Derjenige, dessen Zeugenaussage zurückzuweisen istThe one whose testimony is to be rejectedباب مَنْ تُرَدُّ شَهَادَتُهُ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ رَدَّ شَهَادَةَ الْخَائِنِ وَالْخَائِنَةِ وَذِي الْغِمْرِ عَلَى أَخِيهِ وَرَدَّ شَهَادَةَ الْقَانِعِ لأَهْلِ الْبَيْتِ وَأَجَازَهَا لِغَيْرِهِمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْغِمْرُ الْحِنَةُ وَالشَّحْنَاءُ وَالْقَانِعُ الأَجِيرُ التَّابِعُ مِثْلُ الأَجِيرِ الْخَاصِّ .
ʿAmr ibn Schuʿaib überlieferte von seinem Vater, dass sein Großvater sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) wies das Zeugnis eines betrügerischen Mannes und einer betrügerischen Frau zurück, ebenso das Zeugnis dessen, der seinem Bruder Groll entgegenbringt. Er wies auch das Zeugnis dessen zurück, der von einer Familie abhängig ist, und ließ sein Zeugnis für andere gelten.
Abu Dawud sagte: „Ghimr“ bedeutet Groll und Feindschaft; „qāniʿ“ bedeutet abhängig, ein untergeordneter Diener, etwa ein persönlicher Diener.
'Amr bin Shu'aib on his father's authority told that his grandfather said: The Messenger of Allah (ﷺ) rejected the testimony of a deceitful man and woman, of one who harbours rancour against his brother, and he rejected the testimony of one who is dependent on a family, and he allowed his testimony for other.
Abu Dawud said: Ghimr means malice and enimity ; qani (dependant), a subordinate servant like a special servant.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Derjenige, dessen Zeugenaussage zurückzuweisen istThe one whose testimony is to be rejectedباب مَنْ تُرَدُّ شَهَادَتُهُ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَلَفِ بْنِ طَارِقٍ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ الْخُزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، بِإِسْنَادِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لاَ تَجُوزُ شَهَادَةُ خَائِنٍ وَلاَ خَائِنَةٍ وَلاَ زَانٍ وَلاَ زَانِيَةٍ وَلاَ ذِي غِمْرٍ عَلَى أَخِيهِ " .
Die oben erwähnte Überlieferung (Nr. 3593) wurde von Sulaymān ibn Mūsā ebenfalls über eine andere Überliefererkette überliefert.
In dieser Fassung heißt es: Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Das Zeugnis eines betrügerischen Mannes oder einer betrügerischen Frau, eines Ehebrechers oder einer Ehebrecherin sowie eines Menschen, der seinem Bruder Groll entgegenbringt, ist nicht zulässig.
The tradition mentioned above (No. 3593) has also been transmitted by Sulayman ibn Musa through a different chain of narrators.
This version has: The Messenger of Allah (ﷺ) said: The testimony of a deceitful man or woman, of an adulterer and adulteress, and of one who harbours rancour against his brother is not allowable.
Hasan · Al-Albani (Sunnah.com)
Zeugenaussage eines Beduinen gegen StadtbewohnerTestimony of a bedouin against townpeopleباب شَهَادَةِ الْبَدَوِيِّ عَلَى أَهْلِ الأَمْصَارِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَنَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " لاَ تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ " .
Abu Huraira überlieferte:
Der Prophet (ﷺ) sagte: Das Zeugnis eines Beduinen gegen einen Stadtbewohner ist nicht zulässig.
Narrated AbuHurayrah:
The Prophet (ﷺ) said: The testimony of a nomad Arab against a townsman is not allowable.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Zeugenaussage in Bezug auf das StillenTestimony with regard to breastfeedingباب الشَّهَادَةِ فِي الرَّضَاعِ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، وَحَدَّثَنِيهِ صَاحِبٌ، لِي عَنْهُ - وَأَنَا لِحَدِيثِ، صَاحِبِي أَحْفَظُ - قَالَ تَزَوَّجْتُ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْنَا جَمِيعًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَكَاذِبَةٌ . قَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ وَقَدْ قَالَتْ مَا قَالَتْ دَعْهَا عَنْكَ " .
ʿUqbah ibn al-Hārith sagte: „Ich heiratete Umm Yaḥyā, die Tochter von Abū Ihāb. Eine schwarze Frau kam zu uns und sagte, dass sie uns beide gestillt habe. Daraufhin kam ich zum Propheten (ﷺ) und erwähnte dies ihm gegenüber. Er wandte sich von mir ab. Ich sagte zu ihm: ‚Gesandter Allahs! Sie ist eine Lügnerin.‘ Er sagte: ‚Woher weißt du das? Sie hat gesagt, was sie gesagt hat. Trenne dich von ihr.‘“
'Uqbah bin al-Harith said: "I married Umm Yahya daughter of Abu Ihab. A black woman entered upon us. She said that she had suckled both of us. So I came to the Prophet (ﷺ), and amentioned it to him. He turned away from me. I said (to him): Messenger of Allah! she is a liar. He said: What do you know? She has said what she has said. Separate yourself from her (wife).
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Zeugenaussage in Bezug auf das StillenTestimony with regard to breastfeedingباب الشَّهَادَةِ فِي الرَّضَاعِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ الْبَصْرِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، - وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ، عُقْبَةَ وَلَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ - فَذَكَرَ مَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ نَظَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ إِلَى الْحَارِثِ بْنِ عُمَيْرٍ فَقَالَ هَذَا مِنْ ثِقَاتِ أَصْحَابِ أَيُّوبَ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von ʿUqbah ibn al-Ḥārith mit derselben Bedeutung über eine andere Überliefererkette überliefert.
Abū Dāwūd sagte: Ḥammād ibn Zayd betrachtete al-Ḥārith ibn ʿUmayr und sagte: Er gehört zu den zuverlässigen Überlieferern von Ayyūb.
The tradition mentioned above has also been transmitted by 'Uqbah bin al-Harith to the same effect through a different chain of narrators.
Abu Dawud said: Hammad bin Zaid looked at al-Harith bin 'Umair and said: He is from reliable narrators from Ayyub.
Das Zeugnis der Ahl adh-Dhimmah und ein Testament, das während einer Reise gemacht wurdeThe testimony od ahl adh-dhimmah and a will made when travelingباب شَهَادَةِ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَفِي الْوَصِيَّةِ فِي السَّفَرِ
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِدَقُوقَاءَ هَذِهِ وَلَمْ يَجِدْ أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُشْهِدُهُ عَلَى وَصِيَّتِهِ فَأَشْهَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقَدِمَا الْكُوفَةَ فَأَتَيَا أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ فَأَخْبَرَاهُ وَقَدِمَا بِتَرِكَتِهِ وَوَصِيَّتِهِ . فَقَالَ الأَشْعَرِيُّ هَذَا أَمْرٌ لَمْ يَكُنْ بَعْدَ الَّذِي كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ . فَأَحْلَفَهُمَا بَعْدَ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا خَانَا وَلاَ كَذِبَا وَلاَ بَدَّلاَ وَلاَ كَتَمَا وَلاَ غَيَّرَا وَإِنَّهَا لَوَصِيَّةُ الرَّجُلِ وَتَرِكَتُهُ فَأَمْضَى شَهَادَتَهُمَا .
Asch-Schaʿbī sagte: Ein Muslim lag in Daqūqāʾ im Sterben, fand jedoch keinen Muslimen, den er zum Zeugen für sein Testament rufen konnte. Daher rief er zwei Männer von den Leuten der Schrift als Zeugen. Dann kamen sie nach Kūfa und berichteten Abū Mūsā al-Aschʿarī von seinem Testament. Sie brachten sein Erbe und sein Testament mit. al-Aschʿarī sagte: „Dies ist ein Vorfall, wie er sich zur Zeit des Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) ereignete und nach ihm nie wieder vorkam.“ Darauf ließ er sie nach dem Nachmittagsgebet bei Allah schwören, dass sie nichts veruntreut, keine Lüge gesagt, nichts verändert, nichts verschwiegen und nichts verfälscht hätten und dass dies das Testament des Mannes und sein Erbe sei. Anschließend ließ er ihre Zeugenaussage gelten.
Ash-Sha'bi said: A Muslim was about to die at Daquqa', but he did not find any Muslim to call him for witness to his will. So he called two men of the people of the Book for witness. Then they came to Kufah, and approaching AbuMusa al-Ash'ari they informed him (about his) will. They brought his inheritance and will. Al-Ash'ari said: This is an incident (like) which happened in the time of the Messenger of Allah (ﷺ) and never occurred after him. So he made them to swear by Allah after the afternoon prayer to the effect that they had not misappropriated, nor told a lie, nor changed, nor concealed, nor altered, and that it was the will of the man and his inheritance. He then executed their witness.
Das Zeugnis der Ahl adh-Dhimmah und ein Testament, das während einer Reise gemacht wurdeThe testimony od ahl adh-dhimmah and a will made when travelingباب شَهَادَةِ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَفِي الْوَصِيَّةِ فِي السَّفَرِ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَهْمٍ مَعَ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ وَعَدِيِّ بْنِ بَدَّاءَ فَمَاتَ السَّهْمِيُّ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا مُسْلِمٌ فَلَمَّا قَدِمَا بِتَرِكَتِهِ فَقَدُوا جَامَ فِضَّةٍ مُخَوَّصًا بِالذَّهَبِ فَأَحْلَفَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ
ﷺ ثُمَّ وُجِدَ الْجَامُ بِمَكَّةَ فَقَالُوا اشْتَرَيْنَاهُ مِنْ تَمِيمٍ وَعَدِيٍّ فَقَامَ رَجُلاَنِ مِنْ أَوْلِيَاءِ السَّهْمِيِّ فَحَلَفَا لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَإِنَّ الْجَامَ لِصَاحِبِهِمْ . قَالَ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ
Qur’an 5:106{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ } الآيَةَ .
Überliefert von Abdullah ibn Abbas:
Ein Mann aus den Banū Sahm zog mit Tamīm ad-Dārī und ʿAdī ibn Baddāʾ hinaus. Der Mann aus den Banū Sahm starb in einem Land, in dem kein Muslim anwesend war. Als sie mit seinem Erbe zurückkehrten, fanden sie (die Erben) in seinem Besitz keinen silbernen Becher mit goldenen Verzierungen. Der Gesandte Allahs ﷺ ließ sie einen Eid schwören. Dann wurde der Becher (bei jemandem) in Mekka gefunden. Sie sagten: Wir haben ihn von Tamīm und ʿAdī gekauft.
Dann standen zwei Männer aus den Erben des Mannes aus den Banū Sahm auf und schworen: Unser Zeugnis ist zuverlässiger als ihr Zeugnis. Sie sagten, dass der Becher ihrem Mann gehört habe.
Er (Ibn Abbas) sagte: Über sie wurde der folgende Vers offenbart: „O ihr, die ihr glaubt! Wenn der Tod einem von euch naht …“
Narrated Abdullah Ibn Abbas:
A man from Banu Sahm went out with Tamim ad-Dari and Adi ibn Badda'. The man of Banu Sahm died in the land where no Muslim was present. When they returned with his inheritance, they (the heirs) did not find a silver cup with lines of gold (in his property). The Messenger of Allah (ﷺ) administered on oath to them. The cup was then found (with someone) at Mecca. They said: We have bought it from Tamim and Adi.
Then two men from the heirs of the man of Banu Sahm got up and swore saying: Our witness is more reliable than their witness. They said that the cup belonged to their man.
He (Ibn Abbas) said: The following verse was revealed about them: "O ye who believe! when death approaches any of you....."
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Wenn der Richter weiß, dass die Aussage einer Person wahr ist, ist es ihm dann erlaubt, auf dieser Grundlage ein Urteil zu fällen?If the judge knows that the testimony of one person is true, is it permissible for him to pass judgment on the basis of thatباب إِذَا عَلِمَ الْحَاكِمُ صِدْقَ الشَّاهِدِ الْوَاحِدِ يَجُوزُ لَهُ أَنْ يَحْكُمَ بِهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَهُمْ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ، أَنَّ عَمَّهُ، حَدَّثَهُ وَهُوَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ فَاسْتَتْبَعَهُ النَّبِيُّ ﷺ لِيَقْضِيَهُ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْمَشْىَ وَأَبْطَأَ الأَعْرَابِيُّ فَطَفِقَ رِجَالٌ يَعْتَرِضُونَ الأَعْرَابِيَّ فَيُسَاوِمُونَهُ بِالْفَرَسِ وَلاَ يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ ابْتَاعَهُ فَنَادَى الأَعْرَابِيُّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلاَّ بِعْتُهُ . فَقَامَ النَّبِيُّ ﷺ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَ الأَعْرَابِيِّ فَقَالَ " أَوَلَيْسَ قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ " . فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ لاَ وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ . فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ " بَلَى قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ " . فَطَفِقَ الأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَهِيدًا . فَقَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَايَعْتَهُ . فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ ﷺ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ " بِمَ تَشْهَدُ " . فَقَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ بِشَهَادَةِ رَجُلَيْنِ .
Überliefert vom Onkel von ʿUmārah ibn Chuzaymah:
Der Prophet (ﷺ) kaufte einem Beduinen ein Pferd ab. Der Prophet (ﷺ) nahm ihn mit, um ihm den Preis für sein Pferd zu bezahlen. Der Gesandte Allahs (ﷺ) ging schnell, während der Beduine langsam ging. Die Leute hielten den Beduinen an und begannen, mit ihm über das Pferd zu verhandeln, da sie nicht wussten, dass der Prophet (ﷺ) es bereits gekauft hatte.
Der Beduine rief dem Gesandten Allahs (ﷺ) zu: „Wenn du dieses Pferd haben möchtest, dann kaufe es; andernfalls werde ich es verkaufen.“ Als der Prophet (ﷺ) den Ruf des Beduinen hörte, blieb er stehen und sagte: „Habe ich es nicht von dir gekauft?“ Der Beduine sagte: „Bei Allah, ich habe es dir nicht verkauft.“ Der Prophet (ﷺ) sagte: „Doch, ich habe es von dir gekauft.“ Der Beduine begann zu sagen: „Bring einen Zeugen!“ Da sagte Chuzaymah ibn Thābit: „Ich bezeuge, dass du es gekauft hast.“ Der Prophet (ﷺ) wandte sich Chuzaymah zu und sagte: „Auf welcher Grundlage bezeugst du das?“
Er sagte: „Aufgrund meines Vertrauens in dich, o Gesandter Allahs (ﷺ)!“ Der Prophet (ﷺ) erklärte das Zeugnis Chuzaymahs dem Zeugnis zweier Menschen gleichwertig.
Narrated Uncle of Umarah ibn Khuzaymah:
The Prophet (ﷺ) bought a horse from a Bedouin. The Prophet (ﷺ) took him with him to pay him the price of his horse. The Messenger of Allah (ﷺ) walked quickly and the Bedouin walked slowly. The people stopped the Bedouin and began to bargain with him for the horse as and they did not know that the Prophet (ﷺ) had bought it.
The Bedouin called the Messenger of Allah (ﷺ) saying: If you want this horse, (then buy it), otherwise I shall sell it. The Prophet (ﷺ) stopped when he heard the call of the Bedouin, and said: Have I not bought it from you? The Bedouin said: I swear by Allah, I have not sold it to you. The Prophet (ﷺ) said: Yes, I have bought it from you. The Bedouin began to say: Bring a witness. Khuzaymah ibn Thabit then said: I bear witness that you have bought it. The Prophet (ﷺ) turned to Khuzaymah and said: On what (grounds) do you bear witness?
He said: By considering you trustworthy, Messenger of Allah (ﷺ)! The Prophet (ﷺ) made the witness of Khuzaymah equivalent to the witness of two people.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Entscheidung aufgrund eines Eides und eines ZeugenJudgement on the basis of oath and one witnessباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ الْحُبَابِ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا سَيْفٌ الْمَكِّيُّ، - قَالَ عُثْمَانُ سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ - عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ .
Ibn ʿAbbās sagte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) fällte ein Urteil aufgrund eines Eides und eines einzigen Zeugen.
Ibn 'Abbas said: The Messenger of Allah (ﷺ) gave a decision on the basis of an oath and a single witness.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Entscheidung aufgrund eines Eides und eines ZeugenJudgement on the basis of oath and one witnessباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَسَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ . قَالَ سَلَمَةُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ عَمْرٌو فِي الْحُقُوقِ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von ʿAmr ibn Dīnār über eine andere Überliefererkette und mit demselben Inhalt überliefert. Salamah berichtet in seiner Version: ʿAmr sagte: „In den Rechten der Menschen.“
The tradition mentioned above has also been transmitted by 'Amr bin Dinar through a different chain of narrators and to the same effect. Salamah has in his version: 'Amr said: In the rights (of the people).
Sahih Maqtu' · Al-Albani (Sunnah.com)
Entscheidung aufgrund eines Eides und eines ZeugenJudgement on the basis of oath and one witnessباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسُهَيْلٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ - وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ - أَنِّي حَدَّثْتُهُ إِيَّاهُ وَلاَ أَحْفَظُهُ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَتْ سُهَيْلاً عِلَّةٌ أَذْهَبَتْ بَعْضَ عَقْلِهِ وَنَسِيَ بَعْضَ حَدِيثِهِ فَكَانَ سُهَيْلٌ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ .
Überliefert von Abū Huraira:
Der Prophet (ﷺ) fällte ein Urteil auf der Grundlage eines Eides und eines einzigen Zeugen.
Abū Dāwūd sagte: Ar-Rabīʿ ibn Sulaimān al-Muʾadhdhin teilte mir in diesem Hadith noch einige zusätzliche Worte mit: Asch-Schāfiʿī berichtete mir von ʿAbd al-ʿAzīz. Daraufhin erwähnte ich dies gegenüber Suhail, der sagte: Rabīʿa berichtete mir – und er ist meiner Ansicht nach vertrauenswürdig –, dass ich ihm diesen Hadith mitgeteilt habe, mich aber nicht daran erinnere. ʿAbd al-ʿAzīz sagte: Suhail litt an einer Krankheit, durch die er einen Teil seiner geistigen Fähigkeiten verlor, und er vergaß einige seiner Hadithe. Danach überlieferte Suhail Hadithe von Rabīʿa über dessen Vater.
Narrated AbuHurayrah:
The Prophet (ﷺ) gave a decision on the basis of an oath and a single witness.
Abu Dawud said: Al-Rabi' bin Sulaiman al-Mu'adhdhin told me some additional words in this tradition: Al-Shafi'i told me from 'Abd al-'Aziz. I then mentioned it fo Suhail who said: Rabi'ah told me - and he is reliable in my opinion - that I told him this (tradition) and I do not remember it. 'Abd al-'Aziz said: Suhail suffered from some disease which caused him to lose a little of his intelligence, and he forgot some of his traditions. Thereafter Suhail would narrate traditions from Rabi'ah on the authority of his father.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Entscheidung aufgrund eines Eides und eines ZeugenJudgement on the basis of oath and one witnessباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، بِإِسْنَادِ أَبِي مُصْعَبٍ وَمَعْنَاهُ . قَالَ سُلَيْمَانُ فَلَقِيتُ سُهَيْلاً فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ مَا أَعْرِفُهُ . فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ رَبِيعَةَ أَخْبَرَنِي بِهِ عَنْكَ . قَالَ فَإِنْ كَانَ رَبِيعَةُ أَخْبَرَكَ عَنِّي فَحَدِّثْ بِهِ عَنْ رَبِيعَةَ عَنِّي .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde ebenfalls über Rabīʿah durch die Überlieferungskette von Abū Musʿab und mit demselben Inhalt überliefert. Sulaimān sagte: Dann traf ich Suhail und fragte ihn nach dieser Überlieferung. Er sagte: Ich kenne sie nicht. Ich sagte zu ihm: Rabīʿah hat sie mir von dir überliefert. Er sagte: Wenn Rabīʿah sie dir von mir überliefert hat, dann überliefere sie von Rabīʿah in meinem Namen.
The tradition mentioned above has also been transmitted by Rabi'ah through the chain of Abu Mus'ab and to the same effect. Sulaiman said: I then met Suhail and asked him about this tradition. He said: I do not know it. I said to him: Rabi'ah transmitted it to me from you. He said: If Rabi'ah transmitted it to you from me, then retransmit it from Rabi'ah on my authority.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Entscheidung aufgrund eines Eides und eines ZeugenJudgement on the basis of oath and one witnessباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْبِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ جَدِّيَ الزُّبَيْبَ، يَقُولُ بَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ جَيْشًا إِلَى بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَخَذُوهُمْ بِرُكْبَةٍ مِنْ نَاحِيَةِ الطَّائِفِ فَاسْتَاقُوهُمْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ ﷺ فَرَكِبْتُ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقُلْتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَتَانَا جُنْدُكَ فَأَخَذُونَا وَقَدْ كُنَّا أَسْلَمْنَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَلَمَّا قَدِمَ بَلْعَنْبَرُ قَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ " هَلْ لَكُمْ بَيِّنَةٌ عَلَى أَنَّكُمْ أَسْلَمْتُمْ قَبْلَ أَنْ تُؤْخَذُوا فِي هَذِهِ الأَيَّامِ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " مَنْ بَيِّنَتُكَ " . قُلْتُ سَمُرَةُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ وَرَجُلٌ آخَرُ سَمَّاهُ لَهُ فَشَهِدَ الرَّجُلُ وَأَبَى سَمُرَةُ أَنْ يَشْهَدَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ " قَدْ أَبَى أَنْ يَشْهَدَ لَكَ فَتَحْلِفُ مَعَ شَاهِدِكَ الآخَرِ " . قُلْتُ نَعَمْ . فَاسْتَحْلَفَنِي فَحَلَفْتُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ . فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ " اذْهَبُوا فَقَاسِمُوهُمْ أَنْصَافَ الأَمْوَالِ وَلاَ تَمَسُّوا ذَرَارِيَهُمْ لَوْلاَ أَنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ ضَلاَلَةَ الْعَمَلِ مَا رَزَيْنَاكُمْ عِقَالاً " . قَالَ الزُّبَيْبُ فَدَعَتْنِي أُمِّي فَقَالَتْ هَذَا الرَّجُلُ أَخَذَ زِرْبِيَّتِي فَانْصَرَفْتُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ - يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ - فَقَالَ لِي " احْبِسْهُ " . فَأَخَذْتُ بِتَلْبِيبِهِ وَقُمْتُ مَعَهُ مَكَانَنَا ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ قَائِمَيْنِ فَقَالَ " مَا تُرِيدُ بِأَسِيرِكَ " . فَأَرْسَلْتُهُ مِنْ يَدِي فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ لِلرَّجُلِ " رُدَّ عَلَى هَذَا زِرْبِيَّةَ أُمِّهِ الَّتِي أَخَذْتَ مِنْهَا " . فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا خَرَجَتْ مِنْ يَدِي . قَالَ فَاخْتَلَعَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ سَيْفَ الرَّجُلِ فَأَعْطَانِيهِ . وَقَالَ لِلرَّجُلِ " اذْهَبْ فَزِدْهُ آصُعًا مِنْ طَعَامٍ " . قَالَ فَزَادَنِي آصُعًا مِنْ شَعِيرٍ .
Überliefert von Zubayb ibn Thaʿlabah al-Anbari:
Der Gesandte Allahs (ﷺ) entsandte ein Heer zu den Banū al-Anbar. Sie nahmen sie bei Rukbah in der Umgebung von at-Tāʾif gefangen und führten sie zum Propheten (ﷺ).
Ich ritt eilig zum Propheten (ﷺ) und sagte: „Der Friede sei mit dir, o Gesandter Allahs, sowie Allahs Barmherzigkeit und Sein Segen. Deine Truppe kam zu uns und nahm uns fest, doch wir hatten bereits den Islam angenommen und die Ohren unserer Nutztiere an den Seiten eingeschnitten.“
Als die Banū al-Anbar eintrafen, sagte der Prophet (ﷺ) zu mir: „Hast du einen Beweis dafür, dass du den Islam angenommen hattest, bevor du heute gefangen genommen wurdest?“
Ich sagte: „Ja.“ Er sagte: „Wer ist dein Zeuge?“ Ich sagte: „Samurah, ein Mann von den Banū al-Anbar, und ein anderer Mann, den er nannte.“ Der Mann legte Zeugnis ab, doch Samurah weigerte sich, Zeugnis abzulegen. Der Prophet (ﷺ) sagte: „Er – Samurah – hat sich geweigert, für dich Zeugnis abzulegen. So leiste mit deinem anderen Zeugen einen Eid.“ Ich sagte: „Ja.“ Daraufhin diktierte er mir einen Eid, und ich schwor sinngemäß, dass wir an einem bestimmten Tag den Islam angenommen und die Ohren unserer Nutztiere an den Seiten eingeschnitten hatten.
Der Prophet (ﷺ) sagte: „Geh und teile die Hälfte ihres Besitzes auf, aber rühre ihre Kinder nicht an. Hätte Allah die Verschwendung von Arbeit nicht missbilligt, hätten Wir euch nicht einmal ein Seil als Abgabe auferlegt.“
Zubayb sagte: Meine Mutter rief mich und sagte: „Dieser Mann hat meine Matratze genommen.“ Daraufhin ging ich zum Propheten (ﷺ) und informierte ihn.
Er sagte zu mir: „Halte ihn fest.“ Da packte ich ihn, wobei ein Kleidungsstück um seinen Hals lag, und blieb dort mit ihm stehen. Dann schaute der Prophet (ﷺ) auf uns, wie wir dort standen, und fragte: „Was beabsichtigst du mit deinem Gefangenen zu tun?“
Ich sagte: „Ich werde ihn freilassen, wenn er diesem Mann hier die Matratze seiner Mutter zurückgibt, die er ihr genommen hat.“
Er sagte: „O Prophet Allahs (ﷺ), ich habe sie nicht mehr.“
Darauf nahm der Prophet (ﷺ) das Schwert des Mannes, gab es mir und sagte zu ihm: „Geh und gib ihm einige Sāʿ Getreide.“ Da gab er mir einige Sāʿ Gerste.
Narrated Zubayb ibn Tha'labah al-Anbari:
The Messenger of Allah (ﷺ) sent an army to Banu al-Anbar. They captured them at Rukbah in the suburbs of at-Ta'if and drove them to the Prophet (ﷺ).
I rode hurriedly to the Prophet (ﷺ) and said: Peace be on you, Messenger of Allah, and the mercy of Allah and His blessings. Your contingent came to us and arrested us, but we had already embraced Islam and cut the sides of the ears of our cattle.
When Banu al-Anbar arrived, the Prophet (ﷺ) said to me: Have you any evidence that you had embraced Islam before you were captured today?
I said: Yes. He said: Who is your witness? I said: Samurah, a man from Banu al-Anbar, and another man whom he named. The man testified but Samurah refused to testify. The Prophet (ﷺ) said: He (Samurah) has refused to testify for you, so take an oath with your other witness. I said: Yes. He then dictated an oath to me and I swore to the effect that we had embraced Islam on a certain day, and that we had cut the sides of the ears of the cattle.
The Prophet (ﷺ) said: Go and divide half of their property, but do not touch their children. Had Allah not disliked the wastage of action, we should not have taxed you even a rope.
Zubayb said: My mother called me and said: This man has taken my mattress. I then went to the Prophet (ﷺ) and informed him.
He said to me: Detain him. So I caught him with a garment around his neck, and stood there with him . Then the Prophet (ﷺ) looked at us standing there. He asked: What do you intend (doing) with your captive?
I said: I shall let him go free if he returns to this (man) the mattress of his mother which he has taken from her.
He said: Prophet of Allah (ﷺ), I no longer have it.
He said: The Prophet (ﷺ) took the sword of the man and gave it to me, and said to him: Go and give him some sa's of cereal. So he gave me some sa's of barley.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، ادَّعَيَا بَعِيرًا أَوْ دَابَّةً إِلَى النَّبِيِّ ﷺ لَيْسَتْ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَجَعَلَهُ النَّبِيُّ ﷺ بَيْنَهُمَا .
Überliefert von Abū Mūsā al-Aschʿarī:
Zwei Männer erhoben Anspruch auf ein Kamel oder ein anderes Tier und brachten den Fall zum Propheten (ﷺ). Da jedoch keiner von ihnen einen Beweis vorlegte, entschied der Prophet (ﷺ), dass sie es zu gleichen Teilen teilen sollten.
Narrated AbuMusa al-Ash'ari:
Two men claimed a camel or an animal and brought the case to the Prophet (ﷺ). But as neither of them produced any proof, the Prophet (ﷺ) declared that they should share it equally.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde von Saʿīd ebenfalls über eine andere Überliefererkette mit derselben Bedeutung überliefert.
The tradition mentioned above has also been transmitted by Sa'id through a different chain of narrators to the same effect.
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، بِمَعْنَى إِسْنَادِهِ أَنَّ رَجُلَيْنِ، ادَّعَيَا بَعِيرًا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ فَبَعَثَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا شَاهِدَيْنِ فَقَسَمَهُ النَّبِيُّ ﷺ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von Qatādah über eine andere Überliefererkette mit folgendem Inhalt überliefert: Zwei Männer erhoben Anspruch auf ein Kamel, und beide brachten Zeugen bei. Daraufhin teilte der Prophet (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) es unter ihnen in zwei Hälften.
The tradition mentioned above has also been transmitted by Qatadah through a different chain of narrators to the effect that two men laid claim camel and both of them produced witness so the prophet (peace be upon him) divided it in halves between them.
Da'if · Al-Albani (Sunnah.com)
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، اخْتَصَمَا فِي مَتَاعٍ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ لَيْسَ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ " اسْتَهِمَا عَلَى الْيَمِينِ مَا كَانَ أَحَبَّا ذَلِكَ أَوْ كَرِهَا " .
Überliefert von Abū Hurayra:
Zwei Männer stritten über ein Eigentum und brachten den Fall zum Propheten (ﷺ), doch keiner von ihnen konnte einen Beweis vorlegen. Da sagte der Prophet (ﷺ): „Losst über den Eid, wie auch immer die Angelegenheit sein mag, ob sie es mögen oder nicht mögen.“
Narrated AbuHurayrah:
Two men disputed about some property and brought the case to the Prophet (ﷺ), but neither of them could produce any proof. So the Prophet (ﷺ) said: Cast lots about the oath whatever it may be, whether they like it or dislike it.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَسَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - قَالَ أَحْمَدُ قَالَ - حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " إِذَا كَرِهَ الاِثْنَانِ الْيَمِينَ أَوِ اسْتَحَبَّاهَا فَلْيَسْتَهِمَا عَلَيْهَا " . قَالَ سَلَمَةُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَقَالَ إِذَا أُكْرِهَ الاِثْنَانِ عَلَى الْيَمِينِ .
Abu Huraira überlieferte, dass der heilige Prophet (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) sagte: Wenn zwei Männer den Eid ablehnen oder ihn befürworten, wird darüber das Los gezogen. Salama überlieferte von Maʿmar, der sagte: Wenn die beiden dazu gezwungen werden, einen Eid zu leisten.
Abu hurairah reported the holy prophet (peace be upon him) as saying: When two men dislike the oath or like it,lots will be cost about it. Salamah said on the authority of Ma’mar who said: when the two are compelled to take an oath.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
Zwei Männer, die etwas behaupten, aber keinen Beweis habenTwo men who claim something but have no proofباب الرَّجُلَيْنِ يَدَّعِيَانِ شَيْئًا وَلَيْسَتْ لَهُمَا بَيِّنَةٌ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، بِإِسْنَادِ ابْنِ مِنْهَالٍ مِثْلَهُ قَالَ فِي دَابَّةٍ وَلَيْسَ لَهُمَا بَيِّنَةٌ فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ يَسْتَهِمَا عَلَى الْيَمِينِ .
Die oben erwähnte Überlieferung wurde auch von Saʿīd ibn Abī ʿUrūbah über die von Ibn Minhāl überlieferte Überlieferungskette überliefert. In dieser Fassung heißt es: Es ging um ein Tier, und sie hatten keinen Beweis. Daraufhin befahl der Gesandte Allahs (ﷺ), durch Losentscheid über den Eid zu entscheiden.
The tradition mentioned above has also been transmitted by sa’id b. ‘Urubah through the chain as narrated by Ibn Minhal. This version has : About an animal and they had no proof. So the Messenger of Allah (ﷺ) ordered to cast lots about the oath.
Sahih li ghairih · Al-Albani (Sunnah.com)
Der Beklagte soll einen Eid leistenThe defendent should swear on oathباب الْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبَ إِلَىَّ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ .
Ibn Abī Mulayka sagte: Ibn ʿAbbās schrieb mir, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) bestimmt habe, dass der Beklagte einen Eid leisten solle.
Ibn Abi Mulaikah said: Ibn ‘Abbas wrote to me that the Messenger of Allah (ﷺ)had defendant should take an oath.
Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)
