muhayyisa unter einer Notlage, die sie betroffen hatte, nach Khaibar aufgebrochen waren. Muhayyisa kam und berichtete, dass ʿAbdullah b. Sahl getötet und (sein Leichnam) in einen Brunnen oder in eine Grube geworfen worden war. Er ging zu den Juden und sagte: Bei Allah, ihr seid es, die ihn getötet haben. Sie sagten: Bei Allah, wir haben ihn nicht getötet. Dann ging er zu seinem Volk und erzählte ihnen davon. Daraufhin kamen er und sein Bruder Huwayyisa – und dieser war älter als er – sowie ʿAbd al-Rahman b. Sahl. Dann wollte Muhayyisa sprechen, und er war es, der (ʿAbdullah) nach Khaibar begleitet hatte, worauf der Gesandte Allahs (ﷺ) zu Muhayyisa sagte: Erweise dem Älteren die gebührende Achtung (er meinte den höheren Altersrang). Dann sprach Huwayyisa, und danach sprach auch Muhayyisa. Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): Sie sollen entweder das Blutgeld für euren Gefährten zahlen oder sich auf den Krieg vorbereiten. Der Gesandte Allahs (ﷺ) schrieb ihnen (den Juden) darüber. Sie schrieben zurück: Wahrlich, bei Allah, wir haben ihn nicht getötet. Daraufhin sagte der Gesandte Allahs (ﷺ) zu Huwayyisa, Muhayyisa und ʿAbd al-Rahman: Seid ihr bereit, einen Eid zu leisten, damit ihr Anspruch auf das Blutgeld eures Gefährten erhaltet? Sie sagten: Nein. Er (der Prophet) sagte: Dann werden die Juden einen Eid auf ihre Unschuld leisten. Sie sagten: Sie sind keine Muslime. Der Gesandte Allahs (ﷺ) zahlte ihnen jedoch selbst das Blutgeld und sandte ihnen einhundert Kamele, bis sie ihre Häuser betraten. Sahl sagte: Eines der roten Kamelstuten unter ihnen trat nach mir.
Abu Laila 'Abdullah b. 'Abd al-Rahman b. Sahl reported that the elderly persons of (the tribe) had informed Sahl b. Abu Hathma that 'Abdullah b. Sahl and Muhayyisa went out to Khaibar under some distress which had afflicted them. Muhayyisa came and informed that Abdutlah b. Sahl had been killed, and (his dead body) had been thrown in a well or in a ditch. He came to the Jews and said: By Allah, it is you who have killed him. They said: By Allah, we have not killed him. He then came to his people, and made mention of that to them. Then came he and his brother Huwayyisa, and he was older than he, and 'Abd al-Rahman b. Sahl. Then Muhayyisa went to speak, and it was he who had accompanied ('Abdullah) to Khaibar, whereupon Allah's Messenger (ﷺ) said to Muhayyisa: Observe greatness of the great (he meant the seniority of age). Then Huwayyisa spoke and then Muhayyisa also spoke. Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: They should either pay blood-wit for your companion, or be prepared for war. Allah's Messenger (ﷺ) wrote about it to them (to the Jews). They wrote: Verily, by Allah, we have not killed him. Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said to Huwayyisa and Muhayyisa and Abd al-Rahman: Are you prepared to take oath in order to entitle yourselves for the blood-wit of your companion? They said: No. He (the Holy Prophet) said: Then the Jews will take oath (of their innocence). They said: They are not Muslims. Allah's Messenger (ﷺ), however, himself paid the blood-wit to them and sent to them one hundred camels until they entered into their houses, Sahl said: One red she-camel among them kicked me.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا وَقَالَ، حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسُلَيْمَانُ، بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَقَرَّ الْقَسَامَةَ عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ .
Sulaiman ibn Yasar, der freigelassene Sklave von Maimuna, der Ehefrau des Gesandten Allahs (ﷺ), überlieferte von einem der ansarischen Gefährten des Gesandten Allahs (ﷺ), dass der Gesandte Allahs (ﷺ) die Praxis der Qasāma, wie sie in vorislamischer Zeit bestand, beibehielt.
Sulaiman b. Yasar, the freed slave of Maimuna, the wife of Allah's Messenger (ﷺ), narrated from one of the Ansari Companions of Allah's Messenger (ﷺ) that Allah's Messenger (ﷺ) retained (the practice) of Qasama as it was in the pre-Islamic days.
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ، شِهَابٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ . وَزَادَ وَقَضَى بِهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَيْنَ نَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فِي قَتِيلٍ ادَّعَوْهُ عَلَى الْيَهُودِ .
Dieser Hadith ist über Ibn Schihāb mit derselben Überliefererkette überliefert worden, jedoch mit folgendem Zusatz: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) entschied gemäß der Qasāma zwischen den Angehörigen der Ansār (und euch) wegen eines getöteten Muslims, gegen dessen jüdische Mörder sie Anspruch erhoben hatten.“
This hadith has been narrated on the authority of Ibn Shihab with the same chain of transmitters but with this addition:" Allah's Messenger (ﷺ) decided (according to Qasama) between the persons of Ansar (and yours) about a slain (Muslim) for which they made claim against the Jews
Sahih (Sunnah.com)
Qasāmah (Eide)Qasamah (Oaths)باب الْقَسَامَةِ
وَحَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، أَخْبَرَاهُ عَنْ نَاسٍ، مِنَ الأَنْصَارِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ .
Dieser Hadith wurde überliefert nach Abu Salama ibn ʿAbd ar-Rahmān und Sulaimān ibn Yasār.
This hadith has been narrated on the authority of Abu Salama b. 'Abd al-Rahman and Sulaiman b. Yasar.
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ هُشَيْمٍ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْهَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنْ شِئْتُمْ أَنْ تَخْرُجُوا إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَتَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا " . فَفَعَلُوا فَصَحُّوا ثُمَّ مَالُوا عَلَى الرِّعَاءِ فَقَتَلُوهُمْ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَسَاقُوا ذَوْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ ﷺ فَبَعَثَ فِي أَثْرِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا.
Anas ibn Mālik berichtete, dass einige Menschen, die dem Stamm ʿUraina angehörten, in Medina zum Gesandten Allahs (ﷺ) kamen, jedoch dessen Klima nicht bekömmlich fanden. Da sagte der Gesandte Allahs (ﷺ) zu ihnen: „Wenn ihr möchtet, könnt ihr zu den Kamelen der Zakāh gehen und ihre Milch und ihren Urin trinken.“ Sie taten dies und wurden wieder gesund. Dann fielen sie über die Hirten her, töteten sie, wurden vom Islam abtrünnig und trieben die Kamele des Propheten (ﷺ) fort. Diese Nachricht erreichte den Gesandten Allahs (ﷺ), und er sandte Leute auf ihre Spur. Sie wurden gefasst und ihm übergeben. Er ließ ihnen die Hände und Füße abschlagen, ließ ihre Augen ausstechen und warf sie auf den steinigen Boden, bis sie starben.
Anas b. Malik reported that some people belonging (to the tribe) of 'Uraina came to Allah's Messenger (ﷺ) at Medina, but they found its climate uncogenial. So Allah's Messenger (ﷺ) said to them: If you so like, you may go to the camels of Sadaqa and drink their milk and urine. They did so and were all right. They then fell upon the shepherds and killed them and turned apostates from Islam and drove off the camels of the Prophet (ﷺ). This news reached Allah's Messenger (ﷺ) and he sent (people) on their track and they were (brought) and handed over to him. He (the Holy Prophet) got their hands cut off, and their feet, and put out their eyes, and threw them on the stony ground until they died.
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَبَايَعُوهُ عَلَى الإِسْلاَمِ فَاسْتَوْخَمُوا الأَرْضَ وَسَقُمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ . فَقَالَ " أَلاَ تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا " . فَقَالُوا بَلَى . فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَطَرَدُوا الإِبِلَ فَبَلغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِرَ أَعْيُنُهُمْ ثُمَّ نُبِذُوا فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا . وَقَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ فِي رِوَايَتِهِ وَاطَّرَدُوا النَّعَمَ . وَقَالَ وَسُمِّرَتْ أَعْيُنُهُمْ .
Anas berichtete: Acht Männer vom Stamm der ʿUkl kamen zum Gesandten Allahs (ﷺ) und schworen ihm den Treueid auf den Islam, doch sie fanden das Klima jenes Landes ihrer Gesundheit nicht zuträglich, woraufhin sie krank wurden. Sie beklagten sich beim Gesandten Allahs (ﷺ) darüber, und er sagte: „Warum geht ihr nicht zu unseren Kamelen, zusammen mit unserem Hirten, und nutzt ihre Milch und ihren Urin?“ Sie sagten: „Ja.“ Sie machten sich auf den Weg, tranken die Milch und den Urin ihrer Kamele und erlangten ihre Gesundheit wieder. Sie töteten den Hirten und trieben die Kamele fort. Diese Nachricht erreichte den Gesandten Allahs (ﷺ), und er sandte ihnen Leute hinterher. Sie wurden gefasst und zu ihm, dem Propheten, gebracht. Er ordnete ihre Bestrafung an; daraufhin wurden ihnen Hände und Füße abgehackt, ihre Augen ausgestochen, und dann wurden sie in die Sonne geworfen, bis sie starben.
Dieser Hadith wurde überliefert auf die Autorität von Ibn al-Sabbāḥ, mit einer geringfügigen Abweichung im Wortlaut.
Anas reported: Eight men of the tribe of 'Ukl came to Allah's Messenger (ﷺ) and swore allegiance to him on Islam, but found the climate of that land uncogenial to their health and thus they became sick, and they made complaint of that to Allah's Messenger (ﷺ), and he said: Why don't you go to (the fold) of our camels along with our shepherd, and make use of their milk and urine. They said: Yes. They set out and drank their (camels') milk and urine and regained their health. They killed the shepherd and drove away the camels. This (news) reached Allah's Messenger (ﷺ) and he sent them on their track and they were caught and brought to him (the Holy Prophet). He commanded about them, and (thus) their hands and feet were cut off and their eyes were gouged and then they were thrown in the sun, until they died.
This hadith has been narrated on the authority of Ibn al-Sabbah with a slight variation of words.
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ قَالَ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَوْمٌ مِنْ عُكْلٍ أَوْ عُرَيْنَةَ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا . بِمَعْنَى حَدِيثِ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ . قَالَ وَسُمِرَتْ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ.
Anas ibn Mālik berichtete, dass einige Menschen vom Stamm ʿUkl oder ʿUraina zum Gesandten Allahs (ﷺ) kamen und das Klima von Medina ihnen nicht bekam. Der Gesandte Allahs (ﷺ) befahl ihnen, zu den Milchkamelen zu gehen, und befahl ihnen, deren Urin und Milch zu trinken. Der übrige Hadith ist derselbe (und die abschließenden Worte lauten): „Ihre Augen wurden ausgestochen, und sie wurden auf den steinigen Boden geworfen. Sie baten um Wasser, doch ihnen wurde kein Wasser gegeben.“
Anas b. Malik reported that some people of the tribe of 'Ukl or 'Uraina came to Allah's Messenger (ﷺ), and they found the climate of Medina uncogenial. Allah's Messenger (ﷺ) commanded them to the milch she-camels and commanded them to drink their urine and their milk. The rest of the hadith is the same (and the concluding words are):" Their eyes were pierced, and they were thrown on the stony ground. They were asking for water, but they were not given water."
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّوْفَلِيُّ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ السَّمَّانُ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا خَلْفَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ لِلنَّاسِ مَا تَقُولُونَ فِي الْقَسَامَةِ فَقَالَ عَنْبَسَةُ قَدْ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ كَذَا وَكَذَا فَقُلْتُ إِيَّاىَ حَدَّثَ أَنَسٌ قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ قَوْمٌ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَيُّوبَ وَحَجَّاجٍ . قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ عَنْبَسَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ - قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ - فَقُلْتُ أَتَتَّهِمُنِي يَا عَنْبَسَةُ قَالَ لاَ هَكَذَا حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ لَنْ تَزَالُوا بِخَيْرٍ يَا أَهْلَ الشَّامِ مَادَامَ فِيكُمْ هَذَا أَوْ مِثْلُ هَذَا.
Abu Qilāba berichtete: Ich saß hinter ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz, und er sagte zu den Leuten: „Was sagt ihr über al-Qasāma?“ Darauf sagte ʿAnbasa: „Anas ibn Mālik überlieferte uns diesen und jenen Hadith über al-Qasāma.“ Ich sagte: „Dies ist, was Anas mir überliefert hatte: Menschen kamen zum Gesandten Allahs (ﷺ)“ – und der restliche Hadith ist derselbe. Als ich (Abu Qilāba) mit der Überlieferung dieses Hadiths fertig war, sagte ʿAnbasa: „Gepriesen sei Allah.“ Ich sagte: „Tadelst du mich etwa, weil ich eine Lüge erzählt habe?“ Er (ʿAnbasa) sagte: „Nein. So hat Anas ibn Mālik es uns überliefert. O ihr Leute von Syrien, ihr werdet des Guten nicht beraubt werden, solange ein solcher Mann oder jemand wie er unter euch lebt.“
Abu Qilaba reported: I was sitting behind 'Umar b. 'Abd al-'Aziz and he said to the people: What do you say about al-Qasama? Thereupon 'Anbasa said: Anas b Malik narrated to us such and such (hadith pertaining to al-Qasama). I said: This is what Anas had narrated to me: People came to Allah's Messenger (ﷺ), and the rest of the hadith is the same. When I (Abu Qilaba) finished (the narration of this hadith), 'Anbasa said: Hallowed be Allah. I said: Do you blame me (for telling a lie)? He ('Anbasa) said: No. This is how Anas b Malik narrated to us. O people of Syria, you would not be deprived of good, so long as such (a person) or one like him lives amongst you.
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، - وَهُوَ ابْنُ بُكَيْرٍ الْحَرَّانِيُّ - أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ ثَمَانِيَةُ نَفَرٍ مِنْ عُكْلٍ . بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ . وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَلَمْ يَحْسِمْهُمْ .
Anas ibn Mālik überlieferte: Acht Personen aus dem Stamm der ʿUkl kamen zum Gesandten Allahs ﷺ; mit dem Zusatz, dass er die ihnen bei der Bestrafung zugefügten Wunden nicht ausbrannte.
Anas b. Malik reported: There came to Allah's Messenger (ﷺ) eight persons from the tribe of 'Ukl, but with this addition that he did not cauterise (the wounds which hid been inflicted upon them while punishing them).
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ، بْنُ حَرْبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ نَفَرٌ مِنْ عُرَيْنَةَ فَأَسْلَمُوا وَبَايَعُوهُ وَقَدْ وَقَعَ بِالْمَدِينَةِ الْمُومُ - وَهُوَ الْبِرْسَامُ - ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ وَزَادَ وَعِنْدَهُ شَبَابٌ مِنَ الأَنْصَارِ قَرِيبٌ مِنْ عِشْرِينَ فَأَرْسَلَهُمْ إِلَيْهِمْ وَبَعَثَ مَعَهُمْ قَائِفًا يَقْتَصُّ أَثَرَهُمْ .
Anas berichtete: Einige Menschen aus ʿUraina kamen zum Gesandten Allahs ﷺ. Sie nahmen den Islam an und schworen ihm den Treueeid. Zu jener Zeit hatte sich eine Rippenfellentzündung ausgebreitet. Der übrige Hadith ist derselbe, jedoch mit folgendem Zusatz: „An seiner Seite befanden sich etwa zwanzig junge Männer von den Ansār. Er schickte sie hinter ihnen, den Übeltätern, her und sandte außerdem einen Fährtenkundigen mit ihnen, damit dieser ihre Fußspuren verfolgen konnte.“
Anas reported: There came to Allah's Messenger (ﷺ) some ponple from 'Uraina. They embraced Islam and swore allegiance to him and there had spread at that time pleurisy. The rest of the hadith is the same (but with this addition):" There were by his (the Prophet's) side about twenty young men of the Ansar; he sent them (behind) them (culprits), and he also sent along with them one expert in following the track so that he might trace their footprints."
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، ح.
وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، وَفِي حَدِيثِ هَمَّامٍ قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ رَهْطٌ مِنْ عُرَيْنَةَ وَفِي حَدِيثِ سَعِيدٍ مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ . بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ .
Dieser Hadith wurde über eine andere Überliefererkette ebenfalls von Anas ibn Mālik überliefert.
This hadith has been narrated on the authority of Anas b. Malik through another chain of transmitters.
Sahih (Sunnah.com)
Das Urteil über Muhāribīn und AbtrünnigeThe ruling on Muharibin and Apostatesباب حُكْمِ الْمُحَارِبِينَ وَالْمُرْتَدِّينَ
وَحَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ الأَعْرَجُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ إِنَّمَا سَمَلَ النَّبِيُّ ﷺ أَعْيُنَ أُولَئِكَ لأَنَّهُمْ سَمَلُوا أَعْيُنَ الرِّعَاءِ .
Anas berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) ihre Augen ausstach, weil sie die Augen der Hirten ausgestochen hatten.
Anas reported that Allah's Messenger (ﷺ) pierced their eyes because they had pierced the eyes of the shepherds.
Sahih (Sunnah.com)
Bestätigung des Qisās im Falle der Tötung mit einem Stein und anderen scharfen oder schweren Gegenständen sowie der Tötung eines Mannes für eine FrauConfirmation of Qisas in the case of killing with a rock and other sharp or heavy objects, and the killing of a man for a womanباب ثُبُوتِ الْقِصَاصِ فِي الْقَتْلِ بِالْحَجَرِ وَغَيْرِهِ مِنَ الْمُحَدَّدَاتِ وَالْمُثَقَّلاَتِ وَقَتْلِ الرَّجُلِ بِالْمَرْأَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا فَقَتَلَهَا بِحَجَرٍ - قَالَ - فَجِيءَ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ ﷺ وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا " أَقَتَلَكِ فُلاَنٌ " . فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ ثُمَّ قَالَ لَهَا الثَّانِيَةَ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ ثُمَّ سَأَلَهَا الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ نَعَمْ . وَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا فَقَتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَيْنَ حَجَرَيْنِ .
Anas b. Mālik berichtete, dass ein Jude ein Mädchen wegen seiner silbernen Schmuckstücke mit einem Stein getötet hatte. Sie wurde zum Gesandten Allahs (ﷺ) gebracht, als noch Leben in ihr war. Er (der heilige Prophet) sagte zu ihr: „Hat dieser und jener dich getötet?“ Sie verneinte durch ein Kopfnicken. Er fragte ein zweites Mal, und sie verneinte erneut durch ein Kopfnicken. Er fragte ein drittes Mal, worauf sie durch ein Kopfnicken bejahte. Daraufhin befahl der Gesandte Allahs (ﷺ), seinen Kopf zwischen zwei Steinen zu zerquetschen.
Anas b. Malik reported that a Jew killed a girl with a stone for her silver ornaments. She was brought to Allah's Messenger (ﷺ) when there was yet some life in her. He (the Holy Prophet) said to her: Has so and so killed you? She indicated with the nod of her head: No. He said for the second time, and she again said: No with the nod of her head. He asked for the third time, and she said: Yes with the nod of her head and Allah's Messenger (ﷺ) commanded to crush his head between two stones.
Sahih (Sunnah.com)
