Jamiʿ at-Tirmidhi 3249 – Über die Sure Hā-Mīm Sadschda

Über die Sure Hā-Mīm SadschdaRegarding Surat Ha Mim Sajdahباب وَمِنْ سُورَةِ حم السَّجْدَةِ

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنْتُ مُسْتَتِرًا بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَجَاءَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ قُرَشِيٌّ وَخَتَنَاهُ ثَقَفِيَّانِ أَوْ ثَقَفِيٌّ وَخَتَنَاهُ قُرَشِيَّانِ فَتَكَلَّمُوا بِكَلاَمٍ لَمْ أَفْهَمْهُ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ يَسْمَعُ كَلاَمَنَا هَذَا فَقَالَ الآخَرُ إِنَّا إِذَا رَفَعْنَا أَصْوَاتَنَا سَمِعَهُ وَإِذَا لَمْ نَرْفَعْ أَصْوَاتَنَا لَمْ يَسْمَعْهُ فَقَالَ الآخَرُ إِنْ سَمِعَ مِنْهُ شَيْئًا سَمِعَهُ كُلَّهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏:‏ ‏Qur’an 41:22(‏ ومَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَارُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ ‏)‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏:‏ ‏Qur’an 41:23(‏أَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ ‏)‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، نَحْوَهُ ‏.‏

Überliefert von ʿAbdullāh:

„Ich verbarg mich unter der Bedeckung der Kaʿba, da kamen drei Männer vorbei – ein Mann von den Quraisch und zwei seiner Schwäger aus Thaqīf oder ein Mann aus Thaqīf und zwei seiner Schwäger von den Quraisch. Ihre Bäuche waren dick, und sie hatten wenig Verständnis. Sie sagten etwas, das ich nicht verstehen konnte. Dann sagte einer von ihnen: ‚Glaubt ihr, dass Allah hören kann, worüber wir sprechen?‘ Ein anderer sagte: ‚Wenn wir unsere Stimmen erheben, wird Er es hören; wenn wir aber unsere Stimmen nicht erheben, wird Er es nicht hören.‘ Der andere sagte: ‚Wenn Er etwas von uns hören kann, dann kann Er alles davon hören.‘“

ʿAbdullāh sagte: „Ich erwähnte dies gegenüber dem Propheten (ﷺ), woraufhin Allah offenbarte: ‚Und ihr habt euch nicht davor verborgen, dass euer Gehör, eure Augen und eure Haut gegen euch Zeugnis ablegen könnten …‘ bis zu Seiner Aussage: ‚… und ihr seid zu denjenigen geworden, die völlig verloren sind! (42:22 & 23)‘“

Narrated 'Abdullah:
"I was hiding beneath the covering of the Ka'bah, and three men came along - a man from the Quraish, and two of his brothers-in-law from Thaqif, or a man from Thaqif and two of his brothers-in-law from Quraish. Their bellies were fat, and they did not have much understanding. They said something that I could not understand, then one of them said: 'Do you think that Allah can hear what we are talking about?' Another said: 'If we raise our voices, He will hear it, but if we do not raise our voices, He will not hear it.' The other one said: 'If He can hear something from us, then He can hear all of it.'" 'Abdullah said: "I mentioned that to the Prophet (ﷺ), so Allah revealed: 'And you have not been hiding yourselves, lest your ears and your eyes and your skin should testify against you...' up to His saying: '...and you have become of those utterly lost! (42:22 & 23)"

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)