Hadith

Sahih Muslim 101

Die Aussage des Propheten (ﷺ): „Wer uns betrügt, gehört nicht zu uns.“The Saying of the prophet (ﷺ): "Whoever deceives us is not one of us."باب قَوْلِ النَّبِيِّ - صلى الله تعالى عليه وسلم - ‏"‏ مَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ ح وَحَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، مُحَمَّدُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، كِلاَهُمَا عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا وَمَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer gegen uns die Waffen erhebt, gehört nicht zu uns, und wer uns gegenüber unehrlich handelt, gehört nicht zu uns.“

It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) observed: He who took up arms against us is not of us and he who acted dishonestly towards us is not of us.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 102

Die Aussage des Propheten (ﷺ): „Wer uns betrügt, gehört nicht zu uns.“The Saying of the prophet (ﷺ): "Whoever deceives us is not one of us."باب قَوْلِ النَّبِيِّ - صلى الله تعالى عليه وسلم - ‏"‏ مَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏

وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، - قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، ‏.‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ مَرَّ عَلَى صُبْرَةِ طَعَامٍ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهَا فَنَالَتْ أَصَابِعُهُ بَلَلاً فَقَالَ ‏"‏ مَا هَذَا يَا صَاحِبَ الطَّعَامِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَصَابَتْهُ السَّمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفَلاَ جَعَلْتَهُ فَوْقَ الطَّعَامِ كَىْ يَرَاهُ النَّاسُ مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) an einem Haufen Lebensmittel (Getreide) vorbeikam. Er steckte seine Hand hinein, und seine Finger wurden feucht. Er sagte zum Besitzer dieses Haufens Lebensmittel (Getreide): „Was ist das?“ Er antwortete: „Gesandter Allahs, dieses Getreide wurde vom Regen durchnässt.“ Er (der heilige Prophet) sagte: „Warum hast du den durchnässten Teil dieses Haufens nicht oben auf die übrigen Lebensmittel gelegt, damit die Menschen ihn sehen können? Wer betrügt, gehört nicht zu mir (ist nicht mein Anhänger).“

It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) happened to pass by a heap of eatables (corn). He thrust his hand in that (heap) and his fingers were moistened. He said to the owner of that heap of eatables (corn): What is this? He replied: Messenger of Allah, these have been drenched by rainfall. He (the Holy Prophet) remarked: Why did you not place this (the drenched part of the heap) over other eatables so that the people could see it? He who deceives is not of me (is not my follower).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 103 a

Das Verbot, sich auf die Wangen zu schlagen, das Gewand zu zerreißen und mit den Rufen der Dschāhilīya zu rufenThe prohibition of striking one's checks, tearing one's garment and calling with the calls of Jahilliyyahباب تَحْرِيمِ ضَرْبِ الْخُدُودِ وَشَقِّ الْجُيُوبِ وَالدُّعَاءِ بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ أَوْ شَقَّ الْجُيُوبَ أَوْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثُ يَحْيَى وَأَمَّا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ فَقَالاَ ‏"‏ وَشَقَّ وَدَعَا ‏"‏ بِغَيْرِ أَلِفٍ ‏.‏

Es wird von ʿAbdullah ibn Masʿūd überliefert, dass der Prophet (ﷺ) sagte: „Nicht zu uns – also nicht zur Gemeinschaft des Islām – gehört, wer sich auf die Wangen schlägt, den vorderen Ausschnitt seines Gewandes zerreißt oder die Schlagworte der Dschāhilīya (Unwissenheit) ausruft.“

Ibn Numair und Abū Bakr sagten: Anstelle des Wortes „au“ („oder“) steht „wa“ („und“); die Worte lauten also: „zerreißt und ruft die Schlagworte der Dschāhilīya aus“, ohne das Alif.

It is narrated on the authority of Abdullah b. Mas'ud that the Prophet (ﷺ) observed: He is not one of us (one among the Ummah of Islam) who beat the cheeks or tore the front opening of the shirt or uttered the slogans of (the days of) Jahiliya (ignorance). Ibn Numair and Abu Bakr said (instead of the word" au" (or) it is" wa" the words are) and tore and uttered (the slogans) of Jahiliya without" alif".

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 103 b

Das Verbot, sich auf die Wangen zu schlagen, das Gewand zu zerreißen und mit den Rufen der Dschāhilīya zu rufenThe prohibition of striking one's checks, tearing one's garment and calling with the calls of Jahilliyyahباب تَحْرِيمِ ضَرْبِ الْخُدُودِ وَشَقِّ الْجُيُوبِ وَالدُّعَاءِ بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالاَ ‏"‏ وَشَقَّ وَدَعَا ‏"‏ ‏.‏

Dieser Hadith wurde von Aʿmasch mit derselben Überliefererkette überliefert, und die Überlieferer sagten: „Er zerriss und rief.“

This hadith has been narrated by A'mash with the same chain of narrators and the transmitters said: He tore and called.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 104 a

Das Verbot, sich auf die Wangen zu schlagen, das Gewand zu zerreißen und mit den Rufen der Dschāhilīya zu rufenThe prohibition of striking one's checks, tearing one's garment and calling with the calls of Jahilliyyahباب تَحْرِيمِ ضَرْبِ الْخُدُودِ وَشَقِّ الْجُيُوبِ وَالدُّعَاءِ بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ، حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى، قَالَ وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ فَصَاحَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِهِ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ ‏.‏

Es wird überliefert, dass Abū Burda ibn Abū Mūsā berichtete: Abū Mūsā wurde von einem schweren Leiden befallen und verlor das Bewusstsein; sein Kopf lag im Schoß einer Frau aus seinem Haushalt. Eine der Frauen seines Haushalts erhob lautes Wehklagen. Er (Abū Mūsā) war aufgrund seiner Schwäche nicht in der Lage, ihr etwas zu sagen. Als er jedoch wieder etwas zu Kräften gekommen war, sagte er: „Ich habe nichts mit jemandem zu schaffen, mit dem der Gesandte Allahs (ﷺ) nichts zu schaffen hat. Wahrlich, der Gesandte Allahs (ﷺ) hat nichts mit jener Frau zu schaffen, die laut wehklagt, sich die Haare schert und aus Trauer ihr Gewand zerreißt.“

It is narrated on the authority of Abu Burda b. Abu Musa that Abu Musa was afflicted with grave pain and he became unconscious and his head was in the lap of a lady of his household. One of the women of his household walled. He (Abu Musa) was unable (because of weakness) to say anything to her. But when he was a bit recovered he said: I have no concern with one with whom the Messenger of Allah (ﷺ) has no concern, Verily the Messenger of Allah (ﷺ) has no concern with that woman who wails loudly, shaves her hair and tears (her garment in grief).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 104 b

Das Verbot, sich auf die Wangen zu schlagen, das Gewand zu zerreißen und mit den Rufen der Dschāhilīya zu rufenThe prohibition of striking one's checks, tearing one's garment and calling with the calls of Jahilliyyahباب تَحْرِيمِ ضَرْبِ الْخُدُودِ وَشَقِّ الْجُيُوبِ وَالدُّعَاءِ بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَخْرَةَ، يَذْكُرُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، وَأَبِي، بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى قَالاَ أُغْمِيَ عَلَى أَبِي مُوسَى وَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ تَصِيحُ بِرَنَّةٍ ‏.‏ قَالاَ ثُمَّ أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمِي - وَكَانَ يُحَدِّثُهَا - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ حَلَقَ وَسَلَقَ وَخَرَقَ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Burda überliefert, dass Abū Mūsā bewusstlos wurde. Daraufhin kam seine Ehefrau Umm ʿAbdullah zu ihm und klagte laut. Als er wieder zu sich kam, sagte er: „Weißt du etwa nicht?“ Dann überlieferte er ihr: „Wahrlich, der Gesandte Allahs ﷺ hat nichts mit jener zu tun, die sich das Haar schert, laut klagt und aus Trauer ihre Kleidung zerreißt.“

It is narrated on the authority of Abu Burda that Abu Musa fell unconscious and his wife Umm Abdullah came there and wailed loudly. When he felt relief he said: Don't you know? -and narrated to her: Verily the Messenger of Allah (ﷺ) said: I have no concern with one who shaved her hair, lamented loudly and tore (her clothes in grief).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 104 c

Das Verbot, sich auf die Wangen zu schlagen, das Gewand zu zerreißen und mit den Rufen der Dschāhilīya zu rufenThe prohibition of striking one's checks, tearing one's garment and calling with the calls of Jahilliyyahباب تَحْرِيمِ ضَرْبِ الْخُدُودِ وَشَقِّ الْجُيُوبِ وَالدُّعَاءِ بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عِيَاضٍ الأَشْعَرِيِّ، عَنِ امْرَأَةِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ ح
وَحَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي هِنْدٍ - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ ح
وَحَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِهَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ عِيَاضٍ الأَشْعَرِيِّ قَالَ ‏"‏ لَيْسَ مِنَّا ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ ‏"‏ بَرِيءٌ ‏"‏ ‏.‏

Dieser Hadith wird auf die Autorität von Abū Mūsā mit lediglich dieser Abweichung überliefert: Der Heilige Prophet sagte nicht, dass er sich nicht darum kümmere, sondern sagte: „Er gehört nicht zu uns.“

This hadith is narrated on the authority of Abu Musa with this change only: That (the Holy Prophet) did not say that he had no concern but said: He is not one of us.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 105 a

Die nachdrückliche Untersagung der Namīmah (gehässige Verleumdung) verdeutlichenClarifying the emphatic prohibition of An-Namimah (Malicious Gossip)باب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ النَّمِيمَةِ ‏‏

وَحَدَّثَنِي شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ مَيْمُونٍ - حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الأَحْدَبُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلاً، يَنِمُّ الْحَدِيثَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ نَمَّامٌ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Hudhaifa überliefert, dass ihn die Nachricht erreichte, dass ein bestimmter Mann üble Nachrede verbreitete. Daraufhin sagte Hudhaifa: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: „Der Verleumder wird nicht ins Paradies eintreten.“

It is reported from Hudhaifa that news reached him (the Holy Prophet) that a certain man carried tales. Upon this Hudhaifa remarked: I heard Allah's Messenger (ﷺ) saying: The tale-bearer shall not enter Paradise.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 105 b

Die nachdrückliche Untersagung der Namīmah (gehässige Verleumdung) verdeutlichenClarifying the emphatic prohibition of An-Namimah (Malicious Gossip)باب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ النَّمِيمَةِ ‏‏

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الأَمِيرِ فَكُنَّا جُلُوسًا فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ الْقَوْمُ هَذَا مِمَّنْ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الأَمِيرِ ‏.‏ قَالَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا ‏.‏ فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Hammām ibn al-Hārith überliefert, dass ein Mann dem Statthalter Gerüchte hintertrug. Wir saßen in der Moschee, und die Leute sagten: „Er ist jemand, der dem Statthalter Gerüchte hinterträgt.“ Der Überlieferer sagte: Dann kam er und setzte sich zu uns. Daraufhin bemerkte Hudhaifa: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: Derjenige, der verleumderische Gerüchte weiterträgt, wird niemals ins Paradies eintreten.“

It is reported on the authority of Hammam b, al-Harith that a man used to carry tales to the governor. We were sitting in the mosque. the people said: He is one who carries tales to the governor. He (the narrator) said: Then he came and sat with us. Thereupon Hudhaifa remarked: I heard the Messenger of Allah (ﷺ) saying: The beater of false tales would never enter heaven.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 105 c

Die nachdrückliche Untersagung der Namīmah (gehässige Verleumdung) verdeutlichenClarifying the emphatic prohibition of An-Namimah (Malicious Gossip)باب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ النَّمِيمَةِ ‏‏

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ حُذَيْفَةَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَاءَ رَجُلٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَقِيلَ لِحُذَيْفَةَ إِنَّ هَذَا يَرْفَعُ إِلَى السُّلْطَانِ أَشْيَاءَ ‏.‏ فَقَالَ حُذَيْفَةُ - إِرَادَةَ أَنْ يُسْمِعَهُ - سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Hammām ibn al-Hārith überliefert: Wir saßen mit Hudhaifa in der Moschee. Ein Mann kam und setzte sich zu uns. Hudhaifa wurde gesagt, dass er derjenige sei, der dem Herrscher Gerüchte hinterbringe. Hudhaifa bemerkte in der Absicht, es ihm zu übermitteln: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: „Der Verleumder wird nicht ins Paradies eintreten.“

It is narrated on the authority of Hammam b. al-Harith: We were sitting with Hudhaifa in the mosque. A man came and sat along with us. It was said to Hudhaifa that he was the man who carried tales to the ruler. Hudhaifa remarked with the intention of conveying to him: I have heard the Messenger of Allah (ﷺ) saying: The tale-bearer will not enter Paradise.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 106 a

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏"‏ قَالَ فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثَلاَثَ مِرَارٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ الْمُسْبِلُ وَالْمَنَّانُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abu Dharr überliefert, dass der Gesandte Allahs sagte: Drei sind diejenigen, mit denen Allah am Tag der Auferstehung weder sprechen noch sie anschauen noch sie freisprechen wird, und für sie gibt es eine schmerzhafte Strafe. Der Gesandte Allahs wiederholte dies dreimal. Abu Dharr bemerkte: Sie sind gescheitert und haben verloren; wer sind diese Menschen, o Gesandter Allahs? Darauf sagte er, der Prophet: Es sind: derjenige, der sein Untergewand hinter sich herzieht, derjenige, der seine Wohltat vorhält, und derjenige, der seine Ware durch einen Meineid verkauft. ﷺ

It is narrated o the authority of Abu Dharr that the Messenger of Allah (may ace he upon him) observed: Three are the (persons) with whom Allah would neither speak on the Day of Resurrection, nor would look at them nor would absolve the and there is a painful chastisement for them. The Messenger of Allah (ﷺ) repeated it three times. Abu Dharr remarked: They failed and they lost; who are these persons, Messenger of Allah? Upon this he (the Holy) Prophet) observed: They are: the dragger of lower garment, the recounter of obligation the seller of goods by false oath.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 106 b

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمَنَّانُ الَّذِي لاَ يُعْطِي شَيْئًا إِلاَّ مَنَّهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْفَاجِرِ وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Dharr überliefert, der berichtet, dass der Prophet (ﷺ) sagte:

„Drei Personen gibt es, zu denen Allah am Tag der Auferstehung nicht sprechen wird: denjenigen, der Geschenke macht und nichts gibt, ohne sich dies vorzuhalten; den Verkäufer von Waren, der sie durch einen falschen Eid verkauft; und denjenigen, der sein Untergewand herabhängen lässt.“

It is narrated on the authority of Abu Dharr who narrates that the Prophet (ﷺ) observed: Three are the persons with whom Allah would not speak on the Day of Resurrection: the bestower of gift who does not give anything but by laying obligation on him, the seller of goods who sells them by taking false oath and one who hangs low his lower garment.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 106 c

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنِيهِ بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏"‏ ‏.‏

Bischr ibn Chālid überlieferte diesen Hadith von Sulaimān mit derselben Überliefererkette und mit dem Zusatz: Allah wird weder zu ihnen sprechen noch sie ansehen noch sie freisprechen, und für sie gibt es eine schmerzhafte Strafe.

Bishr b. Khalid has narrated this hadith on the authority of Sulaiman with the same chain of transmitters with this addition: Allah shall neither speak nor look at nor absolve then, and there is a tormenting punishment for them.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 107

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ - قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ - وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ شَيْخٌ زَانٍ وَمَلِكٌ كَذَّابٌ وَعَائِلٌ مُسْتَكْبِرٌ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Drei Personen sind es, mit denen Allah am Tag der Auferstehung weder sprechen noch sie freisprechen wird.“ Abū Muʿāwiya fügte hinzu: „Er wird sie weder ansehen, und für sie gibt es eine schmerzhafte Strafe: der alte Ehebrecher, der lügnerische König und der hochmütige Bedürftige.“

It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) observed: Three (are the persons) with whom Allah would neither speak, nor would He absolve them on the Day of Resurrection. Abu Mu'awiya added: He would not look at them and there is grievous torment for them: the aged adulterer, the liar king and the proud destitute.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 108 a

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ ثَلاَثٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالْفَلاَةِ يَمْنَعُهُ مِنِ ابْنِ السَّبِيلِ وَرَجُلٌ بَايَعَ رَجُلاً بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ لَهُ بِاللَّهِ لأَخَذَهَا بِكَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ وَهُوَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لاَ يُبَايِعُهُ إِلاَّ لِدُنْيَا فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا وَفَى وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا لَمْ يَفِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Huraira überlieferte von Abu Bakr, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

Drei Personengruppen sind es, mit denen Allah am Tag der Auferstehung weder sprechen noch zu denen Er schauen noch die Er von den Sünden läutern wird, und für die es eine schmerzhafte Strafe geben wird: ein Mann, der in einer wasserlosen Wüste mehr Wasser hat, als er benötigt, und es dem Reisenden verweigert; ein Mann, der am Nachmittag eine Ware an einen anderen verkauft und bei Allah schwört, dass er sie für diesen oder jenen Preis gekauft habe, woraufhin der Käufer ihm dies glaubt, obwohl es nicht der Wahrheit entspricht; und ein Mann, der dem Imam aus weltlichen Gründen die Treue schwört. Wenn der Imam ihm etwas von den weltlichen Gütern gibt, hält er an seinem Treueeid fest, und wenn er ihm nichts gibt, erfüllt er den Treueeid nicht.

Abu Huraira narrated on the authority of Abu Bakr that the Messenger of Allah (ﷺ) said: Three are the persons with whom Allah would neither speak on the Day of Resurrection, nor would He look towards them, nor would purify them (from sins), and there would be a tormenting chastisement for them: a person who in the waterless desert has more water (than his need) and he refuses to give it to the traveller and a person who sold a commodity to another person in the afternoon and took an oath of Allah that he had bought it at such and such price and he (the buyer) accepted it to be true though it was not a fact, and a person who pledged allegiance to the Imam but for the sake of the world (material gains). And if the Imam bestowed on him (something) out of that (worldly riches) he stood by his allegiance and if he did not give him, he did not fulfil the allegiance.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 108 b

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ ‏"‏ وَرَجُلٌ سَاوَمَ رَجُلاً بِسِلْعَةٍ ‏"‏ ‏.‏

Derselbe Hadith wurde über eine andere Überliefererkette überliefert, mit Ausnahme dieser Worte: Er bot einer anderen Person eine Ware zum Verkauf an.

The same hadith has been transmitted by another chain of transmitters with the exception of these words: He offered for sale a commodity to another person.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 108 c

Erläuterung des ausdrücklichen Verbots, das eigene Gewand unterhalb der Knöchel hängen zu lassen (Isbāl), andere an die eigene Wohltat zu erinnern und Waren durch einen falschen Schwur zu verkaufen; Erwähnung der drei Personen, zu denen Allah, der Erhabene, am Tag der Auferstehung nicht sprechen, die Er nicht ansehen und die Er nicht läutern wird und denen eine schmerzhafte Strafe zuteilwirdClarifying the emphatic prohibition of letting one's garment hang below the ankles (isbal), reminding others of one's gift and selling goods by means of a false oath; Mention of the three to whom Allah, Most High, will not speak on the day of resurrection, nor look at them, nor sanctify them, and theirs will be a painful tormentباب بَيَانِ غِلَظِ تَحْرِيمِ إِسْبَالِ الإِزَارِ وَالْمَنِّ بِالْعَطِيَّةِ وَتَنْفِيقِ السِّلْعَةِ بِالْحَلِفِ وَبَيَانِ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - قَالَ أُرَاهُ مَرْفُوعًا - قَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بَعْدَ صَلاَةِ الْعَصْرِ عَلَى مَالِ مُسْلِمٍ فَاقْتَطَعَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَبَاقِي حَدِيثِهِ نَحْوُ حَدِيثِ الأَعْمَشِ ‏.‏

Dieser Hadith ist von Abū Huraira überliefert worden, der berichtete, dass er, also der Gesandte Allahs, sagte: „Es gibt drei Personen, zu denen Allah am Tag der Auferstehung weder sprechen noch sie anschauen wird, und für die es eine schmerzhafte Strafe geben wird: eine Person, die am Nachmittag einen Eid bezüglich des Eigentums eines Muslims ablegt und ihn dann bricht.“ Der übrige Teil des Hadiths ist derselbe wie in der Überlieferung von al-Aʿmasch.

This hadith has been narrated on the authority of Abu Huraira that he (the Messenger of Allah) observed: Three are the persons with whom Allah would neither speak (on the Day of Resurrection) nor would He look at them, and there would be a painful chastisement for them, a person who took an oath on the goods of a Muslim in the afternoon and then broke it. The rest of the hadith is the same as narrated by A'mash.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 109 a

Die ausdrückliche Untersagung der Selbsttötung verdeutlichen; Wer sich mit etwas selbst tötet, wird damit im Höllenfeuer bestraft; Und dass niemand außer einem Muslim ins Paradies eintreten wirdClarifying the emphatic prohibition against killing oneself; The one who kills himself with something will be punished with it in the fire; And that no one will enter Paradise but a muslimباب غِلَظِ تَحْرِيمِ قَتْلِ الإِنْسَانِ نَفْسَهُ وَإِنَّ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي النَّارِ وَأَنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ مَنَ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَتَوَجَّأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ شَرِبَ سَمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَرَدَّى فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer sich mit einer Waffe aus Eisen tötet, wird ewig im Höllenfeuer verweilen; er wird diese Waffe in der Hand halten und sie sich immer und immer wieder in den Bauch stoßen. Wer Gift trinkt und sich damit tötet, wird im Höllenfeuer, in dem er auf ewig verdammt ist, immer wieder davon trinken. Und wer sich tötet, indem er von einem Berg hinabstürzt, wird im Höllenfeuer ständig hinabstürzen und dort immer und immer wieder verweilen.“

It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) observed: He who killed himself with steel (weapon) would be the eternal denizen of the Fire of Hell and he would have that weapon in his hand and would be thrusting that in his stomach for ever and ever, he who drank poison and killed himself would sip that in the Fire of Hell where he is doomed for ever and ever; and he who killed himself by falling from (the top of) a mountain would constantly fall in the Fire of Hell and would live there for ever and ever.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 109 b

Die ausdrückliche Untersagung der Selbsttötung verdeutlichen; Wer sich mit etwas selbst tötet, wird damit im Höllenfeuer bestraft; Und dass niemand außer einem Muslim ins Paradies eintreten wirdClarifying the emphatic prohibition against killing oneself; The one who kills himself with something will be punished with it in the fire; And that no one will enter Paradise but a muslimباب غِلَظِ تَحْرِيمِ قَتْلِ الإِنْسَانِ نَفْسَهُ وَإِنَّ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي النَّارِ وَأَنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ، ح وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ ‏.‏

Dieser Hadith ist über eine weitere Überliefererkette überliefert worden.

This hadith has been narrated by another chain of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 110 a

Die ausdrückliche Untersagung der Selbsttötung verdeutlichen; Wer sich mit etwas selbst tötet, wird damit im Höllenfeuer bestraft; Und dass niemand außer einem Muslim ins Paradies eintreten wirdClarifying the emphatic prohibition against killing oneself; The one who kills himself with something will be punished with it in the fire; And that no one will enter Paradise but a muslimباب غِلَظِ تَحْرِيمِ قَتْلِ الإِنْسَانِ نَفْسَهُ وَإِنَّ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي النَّارِ وَأَنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمِ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، أَنَّ أَبَا قِلاَبَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِي شَىْءٍ لاَ يَمْلِكُهُ ‏"‏ ‏.‏

Thābit ibn ad-Daḥḥāk berichtete, dass er dem Gesandten Allahs (ﷺ) unter dem Baum den Treueeid leistete. Wahrlich, der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer im Zustand der Lüge auf eine andere Religion als den Islam schwört, wird zu dem, was er bekundet hat. Wer sich mit etwas selbst tötet, wird am Tag der Auferstehung mit eben diesem Ding bestraft. Niemand ist verpflichtet, ein Gelübde für etwas zu erfüllen, das sich nicht in seinem Besitz befindet.“

Thabit b. Dahhak reported that he pledged allegiance to the Messenger of Allah (ﷺ) under the Tree, and verily the Messenger of Allah (ﷺ) observed: He who took an oath of a religion other than Islam, in the state of being a liar, would became so, as he professed. He who killed himself with a thing would be tormented on the Day of Resurrection with that very thing. One is not obliged to offer votive offering of a thing which is not in his possession.

Sahih (Sunnah.com)

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Deine LeseansichtYour reading view