Der Vorzug des Dschihad auf dem Weg AllahsThe virtue of Jihad in the cause of Allahباب فَضْلِ الْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَعَدَّ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ جِهَادٌ فِي سَبِيلِي وَإِيمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي فَهُوَ عَلَىَّ ضَامِنٌ أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ أَرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ نَائِلاً مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ مَا قَعَدْتُ خِلاَفَ سَرِيَّةٍ تَخْرُجُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَبَدًا وَلَكِنْ لاَ أَجِدُ سَعَةً فَأَحْمِلَهُمْ وَلاَ يَجِدُونَ سَعَةً فَيَتَّبِعُونِي وَلاَ تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ فَيَتَخَلَّفُونَ بَعْدِي وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنْ أَغْزُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلَ ثُمَّ أَغْزُوَ فَأُقْتَلَ ثُمَّ أَغْزُوَ فَأُقْتَلَ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Allah hat für diejenigen, die in Seiner Sache ausziehen (um zu kämpfen), eine Belohnung vorbereitet: ‚Und ziehe nicht aus, außer zum Dschihād in Meiner Sache, aus Glauben an Mich und im Glauben an Meine Gesandten. Doch er hat von Mir die Zusicherung, dass Ich ihn ins Paradies aufnehmen werde oder dass Ich ihn zu seiner Bleibe zurückkehren lasse, von der er aufgebrochen ist, mit der Belohnung, die er erlangt hat, oder mit der Beute, die er erworben hat.‘“
Dann sagte er: „Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele ist: Wäre es nicht zu schwierig für die Muslime, wäre ich niemals hinter einer Expedition zurückgeblieben, die in der Sache Allahs auszieht. Doch ich konnte nicht die Mittel finden, ihnen Reittiere zu geben, und sie konnten nicht die Mittel finden, mir zu folgen; auch wären sie nicht damit zufrieden gewesen, zurückzubleiben, wenn ich auszöge. Bei Dem, in Dessen Hand die Seele Muhammads ist: Ich wünschte, ich könnte in der Sache Allahs kämpfen und getötet werden, dann kämpfen und getötet werden, dann kämpfen und getötet werden.“
It was
narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ)
said:
“Allah has prepared (reward) for those who go out (to fight) in
His
cause: ‘And do not go out except (to fight) for Jihad in My cause,
out of faith in Me and belief in My Messengers, but he has a
guarantee
from Me that I will admit him to Paradise, or I will return
him to his
dwelling from which he set out, with the reward that he
attained, or
the spoils that he acquired.’ Then he said: ‘By the
One in Whose Hand
is my soul, were it not that it would be too
difficult for the
Muslims, I would never have stayed behind from any
expedition that
went out in the cause of Allah. But I could not find
the resources to
give them mounts and they could not find the
resources to follow me,
nor would they be pleased to stay behind if I
went. By the One in
Whose Hand is the soul of Muhammad, I wish I
could fight in the cause
of Allah and be killed, then fight and be
killed, then fight and be
killed.’”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug des Dschihad auf dem Weg AllahsThe virtue of Jihad in the cause of Allahباب فَضْلِ الْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَضْمُونٌ عَلَى اللَّهِ إِمَّا أَنْ يَكْفِتَهُ إِلَى مَغْفِرَتِهِ وَرَحْمَتِهِ وَإِمَّا أَنْ يَرْجِعَهُ بِأَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَمَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الَّذِي لاَ يَفْتُرُ حَتَّى يَرْجِعَ " .
Es wurde von Abū Saʿīd al-Chudrī überliefert, dass der Prophet (ﷺ) sagte:
„Wer auf dem Weg Allahs kämpft, hat von Allah eine Garantie. Entweder wird Er ihn zu Seiner Vergebung und Barmherzigkeit erheben, oder Er wird ihn mit Lohn und Kriegsbeute zurückkehren lassen. Das Gleichnis dessen, der auf dem Weg Allahs kämpft, ist dasjenige eines Menschen, der ununterbrochen fastet und nachts betet, bis er zurückkehrt.“
It was
narrated from Abu Sa’eed Al-Khudri that the Prophet (ﷺ)
said:
“The one who fights in the cause of Allah has a guarantee from
Allah. Either He will raise him to His forgiveness and mercy, or He
will send him back with reward and spoils of war. The likeness of the
one who fights in the cause of Allah is that of one who fasts and
prays at night without ceasing, until he returns.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug, morgens und abends für Allahs Sache auszuziehenThe virtue of going out in the cause of Allah in the morning and the eveningباب فَضْلِ الْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " غَدْوَةٌ أَوْ رَوْحَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Morgens auf Allahs Weg hinauszugehen oder abends hinauszugehen ist vorzüglicher als die Welt und alles, was sich in ihr befindet.“
It was
narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ)
said:
“Going out in the morning in the cause of Allah, or in the
evening,
is more virtuous than the world and what is in it.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug, morgens und abends für Allahs Sache auszuziehenThe virtue of going out in the cause of Allah in the morning and the eveningباب فَضْلِ الْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ مَنْظُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " غَدْوَةٌ أَوْ رَوْحَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا " .
Es wurde von Sahl bin Saʿd as-Sāʿidī überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Am Morgen für Allahs Sache hinauszugehen oder am Abend hinauszugehen ist besser als die Welt und alles, was sich in ihr befindet.“
It was
narrated from Sahl bin Sa’d As-Sa’idi that the Messenger of
Allah
(ﷺ) said: “Going out in the morning in the cause of Allah, or
in
the evening, is better than the world and what is in it.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug, morgens und abends für Allahs Sache auszuziehenThe virtue of going out in the cause of Allah in the morning and the eveningباب فَضْلِ الْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " لَغَدْوَةٌ أَوْ رَوْحَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا " .
Von Anas ibn Mālik wurde überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Morgens oder abends auf dem Weg Allahs auszuziehen, ist besser als die Welt und alles, was sich in ihr befindet.“
It was
narrated from Anas bin Malik that the Messenger of Allah (ﷺ)
said:
“Going out in the morning in the cause of Allah, or in the
evening,
is better than the world and what is in it.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Wer einen Krieger ausrüstetOne who equips a warriorباب مَنْ جَهَّزَ غَازِيًا
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي الْوَلِيدِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُرَاقَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " مَنْ جَهَّزَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى يَسْتَقِلَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ حَتَّى يَمُوتَ أَوْ يَرْجِعَ " .
Es wurde überliefert, dass ʿUmar ibn al-Chattāb sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Wer einen Kämpfer auf dem Weg Allahs ausrüstet, bis er vollständig ausgerüstet ist, erhält eine Belohnung wie die seine, bis dieser stirbt oder zurückkehrt.‘“
It was
narrated that ‘Umar bin Khattab said: “I heard the Messenger
of
Allah (ﷺ) say: ‘Whoever equips a warrior in the cause of Allah
until he is fully equipped, he will have a reward like his, until he
dies or returns.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Wer einen Krieger ausrüstetOne who equips a warriorباب مَنْ جَهَّزَ غَازِيًا
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ جَهَّزَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَجْرِ الْغَازِي شَيْئًا " .
Es wurde von Zaid bin Khalid Al-Dschuhani überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer einen Kämpfer auf dem Weg Allahs ausrüstet, erhält einen Lohn gleich dem seinen, ohne dass dadurch der Lohn des Kämpfers im Geringsten geschmälert wird.“
It was
narrated from Zaid bin Khalid Al-Juhani that the Messenger of
Allah
(ﷺ) said: “Whoever equips a warrior in the cause of Allah, he
will have a reward like his, without that detracting from the
warrior’s reward in the slightest.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Spendens auf Allahs WegThe virtue of spending in the cause of Allahباب فَضْلِ النَّفَقَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى
حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى اللَّيْثِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَفْضَلُ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Es wurde von Thawbān überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Der beste Dinar, den ein Mann ausgeben kann, ist ein Dinar, den er für seine Familie ausgibt, ein Dinar, den er für ein Pferd auf Allahs Weg ausgibt, und ein Dinar, den ein Mann für seine Gefährten auf Allahs Weg ausgibt.“
It was
narrated from Thawban that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“The
best Dinar that a man can spend is a Dinar that he spends on his
family, a Dinar that he spends on a horse in the cause of Allah, and
a
Dinar that a man spends on his companions in the cause of Allah.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Spendens auf Allahs WegThe virtue of spending in the cause of Allahباب فَضْلِ النَّفَقَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَمَّالُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ الْخَلِيلِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، وَأَبِي الدَّرْدَاءِ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَعِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ كُلُّهُمْ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ
ﷺ أَنَّهُ قَالَ " مَنْ أَرْسَلَ بِنَفَقَةٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَقَامَ فِي بَيْتِهِ فَلَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ سَبْعُمِائَةِ دِرْهَمٍ وَمَنْ غَزَا بِنَفْسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنْفَقَ فِي وَجْهِ ذَلِكَ فَلَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ سَبْعُمِائَةِ أَلْفِ دِرْهَمٍ " . ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَةَ
Qur’an 2:261{وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ} .
Es wurde von ʿAlī ibn Abū Tālib, Abū ad-Dardāʾ, Abū Huraira, Abū Umāma al-Bāhilī, ʿAbdullāh ibn ʿUmar, ʿAbdullāh ibn ʿAmr, Jābir ibn ʿAbdullāh und ʿImrān ibn Husain überliefert, wobei alle von ihnen überlieferten, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer finanzielle Unterstützung auf dem Weg Allahs entsendet und zu Hause bleibt, für den gibt es für jeden Dirham den Lohn von siebenhundert Dirham. Wer selbst auf dem Weg Allahs kämpft und dafür Ausgaben tätigt, für den gibt es für jeden Dirham den Lohn von siebenhunderttausend Dirham.“ Dann rezitierte er den Vers: „Allah vervielfacht, wem Er will.“ [2:261]
It was
narrated from ‘Ali bin Abu Talib, Abu Darda’, Abu Hurairah, Abu
Umamah Al-Bahili, ‘Abdullah bin ‘Umar, ‘Abdullah bin ‘Amr,
Jabir bin
‘Abdullah and ‘Imran bin Husain, all of them narrating
that the
Messenger of Allah (ﷺ) said: “Whoever sends financial
support in the
cause of Allah and stays at home, for every Dirham he
will have (the
reward of) seven hundred Dirham. Whoever fights
himself in the cause
of Allah, and spends on that, for every Dirham
he will have (the
reward of) seven hundred thousand Dirham.” Then
he recited the Verse:
“Allah gives manifold increase to whom He
wills.”[2:261]
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Die Schwere des Unterlassens des DschihādThe severity of forsaking Jihadباب التَّغْلِيظِ فِي تَرْكِ الْجِهَادِ
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ الذِّمَارِيُّ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " مَنْ لَمْ يَغْزُ أَوْ يُجَهِّزْ غَازِيًا أَوْ يَخْلُفْ غَازِيًا فِي أَهْلِهِ بِخَيْرٍ أَصَابَهُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ بِقَارِعَةٍ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ " .
Es wurde von Abū Umāmah überliefert, dass der Prophet (ﷺ) sagte: „Wer weder kämpft noch einen Kämpfer ausrüstet noch zurückbleibt, um sich um die Familie eines Kämpfers zu kümmern, den wird Allah vor dem Tag der Auferstehung mit einem Unglück heimsuchen.“
It was
narrated from Abu Umamah that the Prophet (ﷺ) said: “Whoever
does
not fight, or equip a fighter, or stay behind to look after a
fighter’s family, Allah will strike him with a calamity before the
Day
of Resurrection.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Die Schwere des Unterlassens des DschihādThe severity of forsaking Jihadباب التَّغْلِيظِ فِي تَرْكِ الْجِهَادِ
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ، - هُوَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ رَافِعٍ - عَنْ سُمَىٍّ، - مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ - عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ لَقِيَ اللَّهَ وَلَيْسَ لَهُ أَثَرٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَقِيَ اللَّهَ وَفِيهِ ثُلْمَةٌ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer Allah begegnet, ohne ein Zeichen an sich zu tragen, das durch den Kampf auf Seinem Weg entstanden ist, wird Ihm mit einem Mangel begegnen.“
It was
narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ)
said:
“Whoever meets Allah with no mark on him (as a result of
fighting)
in His cause, he will meet Him with a deficiency.”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Wer durch einen (berechtigten) Entschuldigungsgrund vom Dschihad abgehalten wirdOne who is kept from Jihad by a (legitimate) excuseباب مَنْ حَبَسَهُ الْعُذْرُ عَنِ الْجِهَادِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَدَنَا مِنَ الْمَدِينَةِ قَالَ " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَقَوْمًا مَا سِرْتُمْ مِنْ مَسِيرٍ وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِيًا إِلاَّ كَانُوا مَعَكُمْ فِيهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ قَالَ " وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ حَبَسَهُمُ الْعُذْرُ " .
Es wurde überliefert, dass Anas ibn Mālik sagte: „Als der Gesandte Allahs (ﷺ) vom Feldzug von Tabūk zurückkehrte und sich al-Madīnah näherte, sagte er: ›In al-Madīnah gibt es Menschen, die bei euch waren, während ihr unterwegs wart und Täler durchquert habt.‹ Sie sagten: ›O Gesandter Allahs, obwohl sie sich in al-Madīnah befinden?‹ Er sagte: ›Obwohl sie sich in al-Madīnah befinden. Sie wurden durch (rechtmäßige) Entschuldigungen zurückgehalten.‹“
It was
narrated that Anas bin Malik said: “When the Messenger of
Allah
(ﷺ) was returning from the campaign of Tabuk, and had drawn
close
to Al-Madinah, he said: ‘In Al-Madinah there are people who, as
you
traveled and crossed valleys, were with you.’ They said: ‘O
Messenger of Allah, even though they are in Al-Madinah?’ He said:
‘Even though they were in Al-Madinah. They were kept behind by
(legitimate) excuses.’”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Wer durch einen (berechtigten) Entschuldigungsgrund vom Dschihad abgehalten wirdOne who is kept from Jihad by a (legitimate) excuseباب مَنْ حَبَسَهُ الْعُذْرُ عَنِ الْجِهَادِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ رِجَالاً مَا قَطَعْتُمْ وَادِيًا وَلاَ سَلَكْتُمْ طَرِيقًا إِلاَّ شَرِكُوكُمْ فِي الأَجْرِ حَبَسَهُمُ الْعُذْرُ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ بْنُ مَاجَهْ أَوْ كَمَا قَالَ كَتَبْتُهُ لَفْظًا .
Es wurde von Dschābir überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„In Medina gibt es Männer, die jedes Mal, wenn ihr ein Tal durchquert oder einen Weg zurücklegt, an eurem Lohn teilhaben. Sie wurden durch (legitime) Entschuldigungsgründe zurückgehalten.“
It was
narrated from Jabir that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“in
Al-Madinah there are men who, every time you crossed a valley or
travelled a road, they shared with you in the reward. They were kept
behind by (legitimate) excuses.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Wachdienstes an den Grenzen auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers in the cause of Allahباب فَضْلِ الرِّبَاطِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ خَطَبَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ النَّاسَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ حَدِيثًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ بِهِ إِلاَّ الضِّنُّ بِكُمْ وَبِصَحَابَتِكُمْ فَلْيَخْتَرْ مُخْتَارٌ لِنَفْسِهِ أَوْ لِيَدَعْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " مَنْ رَابَطَ لَيْلَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ كَانَتْ كَأَلْفِ لَيْلَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا " .
Es wurde überliefert, dass ʿAbdullah bin az-Zubair sagte: „ʿUthmān bin ʿAffān hielt eine Ansprache an die Menschen und sagte: ‚O ihr Menschen! Ich hörte einen Hadith vom Gesandten Allahs (ﷺ), und nichts hielt mich davon ab, ihn euch zu überliefern, außer dass ich euch und eure Gesellschaft nicht verlieren wollte. So liegt es an euch. Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: „Wer eine Nacht an der Grenze auf dem Weg Allahs Wache hält, dem wird dies wie tausend Nächte angerechnet, die er im Fasten und im Gebet verbringt.“‘“
It was
narrated that ‘Abdullah bin Zubair said: “Uthman bin ‘Affan
addressed the people and said: ‘O people! I heard a Hadith from the
Messenger of Allah (ﷺ) and nothing kept me from narrating it to you
except for the fact that I did not want to lose you and your
companionship. So it is up to you. I heard the Messenger of Allah
(ﷺ) saying: “Whoever spends a night guarding the frontier in the
cause of Allah, it will be like a thousand nights spent in fasting
and
prayer.”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Wachdienstes an den Grenzen auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers in the cause of Allahباب فَضْلِ الرِّبَاطِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ " مَنْ مَاتَ مُرَابِطًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَجْرَى عَلَيْهِ أَجْرَ عَمَلِهِ الصَّالِحِ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُ وَأَجْرَى عَلَيْهِ رِزْقَهُ وَأَمِنَ مِنَ الْفَتَّانِ وَبَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ آمِنًا مِنَ الْفَزَعِ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer stirbt, während er für die Sache Allahs bereit ist, dem wird fortwährend der Lohn für die guten Taten gegeben, die er zu tun pflegte, und er wird mit Versorgung belohnt, vor den Versuchungen bewahrt, und Allah wird ihn am Tag der Auferstehung frei von Furcht auferstehen lassen.“
It was
narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ)
said:
“Whoever dies being prepared in the cause of Allah, will be
given
continuously the reward for the good deeds that he used to do,
and he
will be rewarded with provision, and he will be kept safe from
Fattan,* and Allah will raise him on the Day of Resurrection free of
fright.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Vorzüglichkeit des Wachdienstes an den Grenzen auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers in the cause of Allahباب فَضْلِ الرِّبَاطِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَمُرَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْلَى السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ صُبْحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لَرِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مِنْ وَرَاءِ عَوْرَةِ الْمُسْلِمِينَ مُحْتَسِبًا مِنْ غَيْرِ شَهْرِ رَمَضَانَ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ عِبَادَةِ مِائَةِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا وَرِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مِنْ وَرَاءِ عَوْرَةِ الْمُسْلِمِينَ مُحْتَسِبًا مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَعْظَمُ أَجْرًا - أُرَاهُ قَالَ - مِنْ عِبَادَةِ أَلْفِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا فَإِنْ رَدَّهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِهِ سَالِمًا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ سَيِّئَةٌ أَلْفَ سَنَةٍ وَتُكْتَبُ لَهُ الْحَسَنَاتُ وَيُجْرَى لَهُ أَجْرُ الرِّبَاطِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةَ " .
Es wurde überliefert, dass Ubayy ibn Kaʿb sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Für das Bewachen der Grenze einen Tag lang auf dem Weg Allahs, um die Muslime zu verteidigen und dafür Lohn zu erhoffen, außerhalb des Monats Ramadan, gibt es einen Lohn, der größer ist als die Anbetung Allahs einhundert Jahre lang, im Fasten und Beten. Das Bewachen der Grenze einen Tag lang auf dem Weg Allahs, um die Muslime zu verteidigen und dafür Lohn zu erhoffen, im Monat Ramadan, ist bei Allah besser und bringt einen größeren Lohn‘ – ich glaube, er sagte – ‚als die Anbetung Allahs tausend Jahre lang, im Fasten und Beten. Wenn Allah ihn sicher und wohlbehalten zu seiner Familie zurückkehren lässt, wird ihm tausend Jahre lang keine schlechte Tat aufgezeichnet, seine guten Taten jedoch werden aufgezeichnet, und der Lohn für das Bewachen der Grenze wird ihm bis zum Tag der Auferstehung zuteil.‘“
It was
narrated that Ubayy bin Ka’b said: “The Messenger of Allah
(ﷺ)
said: ‘For guarding the frontier for a day in the cause of
Allah,
defending the Muslims, seeking reward, apart from in the month
of
Ramadan, there is a reward granted greater than worshipping for a
hundred years, fasting and praying. Guarding the frontier for a day
in
the cause of Allah, defending the Muslims, seeking reward, in the
month of Ramadan, is better before Allah and brings a greater reward”
– I think he said – “than worshipping for a thousand years,
fasting
and praying. If Allah returns him to his family safe and
sound, no bad
deed will be recorded for him for a thousand years, but
his good deeds
will be recorded, and the reward for guarding the
frontier will come
to him until the Day of Resurrection.”
Maudu’ · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug des Bewachens der Grenzen und des Sprechens des Takbīr auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers and saying the Takbir in the cause of Allahباب فَضْلِ الْحَرْسِ وَالتَّكْبِيرِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَائِدَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " رَحِمَ اللَّهُ حَارِسَ الْحَرَسِ " .
Es wurde von ʿUqbah ibn ʿĀmir al-Dschuhanī überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Allah erbarme sich dessen, der über die Truppen Wache hält.“
It was
narrated from ‘Uqbah bin ‘Amir Al-Juhani that the Messenger of
Allah (ﷺ) said: “May Allah have mercy on the one who keeps watch
over the troops.”
Da’if · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug des Bewachens der Grenzen und des Sprechens des Takbīr auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers and saying the Takbir in the cause of Allahباب فَضْلِ الْحَرْسِ وَالتَّكْبِيرِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ خَالِدِ بْنِ أَبِي الطَّوِيلِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " حَرْسُ لَيْلَةٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ صِيَامِ رَجُلٍ وَقِيَامِهِ فِي أَهْلِهِ أَلْفَ سَنَةٍ السَّنَةُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ يَوْمًا وَالْيَوْمُ كَأَلْفِ سَنَةٍ " .
Es wurde überliefert, dass Saʿīd ibn Khālid ibn Abū Ṭuwail sagte: Ich hörte Anas ibn Mālik sagen: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen:
„Eine Nacht lang auf dem Weg Allahs Wache zu halten, ist besser als dass ein Mann unter seiner Familie eintausend Jahre lang fastet und betet. Ein Jahr hat dreihundertsechzig Tage, und ein Tag entspricht eintausend Jahren.“
It was
narrated that Sa’eed bin Khalid bin Abu Tuwail said: I heard
Anas
bin Malik saying: I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say:
“Standing
guard one night in the cause of Allah is better than a man
fasting
and praying, among his family, for a thousand years. The year
is
three hundred and sixty days and a day is like a thousand years.”
Maudu’ · Darussalam (Sunnah.com)
Der Vorzug des Bewachens der Grenzen und des Sprechens des Takbīr auf Allahs WegThe virtue of guarding the frontiers and saying the Takbir in the cause of Allahباب فَضْلِ الْحَرْسِ وَالتَّكْبِيرِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ لِرَجُلٍ " أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) zu einem Mann sagte: „Ich rate dir, Allah zu fürchten und an jedem erhöhten Ort den Takbīr (Allāhu akbar) zu sprechen.“
It was
narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ)
said to
a man: “I advise you to fear Allah and to say the Takbir
(Allahu
Akbar) in every high place.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Aufbrechen als Reaktion auf einen allgemeinen Aufruf zu den WaffenGoing in response to a general call to armsباب الْخُرُوجِ فِي النَّفِيرِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ ذُكِرَ النَّبِيُّ ﷺ فَقَالَ كَانَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَانْطَلَقُوا قِبَلَ الصَّوْتِ فَتَلَقَّاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَقَدْ سَبَقَهُمْ إِلَى الصَّوْتِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ فِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَنْ تُرَاعُوا " . يَرُدُّهُمْ ثُمَّ قَالَ لِلْفَرَسِ " وَجَدْنَاهُ بَحْرًا " . أَوْ " إِنَّهُ لَبَحْرٌ " . قَالَ حَمَّادٌ وَحَدَّثَنِي ثَابِتٌ أَوْ غَيْرُهُ قَالَ كَانَ فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ يُبَطَّأُ فَمَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ .
Es wurde von Hammād ibn Zaid über Thābit überliefert, dass der Prophet (ﷺ) vor Anas ibn Mālik erwähnt wurde und er sagte: „Er war der beste der Menschen, der großzügigste der Menschen und der mutigste der Menschen. Die Bewohner von al-Madīnah erschraken eines Nachts, und er war der Erste von ihnen, der den Lärm und das Getöse untersuchte. Er ritt ohne Sattel auf einem Pferd, das Abū Talhah gehörte. Sein Schwert hing an seinem Hals, und er sagte: ‚O ihr Menschen, habt keine Angst!‘, und schickte sie zu ihren Häusern zurück. Dann sagte er über das Pferd: ‚Wir fanden es wie ein Meer‘ oder: ‚Es ist ein Meer.‘“
It was
narrated from Hammad bin Zaid from Thabit, that the Prophet
(ﷺ) was
mentioned before Anas bin Malik and he said: “He was the
best of
people, the most generous of people, the most courageous of
people.
The people of Al-Madinah became alarmed one night, and he was
the
first of them to investigate the noise and din. He was riding a
horse
belonging to Abu Talhah, bareback, with no saddle. His sword was
hanging from his neck and he was saying: ‘O people, do not be
afraid,’
sending them back to their houses. Then he said of the
horse, ‘We
found it like a sea,’ or, ‘It is a sea.’”*
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
