Sunan Abi Dawud 969 – Das Taschahhud

Das TaschahhudThe Tashah-hudباب التَّشَهُّدِ

حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ الْمُنْتَصِرِ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ - عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا لاَ نَدْرِي مَا نَقُولُ إِذَا جَلَسْنَا فِي الصَّلاَةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قَدْ عَلِمَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ ‏.‏
قَالَ شَرِيكٌ وَحَدَّثَنَا جَامِعٌ، - يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ - عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بِمِثْلِهِ قَالَ وَكَانَ يُعَلِّمُنَا كَلِمَاتٍ وَلَمْ يَكُنْ يُعَلِّمُنَاهُنَّ كَمَا يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِنَا وَأَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا وَاهْدِنَا سُبُلَ السَّلاَمِ وَنَجِّنَا مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَجَنِّبْنَا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَبَارِكْ لَنَا فِي أَسْمَاعِنَا وَأَبْصَارِنَا وَقُلُوبِنَا وَأَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ وَاجْعَلْنَا شَاكِرِينَ لِنِعْمَتِكَ مُثْنِينَ بِهَا قَابِلِيهَا وَأَتِمَّهَا عَلَيْنَا ‏"‏ ‏.‏

Überliefert von ʿAbdullah ibn Masʿūd:

Wir wussten nicht, was wir sagen sollten, wenn wir während des Gebets saßen. Der Gesandte Allahs (ﷺ) wurde darin unterwiesen (von Allah). Dann überlieferte er den Hadith mit demselben Inhalt. Scharīk überlieferte von Jāmiʿ, von Abū Wāʾil, über ʿAbdullah ibn Masʿūd etwas Ähnliches.

Er sagte: Er pflegte uns auch einige andere Worte zu lehren, doch lehrte er sie uns nicht so, wie er uns das Taschahhud lehrte: O Allah, vereine unsere Herzen, bessere unsere zwischenmenschlichen Beziehungen, führe uns auf den Weg des Friedens, führe uns aus der Finsternis ins Licht, bewahre uns vor Schändlichkeiten, den offenkundigen und den verborgenen, und segne unser Gehör, unsere Augen, unsere Herzen, unsere Ehefrauen und unsere Kinder, und erbarme Dich unser; Du bist der Reue-Annehmende, der Barmherzige. Und lass uns für Deine Gunst dankbar sein, lass uns sie lobpreisen, während wir sie anerkennen, und gewähre sie uns vollständig.

Narrated Abdullah ibn Mas'ud:

We did not know what we should say when we sat during prayer. The Messenger of Allah (ﷺ) was taught (by Allah). He then narrated the tradition to the same effect. Sharik reported from Jami', from AbuWa'il on the authority of Abdullah ibn Mas'ud something similar.

He said: He used to teach us also some other words, but he did not teach them as he taught us the tashahhud: O Allah, join our hearts, mend our social relationship, guide us to the path of peace, bring us from darkness to light, save us from obscenities, outward or inward, and bless our ears, our eyes, our hearts, our wives, our children, and relent toward us; Thou art the Relenting, the Merciful. And make us grateful for Thy blessing and make us praise it while accepting it and give it to us in full.