Zum Inhalt springenSkip to content

DeenStudy Hadith

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Die Überlieferungen des Propheten ﷺ entdecken und durchsuchen.Discover and search the narrations of the Prophet ﷺ.

Mit Konto auf allen Geräten synchronisiert. Als Gast nur auf diesem Gerät.Synced across devices when signed in. Guests save on this device only.

SO LIEST DU AM LIEBSTENMAKE YOURSELF COMFORTABLE

Deine LeseansichtYour reading view

Jede Sprache in deiner Größe. Die Vorschau passt sich direkt an.Your preferred size for every language. Preview changes instantly.

نَصٌّ عَرَبِيٌّ لِلْقِرَاءَةِ

Gut lesbar. In deinem Tempo.

Clear text. Your own pace.

Nur Anzeigeeinstellungen auf diesem Gerät. Hadithtexte, Quellen und Kontodaten bleiben unverändert.Only display preferences on this device. Hadith texts, sources and account data stay unchanged.
Sammlungen direkt öffnenOpen collections directly
Filter löschenClear filters

Arabische Originalquelle: Sunnah.com. Deutsche Übersetzungen: DeenStudy. Bitte bei Verständnisfragen den Originaltext und qualifizierte Lehrer heranziehen.Arabic source: Sunnah.com. German translations: DeenStudy. Refer to the original and qualified teachers for interpretation.

Sahih al-Bukhari 4055

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ هَاشِمٍ السَّعْدِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ نَثَلَ لِي النَّبِيُّ ﷺ كِنَانَتَهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالَ ‏"‏ ارْمِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ‏"‏‏.‏
Überliefert von Saʿd ibn Abī Waqqāṣ:

Der Prophet (ﷺ) holte am Tag von Uhud einen Köcher mit Pfeilen für mich heraus und sagte: „Schieße! Mögen mein Vater und meine Mutter für dich geopfert werden.“
Narrated Sa`d bin Abi Waqqas:


The Prophet (ﷺ) took out a quiver (of arrows) for me on the day of Uhud and said, "Throw (arrows); let
my father and mother be sacrificed for you."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4056

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا، يَقُولُ جَمَعَ لِي النَّبِيُّ ﷺ أَبَوَيْهِ يَوْمَ أُحُدٍ‏.‏
Saʿd berichtete:

Der Gesandte Allahs (ﷺ) nannte am Tag der Schlacht von Uhud sowohl seinen Vater als auch seine Mutter um meinetwillen.
Narrated Sa`d:


Allah's Messenger (ﷺ) mentioned both his father and mother for me on the day of the battle of Uhud.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4057

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ ـ رضى الله عنه ـ لَقَدْ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَوْمَ أُحُدٍ أَبَوَيْهِ كِلَيْهِمَا‏.‏ يُرِيدُ حِينَ قَالَ ‏"‏ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ‏"‏‏.‏ وَهُوَ يُقَاتِلُ‏.‏
Überliefert von Ibn al-Musayyab:

Saʿd ibn Abī Waqqās sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) erwähnte am Tag der Schlacht von Uhud sowohl seinen Vater als auch seine Mutter in Bezug auf mich.“ Er meinte damit, dass der Prophet (ﷺ) zu Saʿd sagte, während dieser kämpfte: „Mögen mein Vater und meine Mutter für dich geopfert werden!“
Narrated Ibn Al Musaiyab:


Sa`d bin Abi Waqqas said, "Allah's Messenger (ﷺ) mentioned both his father and mother for me on the day
of the battle of Uhud." He meant when the Prophet (ﷺ) said (to Sa`d) while the latter was fighting. "Let
my father and mother be sacrificed for you!"

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4058

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شَدَّادٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ مَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ يَجْمَعُ أَبَوَيْهِ لأَحَدٍ غَيْرَ سَعْدٍ‏.‏
Überliefert von ʿAlī:

Ich habe den Propheten (ﷺ) niemals gehört, wie er außer über Saʿd bei jemandem sowohl seinen Vater als auch seine Mutter erwähnte.
Narrated `Ali:


I have never heard the Prophet (ﷺ) mentioning both his father and mother for anybody other than Sa`d.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4059

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا يَسَرَةُ بْنُ صَفْوَانَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ جَمَعَ أَبَوَيْهِ لأَحَدٍ إِلاَّ لِسَعْدِ بْنِ مَالِكٍ، فَإِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ يَوْمَ أُحُدٍ ‏"‏ يَا سَعْدُ ارْمِ، فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ‏"‏‏.‏
Überliefert von ʿAlī:

Ich habe den Propheten (ﷺ) niemals jemanden außer Saʿd ibn Mālik erwähnen hören, wobei er sagte: „Mein Vater und meine Mutter seien für dich geopfert!“ Ich hörte ihn am Tag von Uhud sagen: „O Saʿd, schieße! Mein Vater und meine Mutter seien für dich geopfert!“
Narrated `Ali:


I have never heard the Prophet (ﷺ) mentioning his father and mother for anybody other than Sa`d bin
Malik. I heard him saying on the day of Uhud, "O Sa`d throw (arrows)! Let my father and mother be
sacrificed for you !"

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4060, 4061

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُعْتَمِرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ زَعَمَ أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ لَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي بَعْضِ تِلْكَ الأَيَّامِ الَّتِي يُقَاتِلُ فِيهِنَّ غَيْرُ طَلْحَةَ وَسَعْدٍ‏.‏ عَنْ حَدِيثِهِمَا‏.‏
Der Vater von Muʿtamir berichtete:

ʿUthmān sagte, dass am Tag der Schlacht von Uhud niemand außer Ṭalḥa und Saʿd beim Propheten (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) blieb.
Narrated Mu'tamir's father:


`Uthman said that on the day of the battle of Uhud, none remained with the Prophet (ﷺ) but Talha and
Sa`d.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4062

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، قَالَ صَحِبْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَالْمِقْدَادَ وَسَعْدًا رضى الله عنهم فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ، إِلاَّ أَنِّي سَمِعْتُ طَلْحَةَ يُحَدِّثُ عَنْ يَوْمِ أُحُدٍ
Überliefert von As-Sāʾib ibn Yazīd:

Ich war in der Gesellschaft von ʿAbdurraḥmān ibn ʿAuf, Ṭalḥa ibn ʿUbaidullāh, al-Miqdād und Saʿd, und ich hörte keinen von ihnen etwas vom Propheten (ﷺ) überliefern, außer dass ich Ṭalḥa über den Tag der Schlacht von Uhud berichten hörte.
Narrated As-Saib bin Yazid:


I have been in the company of `AbdurRahman bin `Auf, Talha bin 'Ubaidullah, Al-Miqdad and Sa`d,
and I heard none of them narrating anything from the Prophet (ﷺ) excepting the fact that I heard Talha
narrating about the day of Uhud (battle) .

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4063

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ رَأَيْتُ يَدَ طَلْحَةَ شَلاَّءَ، وَقَى بِهَا النَّبِيَّ ﷺ يَوْمَ أُحُدٍ‏.‏
Überliefert von Qais:

Ich sah Talhas gelähmte Hand, mit der er den Propheten (ﷺ) am Tag von Uhud geschützt hatte.
Narrated Qais:


I saw Talha's paralyzed hand with which he had protected the Prophet (ﷺ) on the day of Uhud.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4064

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ انْهَزَمَ النَّاسُ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ ﷺ مُجَوِّبٌ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ لَهُ، وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلاً رَامِيًا شَدِيدَ النَّزْعِ، كَسَرَ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، وَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ بِجَعْبَةٍ مِنَ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْثُرْهَا لأَبِي طَلْحَةَ‏.‏ قَالَ وَيُشْرِفُ النَّبِيُّ ﷺ يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ، فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، لاَ تُشْرِفْ يُصِيبُكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ، نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ‏.‏ وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ، وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا تَنْقُزَانِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا، تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلآنِهَا، ثُمَّ تَجِيئَانِ فَتُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ، وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَىْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ وَإِمَّا ثَلاَثًا‏.‏
Überliefert von Anas:

Als der Tag von Uhud kam, ließen die Menschen den Propheten (ﷺ) zurück, während Abu Talha vor dem Propheten (ﷺ) stand und ihn mit seinem Lederschild abschirmte. Abu Talha war ein geschickter Bogenschütze, der heftig zu schießen pflegte. An jenem Tag zerbrach er zwei oder drei Bogen. Wenn ein Mann mit einem Köcher voller Pfeile vorbeikam, sagte der Prophet zu ihm: „Streue dessen Inhalt für Abu Talha aus.“ Der Prophet (ﷺ) hob den Kopf, um zum Feind zu schauen, woraufhin Abu Talha sagte: „Mögen mein Vater und meine Mutter für dich geopfert werden! Hebe deinen Kopf nicht, damit dich nicht ein Pfeil des Feindes trifft. Lieber soll mein Hals getroffen werden als dein Hals.“ Ich sah ʿAischa, die Tochter von Abu Bakr, und Umm Sulaim, wie sie ihre Kleider hochrafften, sodass ich ihre Fußreifen sah, während sie Wasserschläuche auf dem Rücken trugen und das Wasser in die Münder der Verwundeten gossen. Sie kehrten zurück, füllten sie wieder auf und gossen es erneut in die Münder der Verwundeten. Das Schwert fiel Abu Talha an jenem Tag zwei- oder dreimal aus der Hand.
Narrated Anas:


When it was the day of Uhud, the people left the Prophet (ﷺ) while Abu Talha was in front of the Prophet (ﷺ)
shielding him with his leather shield. Abu Talha was a skillful archer who used to shoot violently. He
broke two or three arrow bows on that day. If a man carrying a quiver full of arrows passed by, the
Prophet would say (to him), put (scatter) its contents for Abu Talha." The Prophet (ﷺ) would raise his
head to look at the enemy, whereupon Abu Talha would say, "Let my father and mother be sacrificed
for you ! Do not raise your head, lest an arrow of the enemy should hit you. (Let) my neck (be struck)
rather than your neck." I saw `Aisha, the daughter of Abu Bakr, and Um Sulaim rolling up their
dresses so that I saw their leg-bangles while they were carrying water skins on their backs and
emptying them in the mouths of the (wounded) people. They would return to refill them and again
empty them in the mouths of the (wounded) people. The sword fell from Abu Talha's hand twice or
thrice (on that day).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4065

„…doch Allah war ihr Walī.““…but Allah was their Wali.”باب {‏إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ، فَصَرَخَ إِبْلِيسُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ‏.‏ فَرَجَعَتْ أُولاَهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَبَصُرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي‏.‏ قَالَ قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ فَوَاللَّهِ مَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ‏.‏ بَصُرْتُ عَلِمْتُ، مِنَ الْبَصِيرَةِ فِي الأَمْرِ، وَأَبْصَرْتُ مِنْ بَصَرِ الْعَيْنِ وَيُقَالُ بَصُرْتُ وَأَبْصَرْتُ وَاحِدٌ‏.‏
Überliefert von ʿĀʾischa:

Als der Tag von Uhud kam, wurden die Götzendiener besiegt. Darauf rief Satan – Allahs Fluch sei auf ihm – laut: „O Diener Allahs, nehmt euch vor dem in Acht, was hinter euch ist!“ Da kehrten die vorderen Reihen des muslimischen Heeres um und begannen, gegen die hinteren Reihen zu kämpfen. Hudhaifa blickte umher, und als er seinen Vater al-Yamān sah, rief er: „O Diener Allahs, mein Vater, mein Vater!“ Doch bei Allah, sie hörten nicht auf, bis sie ihn getötet hatten. Hudhaifa sagte: „Möge Allah euch vergeben.“ Der Unterüberlieferer ʿUrwa sagte: „Bei Allah, Hudhaifa bat weiterhin Allah um Vergebung für die Mörder seines Vaters, bis er zu Allah schied (das heißt, bis er starb).“
Narrated `Aisha:


When it was the day of Uhud, the pagans were defeated. Then Satan, Allah's Curse be upon him, cried
loudly, "O Allah's Worshippers, beware of what is behind!" On that, the front files of the (Muslim)
forces turned their backs and started fighting with the back files. Hudhaifa looked, and on seeing his
father Al-Yaman, he shouted, "O Allah's Worshippers, my father, my father!" But by Allah, they did
not stop till they killed him. Hudhaifa said, "May Allah forgive you." (The sub-narrator, `Urwa, said,
"By Allah, Hudhaifa continued asking Allah's Forgiveness for the killers of his father till he departed
to Allah (i.e. died).")

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4066

„Aber Allah hat ihnen gewiss vergeben.““But Allah indeed has forgiven them.”باب قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {‏إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ حَجَّ الْبَيْتَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلاَءِ الْقُعُودُ قَالُوا هَؤُلاَءِ قُرَيْشٌ‏.‏ قَالَ مَنِ الشَّيْخُ قَالُوا ابْنُ عُمَرَ‏.‏ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَىْءٍ أَتُحَدِّثُنِي، قَالَ أَنْشُدُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْبَيْتِ أَتَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَتَعْلَمُهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَدْرٍ فَلَمْ يَشْهَدْهَا قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَتَعْلَمُ أَنَّهُ تَخَلَّفَ عَنْ بَيْعَةِ الرُّضْوَانِ فَلَمْ يَشْهَدْهَا قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَبَّرَ‏.‏ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ لأُخْبِرَكَ وَلأُبَيِّنَ لَكَ عَمَّا سَأَلْتَنِي عَنْهُ، أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ، وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَ تَحْتَهُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَكَانَتْ مَرِيضَةً، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ ‏"‏ إِنَّ لَكَ أَجْرَ رَجُلٍ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمَهُ ‏"‏‏.‏ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرُّضْوَانِ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ لَبَعَثَهُ مَكَانَهُ، فَبَعَثَ عُثْمَانَ، وَكَانَ بَيْعَةُ الرُّضْوَانِ بَعْدَ مَا ذَهَبَ عُثْمَانُ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ بِيَدِهِ الْيُمْنَى ‏"‏ هَذِهِ يَدُ عُثْمَانَ ‏"‏‏.‏ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى يَدِهِ فَقَالَ ‏"‏ هَذِهِ لِعُثْمَانَ ‏"‏‏.‏ اذْهَبْ بِهَذَا الآنَ مَعَكَ‏.‏
Überliefert von ʿUthmān ibn Mauhab:

Ein Mann kam, um den Hadsch zum Haus Allahs zu vollziehen. Als er einige Menschen sitzen sah, sagte er: „Wer sind diese sitzenden Menschen?“ Jemand sagte: „Sie sind die Leute von Quraisch.“ Er sagte: „Wer ist der alte Mann?“ Sie sagten: „Ibn ʿUmar.“ Er ging zu ihm und sagte: „Ich möchte dich nach etwas fragen; wirst du mir darüber Auskunft geben? Ich frage dich bei der Achtung, die diesem (Heiligen) Haus gebührt: Weißt du, dass ʿUthmān ibn ʿAffān am Tag von Uhud floh?“ Ibn ʿUmar sagte: „Ja.“ Er sagte: „Weißt du, dass er (d. h. ʿUthmān) bei der Schlacht von Badr abwesend war und nicht daran teilnahm?“ Ibn ʿUmar sagte: „Ja.“ Er sagte: „Weißt du, dass er bei dem Treueschwur von ar-Riḍwān (d. h. dem Treueschwur in al-Hudaibiya) nicht anwesend war und ihn nicht miterlebte?“ Ibn ʿUmar antwortete: „Ja.“ Darauf sagte er: „Allāhu akbar!“ Ibn ʿUmar sagte: „Komm mit; ich werde dich über das informieren und es dir erklären, wonach du gefragt hast. Was die Flucht (ʿUthmāns) am Tag von Uhud betrifft, so bezeuge ich, dass Allah ihm vergeben hat. Was seine Abwesenheit bei der Schlacht von Badr betrifft, so war er mit der Tochter des Gesandten Allahs (ﷺ) verheiratet, und sie war krank. Daher sagte der Prophet (ﷺ) zu ihm: ‚Du wirst einen solchen Lohn erhalten, wie ihn ein Mann erhält, der an der Schlacht von Badr teilgenommen hat, und du wirst auch denselben Anteil an der Beute erhalten.‘ Was seine Abwesenheit beim Treueschwur von ar-Riḍwān betrifft: Wenn es unter den Mekkanern jemanden gegeben hätte, der angesehener gewesen wäre als ʿUthmān ibn ʿAffān, hätte der Prophet gewiss diesen Mann anstelle von ʿUthmān entsandt. So sandte der Prophet (ﷺ) ihn (d. h. ʿUthmān nach Mekka), und der Treueschwur von ar-Riḍwān fand statt, nachdem ʿUthmān nach Mekka gegangen war. Der Prophet erhob seine rechte Hand und sagte: ‚Dies ist die Hand ʿUthmāns‘, legte sie auf seine andere Hand und sagte: „Dies ist für ʿUthmān.““ Danach sagte Ibn ʿUmar zu dem Mann: „Geh nun, nachdem du diese Information erhalten hast.“
Narrated `Uthman bin Mauhab:


A man came to perform the Hajj to (Allah's) House. Seeing some people sitting, he said, "Who are
these sitting people?" Somebody said, "They are the people of Quraish." He said, "Who is the old
man?" They said, "Ibn `Umar." He went to him and said, "I want to ask you about something; will you
tell me about it? I ask you with the respect due to the sanctity of this (Sacred) House, do you know
that `Uthman bin `Affan fled on the day of Uhud?" Ibn `Umar said, "Yes." He said, "Do you know
that he (i.e. `Uthman) was absent from the Badr (battle) and did not join it?" Ibn `Umar said, "Yes."
He said, "Do you know that he failed to be present at the Ridwan Pledge of allegiance (i.e. Pledge of
allegiance at Hudaibiya) and did not witness it?" Ibn `Umar replied, "Yes," He then said, "Allahu-
Akbar!" Ibn `Umar said, "Come along; I will inform you and explain to you what you have asked. As
for the flight (of `Uthman) on the day of Uhud, I testify that Allah forgave him. As regards his
absence from the Badr (battle), he was married to the daughter of Allah's Messenger (ﷺ) and she was ill, so
the Prophet (ﷺ) said to him, 'You will have such reward as a man who has fought the Badr battle will get,
and will also have the same share of the booty.' As for his absence from the Ridwan Pledge of
allegiance if there had been anybody more respected by the Meccans than `Uthman bin `Affan, the
Prophet would surely have sent that man instead of `Uthman. So the Prophet (ﷺ) sent him (i.e. `Uthman to
Mecca) and the Ridwan Pledge of allegiance took place after `Uthman had gone to Mecca. The
Prophet raised his right hand saying. 'This is the hand of `Uthman,' and clapped it over his other hand
and said, "This is for `Uthman.'" Ibn `Umar then said (to the man), "Go now, after taking this
information."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4067

„(Und gedenkt,) als ihr davonliefet““(And remember) when you ran awayباب {‏إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ وَالرَّسُولُيَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلاَ تَحْزَنُوا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ} ، {تُصْعِدُونَ} تَذْهَبُونَ، أَصْعَدَ وَصَعِدَ فَوْقَ الْبَيْتِ

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ ﷺ عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ، وَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ، فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمُ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ‏.‏
Überliefert von Al-Barāʾ ibn ʿĀzib:

Der Prophet (ﷺ) ernannte am Tag der Schlacht von Uhud ʿAbdullāh ibn Dschubair zum Befehlshaber der berittenen Bogenschützen. Dann kehrten sie geschlagen zurück; darauf bezieht sich die Aussage Allahs: „Und der Gesandte (Muhammad) war hinter euch und rief euch zurück.“ (3:153)
Narrated Al-Bara' bin `Azib:


The Prophet (ﷺ) appointed `Abdullah bin Jubair as the commander of the cavalry archers on the day of the
battle of Uhud. Then they returned defeated, and that what is referred to by Allah's Statement:-- "And
the Apostle (Muhammad) was in your rear calling you back." (3.153)

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4068

„Dann sandte Er euch nach der Bedrängnis Sicherheit …““Then after the distress, He sent down security for you…”باب ‏{‏ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}

وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ فِيمَنْ تَغَشَّاهُ النُّعَاسُ يَوْمَ أُحُدٍ، حَتَّى سَقَطَ سَيْفِي مِنْ يَدِي مِرَارًا، يَسْقُطُ وَآخُذُهُ، وَيَسْقُطُ فَآخُذُهُ‏.‏
Abū Ṭalḥa (möge Allah mit ihm zufrieden sein) sagte:

„Ich gehörte zu denen, die vom Schlaf übermannt wurden, sodass mein Schwert mehrmals aus meiner Hand fiel. Das Schwert fiel zu Boden, ich hob es auf, dann fiel es erneut, und ich hob es wieder auf.“
Abu Talha (ra) said:
I was amongst those who were overtaken by slumber until my sword fell from my hand on several occasions. The sword fell and I picked it up, and it fell again, and I picked it up."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4069

„Nicht dir obliegt die Entscheidung …““Not for you is the decision…”باب {‏لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السُّلَمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنَ الْفَجْرِ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا ‏"‏‏.‏ بَعْدَ مَا يَقُولُ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ Qur’an 3:128‏{‏لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏Qur’an 3:128{‏ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ‏}‏
Überliefert vom Vater Sālimes:

Er hörte den Gesandten Allahs, als dieser nach der Verbeugung der letzten Rakʿa des Morgengebets den Kopf hob, sagen: „O Allah, verfluche den und den und den und den“, nachdem er gesagt hatte: „Allah hört den, der Ihn lobpreist. Unser Herr, aller Lobpreis gebührt Dir!“ Darauf offenbarte Allah: „Es steht dir nicht zu (o Muhammad) … (bis zum Ende des Verses): Sie sind wahrlich Frevler.“ (3:128)
Narrated Salim's father:


That he heard Allah's Messenger, when raising his head from bowing of the last rak`a of the morning prayer, saying, "O Allah! Curse so-and-so and so-and-so" after he had said, "Allah hears him who sends his praises to Him. Our Lord, all the Praises are for you!" So Allah revealed:-- "Not for you (O Muhammad! )......(till the end of Verse) they are indeed wrong-doers." (3.128)

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4070

„Nicht dir obliegt die Entscheidung …““Not for you is the decision…”باب {‏لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}

وَعَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَدْعُو عَلَى صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ وَسُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَزَلَتْ Qur’an 3:128‏{‏لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏Qur’an 3:128{‏فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ‏}‏‏.‏
Sālim bin ʿAbdullāh sagte: „Der Gesandte Allahs ﷺ pflegte gegen Safwān bin Umayya, Suhail bin ʿAmr und al-Hārith bin Hischām Böses herbeizurufen. Daraufhin wurde der Vers offenbart: ‚Es steht dir nicht zu (o Muhammad!) … (bis zum Ende des Verses) Denn sie sind wahrlich Frevler.‘ (3:128)
Salim bin `Abdullah
said' "Allah's Messenger (ﷺ) used to invoke evil upon Safwan bin Umaiya, Suhail bin `Amr and Al-Harith
bin Hisham. So the Verse was revealed:-- "Not for you (O Muhammad!)......(till the end of Verse) For
they are indeed wrong-doers." (3.128)

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4071

Überlieferung über Umm SalitNarration regarding Umm Salitباب ذِكْرِ أُمِّ سَلِيطٍ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، وَقَالَ ثَعْلَبَةُ بْنُ أَبِي مَالِكٍ إِنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ قَسَمَ مُرُوطًا بَيْنَ نِسَاءٍ مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ، فَبَقِيَ مِنْهَا مِرْطٌ جَيِّدٌ، فَقَالَ لَهُ بَعْضُ مَنْ عِنْدَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَعْطِ هَذَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ الَّتِي عِنْدَكَ‏.‏ يُرِيدُونَ أُمَّ كُلْثُومٍ بِنْتَ عَلِيٍّ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ أُمُّ سَلِيطٍ أَحَقُّ بِهِ‏.‏ وَأُمُّ سَلِيطٍ مِنْ نِسَاءِ الأَنْصَارِ مِمَّنْ بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ، قَالَ عُمَرُ فَإِنَّهَا كَانَتْ تُزْفِرُ لَنَا الْقِرَبَ يَوْمَ أُحُدٍ‏.‏
Überliefert von Thaʿlaba ibn Abī Mālik:

ʿUmar ibn al-Chattāb verteilte Wollkleider unter einigen Frauen von Medina, und ein schönes Wollgewand blieb übrig. Einige derjenigen, die bei ihm saßen, sagten: „O Anführer der Gläubigen! Gib es der Tochter des Gesandten Allahs (ﷺ), die bei dir ist“; damit meinten sie Umm Kulthūm, die Tochter von ʿAlī. ʿUmar sagte: „Umm Salīt hat mehr Anspruch darauf als sie.“ Umm Salīt gehörte zu jenen Frauen der Ansār, die dem Gesandten Allahs (ﷺ) den Treueeid geleistet hatten. ʿUmar fügte hinzu: „Sie – Umm Salīt – pflegte uns am Tag der Schlacht von Uhud die gefüllten Wasserschläuche zu tragen.“
Narrated Tha`laba bin Abi Malik:


`Umar bin Al-Khattab distributed woolen clothes amongst some women of Medina, and a nice woolen
garment remained. Some of those who were sitting with him, said, "O chief of the believers! Give it to
the daughter of Allah's Messenger (ﷺ) who is with you," and by that, they meant Um Kulthum, the daughter
of `Ali. `Umar said, "Um Salit has got more right than she." Um Salit was amongst those Ansari
women who had given the pledge of allegiance to Allah's Messenger (ﷺ) . `Umar added, "She (i.e. Um Salit)
used to carry the filled water skins for us on the day of the battle of Uhud."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4072

Das Martyrium von Hamza رضي الله عنهThe martyrdom of Hamza رضي الله عنهبَاب قَتْلِ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ

حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، فَلَمَّا قَدِمْنَا حِمْصَ قَالَ لِي عُبَيْدُ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي وَحْشِيٍّ نَسْأَلُهُ عَنْ قَتْلِ حَمْزَةَ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ وَكَانَ وَحْشِيٌّ يَسْكُنُ حِمْصَ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَقِيلَ لَنَا هُوَ ذَاكَ فِي ظِلِّ قَصْرِهِ، كَأَنَّهُ حَمِيتٌ‏.‏ قَالَ فَجِئْنَا حَتَّى وَقَفْنَا عَلَيْهِ بِيَسِيرٍ، فَسَلَّمْنَا، فَرَدَّ السَّلاَمَ، قَالَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ مُعْتَجِرٌ بِعِمَامَتِهِ، مَا يَرَى وَحْشِيٌّ إِلاَّ عَيْنَيْهِ وَرِجْلَيْهِ، فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ يَا وَحْشِيُّ أَتَعْرِفُنِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِلاَّ أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَدِيَّ بْنَ الْخِيَارِ تَزَوَّجَ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ قِتَالٍ بِنْتُ أَبِي الْعِيصِ، فَوَلَدَتْ لَهُ غُلاَمًا بِمَكَّةَ، فَكُنْتُ أَسْتَرْضِعُ لَهُ، فَحَمَلْتُ ذَلِكَ الْغُلاَمَ مَعَ أُمِّهِ، فَنَاوَلْتُهَا إِيَّاهُ، فَلَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى قَدَمَيْكَ‏.‏ قَالَ فَكَشَفَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَلاَ تُخْبِرُنَا بِقَتْلِ حَمْزَةَ قَالَ نَعَمْ، إِنَّ حَمْزَةَ قَتَلَ طُعَيْمَةَ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ بِبَدْرٍ، فَقَالَ لِي مَوْلاَىَ جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ إِنْ قَتَلْتَ حَمْزَةَ بِعَمِّي فَأَنْتَ حُرٌّ، قَالَ فَلَمَّا أَنْ خَرَجَ النَّاسُ عَامَ عَيْنَيْنِ ـ وَعَيْنَيْنِ جَبَلٌ بِحِيَالِ أُحُدٍ، بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَادٍ ـ خَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ إِلَى الْقِتَالِ، فَلَمَّا اصْطَفُّوا لِلْقِتَالِ خَرَجَ سِبَاعٌ فَقَالَ هَلْ مِنْ مُبَارِزٍ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ يَا سِبَاعُ يَا ابْنَ أُمِّ أَنْمَارٍ مُقَطِّعَةِ الْبُظُورِ، أَتُحَادُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ﷺ قَالَ ثُمَّ شَدَّ عَلَيْهِ فَكَانَ كَأَمْسِ الذَّاهِبِ ـ قَالَ ـ وَكَمَنْتُ لِحَمْزَةَ تَحْتَ صَخْرَةٍ فَلَمَّا دَنَا مِنِّي رَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي، فَأَضَعُهَا فِي ثُنَّتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ وَرِكَيْهِ ـ قَالَ ـ فَكَانَ ذَاكَ الْعَهْدَ بِهِ، فَلَمَّا رَجَعَ النَّاسُ رَجَعْتُ مَعَهُمْ فَأَقَمْتُ بِمَكَّةَ، حَتَّى فَشَا فِيهَا الإِسْلاَمُ، ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى الطَّائِفِ، فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَسُولاً، فَقِيلَ لِي إِنَّهُ لاَ يَهِيجُ الرُّسُلَ ـ قَالَ ـ فَخَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ ‏"‏ آنْتَ وَحْشِيٌّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَنْتَ قَتَلْتَ حَمْزَةَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ قَدْ كَانَ مِنَ الأَمْرِ مَا بَلَغَكَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُغَيِّبَ وَجْهَكَ عَنِّي ‏"‏‏.‏ قَالَ فَخَرَجْتُ، فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَخَرَجَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ قُلْتُ لأَخْرُجَنَّ إِلَى مُسَيْلِمَةَ لَعَلِّي أَقْتُلُهُ فَأُكَافِئَ بِهِ حَمْزَةَ ـ قَالَ ـ فَخَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ، فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ ـ قَالَ ـ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي ثَلْمَةِ جِدَارٍ، كَأَنَّهُ جَمَلٌ أَوْرَقُ ثَائِرُ الرَّأْسِ ـ قَالَ ـ فَرَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي، فَأَضَعُهَا بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ ـ قَالَ ـ وَوَثَبَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ عَلَى هَامَتِهِ‏.‏ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ فَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ فَقَالَتْ جَارِيَةٌ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ وَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، قَتَلَهُ الْعَبْدُ الأَسْوَدُ‏.‏
Überliefert von Dschaʿfar ibn ʿAmr ibn Umaiya:

Ich brach gemeinsam mit ʿUbaidullah ibn ʿAdi al-Chaiyār auf. Als wir Hims erreichten – eine Stadt in Syrien –, sagte ʿUbaidullah ibn ʿAdi zu mir: „Möchtest du Wahschi sehen, damit wir ihn über die Tötung Hamzas befragen können?“ Ich antwortete: „Ja.“ Wahschi lebte in Hims. Wir erkundigten uns nach ihm, und jemand sagte zu uns: „Er befindet sich dort im Schatten seines Palastes, als wäre er ein praller Wasserschlauch.“ Da gingen wir zu ihm hinauf. Als wir nur noch eine kurze Strecke von ihm entfernt waren, grüßten wir ihn, und er erwiderte unseren Gruß.

ʿUbaidullah trug seinen Turban, und Wahschi konnte von ihm nur seine Augen und Füße sehen. ʿUbaidullah sagte: „O Wahschi, kennst du mich?“ Wahschi betrachtete ihn und sagte dann: „Nein, bei Allah! Doch ich weiß, dass ʿAdi ibn al-Chaiyār eine Frau namens Umm Qitāl, die Tochter von Abu al-Is, heiratete. Sie gebar ihm in Mekka einen Sohn, und ich suchte eine Amme für dieses Kind. Einmal trug ich das Kind zusammen mit seiner Mutter und übergab es ihr. Deine Füße ähneln den Füßen dieses Kindes.“

Da enthüllte ʿUbaidullah sein Gesicht und sagte zu Wahschi: „Willst du uns die Geschichte von der Tötung Hamzas erzählen?“ Wahschi antwortete: „Ja. Hamza tötete in der Schlacht von Badr Tuʿaima ibn ʿAdi ibn al-Chaiyār. Da sagte mein Herr, Dschubair ibn Mutʿim, zu mir: ‚Wenn du Hamza aus Rache für meinen Onkel tötest, dann wirst du freigelassen.‘“

Als die Menschen im Jahr von ʿAinain zum Kampf auszogen – ʿAinain ist ein Berg nahe dem Berg Uhud, und zwischen ihm und Uhud liegt ein Tal –, zog ich mit den Menschen in die Schlacht. Als das Heer sich zum Kampf aufgestellt hatte, trat Sibaʿ hervor und sagte: „Gibt es jemanden, der meine Herausforderung zum Zweikampf annimmt?“ Hamza ibn ʿAbd al-Muttalib trat hervor und sagte: „O Sibaʿ, o Sohn von Umm Anmār, derjenige, der Frauen beschneidet! Forderst du Allah und Seinen Gesandten heraus?“

Dann griff Hamza ihn an und tötete ihn, sodass er wie der vergangene gestrige Tag ausgelöscht war. Ich versteckte mich unter einem Felsen. Als er – Hamza – in meine Nähe kam, warf ich meinen Speer nach ihm und stieß ihn in seinen Nabel, sodass er durch sein Gesäß wieder austrat und er dadurch starb.

Als alle Menschen nach Mekka zurückkehrten, kehrte auch ich mit ihnen zurück. Ich blieb in Mekka, bis sich der Islam dort verbreitet hatte. Dann zog ich nach Tāʾif. Als die Bewohner von Tāʾif ihre Gesandten zum Gesandten Allahs schickten, wurde mir gesagt, dass der Prophet (ﷺ) den Gesandten keinen Schaden zufüge. Da zog auch ich mit ihnen aus, bis ich den Gesandten Allahs erreichte.

Als er mich sah, sagte er: „Bist du Wahschi?“ Ich sagte: „Ja.“ Er sagte: „Warst du es, der Hamza getötet hat?“ Ich antwortete: „Es ist so geschehen, wie man dir berichtet hat.“ Er sagte: „Kannst du dein Gesicht vor mir verbergen?“ Da ging ich hinaus, als der Gesandte Allahs (ﷺ) gestorben war und Musailima al-Kadhdhāb auftrat und behauptete, ein Prophet zu sein. Ich sagte: „Ich werde zu Musailima ziehen, damit ich ihn töte und dadurch meine Tötung Hamzas wiedergutmache.“

So zog ich mit den Menschen aus, um gegen Musailima und seine Anhänger zu kämpfen. Dann ereigneten sich in jenem Kampf die bekannten Geschehnisse. Plötzlich sah ich einen Mann – Musailima –, der nahe einer Öffnung in einer Mauer stand. Er sah aus wie ein aschfarbenes Kamel, und sein Haar war zerzaust. Da warf ich meinen Speer nach ihm und stieß ihn zwischen seine beiden Brüste in seine Brust, sodass er zwischen seinen Schultern wieder austrat. Danach griff ihn ein Mann von den Ansār an und schlug ihm mit einem Schwert auf den Kopf.

ʿAbdullah ibn ʿUmar sagte: „Ein Sklavenmädchen auf dem Dach eines Hauses sagte: ‚Wehe! Der Anführer der Gläubigen – gemeint ist Musailima – ist von einem schwarzen Sklaven getötet worden.‘“
Narrated Jafar bin `Amr bin Umaiya:


I went out with 'Ubaidullah bin `Adi Al-Khaiyar. When we reached Hims (i.e. a town in Syria),
'Ubaidullah bin `Adi said (to me), "Would you like to see Wahshi so that we may ask him about the
killing of Hamza?" I replied, "Yes." Wahshi used to live in Hims. We enquired about him and
somebody said to us, "He is that in the shade of his palace, as if he were a full water skin." So we went
up to him, and when we were at a short distance from him, we greeted him and he greeted us in return.
'Ubaidullah was wearing his turban and Wahshi could not see except his eyes and feet. 'Ubaidullah
said, "O Wahshi! Do you know me?" Wahshi looked at him and then said, "No, by Allah! But I know
that `Adi bin Al-Khiyar married a woman called Um Qital, the daughter of Abu Al-Is, and she
delivered a boy for him at Mecca, and I looked for a wet nurse for that child. (Once) I carried that
child along with his mother and then I handed him over to her, and your feet resemble that child's
feet." Then 'Ubaidullah uncovered his face and said (to Wahshi), "Will you tell us (the story of) the
killing of Hamza?" Wahshi replied "Yes, Hamza killed Tuaima bin `Adi bin Al-Khaiyar at Badr
(battle) so my master, Jubair bin Mut`im said to me, 'If you kill Hamza in revenge for my uncle, then
you will be set free."
When the people set out (for the battle of Uhud) in the year of 'Ainain ..'Ainain is a mountain near the
mountain of Uhud, and between it and Uhud there is a valley.. I went out with the people for the
battle. When the army aligned for the fight, Siba' came out and said, 'Is there any (Muslim) to accept
my challenge to a duel?' Hamza bin `Abdul Muttalib came out and said, 'O Siba'. O Ibn Um Anmar,
the one who circumcises other ladies! Do you challenge Allah and His Apostle?' Then Hamza
attacked and killed him, causing him to be non-extant like the bygone yesterday. I hid myself under a
rock, and when he (i.e. Hamza) came near me, I threw my spear at him, driving it into his umbilicus
so that it came out through his buttocks, causing him to die. When all the people returned to Mecca, I
too returned with them. I stayed in (Mecca) till Islam spread in it (i.e. Mecca). Then I left for Taif, and
when the people (of Taif) sent their messengers to Allah's Messenger, I was told that the Prophet (ﷺ) did not
harm the messengers; So I too went out with them till I reached Allah's Messenger.
When he saw me, he said, 'Are you Wahshi?' I said, 'Yes.' He said, 'Was it you who killed Hamza?' I
replied, 'What happened is what you have been told of.' He said, 'Can you hide your face from me?' So
I went out when Allah's Messenger (ﷺ) died, and Musailamah Al-Kadhdhab appeared (claiming to be a
prophet). I said, 'I will go out to Musailamah so that I may kill him, and make amends for killing
Hamza. So I went out with the people (to fight Musailamah and his followers) and then famous events
took place concerning that battle. Suddenly I saw a man (i.e. Musailamah) standing near a gap in a
wall. He looked like an ash-colored camel and his hair was dishevelled. So I threw my spear at him,
driving it into his chest in between his breasts till it passed out through his shoulders, and then an
Ansari man attacked him and struck him on the head with a sword. `Abdullah bin `Umar said, 'A slave
girl on the roof of a house said: Alas! The chief of the believers (i.e. Musailamah) has been killed by a
black slave."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4073

Die Wunden, die dem Propheten (ﷺ) am Tag der Schlacht von Uhud zugefügt wurdenThe wounds inflicted on the Prophet (ﷺ) on the day (of the battle) of Uhudباب مَا أَصَابَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْجِرَاحِ يَوْمَ أُحُدٍ

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ فَعَلُوا بِنَبِيِّهِ ـ يُشِيرُ إِلَى رَبَاعِيَتِهِ ـ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى رَجُلٍ يَقْتُلُهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏"‏‏.‏
Überliefert von Abū Huraira:

Allahs Gesandter sagte – wobei er auf seinen abgebrochenen Eckzahn zeigte: „Allahs Zorn ist heftig geworden über die Menschen, die Seinem Propheten Schaden zugefügt haben. Allahs Zorn ist heftig geworden über den Mann, der vom Gesandten Allahs auf Allahs Weg getötet wird.“
Narrated Abu Huraira:


Allah's Messenger (pointing to his broken canine tooth) said, "Allah's Wrath has become severe on the
people who harmed His Prophet. Allah's Wrath has become severe on the man who is killed by the
Apostle of Allah in Allah's Cause."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4074

Die Wunden, die dem Propheten (ﷺ) am Tag der Schlacht von Uhud zugefügt wurdenThe wounds inflicted on the Prophet (ﷺ) on the day (of the battle) of Uhudباب مَا أَصَابَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْجِرَاحِ يَوْمَ أُحُدٍ

حَدَّثَنِي مَخْلَدُ بْنُ مَالِكٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ النَّبِيُّ ﷺ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ دَمَّوْا وَجْهَ نَبِيِّ اللَّهِ ﷺ‏.‏
Überliefert von Ibn ʿAbbās:

Allahs Zorn wurde heftig gegen denjenigen, den der Prophet (ﷺ) auf Allahs Weg getötet hatte. Allahs Zorn wurde heftig gegen die Menschen, die das Gesicht des Gesandten Allahs bluten ließen.
Narrated Ibn `Abbas:


Allah's Wrath became severe on him whom the Prophet (ﷺ) had killed in Allah's Cause. Allah's Wrath
became severe on the people who caused the face of Allah's Prophet to bleed.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih al-Bukhari 4075

Die Wunden, die dem Propheten (ﷺ) am Tag der Schlacht von Uhud zugefügt wurdenThe wounds inflicted on the Prophet (ﷺ) on the day (of the battle) of Uhudباب مَا أَصَابَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْجِرَاحِ يَوْمَ أُحُدٍ

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، وَهْوَ يُسْأَلُ عَنْ جُرْحِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مَنْ كَانَ يَغْسِلُ جُرْحَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَمَنْ كَانَ يَسْكُبُ الْمَاءَ وَبِمَا دُووِيَ ـ قَالَ كَانَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ تَغْسِلُهُ وَعَلِيٌّ يَسْكُبُ الْمَاءَ بِالْمِجَنِّ، فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ أَنَّ الْمَاءَ لاَ يَزِيدُ الدَّمَ إِلاَّ كَثْرَةً أَخَذَتْ قِطْعَةً مِنْ حَصِيرٍ، فَأَحْرَقَتْهَا وَأَلْصَقَتْهَا فَاسْتَمْسَكَ الدَّمُ، وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ يَوْمَئِذٍ، وَجُرِحَ وَجْهُهُ، وَكُسِرَتِ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ‏.‏
Überliefert von Abū Hāzim:

Er hörte, wie Sahl ibn Saʿd über die Wunden des Gesandten Allahs (ﷺ) gefragt wurde, und sagte: „Bei Allah, ich weiß, wer die Wunden des Gesandten Allahs (ﷺ) wusch, wer das Wasser dafür eingoss und womit er behandelt wurde.“ Sahl fügte hinzu: „Fātima, die Tochter des Gesandten Allahs (ﷺ), pflegte die Wunden zu waschen, und ʿAlī ibn Abū Tālib goss Wasser aus einem Schild. Als Fātima sah, dass das Wasser die Blutung verstärkte, nahm sie ein Stück einer Matte, verbrannte es und gab die Asche in die Wunde, sodass das Blut gerann und die Blutung aufhörte. An jenem Tag wurde sein Eckzahn abgebrochen, sein Gesicht verwundet und sein Helm auf seinem Kopf zerbrochen.“
Narrated Abu Hazim:


That he heard Sahl bin Sa`d being asked about the wounds of Allah's Messenger (ﷺ) saying, "By Allah, I
know who washed the wounds of Allah's Messenger (ﷺ) and who poured water (for washing them), and with
what he was treated." Sahl added, "Fatima, the daughter of Allah's Messenger (ﷺ) used to wash the wounds,
and `Ali bin Abi Talib used to pour water from a shield. When Fatima saw that the water aggravated
the bleeding, she took a piece of a mat, burnt it, and inserted its ashes into the wound so that the blood
was congealed (and bleeding stopped). His canine tooth got broken on that day, and face was
wounded, and his helmet was broken on his head."

Sahih (Sunnah.com)