Freilassung von SklavenManumissionباب الْعِتْقِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مُرَاوِحٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الرِّقَابِ أَفْضَلُ قَالَ " أَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا وَأَغْلاَهَا ثَمَنًا " .
Es wurde überliefert, dass Abū Dharr sagte:
„Ich sagte: ‚O Gesandter Allahs ﷺ, welcher Sklave ist der beste?‘ Er sagte: ‚Derjenige, der für seinen Herrn am wertvollsten und im Preis am teuersten ist.‘“
It was narrated that Abu Dharr said:
“I said: 'O Messenger of Allah (ﷺ), which slave is best?' He said: ‘The one who is most precious to his master and most valuable in price.' ”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Wenn eine Person zum Herrn eines Mahram wird, wird dieser frei.If A Person Becomes The Master Of A Mahram, Then He Becomes Freeباب مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، وَعَاصِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ " مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ " .
Es wurde von Samurah ibn Dschundub überliefert, dass der Prophet (ﷺ) sagte:
„Wer Eigentümer eines verwandten Mahram wird, mit dem eine Heirat nicht erlaubt ist, der wird frei.“
It was narrated from Samurah bin Jundub that the Prophet (ﷺ) said:
“Whoever becomes the master of a Mahram relative (with whom marriage is not lawful), he becomes free.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Wenn eine Person zum Herrn eines Mahram wird, wird dieser frei.If A Person Becomes The Master Of A Mahram, Then He Becomes Freeباب مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ
حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ الأَنْمَاطِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ " .
Es wurde von Ibn ʿUmar überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer Eigentümer eines ihm mahram verwandten Angehörigen wird, der ist frei.“
It was narrated from Ibn`Umar that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever becomes the master of a Mahram relative, he becomes free.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Wer einen Sklaven freilässt, aber festlegt, dass er ihm dienen sollWhoever Frees A Slave But Stipulates That He Should Serve Himباب مَنْ أَعْتَقَ عَبْدًا وَاشْتَرَطَ خِدْمَتَهُ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ، عَنْ سَفِينَةَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَعْتَقَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ وَاشْتَرَطَتْ عَلَىَّ أَنْ أَخْدُمَ النَّبِيَّ ﷺ مَا عَاشَ .
Es wurde von Safīnah – Abū ʿAbd ar-Raḥmān – überliefert, dass er sagte:
„Umm Salamah ließ mich frei, stellte jedoch die Bedingung, dass ich dem Propheten (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) dienen sollte, solange er lebte.“
It was narrated from that Safinah - Abu 'Abdur-Rahman-said :
“Umm Salamah freed me but stipulated that I should serve the Prophet (ﷺ) as long he lived.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Wer seinen Anteil an einem Sklaven freilässtWhoever Frees His Share Of A Slaveباب مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ فِي مَمْلُوكٍ أَوْ شِقْصًا فَعَلَيْهِ خَلاَصُهُ مِنْ مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ فِي قِيمَتِهِ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer seinen Anteil an einem Sklaven oder einen Teil seines Anteils freilässt, muss, wenn er Vermögen besitzt, aus seinem Vermögen zahlen, um die restliche Freiheit des Sklaven zu erwerben. Wenn er kein Vermögen besitzt, soll der Sklave aufgefordert werden, für den Preis seiner Freiheit zu arbeiten, ohne dass ihm dadurch zu große Härte auferlegt wird.“
It was narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever frees his share of a slave or part of his share, must pay from his wealth if he has any wealth if he has any wealth (in order to buy the rest of the slave's freedom). If he does not have wealth, then the slave should be asked to work for the price (of his freedom), without that causing him too much hardship.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Wer seinen Anteil an einem Sklaven freilässtWhoever Frees His Share Of A Slaveباب مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ أُقِيمَ عَلَيْهِ بِقِيمَةِ عَدْلٍ فَأَعْطَى شُرَكَاءَهُ حِصَصَهُمْ إِنْ كَانَ لَهُ مِنَ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ ثَمَنَهُ وَعَتَقَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ " .
Von Ibn ʿUmar wurde überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer seinen Anteil an einem Sklaven freilässt, dessen Wert soll gerecht geschätzt werden, und er – der Teilhaber, der diesen Vorgang eingeleitet hat – soll ihn vollständig freilassen, indem er den übrigen Miteigentümern den Wert ihrer Anteile gibt, sofern er über genügend Vermögen dafür verfügt. Andernfalls hat er nur den Anteil freigelassen, den er freigelassen hat.“
It was narrated from Ibn`Umar that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever frees his share of a slave, the price of the slave should be fairly evaluated, and he (the partner who initiated this process) should free him (in full, by giving the rest of his price to the other co-owners), if he has enough wealth to do so. Otherwise, he will have freed whatever he freed.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Jemand, der einen Sklaven freilässt, der über ein gewisses Vermögen verfügtOne Who Frees A Slave Who Has Some Wealthباب مَنْ أَعْتَقَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ أَعْتَقَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ فَمَالُ الْعَبْدِ لَهُ إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطَ السَّيِّدُ مَالَهُ فَيَكُونَ لَهُ " . وَقَالَ ابْنُ لَهِيعَةَ إِلاَّ أَنْ يَسْتَثْنِيَهُ السَّيِّدُ .
Von Ibn ʿUmar wurde überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer einen Sklaven freilässt, der über Vermögen verfügt, dem gehört das Vermögen des Sklaven, es sei denn, der Herr bestimmt, dass es ihm gehören soll.“
It was narrated from Ibn`Umar that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever frees a slave who has some wealth, the slave's wealth belongs to him, unless the master stipulates that it will belong to him.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Jemand, der einen Sklaven freilässt, der über ein gewisses Vermögen verfügtOne Who Frees A Slave Who Has Some Wealthباب مَنْ أَعْتَقَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجَرْمِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُطَّلِبُ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَدِّهِ، عُمَيْرٍ - وَهُوَ مَوْلَى ابْنِ مَسْعُودٍ - أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، قَالَ لَهُ يَا عُمَيْرُ إِنِّي أُعْتِقُكَ عِتْقًا هَنِيئًا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْتَقَ غُلاَمًا وَلَمْ يُسَمِّ مَالَهُ فَالْمَالُ لَهُ " . فَأَخْبِرْنِي مَا مَالُكَ .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا الْمُطَّلِبُ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ لِجَدِّي فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Es wurde von Ishāq ibn Ibrāhīm überliefert, von seinem Großvater ʿUmair, dem freigelassenen Sklaven von Ibn Masʿūd, dass ʿAbdullāh zu ihm sagte:
„O ʿUmair, ich habe dich auf gute Weise freigelassen. Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ›Wenn ein Mann einen Sklaven freilässt und nichts über dessen Vermögen sagt, gehört es ihm – dem Sklaven.‹ Sag mir also: Wie viel Vermögen besitzt du?“
Eine weitere Überlieferungskette berichtet einen ähnlichen Hadith.
It was narrated from Ishaq bin Ibrahim, from his grandfather 'Umair, who was the freed slave of Ibn Mas'ud, that `Abdullah said to him:
“O Umair, I have set you free in a good way. I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: 'Any man who frees a slave and does not say anything about his (the slave's) wealth, it belongs to him (the slave).' So tell me, how much wealth do you have?”
Another chain reports a similar hadith.
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Freilassung unehelicher KinderFreeing Illegitimate Childrenباب عِتْقِ وَلَدِ الزِّنَا
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي يَزِيدَ الضِّنِّيِّ، عَنْ مَيْمُونَةَ بِنْتِ سَعْدٍ، - مَوْلاَةِ النَّبِيِّ ﷺ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ سُئِلَ عَنْ وَلَدِ الزِّنَا فَقَالَ " نَعْلاَنِ أُجَاهِدُ فِيهِمَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ وَلَدَ الزِّنَا " .
Es wurde von Maimūna bint Saʿd, der freigelassenen Sklavin des Propheten (ﷺ), überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) über uneheliche Kinder gefragt wurde. Er sagte: „Zwei Sandalen, mit denen ich den Dschihād führe, sind besser, als ein uneheliches Kind freizulassen.“
It was narrated from Maimunah bint Sa`d, the freed slave woman of the Prophet (ﷺ) that :
the Messenger of Allah (ﷺ) was asked about illegitimate children. He said: “Two sandals in which I wage Jihad are better than freeing an illegitimate child.”
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Wer einen Mann zusammen mit seiner Ehefrau freilassen möchte, sollte mit dem Mann beginnenOne Wants To Free A Man Along With His Wife, He Should Start With The Manباب مَنْ أَرَادَ عِتْقَ عَبْدِهِ وَامْرَأَتِهِ فَلْيَبْدَأْ بِالرَّجُلِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَلَفٍ الْعَسْقَلاَنِيُّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَ لَهَا غُلاَمٌ وَجَارِيَةٌ زَوْجٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُعْتِقَهُمَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " إِنْ أَعْتَقْتِهِمَا فَابْدَئِي بِالرَّجُلِ قَبْلَ الْمَرْأَةِ " .
Es wurde überliefert, dass ʿĀʾischah einen männlichen und einen weiblichen Sklaven hatte, die miteinander verheiratet waren. Sie sagte: „O Gesandter Allahs ﷺ, ich möchte sie beide freilassen.“ Der Gesandte Allahs ﷺ sagte: „Wenn du sie freilässt, dann beginne mit dem Mann vor der Frau.“
It was narrated that :
`Aishah had a male slave and a female slave who were married. She said: “O Messenger of Allah (ﷺ), I want to free them both.” The Messenger of Allah (ﷺ) said: “If you free them, then start with the man before the woman.”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, außer in drei FällenIt Is Not Lawful To Shed The Blood Of A Muslim Except In Three Casesباب لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَسَمِعَهُمْ وَهُمْ، يَذْكُرُونَ الْقَتْلَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ فَلِمَ يَقْتُلُونِي وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ " لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى وَهُوَ مُحْصَنٌ فَرُجِمَ أَوْ رَجُلٌ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ رَجُلٌ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ " . فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ فِي إِسْلاَمٍ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا مُسْلِمَةً وَلاَ ارْتَدَدْتُ مُنْذُ أَسْلَمْتُ .
Es wurde von Abū Umāmah ibn Sahl ibn Ḥunaif überliefert, dass:
ʿUthmān ibn ʿAffān sie ansah, als sie über seine Tötung sprachen. Er sagte: „Drohen sie mir mit meiner Tötung? Warum sollten sie mich töten? Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, außer in einem von drei Fällen: ein Mann, der Ehebruch begeht, obwohl er verheiratet ist – dann soll er gesteinigt werden; ein Mann, der einen Menschen tötet, ohne dass dies als Vergeltung für einen Mord geschieht; und ein Mann, der abtrünnig wird, nachdem er Muslim geworden ist.‘ Bei Allah (dem Erhabenen), ich habe weder in der Zeit der Unwissenheit noch im Islam Ehebruch begangen, ich habe niemals einen Muslim getötet, und ich bin nicht vom Islam abgefallen, seit ich Muslim geworden bin.“
It was narrated from Abu Umamah bin Sahl bin Hunaif that:
`Uthman bin 'Affan looked at them when they spoke of killing. He said: “Are they threatening to kill me? Why would they kill me? I heard the Messenger of Allah (ﷺ) say: “It is not lawful to shed the blood of a Muslim except in one of three (cases): a man who commits adultery when he is a married person, then he should be stoned; a man who kills a soul not in retaliation for murder; and a man who apostatizes after becoming Muslim.' By Allah (SWT), I never committed adultery either during Ignorance days nor in Islam, and I have never killed a Muslim soul, and I have not apostatized since I became Muslim.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, außer in drei FällenIt Is Not Lawful To Shed The Blood Of A Muslim Except In Three Casesباب لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلاَّ أَحَدُ ثَلاَثَةِ نَفَرٍ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ " .
Es wurde von ʿAbdullah, dem Sohn von Masʿud, überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Es ist nicht erlaubt, das Blut eines Muslims zu vergießen, der bezeugt, dass niemand außer Allah (SWT) das Recht hat, angebetet zu werden, und dass ich der Gesandte Allahs (ﷺ) bin, außer in einem von drei Fällen: ein Leben für ein Leben; eine verheiratete Person, die Unzucht begeht; und jemand, der seine Religion verlässt und sich von der Gemeinschaft trennt.“
It was narrated from 'Abdullah, who is Ibn Mas`ud, that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“It is not lawful to shed the blood of a Muslim who bears witness that none has the right to be worshiped but Allah (SWT), and that I am the Messenger of Allah (ﷺ), except in one of three cases: a soul for a soul; a married person who commits adultery, and one who leaves his religion and splits from the Jama`ah.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Der Apostat, der seine Religion verlässtThe Apostates Who Leaves His Religionباب الْمُرْتَدِّ عَنْ دِينِهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ (مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ ).
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer seine Religion wechselt, den richtet hin.“
It was narrated from Ibn`Abbas that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever changes his religion, execute him.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Der Apostat, der seine Religion verlässtThe Apostates Who Leaves His Religionباب الْمُرْتَدِّ عَنْ دِينِهِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ " .
Es wurde von Bahz ibn Hakīm überliefert, von seinem Vater, von seinem Großvater, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Allah (SWT) wird von einem Götzendiener, der nach seinem Muslimwerden Schirk begangen hat, keine gute Tat annehmen, bis er die Götzendiener verlässt und sich den Muslimen anschließt.“
It was narrated from Bahz bin Hakim, from his father, from his grandfather that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Allah (SWT) will not accept any good deed from a polytheist who committed polytheism after having become Muslim, until he leaves the polytheists and joins the Muslims.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Die Hudūd vollstreckenCarrying Out The Hududباب إِقَامَةِ الْحُدُودِ
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سِنَانٍ، عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ، عَنْ أَبِي شَجَرَةَ، كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ عَنِ ابِنْ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ " إِقَامَةُ حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ مَطَرِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً فِي بِلاَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Es wurde von Ibn ʿUmar überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Die Vollstreckung einer der von Allah (SWT) vorgeschriebenen gesetzlichen Strafen ist besser, als wenn es vierzig Nächte lang im Land Allahs (SWT) regnen würde. Erhaben ist Er.“
It was narrated from Ibn `Umar that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Carrying out one of the legal punishments prescribed by Allah (SWT) is better than if it were to rain for forty nights in the land of Allah (SWT), Glorified is He.”
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Die Hudūd vollstreckenCarrying Out The Hududباب إِقَامَةِ الْحُدُودِ
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنْبَأَنَا عِيسَى بْنُ يَزِيدَ، أَظُنُّهُ عَنْ جَرِيرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " حَدٌّ يُعْمَلُ بِهِ فِي الأَرْضِ خَيْرٌ لأَهْلِ الأَرْضِ مِنْ أَنْ يُمْطَرُوا أَرْبَعِينَ صَبَاحًا " .
Es wurde von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Eine auf der Erde vollstreckte gesetzliche Strafe ist für die Bewohner dieses Landes besser, als wenn es vierzig Tage lang regnen würde.“
It was narrated from Abu Hurairah that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“A legal punishment that is carried out in the land is better for the people of that land than if it were to rain for forty days.”
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Die Hudūd vollstreckenCarrying Out The Hududباب إِقَامَةِ الْحُدُودِ
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " مَنْ جَحَدَ آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ فَقَدْ حَلَّ ضَرْبُ عُنُقِهِ وَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَلاَ سَبِيلَ لأَحَدٍ عَلَيْهِ إِلاَّ أَنْ يُصِيبَ حَدًّا فَيُقَامَ عَلَيْهِ " .
Von Ibn ʿAbbās wurde überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Wer einen Vers des Qurʾān leugnet, dessen Hals darf geschlagen werden (d. h. er darf hingerichtet werden). Wer sagt: Lā ilāha illallāhu waḥdahu lā sharīka lahu, wa anna Muḥammadan ʿabduhu wa rasūluhu (Niemand hat das Recht, außer Allah (SWT) allein angebetet zu werden, und Muhammad (ﷺ) ist Sein Diener und Gesandter), dem darf niemand Schaden zufügen, außer wenn er etwas begeht, wofür eine gesetzliche Strafe verdient ist, und diese an ihm vollstreckt wird.“
It was narrated from Ibn`Abbas that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Whoever denies a Verse of the Qur'an, it is permissible to strike his neck (i.e., execute him) Whoever says, Lailaha illallahu wahduhu la sharika lahu, wa anna Muhammadan `abduhu wa rasuluhu (None has the right to be worshiped but Allah (SWT) alone, and Muhammad (ﷺ) is His slave and Messenger), no one has any was of harming him, unless he (does something which) deserves a legal punishment, and it is carried out on him.”
Da'if · Darussalam (Sunnah.com)
Die Hudūd vollstreckenCarrying Out The Hududباب إِقَامَةِ الْحُدُودِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ الْمَفْلُوجُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ، عَنْ أَبِي صَادِقٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ نَاجِدٍ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ " أَقِيمُوا حُدُودَ اللَّهِ فِي الْقَرِيبِ وَالْبَعِيدِ وَلاَ تَأْخُذْكُمْ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ " .
Es wurde von ʿUbādah ibn aṣ-Ṣāmit überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:
„Vollzieht die gesetzlich vorgeschriebenen Strafen an Verwandten und Fremden und lasst euch durch die Furcht vor Tadel nicht davon abhalten, den Befehl Allahs (SWT) auszuführen.“
It was narrated from `Ubadah bin Samit that the Messenger of Allah (ﷺ) said:
“Carry out the legal punishments on relatives and strangers, and do not let the fear of blame stop you from carrying out the command of Allah (SWT).”
Hasan · Darussalam (Sunnah.com)
Jemand, der von der gesetzlichen Strafe ausgenommen sein kannOne Who May Be Exempt From The Legal Punishmentباب مَنْ لاَ يَجِبُ عَلَيْهِ الْحَدُّ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ عُرِضْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَكَانَ مَنْ أَنْبَتَ قُتِلَ وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ خُلِّيَ سَبِيلُهُ فَكُنْتُ فِيمَنْ لَمْ يُنْبِتْ فَخُلِّيَ سَبِيلِي .
Es wurde überliefert, dass ʿAbdul-Malik bin ʿUmair sagte:
„Ich hörte ʿAtiyyah al-Quraẓī sagen: ‚Am Tag von Quraiẓah wurden wir dem Gesandten Allahs (ﷺ) vorgeführt. Diejenigen, deren Schamhaar gewachsen war, wurden getötet, und diejenigen, deren Schamhaar noch nicht gewachsen war, wurden freigelassen. Ich gehörte zu denjenigen, deren Schamhaar noch nicht gewachsen war, und so wurde ich freigelassen.‘“
It was narrated that 'Abdul-Malik bin `Umair said:
“I heard 'Atiyyah Al-Quradhi say: 'We were presented to the Messenger of Allah (ﷺ) on the Day of Quraidhah. Those whose pubic hair had grown were killed, and those whose pubic hair had not yet grown were let go. I was one of those whose pubic hair had not yet grown, so I was let go.”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
Jemand, der von der gesetzlichen Strafe ausgenommen sein kannOne Who May Be Exempt From The Legal Punishmentباب مَنْ لاَ يَجِبُ عَلَيْهِ الْحَدُّ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ فَهَا أَنَا ذَا، بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ .
Es wurde überliefert, dass ʿAbd al-Malik ibn ʿUmair sagte:
„Ich hörte ʿAtiyya al-Qurazi sagen: ‚Hier bin ich noch immer unter euch.‘“
It was narrated that 'Abdul-Malik bin 'Umair said:
“I heard 'Atiyyah Al-Qurazi say: Here I am still among you,' ”
Sahih · Darussalam (Sunnah.com)
