Sunan Abi Dawud 3392 – Muzāraʿa (Ertragsbeteiligungslandwirtschaft)

Muzāraʿa (Ertragsbeteiligungslandwirtschaft)Muzara'ah (Sharecropping)باب فِي الْمُزَارَعَةِ

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، كِلاَهُمَا عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَاللَّفْظُ لِلأَوْزَاعِيِّ - حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِمَا عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا وَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زَجَرَ عَنْهُ فَأَمَّا شَىْءٌ مَضْمُونٌ مَعْلُومٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ ‏.‏ وَحَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَقَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ رَافِعٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رِوَايَةُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَنْظَلَةَ نَحْوَهُ ‏.‏

Überliefert von Hanzalah b. Qais al-Ansari:

Ich fragte Rafiʿ b. Khadidsch nach der Verpachtung von Land gegen Gold und Silber (d. h. gegen Dinar und Dirham). Daran ist nichts auszusetzen, denn die Menschen pflegten zur Zeit des Gesandten Allahs (ﷺ) Land gegen das zu verpachten, was an den Wasserläufen, an den Ufern kleiner Bäche und an den Anbauflächen wuchs. So ging manchmal dieser Teil zugrunde, während jener Teil gerettet wurde, und manchmal blieb dieser unversehrt, während jener zugrunde ging. Unter den Menschen gab es keine andere Form der Verpachtung als diese. Daher verbot er sie. Wenn es jedoch etwas gibt, das sicher und bekannt ist, dann ist daran nichts auszusetzen. Die Überlieferung von Ibrahim ist vollständiger. Qutaibah sagte: „Von Hanzalah, überliefert von Rafiʿ.“

Abu Dawud sagte: Eine ähnliche Überlieferung wurde von Yahya b. Saʿid über Hanzalah überliefert.

Narrated Hanzlah b. Qais al-Ansari:

I asked Rafi' b. Khadij about the lease of land for gold and silver (i.e. for dinars and dirhams). There is no harm in it, for the people used to let out land in the time of the Messenger of Allah (ﷺ) for what grew by the current of water and at the banks of streamlets and at the places of cultivation. So sometimes this (portion) perished and that (portion) was saved, and sometimes this remained intact and that perished. There was no (form of) lease among the people except this. Therefore, he forbade it. But if there is something which is secure and known, then there is no harm in it. The tradition of Ibrahim is more perfect. Qutaibah said: "from Hanzalah on the authority of Rafi' ".

Abu Dawud said: A similar tradition has been transmitted by Yahya b. Sa'id from Hanzalah.

Sahih · Al-Albani (Sunnah.com)