Jamiʿ at-Tirmidhi 3040 – Über die Sura An-Nisāʾ

Über die Sura An-NisāʾRegarding Surat An-Nisaباب وَمِنْ سُورَةِ النِّسَاءِ ‏‏

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُعَاذٍ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَشِيَتْ سَوْدَةُ أَنْ يُطَلِّقَهَا، النَّبِيُّ ﷺ فَقَالَتْ لاَ تُطَلِّقْنِي وَأَمْسِكْنِي وَاجْعَلْ يَوْمِي لِعَائِشَةَ فَفَعَلَ فَنَزَلَتْ ‏:‏ ‏Qur’an 4:128(‏ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ‏)‏ ‏.‏ فَمَا اصْطَلَحَا عَلَيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ جَائِزٌ كَأَنَّهُ مِنْ قَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Ibn ʿAbbās überlieferte:

„Sawdah befürchtete, dass der Prophet (ﷺ) sich von ihr scheiden lassen würde, und sagte daher: ‚Scheidest du dich nicht von mir, sondern behältst mich und gibst meinen Tag ʿĀʾischa.‘ Das tat er (ﷺ), und darauf wurde offenbart: ‚So trifft beide keine Sünde, wenn sie untereinander eine Friedensvereinbarung treffen; und eine Friedensvereinbarung ist besser.‘ (4:128) Wenn sie sich also in einer Angelegenheit auf etwas einigen, um Frieden zu schaffen, dann ist dies erlaubt.“

Narrated Ibn 'Abbas:
"Sawdah feared that the Prophet (ﷺ) was going to divorce her, so she said: 'Do not divorce me, but keep me and give my day to 'Aishah.' So he (ﷺ) did so, and the following was revealed: Then there is no sin on them both if they make terms of peace between themselves, and making peace is better (4:128). So whatever they agree to make peace in something then it is permissible."

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)