Sahih al-Bukhari 2930 – Wer seine Gefährten bei der Niederlage ordnete, von seinem…

Sahih al-Bukhari 2930

Wer seine Gefährten bei der Niederlage ordnete, von seinem Reittier abstieg und Allah um Hilfe batWhoever arranged his companions at the time of defeat, and got down from his riding animal and requested Allah for helpباب مَنْ صَفَّ أَصْحَابَهُ عِنْدَ الْهَزِيمَةِ وَنَزَلَ عَنْ دَابَّتِهِ، وَاسْتَنْصَرَ

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، وَسَأَلَهُ، رَجُلٌ أَكُنْتُمْ فَرَرْتُمْ يَا أَبَا عُمَارَةَ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لاَ، وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ، وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ بِسِلاَحٍ، فَأَتَوْا قَوْمًا رُمَاةً، جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ، مَا يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ، فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ، فَأَقْبَلُوا هُنَالِكَ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ وَهْوَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ، وَابْنُ عَمِّهِ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ، فَنَزَلَ وَاسْتَنْصَرَ ثُمَّ قَالَ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ثُمَّ صَفَّ أَصْحَابَهُ‏.‏

Überliefert von Abū Isḥāq:

Ein Mann fragte al-Barāʾ: „O Abū ʿUmāra! Seid ihr am Tag der Schlacht von Hunain alle geflohen?“ Er antwortete: „Nein, bei Allah! Der Gesandte Allahs ﷺ floh nicht, doch seine jungen, unbewaffneten Gefährten kamen an den Bogenschützen der Stämme Hawāzin und Banū Naṣr vorbei, deren Pfeile kaum ein Ziel verfehlten, und diese schossen Pfeile auf sie, wobei sie kaum einen Schuss verfehlten. Da zogen sich die Muslime zum Propheten ﷺ zurück, während er auf seinem weißen Maultier ritt, das von seinem Cousin Abū Sufyān ibn al-Ḥārith ibn ʿAbd al-Muṭṭalib geführt wurde. Der Prophet ﷺ stieg ab und bat Allah um den Sieg. Dann sagte er: ‚Ich bin der Prophet, ohne Lüge; ich bin der Sohn von ʿAbd al-Muṭṭalib.‘ Danach stellte er seine Gefährten in Reihen auf.“

Narrated Abu 'Is-haq:

A man asked Al-Bara', "O Abu '`Umara! Did you all flee on the day (of the battle) of Hunain?" He
replied, "No, by Allah! Allah's Messenger (ﷺ) did not flee, but his young unarmed companions passed by the
archers of the tribe of Hawazin and Bani Nasr whose arrows hardly missed a target, and they threw
arrows at them hardly missing a shot. So the Muslims retreated towards the Prophet (ﷺ) while he was
riding his white mule which was being led by his cousin Abu Sufyan bin Al-Harith bin `Abdul
Muttalib. The Prophet (ﷺ) dismounted and invoked Allah for victory; then he said, 'I am the Prophet,
without a lie; I am the son of `Abdul Muttalib, and then he arranged his companions in rows."

Sahih (Sunnah.com)